INICIAR SESIÓNBianca’s Point of View"Yeah. Thanks again for the food," huling sagot ni Zhean habang nakaupo pa rin sa tapat ng mesa.Bahagya akong tumango at naglakad palabas. Nang masarado ko ang pinto ng ICU suite, hindi ko muna agad pinalagpas ang tarangkahan. Dahan-dahan kong isinara ang pinto nang walang anumang ingay, maintaining a tiny crack to silently eavesdrop on whatever he was doing inside.Narinig ko ang mabibigat niyang hakbang patungo sa kama ni Abuelo. Then came his cracked, raspy whisper laced with so much pain and unbearable guilt."Patawarin mo ako, Abuelo... I should be the one lying here... hindi ikaw."Napaatras ako nang bahagya. I crossed my arms, my eyebrows knitting together into a sharp frown. What on earth is he talking about? Bakit pakiramdam niya kasalanan niya ang nangyari kay Don Armado? Ano pa ba ang hindi ko nalalaman sa mga ginagawa ni Zhean behind my back?Napailing na lang ako at naglakad na palayo bago pa may makakita sa akin sa hallway ng hospital.Pagkauwi ko
Pagdating ng hapon, pilit kong ibinuhos ang atensyon ko sa mga pending reports sa harap ko. I tried my best to focus, but Brion’s conversation earlier kept replaying in my mind.The way he spoke on the phone. His sudden change in expression. And that dark blue shirt.Napailing ako.Enough, Alessa. You have work to do.Just as I was about to open another spreadsheet, a notification appeared on my computer.FROM: BIANCA VALERIANOSUBJECT: EMERGENCY FINANCE REVIEW MEETING — 3:00 PMNapakunot ang noo ko. It was already 2:35 PM.The email instructed all Finance Department personnel and assigned representatives from other departments to attend an emergency meeting regarding the company’s quarterly expenses, financial performance, and department allocations.“Alessa.”Napatingin ako kay Cassie na nakatayo sa tabi ng desk ko.“Have you seen the email?”“Yeah. Emergency finance review meeting daw.”“Exactly.” Umupo siya sa bakanteng upuan sa tabi ko. “Everything seemed fine when I reviewed the
Habang kumakain kami sa labas para sa lunch break, sobrang ingay sa table namin. Excited na kasi ang lahat para sa nalalapit na ber months at sa haba ng holiday vacation."Gosh, I can't wait for the Christmas break!" halos maitapon ni Alexis ang spoon niya sa sobrang excitement."Kailangan bongga ang performance ng Finance department sa party, ha! Walang puwedeng pabebe!""Iba ang kultura ninyo sa Finance. Kami sa IT Department, sanay na VIP spectators lang diyan sa gilid."natatawang reklamo ni Dave habang umiinom ng iced tea."Anong spectator?!" singit agad ni Cassie habang tumatawa."Walang ganun, Dave! Kahit taga-IT kayo, kasama kayo sa palabas. Pag-uusapan natin ang theme at playlist mamaya pagbalik sa office.""Sama natin si Sir Zhean sa dance steps," hirit ni Vince na nakangisi."Tingnan natin kung makakahiya pa 'yung boss niyo sa Finance."Natawa kaming lahat sa mesa. Habang nagpapatuloy ang daldalan nina Cassie, Alexis, Vince, at Dave, biglang napalingon si Alexis sa paligid a
Alessa’s Point of ViewHabang kumakain kami sa labas para sa lunch break, sobrang ingay sa table namin. Excited na kasi ang lahat para sa nalalapit na ber months at sa haba ng holiday vacation."Gosh, I can't wait for the Christmas break!" halos maitapon ni Alexis ang spoon niya sa sobrang excitement."Kailangan bongga ang performance ng Finance department sa party, ha! Walang puwedeng pabebe!""Iba ang kultura ninyo sa Finance. Kami sa IT Department, sanay na VIP spectators lang diyan sa gilid."natatawang reklamo ni Dave habang umiinom ng iced tea."Anong spectator?!" singit agad ni Cassie habang tumatawa."Walang ganun, Dave! Kahit taga-IT kayo, kasama kayo sa palabas. Pag-uusapan natin ang theme at playlist mamaya pagbalik sa office.""Sama natin si Sir Zhean sa dance steps," hirit ni Vince na nakangisi."Tingnan natin kung makakahiya pa 'yung boss niyo sa Finance."Natawa kaming lahat sa mesa. Habang nagpapatuloy ang daldalan nina Cassie, Alexis, Vince, at Dave, biglang napalingo
Bianca's Point of ViewPagkalabas na pagkalabas nina Alessa at ng buong team mula sa kwarto ni Abuelo, naramdaman ko agad ang biglang paglamig ng aura ni Zhean.He stood there near the bed, refusing to even look at me. "You should leave now, Bianca," matabang niyang sabi, his voice cold and completely distant.Napasigh na lang ako, holding up my hands in surrender. I knew better than to push him further today, especially after what just happened. "Fine," I said, slumping my shoulders."Uuwi na ako. But please, call me if anything changes or if you need anything, okay?"He didn't answer. He just turned his back on me and quietly closed the door after I walked out into the quiet hallway."God, so stubborn..." I muttered under my breath while walking toward the elevator.Habang naglalakad sa may corridor, naramdaman kong nag-vibrate ang phone sa handbag ko. I checked the caller ID. It was Vince. I quickly looked over my shoulder to make sure no one was near before answering the call."Wh
Alessa's Point of ViewNasa lobby pa lang kami ng St. Jude Medical Center, mararamdaman mo na ang malamig at sterile na hangin ng hospital. Narito kaming buong team para bisitahin si Don Armando at kamustahin na rin si Sir Zhean.Habang naglalakad kami patungo sa elevator, biglang nagtanong si Joyce. "Sir Mendoza, ano nga po ulit yung room number nila Don Armando?"Tumingin si Sir Mendoza sa phone niya. "Nasa 12th floor daw, sa Private Room 1204. I-check na lang natin pag-akyat natin doon."Sabay-sabay kaming pumasok sa elevator. It’s been days since hindi parin nakakabalik si Zhean sa office. Kahit ilang buwan na kaming hiwalay at pilit kong itinutulak ang sarili ko palayo sa kaniya, hindi ko pa rin maiwasang mag-alala. Nang magdesisyon ang team na bisitahin sila dahil kaarawan din ni Don Armando ngayong araw, hindi na rin ako nakatanggi.Paglabas ng elevator sa 12th floor, pinalibutan namin ang kahabaan ng hallway para hanapin ang kwarto."Ito ata, guys! Don Armando Valeriano," tawa







