LOGINCLAIREAlas-diyes na ng gabi nang tuluyang tumahimik ang bahay. Pero sa loob ng dibdib ko, parang may bagyong hindi matapos-tapos.Nasa harap ko pa rin ang litrato ng parents ko.Paulit-ulit kong tinitingnan ang kanilang mga mukha, pilit hinahanap sa kanilang mga mata ang sagot sa tanong na ilang taon ko nang dala. At bakit ngayon lang may mga taong lumalapit sa akin para sabihin na hindi aksidente ang lahat?Nasa kabilang bahagi ng silid si Steve. Tahimik siyang nakatayo sa tabi ng bintana, habang si Marco at ang iba pa niyang mga tauhan ay nagbabantay sa labas.Hindi ko siya tinitingnan. Hindi ko alam kung kaya ko. Dahil sa unang pagkakataon, hindi ko na alam kung dapat ko ba siyang pagkatiwalaan.“Claire.”Napapikit ako.“Wag muna.”“Hindi kita gustong iwanang mag-isa.”“Hindi ako mag-isa.”Tumingin ako sa kanya.“May mga taong nagbabantay sa paligid. Ikaw nga ang nagsabi na ligtas ako.”“Ligtas ka dahil nandito ako.”Napatawa ako nang mahina, pero walang saya roon.“That's exactly
CLAIREHindi ko maalis ang tingin ko sa litrato. Paulit-ulit kong tinitigan ang mukha ng father ko. Buhay na buhay siya sa larawan. Nakasuot siya ng dark suit habang nakatayo sa tabi ng isang lalaking matagal ko nang nakikita sa mga larawan ng pamilya ni Steve.Ang ama ni Steve At sa ibaba ng litrato ay may petsa. Tatlong araw bago namatay ang mga magulang ko.Tatlong araw bago ang aksidenteng tuluyang sumira sa buhay ko.“Claire.”Napatingin ako kay Steve. Tahimik lang siya, pero halatang may kung anong bumabagabag sa kanya.“Alam mo ba ang litrato na 'to?”Hindi siya agad sumagot. At ang katahimikan niya ang mas lalo kong ikinatakot.“Steve, tinatanong kita.”Huminga siya nang malalim. “Hindi ko pa nakikita ang eksaktong litrato na 'yan.”“Pero alam mong magkasama ang mga ama natin.” Tumigas ang kanyang panga.“May mga naging negosyo ang father ko at ang father mo.”“Negosyo?”Mapait akong napangiti.“Tatlong araw bago mamatay ang parents ko, magkasama sila. Tapos sasabihin mong neg
STEVETumama agad sa akin ang amoy ng usok nang bumaba ako sa sasakyan. Halos natupok na ng apoy ang lumang commercial building. Makapal ang itim na usok na umaakyat sa kalangitan habang nagkakagulo ang mga tao sa paligid, nagsisikap na makalayo sa lugar.“Claire!”Hindi ko na hinintay si Marco. Diretso akong tumakbo patungo sa gusali.“Sir, wait!” sigaw niya sa likuran ko. “Delikado pa roon!”Hindi ko siya pinansin. Iisa lang ang laman ng isip ko. Si Claire.Pagkatapos ng lahat ng nangyari ngayong gabi, hindi ko kayang tanggapin na baka huli na ang lahat.“Claire!”Paulit-ulit kong sigaw habang sinusubukan kong makita kung nasaan siya. Hanggang sa may narinig akong mahinang pag-ubo sa likod ng isang konkretong pader.“Claire?”Napahinto ako. Nandoon siya. Alive.Nakaupo siya sa sahig, puno ng alikabok ang damit at magulo ang buhok. May maliit na sugat sa ibabaw ng kanyang kilay, at may dugo sa gilid ng mukha niya pero buhay siya.Agad akong lumapit at hinawakan siya sa magkabilang ba
CHAPTER 10STEVE'S POVNasa office ako ngayon, nakaupo sa likod ng desk ko habang hawak ang pisngi ko. Damn! Ramdam ko pa rin ang init ng sampal ni Claire. Parang namanhid ang kalahati ng mukha ko sa lakas ng pagkakasampal niya. A petite girl with a surprisingly strong hand. Napangiti ako sa sarili ko. I like it. Palaban.Hindi ko maiwasang maalala ang expression niya kanina. The shock in her eyes. The anger. The way she looked at me as if I was the worst person she'd ever met. Most women would tremble the moment they stood in front of me.Pero si Claire? She slapped me across the face and simply walked away as if nothing happened. Hindi man lang siya lumingon.And what’s more funny/ Dapat galit ako. Dapat hinabol ko siya at ipinaalala kung sino ang kaharap niya. Pero for some reason, hinayaan ko lang siya. My smile slowly faded because underneath the amusement, there was something else. Something I didn't like. May kung anong hindi mapakali sa loob ko And I hated it. I hated the fac
Claire’s POV Sobrang gulong gulo ng utak ko ngayon pero kahit ganun ay napag desisyunan kong mag-quit sa S3X club. They don’t deserve my service anymore. Ayoko ng makita ang demonyong Benedict na yun at ayoko ko rin maulit pa ang nangyari nung isang gabi. Nawalan na rin ang tiwala ko kay madam dahil sa ginawa niyang pag labag sa kasunduan namin. I can’t believe she betrayed me after I trusted her. Mabuti na lang at nakatakas at nakaligtas ako noong gabing iyon dahil kung hindi ay hindi ko alam kung saan ako pupulutin ngayon. Kung mananatili pa ako sa club ay hindi ko alam kung makakaligtas pa ako sa susunod na mag attempt ng kanyang maitim na balak si Benedict laban sa akin. Kaya mas minabuti kong tumigil na lamang at maghanap ng kapalit na trabaho. Siguro naman ay mabilis lang ako matanggap dahil marami na akong experience. Bahala na maghanap ng kapalit ko si madam Sally dahil hindi na ako magsa-submit ng resignation letter ko sa kanya. Nag- awol na ako dahil wala na akong balak
Claire’s POV Kinabukasan ay medyo na-late ako ng gising and I have thirty minutes to prepare upang pumasok sa dayshit kong trabaho. Hindi ko na rin naabutan pa si Lyka dahil maaga talaga ang pasok niya. Alas singko pa lang ay gumigising na siya at siya na rin ang naghahanda ng almusal namin dahil alam niyang pagod ako at late na ang tulog ko. Pagkatapos ko maligo ay tiningnan ko muna ang sarili sa salamin. Sobrang pugto ang mga mata ko dahil sa kakaiyak kagabi at naramdaman ko rin ang pagkirot sa bandang leeg ko. Nakita kong may pasa doon at may konting sugat. That devil made this. I hate him. Tinali ko ang buhok at lalagyan ko sana ng concealer para takpan pero sakto namang may kumatok sa pinto kaya binuksan ko muna baka yung nagdedeliver ng tubig. But I was shocked when I opened the door and saw that face again. Siguradong problema na naman ang hatid nito. “Anon na naman ang kailangan mo, Steve?” Walang gana kong tanong dahil alam kong kukulitin na naman niya ako. Walang hiya
Benedict’s POV I came early to the club dahil may hinihintay akong dumating. Isang tao na palagi kong hinihintay at ang dahilan kung bakit ako naririto gabi-gabi. It makes me mad if I don’t see her. I wanted to see her face, her body and smell her natural scent. Umupo ako sa vip seat kung saan nar
Claire’s POV Hindi ako naglagay ng kolorete sa mukha dahil matatakpan lang din ito ng belong ilalagay ko sa mukha ko pantakip upang hindi makilala. Nagperform akong wala sa tamang hwesyo ang isip dahil lumilipad ito at hindi iyon nakatakas kay madam kaya napagsabihan ako kanina habang break time k
Claire’s POV Kinabukasan araw na ng linggo at halos hindi rin ako nakatulog dahil sa nangyari sa akin kagabi sa club. Halos kakaidlip ko pa lang ay nagising agad ako dahil sa ingay na nanggagaling sa labas ng bahay. Bumangon ako saglit upang silipin sa bintana kung sino ang mga tao sa labas subal
Claire’s Pov Nandito ako ngayon sa club S Triple X para simulan na naman ang gabi ng pakikibaka. Hindi ako sanay sa nakakasulasok na amoy ng alak sa loob ng club pero wala akong magagawa dahil isa ito sa pinagkukunan ko ng malaking halaga para makaipon ng mabilis. Ayoko ko sa ganitong uri ng traba







