CHAPTER 3: Mood

It had been three consecutive days since I made the decision to ignore him and surprisingly, he didn't bother me at the office either. I think it was because he was too busy toying with his other girls.

"Dalian mo, Alessa. Baka mapagalitan tayo ni Miss A," bulong sa akin ni Karen habang inaayos ang maikling satin na palda ko.

Nandito kami ngayon sa locker room ng Obsidian, isang sikat na VIP bar sa Bonifacio Global City. Dahil sa sunod-sunod na bayarin at sa kagustuhan kong makaipon para makaalis sa puder ng Valeriano Corporation, pinasok ko ang pagiging part-time cigar girl dito. Si Cassie ang nagpasok sa akin dito, at kasama rin namin si Karen na nag-aabot naman ng mga mamahaling inumin.

"Kaya mo 'yan, gurl. Ngiti lang sa mga mayayaman, bibilhin nila kahit buong kaha," pagpapalakas ng loob sa akin ni Cassie sabay kindat bago kami lumabas sa mausok at maingay na VIP floor.

Nagpalakad-lakad ako, iniiwasan ang mga bastos na tingin ng mga kliyente.

"Isang pack nga ng Cohiba, Miss," tawag ng isang lalaki sa bandang gitnang couch.

Liningon ko ito na may pilit na ngiti, ngunit agad na napako ang mga paa ko sa sahig. Pakiramdam ko ay biglang tumigil ang ikot ng mundo ko.

Naka-upo sa pinakamalaking couch, napapaligiran ng mga negosyante at ilang magagandang babae, ay walang iba kundi si Zhean. Seryoso siyang umiinom ng whiskey.

Diyos ko, bakit siya nandito?

Sa sobrang taranta at takot hindi ko na hinintay na matapos ang quota ko para sa gabing 'to. "C-Cassie, Karen... mauuna na ako. Masama ang pakiramdam ko," mabilis kong bulong kay Karen na nadadaanan ko.

"Huy, Alessa! Hindi mo pa tapos ang oras mo—"

Hindi ko na pinakinggan ang tawag ni Karen. Ang lakas ng buhos ng ulan sa labas, sumasabay sa mabilis na kabog ng dibdib ko. Ngunit bago pa ako makahakbang palayo, isang kamay ang biglang humatak sa braso ko.

"Alessa! Please, mag-usap naman tayo!"

Nanlaki ang mga mata ko nang makilala ang mukha niya "Marco?! Ano ba!" pilit kong binabawi ang braso ko pero mas lalo niyang hinigpitan ang hawak.

"Bakit ka nandito? Paano mo nalamang nandito ako?!"

"Sinundan kita mula sa opisina niyo hanggang dito sa bar! Alessa, please, nagmamakaawa ako... bumalik ka na sa akin," pagsusumamo niya, basang-basa na rin ng ulan ang mukha niya.

"Bakit ko gagawin 'yun? Niloko mo ako, Marco! Nahuli kita!" sigaw ko sa gitna ng ingay ng patak ng ulan.

"Hindi ko naman sinasadya 'yun, e! Lasing ako nung gabi na 'yun, Alessa! Siya ang lumapit sa akin! Accident lang ang lahat!" sigaw niya pabalik, pilit akong hinahatak palapit sa dibdib niya.

Ang marinig ang mga lumang dahilan na 'yan ay lalong nagpadilim ng paningin ko. Pero bago ko pa siya masampal, isang malamig at baritonong boses.

"Bitiwan mo siya."

Sabay kaming napalingon ni Marco. Nakatayo sa tapat ng isang itim na sasakyan si Zhean.

"Sino ka ba?! Huwag kang mangialam dito, pre!" galit na sigaw ni Marco.

Hindi man lang tinapunan ng tingin ni Zhean si Marco. Lumakad siya papalapit sa amin "I said let her go."

"Aba, gago ka pala, e—" Akmang susuntukin ni Marco si Zhean.

"Marco, huwag!" sigaw ko.

Ngunit bago pa man tumama ang kamao ni Marco, mabilis na humarang ang isa sa mga kasamang lalaki ni Zhean isang malaking bodyguard na kanina pa pala nakabuntot. Sinalo nito ang suntok ni Marco at sa isang iglap ay napilipit ang kamay nito, dahilan para mapaluhod si Marco sa basang semento habang dumadaing sa sakit.

"Sir Zhean, ano'ng gagawin namin sa kanya?" tanong ng bodyguard habang nakahawak pa rin kay Marco.

Tiningnan ako ni Zhean, diretso sa aking mga matang lumuluha na ngayon dahil sa halo-halong takot at pagod.

"Iwan mo na siya," mahinang pakiusap ko kay Zhean, habang nakayuko.

"Sasama na ako sa 'yo."

"Alessa! Huwag kang sumama sa kanya! Alessa!" sigaw ni Marco habang kinakaladkad siya palayo ng mga tauhan ni Zhean.

Hindi ko na liningon si Marco. Hinawakan ni Zhean ang siko ko ginabayan niya ako papasok sa backseat ng sasakyan niya. Tahimik ang buong biyahe hanggang sa makarating kami sa penthouse niya.

Pagkasara na pagkasara ng p***o ng penthouse, doon ko lang nabawi ang lakas kong magsalita. "Ano ba, Zhean?! Bakit kailangan mong gawin 'yun?! At bakit mo ako dinala rito?!" galit kong hinarap siya habang yakap ko ang sarili kong basang katawan.

"You keep on ignoring my messages Alessa. Tapos makikita kita sa isang bar na nakasuot ng ganoong kaliit na damit habang nagbebenta ng sigarilyo sa ibang lalaki?"

"Uuwi na ako."

"Hindi ka aalis," pagbabanta niya.

He walked past me into the kitchen when he returned, he gripped my hand again and pressed the cold compress against my bruised wrist. I tried to pull away, but his grip was firm.

"I told you, I'm leaving," I insisted, looking away from his intense gaze.

"No, you're not," he murmured.

As the rain poured violently the sound of the storm filled the silence between us. Dahan-dahang lumuhod si Zhean sa harapan ko, ang mga kamay niya ay gumapang mula sa pulso ko patungo sa laylayan ng aking basang palda.

"Zhean, stop... I'm not in the mood," I whispered.

He completely ignored my protest. He stood up, his eyes locking onto mine with an unyielding, raw intensity. "Let me change your mood then."

Bago pa ako makasagot ay binuhat niya na ako. Napakapit ako sa leeg niya habang madali niya akong dinala patungo sa kanyang room. Doon, sinimulan niya akong halikan, pababa sa aking panga at sa sensitibong bahagi ng aking leeg, na nagdulot ng mahihinang daing mula sa akin.

"Zhean... ah..." a soft whimpered sigh escaped my lips as he bit down gently on my neck, his hands sliding up to undo the remaining buttons of my damp blouse.

"You're shivering," bulong niya sa balat ko habang dahan-dahang tinatanggal ang mga butones ng aking basang blouse upang ilantad ang aking lace na bra.

"Let me warm you up." He kissed his way down to my collarbone, his hot breath sending goosebumps all over my skin.

Nang tanggalin niya ang lock ng aking bra, naramdaman ko ang paglaya ng aking dibdib at ang marahang paghaplos ng kanyang mga daliri sa dulo nito.

Yumuko siya at sinimulang s******n ang isa kong dibdib, dahan-dahan ang galaw ng kanyang dila na nagtulak sa akin para mapahawak nang mahigpit sa kanyang kumot.

"Ah... Zhean, please..." I gasped, my head tossing back.

"Let's try something else," bulong niya, bago kumuha ng kaunting malamig na coffee cream gamit ang kanyang mga daliri mula sa basong nasa tabi ng kama. Ipinahid niya ito nang direkta sa aking dibdib.

"Oh my god! Zhean, it's cold!" I shrieked, my hips jerking off the bed from the sudden, icy shock.

"Shh... stay still," utos niya habang hinahawakan ang aking balakang para hindi ako makagalaw.

Yumuko siya muli at sinimulang dilaan ang cream sa balat ko. Ang labis na kaibahan ng init ng kanyang dila at ng lamig ng caramel cream ay nagdulot ng isang nakakalasing na sensasyon sa buong katawan ko.

"Mmm... you taste incredible, Alessa," he murmured. He didn't stop there, ibinuhos niya ang natitirang cream sa gitna ng aking tiyan.

I gasped loudly, my hands pulling at his messy hair. "Zhean, please! It's too much... please, I want you."

"Are you in the mood now?" he whispered, his dark eyes looking up at me from between my legs.

"Yes! Yes, please..." I begged, completely undone by his dirty tricks.

He smirked, quickly stripping off his trousers. He pushed my damp underwear aside, his thick, rigid length pressing against my entrance with one heavy, deliberate thrust, he slid all the way inside me, making me scream out his name into the quiet penthouse.

"Ahhmm! Zhean!"

Nagsimula siyang gumalaw, mabagal ngunit malalim, ninanamnam ang bawat sandali. The sound of our skin slapping together, kasabay ng ingay ng ulan sa labas, ay lumikha ng isang nakakahumaling na ritmo sa loob ng silid. Ipinulupot ko ang aking mga binti sa kanyang balakang, hinahatak siya nang mas malalim.

"Look at me, Alessa," he commanded.

"Tell me who owns you."

"You... ah! Zhean, please, faster!" pagmamakaawa ko, sumasabay ang aking katawan sa bawat bagsak niya.

"Say my name again," he demanded.

"Zhean! Please, I'm... I'm gonna—"

"Come for me. Now."

Sa tatlo pang malalalim na pagtulak naramdaman ko ang sunod-sunod na panginginig ng aking buong katawan. We lay there in the dark for what felt like hours, our chests rising and falling in sync.

“Feeling better now” pabiro niyang tanong, at tumango na lang ako bilang sagot.

Binago niya ang kanyang posisyon at hinila ang malaking kumot para takpan ang aming mga katawang basang-basa ng pawis, habang mahigpit akong nakakulong sa kanyang dibdib.