CHAPTER 2 :Unknown Number

Isang linggo na ang nakalipas simula nang ibenta ko ang kaluluwa ko sa demonyo. True to his word, nagbago ang lahat sa isang iglap. Ang bank account ko ngayon ay may halagang hindi ko pa nakikita sa buong buhay ko.

"Huy, gurl, uuwi ka na ba?" Cassie leaned over, snapping her fingers to get my attention.

"No, may tatapusin lang ako."

"Grabe ka talaga magpakasubsob sa trabaho. O sige, mauna na ako, ha? Mag-ingat ka!" Kumaway si Cassie bago magtungo sa elevator.

"Bye, Cassie. Ingat!" I called out.

Bumuntong-hininga ako at hinilot ang sumasakit kong sintido. Humilig ako sa ergonomic chair ko at nagpatuloy sa pag-type. Sobrang tahimik na ng palapag namin. Kaya naman hindi ko napansin ang marahan at pamilyar na yabag na lumalapit sa pwesto ko. Biglang may dambuhalang anino na sumakop sa desk ko.

"Working late, Ms. Selasa?"

"Mr. Valeriano!" I gasped, my voice a panicked whisper. I quickly looked around the empty office. "Anong ginagawa mo rito? Baka may makakita sa 'yo!"

"I don't like waiting."

"Waiting? Sabi mo kanina susunduin ako ng driver mo ng alas-nuebe?" I stammered, my back pressing against the edge of my desk as he took another step closer.

"I changed my mind. I want you now."

Bago pa ako makatutol, mabilis na hinawakan ni Zhean ang braso ng swivel chair ko at marahas akong hinatak palapit sa kaniya.

"Zhean, no... not here," I pleaded, though my voice lacked any real conviction. "This is my workspace. Someone might come back—"

"Let them," bulong niya bago sinakop ng mga labi niya ang bibig ko.

Mariin ang halik niya, gutom at walang pasensya. Napasinghap ako, at sinamantala niya iyon para palalimin pa ang halik. Humigpit ang kapit ko sa mamahaling tela ng polo niya. Isang mahabang ungol ang kumawala sa lalamunan niya na nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko.

Zhean reached down, his large hands gripping my waist, and effortlessly lifted me out of the chair. He sat me down right on top of my office desk.

"Zhean! The papers!" daing ko, pero wala siyang pakialam.

He parted my thighs at pumuwesto sa pagitan ng mga ito. Itinaas niya ang fitted pencil skirt ko hanggang sa umabot ito sa balakang ko.

"You're wearing the lace ones I bought you," bulong niya habang hinahaplos ang gilid ng mamahaling underwear ko.

"You... pinilit mo akong suotin 'to," hinihingal kong sagot habang napapatingala nang lumipat ang basang halik niya sa panga ko pababa sa leeg.

"Good girl," he whispered, his hot breath sending shivers down my spine. "Always so obedient."

He unbuckled his belt with a sharp click. Hinawakan niya ang balakang ko para i-pwesto ang sarili niya. Sa puntong iyon, naglaho na ang lahat ng katinuan ko.

"Zhean, please..." bulong ko, habang ang mga kuko ko ay bumaon sa likod niya.

"Tell me what you want, Alessa," he commanded. Habang dahan-dahang pinagpapasensya ako, hinahaplos ang basang-basa kong hiyas pero hindi pa tuluyan pumapasok.

"You. Now. Please."

Hindi na siya nag-atubili. Sa isang mabilis at malalim na tulak, tuluyan niyang pinasok ang sarili niya sa akin.

"Ah!" Napasinghap ako sa sarap, napakapit nang mahigpit sa balikat niya habang ang bawat sulok ng pagkatao ko ay napupuno ng kakaibang ligaya.

He began to move, his strokes deep, heavy, and relentlessly fast. Ang lamesang gawa sa kahoy ay gumagaralgal sa bawat pagbayo niya, at ang monitor ng computer ko ay tila babagsak na sa lakas ng yanig.

"So tight," he groaned, then he buried his face in my neck. The sensation was overwhelming.

"Zhean... I'm... I'm close," ungol ko habang ang mga daliri ko ay nakasabunot sa magulo niyang buhok.

"Come for me, Alessa. Do it." With three more hard thrusts, my body tightened, and I fell off the edge. A silent scream tore from my throat as a powerful orgasm rippled through my entire body.

Ilang minuto kaming nanatiling ganoon, kapwa naghahabol ng hininga sa dilim ng cubicle ko habang maririnig ang aming paghingal. Dahan-dahang lumayo si Zhean at inayos ang kaniyang damit na parang walang nangyari.

"My penthouse. Ten PM. Don't make me wait a second time," seryoso niyang bilin bago tumalikod at naglakad palayo, iniwan akong mag-isa.

That became our pattern. It was fast, dirty, and incredibly convenient—but convenience has a way of turning toxic when you least expect it.

"Alessa? Huy, are you still with us?" Cassie’s hand waved in front of my face, snapping me out of my daze.

"Sorry," I muttered, shaking my head. "Ano nga ulit 'yung pinag-uusapan niyo?"

"Sabi ko, nakita namin si Big Boss kahapon sa mall may kasama na naman ibang girl!" Joyce said, her eyes wide with excitement.

"At teh, hindi niya kasama ang fiancée niya!" Alexis added. My fork froze halfway to my mouth.

"Sabi ko naman sa inyo, e," daldal ni Cassie habang humihigop ng juice. "Notorious player talaga si Sir Zhean. Parang nagpapalit lang ng medyas kung magpalit ng babae."

As they laughed and continued to exchange details about them, something inside my chest suddenly tightened.

"Hay nako, kung ako 'yun, okay lang sa akin maging side chick," Alexis sighed dreamily. "He's just painfully hot. Kahit i-banned ako sa office after, sige lang."

"Basta ikaw Alessa," Cassie suddenly turned her gaze back to me. "Umiwas ka doon. Mukha ka pa namang anghel, Alessa," biro ni Cassie. "Baka kapag nakuha ka niyan, sirain ka lang."

Pilit kong pinakalma ang sarili ko. "H-ha? Oo naman. Wala akong interes sa kaniya."

"Mabuti na 'yan," Cassie nodded. "Huwag na huwag kang makikipaglapit sa lalaking 'yan, Alessa. For him, women are just disposable, once he's bored he's just gonna dump those girls like trash."

Listening to them dissect his love life, describing the girl at the mall, a heavy truth settled over me.

I am just one of those disposable things.

"Excuse me, magbabanyo lang ako," bulong ko dahil hindi ko na kaya ang bigat sa dibdib ko. Tumayo ako bago pa sila magtanong at mabilis na naglakad patungo sa restroom ng café.

Pumasok ako sa isang cubicle ng CR at ni-lock ang p***o. Sumandal ako sa pader habang hinahabol ang hininga ko. Biglang nag-vibrate ang cellphone sa palad ko.

Akala ko ay si Zhean na naman. Pero nang tingnan ko ang screen, isang Unknown Number ang nag-pop up. Walang nakasulat na pangalan, pero may isang maikling video.

Nanginginig ang daliri kong pinindot ang play button.

Agad na nanlaki ang aking mga mata, at halos mabitawan ko ang cellphone ko. Ang screen ay nagpakita ng malinaw na video kagabi sa mismong cubicle ko. Kitang-kita ang mukha ko habang marahas na binabayo ni Zhean. Rinig na rinig ang ungol ko na tumatawag sa pangalan niya.

"Zhean... please...!"

Kasunod ng video ay isang mensahe na nagpalamig ng buong dugo ko.

"I thought you're an angel, Alessa. Hindi pala. Tulad ka lang din ng iba. Don’t worry, your little dirty secret is safe with me... for now."

Napahandusay ako sa pader ng CR habang hawak ang aking bibig para hindi makagawa ng ingay. Ang puso ko ay nag-uunahan sa tibok na tila sasabog.

Sino ang kumuha nito? Sino ang nag-video sa amin kagabi?