เข้าสู่ระบบNakatitig lang si Johnford, tulala sa kanyang narinig. “Kaya, Johnford,” mahinang sabi ni Agatha, “wag mo ng bibitawan ang mga salitang buhay at kamatayan ng ganon kadali. Hindi mo alam ang kalagayan ni Noah ngayon dahil sa nangyari. Ang mabuhay ng mabuti ang mas mahalaga sa lahat. Kasi kapag namuh
“Ikaw!” itinuro ni Johnford ang bodyguard, “alam ba ng amo mo kung gaano ka ka-arogante? Kung hindi ko masasabi kay Agatha ang mga importanteng bagay na sasabihin ko, kaya mo bang panagutan?” Binuksan ni Agatha ang bintana ng mas malawak ng konti, sapat lang para marinig ang boses niya, “Johnford.”
“Anna, ako…” ilang beses na nauutal si Agatha. Sa kanyang kasalukuyang sitwasyon, walang kahit anong salita ang magiging angkop, at mabigat ang puso niya. Sa huli, ang tanging nasabi niya na lang ay, “kung may kailangan ka, sabihin mo lang sa akin, kahit ano…” “Sige…” tumango si Anna. Dahil hindi
Nalukuha ang mga mata ni Agatha habang nakatingin kay Gian, s apagitan ng mg apaghikbi niya, nasabi niya, “Kuya, palaging pinag-uusapan ng mga tao ang sanhi at bunga, ang gulong ng karma. Kasama ba ito doon? Kailangan ba talagang umikot ang karma sa ganitong paraan?” Hinawakan ni Gian ang mga balik
Nang marinig niya ito, natigilan siya, lumuwag ang hawak ng kamay niya, at ang bag na nakasabit sa puslo niya ay nalaglag sa sahig nang hindi niya namamalayan. Kahit noong pitong taon ang nakalipas, hindi siya kahit kailan dinala sa intensive care unit. Gaano ba ito kalala? Sumikip ang dibdib niy
Pinunasan niya ang mga luha niya at nilinis ang screen ng kanyang phone, magta-type na sana siya ng biglang tumunog ang phone niya at lumitaw sa screen ang pangalan ni Michelle. Tumatawag ito. Bakit tumatawag si Michelle sa kanya ng ganitong oras? “Ate! Nasaan ka?” tunog balisa ang boses ni Michel
“Lola, susunod lang din ako. Kumain ka na muna,” paalam ni Agatha. “Sige, sige.” Sinundan siya ni Agatha sa likod, nakita niya ang dulo ng damit ni Noah habang papasok ito sa isang private room. Pagkapasok nito ay isinara ang pinto, pero hindi iyon nakalapat talaga. Kilala ang Western restaurant
“Agatha, tapos na ang klase!” walang nagawa si Noah kundi sakyan ang kalasingan ni Agatha at binuhat ito papasok sa elevator. “Kahit tapos na ang klase, kailangan pa rin nating magpractice! Bumalik tayo! Bumalik tayo sa practice room!” nagpupumiglas si Agatha sa mga bisig niya. Niyakap siya ng m
Matapos makaalis ni Noah, nagvibrate naman ang phone ni Agatha. Isang mesage at email ang dumating– iyon ay flight information– ang mga tickets para sa dance tropu’s tour ni Teacher Venice ay na-booked na. Nang makita ang petsa sa plane ticket niya, nakaramdam siya ng sariwang hangin at nakahinga n
“Noah,” saad ni Agatha, “Alam ko naman na kahit anong sabihin ko, hindi na magbabago ang isip mo, katulad na lang ng kahit anong sabihin mo, hindi mo rin mababago ang akin. Kaya, wag ka ng magsayang ng oras pa dito, pumunta ka doon at sabihin mo sa mga pulis.”“Agatha!” kumunot ang noo ni Noah. “Ano







