Kabanata 6

“Eloisa…” 

Hinalikan ko siya sa labi at gumanti naman siya. Naglaban ang mga dila namin habang abala ang mga kamay namin sa katawan ng isa’t isa. Ang bango niya. Nakakataas lalo ng libog ang kaniyang amoy.

Uncle Easton kissed my collarbone and my neck. Wala akong ibang magawa kundi humalinghing sa init na pinaparamdam niya sa ‘kin. Mabilis ang pangyayari. Masyadong mabilis. Pagka-uwi lamang namin dito sa bahay ay kaagad na niya ako binuhat papunta sa kwarto.

Nakakakiliti lahat ng haplos niya sa aking katawan. Ang kamay ko ay nasa laylayan ng kaniyang damit at hinila ito pataas para tanggalin.

Tinignan niya ako sa mata pagkatapos hubarin ang kaniyang damit. “Alam mo ba ang ginagawa mo?”

Maliwanag na ang araw nang imulat ko ang mga mata ko. Saglit akong napatitig sa kisame bago napangiwi. “Ugh…” Napahilot ako sa sentido habang nararamdaman pa rin ang epekto ng alak kagabi.

Shit, I let my imagination run wild again. Panaginip lang pala ‘yon.

Sayang. 

“Hay naku, Eloisa! Sinasabi ko na nga ba.” Nakapameywang na sambit ni Manang Evy sa may pinto ng aking kwarto. “Mabuti na lang at si Sir Easton ang naghatid sa’yo. Jusko! Nakakahiya kang bata ka, bakit ka sumuka sa kotse ni Sir?”

Bigla ako nanlamig sa sinabi ni Manang. Pagkatapos ko nga palang sabihin kay Uncle Easton ang katagang “Teach me, uncle professor” bigla siyang nag-preno kaya tuluyan akong tumilapon sa dashboard. Dahil sa hilo, hindi ko napigilang sumuka. Pero teka, ibig sabihin pa nito ay si Uncle Easton nagbuhat sa ‘kin paakyat ng kwarto ko?

Napasubsob ako sa unan at pinagsisipa ang aking mga paa sa kilig. “Kyaah!” Ipit na sigaw ko habang nakabaon ang mukha sa unan. Humarap ako kay Manang. “Binuhat ako ni Uncle Easton, Manang?”

“Ay hindi! Hindi mo ba naaalala nangyari?” sagot ni Manang, sabay taas ng kilay na may halong nanunukso.

Kumunot ang noo ko dahil doon. “Ha?” Parang nalaglag ang puso ko sa sinabi ni Manang. Kung hindi si Uncle nag buhat sa ‘kin edi sino?

“Pagkatapos mong sumuka sa kotse ni Sir, dinala ka niya dito sa loob. Hindi ka nga bumibitaw sa braso niya, parang batang takot mahulog.” Napailing si Manang, pero halata sa tono niya na pinipigilan lang niyang matawa. “Pagdating ninyo rito, inihiga ka muna niya sa sofa. Edi s’yempre kumuha ako ng towel para sa ‘yo pero jusko!” 

Sinubukan kong alalahanin ang kwento ni Manang ngunit wala talagang lumalabas sa aking memorya. I know I was just tipsy that time pero dahil sa pagmamaneho at biglaang preno ni Uncle ay tuluyan na akong nahilo. Ano ba talagang nangyari?

Umupo si Mamang sa kama ko upang tumabi sa ‘kin. “Nagulat na lang kami ni Sir at tumayo ka na lang bigla, dumiretso sa hagdan, tapos ayun, umakyat dito sa kwarto na parang wala lang nangyari.”

Really? Ginawa ko ‘yon? Ano ka ba, Eloisa!

Tinapik niya ako sa balikat. “Naglinis pa si Sir ng kotse niya kagabi dito! Kahit pa sinabi ko na sa kaniya na ako na, ayaw niyang pagalitan ako ni Ma’am. Ay naku, buti na lang at mabait pa rin si Sir kahit halatang galit na galit na.”

“WHAT?!” Bigla akong napatapon sa kama kaya yumugyog ito. Napasapo ako sa mukha ko. “Manang! What if naturn-off na sa ‘kin si Uncle?”

“Ewan ko sa ‘yo, Eloisa. Basta’t magpasalamat ka na lang at hindi ka pinabayaan ni Sir.”

Napangisi ako sabay kindat kay Manang Evy. “Don’t worry about that, Manang. Sisiguraduhin ko papasalamatan at paliligayahin ko pa siya!”

“Hay naku! ‘Yang dila mo talagang bata ka! Tatanda ako lalo sa ‘yo.”

Tumawa ako habang sabay tayo mula sa kama. May pasok pa ako mamayang hapon kaya kailangan ko na rin mag-ayos kahit na may kirot pa rin akong nararamdaman sa ulo ko. Madadala naman ito ng gamot. Ayaw ko magmukhang chaka doll at class ‘no!  That is so not my branding.

“Sige na, Manang. Mag-aayos na po ako then I’ll eat sa baba pagtapos.” 

“Oh siya, ipaghahain na kita doon.” 

Nang makalabas si Manang sa aking kwarto, kaagad ako dumiretso sa banyo upang mag-shower. Hindi naman ako nahirapan mag-ayos dahil hinanda na rin ni Manang ang uniporme ko. Ang kailangan ko na lang gawin ay magpaganda pa lalo!

Pagkababa ko ng hagdan, naamoy ko na agad ang sariwang aroma ng kape at garlic rice. Mas lalo tuloy akong natakam! Naririnig ko rin ang boses ni Manang mula sa kusina, kaya’t nagmamadali na akong bumaba.

Pero kaagad ako napatigil nang masilayan ko ang isang pigura na nakaupo doon sa dining table.

Anong ginagawa niya rito ng ganito kaaga?

May hawak siyang tasa ng kape habang may binabasa sa laptop na nasa harapan niya. Nakasuot siya ng puting polo pero nakabukas ang unang dalawang butones habang may coat na nakasabit sa kaniyang upuan.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko.

Ang gwapo, gwapo mo naman, Uncle… mas lalo mong pinapainit ang umaga!

“First lesson,” aniya nang ‘di ako tinatapunan ng tingin. “Never be late.”