Mag-log in"WHERE is he?"
"Nasa dulong lamesa, nakikipaghalikan sa ibang babae," sagot ni Anastacia na parang batang nagsusumbong. Napabuntong-hininga ang lalaki bago sumulyap sa direksiyon ni Zach. Kitang-kita nga niyang nakahalik pa rin ito sa ibang babae. Muli niyang binalingan si Anastacia. "So... gusto mo akong gamitin para pagselosin siya?" tanong nito sa kalmadong boses. Hindi sumagot si Anastacia. Tinitigan lamang niya ang lalaki habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata. Kahit pilit niyang itinatago ang sakit, kitang-kita pa rin sa kanyang magandang mukha na wasak na wasak ang puso niya. Muling napatingin si Anastacia kay Zach na sarap na sarap sa kanyang kahalikan na babae. "No. I want you. Can you be with me tonight?" Diretsong sagot ni Anastacia. Napatitig ang estrangherong lalaki sa kanya. Nakagat ni Anastacia ang kanyang pang-ibabang labi nang makita kung paano ito tumingin sa kanya. "Sh1t..." mahina nitong bulong habang hindi inaalis ang tingin kay Anastacia. Halatang lasing na si Anastacia. Namumula ang mga mata nito at nanginginig pa ang mga kamay habang mahigpit na nakakapit sa gilid ng upuan. "You're drunk," kalmado nitong sabi. "Maybe..." mapait na ngumiti si Anastacia. "Pero alam ko ang sinasabi ko." Umiling ang lalaki. "No, you don't." Natawa si Anastacia, ngunit puno iyon ng sakit. "Akala ko kasi... ako lang." Muli siyang napatingin sa direksyon ni Zach. "Akala ko seryoso siya sa'kin." Napabuntong-hininga ang lalaki bago ininom ang natitirang whiskey sa kanyang baso. "I've seen enough." Napakunot-noo si Anastacia. "What do you mean?" "He's been kissing that woman for several minutes already." Diretso ang boses nito. "If he cared about you, he wouldn't do that." Parang lalong gumuho ang mundo ni Anastacia sa narinig. Hindi na niya napigilan ang sarili. Totoo naman. Alam ni Zach na nasa iisang bar lang sila. Parang balewalan lang dito na nakikita niyang nakikipaghalikan ito sa iba. Isang luha ang tuluyang pumatak sa kanyang pisngi. Napansin iyon ng lalaki. Tahimik itong kumuha ng tissue mula sa bar counter at iniabot sa kanya. "Here." Sandaling natigilan si Anastacia bago iyon tinanggap. "Thank you..." "You don't have to thank me." Napangiti siya nang mapait. "Alam mo... ang sama pala talagang masaktan." Hindi sumagot ang lalaki. Hinayaan lang siyang magsalita at nakikinig ito sa lahat ng kanyang hinanakit. "I gave him everything..." halos pabulong na sabi ni Anastacia. "Pero parang napakadali lang pala akong palitan." Tahimik na napabuntong-hininga ang lalaki. "People who don't know your worth are never worth crying for." Napatingin si Anastacia sa kanya. "Madali mong sabihin 'yan." "I know." "Nasaktan ka na rin ba noon?" tanong ni Anastacia. Bahagyang natahimik ang lalaki. "Once." Maiksing sagot ng lalaki at hindi detalyado. Napansin ni Anastacia na kahit kalmado ang mukha nito, tila may sarili rin itong dinadalang bigat. Napangiti siya nang bahagya. "So... pareho pala tayong malas." Hindi na nakasagot ang lalaki. Sa kabilang mesa, napansin na ni Zach ang dalawa. Unti-unti nitong pinutol ang halik sa kasama niyang babae at naningkit ang mga mata habang nakatingin kay Anastacia. Hindi rin nakaligtas iyon sa paningin ng estranghero. Mahinahon itong sumulyap kay Zach bago muling binalingan si Anastacia. "Looks like... he's finally looking at you." Napakuyom ng kamao ni Zach. Walang sabi-sabing tumayo ito at nagsimulang maglakad palapit sa kanilang dalawa. "Nah, let's go. Take me where you want..." sabi ni Anastacia at hinawakan ang kamay ng hindi kilalang lalaki. Napangisi ang lalaki. Walang sabi-sabi na binuhat niya si Anastacia. Wala siyang pakialam kung nabigla ang dalaga sa kanyang ginawa. What he wants is to let her pain lessen. "She wants it, and I will give it to her..." usal nito nang mahina. "A-Anong sabi mo?" Naguguluhang tanong ni Anastacia. Napatingin ang lalaki sa mukha niya at ngumisi. "Once you come with me, no more turning back, baby..." sagot nito saka malalaki ang hakbang na naglakad paalis ng bar. Napatitig si Anastacia sa lalaki habang nakahawak ang mga kamay sa batok nito. Naririnig niya ang pagsigaw ni Zach sa kanyang likuran at hindi niya iyon nilingon.INAAYUSAN si Anastacia. Tapos na ring ayusan si Arianna at tahimik na nakaupo. Ngayong gabi ang MGV Gala Night. At buong pamilya sila na pupunta sa event.Napasilip si Victoria sa pinto ng kuwarto ng kaniyang anak. Napangiti siya nang makita niya si Anastacia."You’re already a beautiful, grown-up woman now. I’m so proud of you, anak," sabi niya habang naiiyak.Napangiti si Anastacia sa kaniyang ina habang inaayos ng make-up artist ang huling detalye sa kaniyang mukha."Mom, don't cry. Baka pati ako maiyak. Hindi pa po ako ikakasal, a-attend lang po tayo ng event," natatawang sabi niya.Lumapit si Victoria sa kaniyang anak at hinaplos ang pisngi nito. "I can't help it, anak. Parang kailan lang, maliit ka pa at palaging nakasunod sa akin. Ngayon, isa ka nang ganap na babae na may sarili nang pamilya."Napatingin si Anastacia sa kaniyang ina sa salamin. Hindi niya napigilang ngumiti nang maalala ang mga pinagdaanan niya bago niya muling natagpuan ang kaligayahan sa piling ni Ethan at ng
EXCITED na si Veronica sa mangyayari sa gabi ng event ng MGV. 'We should call Evelyn. Dapat andoon din siya sa MGV Gala Night. I want us to be complete, our family," sabi ni Veronica kay Lorenzo. Napangiti si Lorenzo habang nakatingin sa kanyang asawa. Kitang-kita niya kung gaano ito kasabik sa gaganaping MGV Gala Night. Alam niyang espesyal ang gabing iyon para sa kanilang pamilya, lalo na dahil naroon si Ethan kasama si Anastacia at ang kanilang mga anak. "Of course, honey. I'm sure Evelyn would love to be there, too," sagot niya. Agad namang kinuha ni Veronica ang kanyang cellphone at hinanap ang pangalan ng anak. Nang makita niya iyon ay kaagad niya itong tinawagan. Ilang ring lamang ay sinagot na rin ni Evelyn ang tawag. "Mom, what's up?" bungad nito. "Hi, sweetheart! Are you busy right now?" "Not really, Mom. Why?" "May gusto lang akong sabihin sa iyo. The MGV Gala Night is coming, and I want you to be there with us." "Of course, Mom! Hindi ko naman palalampasin ang ev
SINAMAHAN nina Luca at Damien si Ethan na magpagawa ng engagement ring para kay Anastacia. Nakapag-proposed na siya sa dalaga, pero gusto niyang ibigay ang pinaka-enggrandeng wedding proposal na nararapat sa kanya. "Pare, sigurado ka bang kailangan mo pang magpagawa ng engagement ring?" tanong ni Luca habang nakaupo sila sa loob ng jewelry store. "Nag-propose ka na kay Anastacia. Tinanggap ka na niya. Hindi ba sapat na iyon?" dagdag naman ni Damien. Napatingin sa kanila si Ethan habang sinusuri ang mga disenyo ng singsing na ipinakita ng jeweler. "No. She deserves something better. Wala pa akong ibinibigay na ring sa kaniya." Napailing si Luca at napangiti. "Kahit na. Nag-agree ang parents ni Anastacia at ang triplets para sa inyong kasal." "I still want the best for her, Luca," sagot ni Ethan habang muling ibinaba ang tingin sa mga singsing. "Hindi ka lang nagbago. Tuluyan ka nang nabaliw kay Anastacia!" natatawang sabi ni Damien. Hindi na sila pinansin ni Ethan. Sa halip, ki
"YOU'RE getting married, Ethan! That's good news," masayang sabi ni Luca. Hinawakan niya sa balikat ang kaibigan. Hindi sila makapaniwala ni Damien na ganoon kabilis ito magpo-propose ng kasal kay Anastacia. "At wala pa silang isang araw ni Anastacia na in a relationship, ha. Nakaka-amaze ka, pare. Masyadon mong ginalingan," nangangantiyaw na sabi naman ni Damien. Hindi naitago ni Ethan ang ngiti sa kanyang mukha. "Of course. I need to take action very fast. Anastacia is only mine. At hindi ko papayagan na mawala siya ulit sa buhay ko. Pati na ang mga anak ko." Napatango-tango sina Luca at Damien. "Ah, kaya pala inaya mo agad magpakasal si Anastacia. Inangkin mo na ang nanay ng mga anak mo," tudyo pa ni Damien. "Pero, pare, seryoso ka ba talaga sa pagpapakasal? I mean, kakasagot pa lang sa iyo ni Anastacia kagabi, tapos ngayon kasal na agad ang nasa isip mo?" tanong ni Luca. "Of course, I'm serious," sagot ni Ethan. "I don't want to waste any more time. Limang taon na na wala
"I know it's too early, dahil kagabi mo lang ako sinagot," sabi ni Ethan na ikinatawa ng mag-asawang Castellano at ng triplets. "Tinanggap mo na ako na makapasok sa buhay mo. Pagkalipas ng limang taon na dala-dala mo ang mga anak natin. You're the strongest woman I ever meet. Nabuhay mong mag-isa ang ating triplets. But I don't want to spend another day pretending that you're just my girlfriend when, in my heart, you're already the woman I want to spend the rest of my life with," patuloy niyang sabi. Huminga nang malalim si Ethan bago muling nagsalita. He had never been so nervous his entire life. Ngayon lang na nagpo-propose siya kay Anastacia. Pinagpapawisan na ang kanyang mga kamay pero pilit niyang hindi ipinapahalata. "I want to wake up beside you every morning. I want to come home to you and our children. I want to be the man you can depend on, not just today but for the rest of our lives." Hinaplos niya ang mga daliri ng dalaga. "So, sweetheart, will you marry me? Will you
KIMING nakaupo si Anastacia sa sofa, katabi niya si Ethan na seryoso ang mukha. Nasa harapan naman nila ang mga magulang ng dalaga at ang tatlo nilang mga anak. Hindi alam ni Anastacia kung paano sasalubungin ang mga tingin ng triplets. Siya ang ina pero siya ang ninenerbyos na kaharap ang mga anak. "Daddy, why did you and Mommy just come home? What time is it?" nakacross arm na mga tanong ni Aiden. Napatingin ang mag-asawang sina Victoria at Gabriel sa kanilang apo. Pinipigilan nila ang matawa dahil sa naging tanong nito. "Oo nga naman. Ethan, hijo, bakit ngayon mo lang inihatid pauwi ang anak namin? Ang paalam niyo ay dinner lang, 11 na ng umaga," segunda rin ni Victoria. Nagkausap na silang apat at ito ang kanilang napag-usapan. Ang isa sa parusa na dapat gawin ni Ethan, ang humarap sa kanilang mga anak ni Anastacia. Sa harapan ng triplets, magpo-propose si Ethan. Wala siyang kamalay-malay sa mga mangyayari. Hindi nakaimik si Ethan. Seryoso pa rin ang kanyang mukha at saka b







