LOGINChapter 9
Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatitig kay Jaxith pagkatapos niyang sabihin iyon.
My decision to leave her at the altar destroyed someone else's life, too.
Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. Pero kahit anong pilit kong intindihin, hindi ko makuha ang ibig niyang sabihin.
Someone else's life. Sino?
At ano ang kinalaman niya roon?
"Jaxith," mahina kong tawag. "What are you talking about?"
Chapter 9Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatitig kay Jaxith pagkatapos niyang sabihin iyon.My decision to leave her at the altar destroyed someone else's life, too.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. Pero kahit anong pilit kong intindihin, hindi ko makuha ang ibig niyang sabihin.Someone else's life. Sino?At ano ang kinalaman niya roon?"Jaxith," mahina kong tawag. "What are you talking about?"Bumaba ang tingin niya sa cellphone na hawak niya. Ilang segundo siyang nanatiling tahimik bago tuluyang pinatay ang tawag."There's something I should have told you earlier."Napatawa ako nang walang saya. "Earlier? Kailan? Noong nag-lunch tayo? Noong tinatanong mo ako tungkol sa personal life ko? O noong pinaparamdam mong gusto mo akong makilala?"Napatingin siya sa akin. Hindi ko planong sabihin ang lahat ng iyon. Pero kapag nasasaktan ako, minsan nauuna ang mga salit
Chapter 8 Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat.Ang malaman na may babaeng nagngangalang Celeste na naging bahagi ng buhay ni Jaxith, o ang marinig mismo mula sa kanya na muntik na silang magpakasal. For a moment, parang nawala ang lahat ng ingay sa lobby.Naririnig ko pa rin ang mga taong nag-uusap, ang tunog ng elevator, at ang mahinang pagtunog ng mga cellphone sa paligid. Pero wala sa mga iyon ang kayang agawin ang atensyon ko mula sa dalawang taong nasa harapan ko.Celeste looked confident.Jaxith looked furious.And me? I felt stupid for reasons I couldn't explain. "Celeste," malamig na sabi ni Jaxith. "I told you, not here." She tilted her head. "Why? Natatakot ka bang malaman niya ang totoo?" "Enough." I had never heard Jaxith speak that way before.Wala ang karaniwan niyang kalmadong tono. Wala rin ang ngiting madalas niyang gamitin kapag gusto niya akong asarin. His voice was firm enough to make Celeste pause, but only for a second. Then she looked at me again.
Chapter 7 Ilang beses kong tiningnan ang larawan bago ko tuluyang ibinaba ang phone ko.Hindi dahil malinaw na malinaw ang mukha ng babae sa tabi ni Jaxith.Kundi dahil sa paraan ng pagkakahawak niya sa braso nito.Komportable.Parang matagal na silang magkakilala. Parang hindi na nila kailangang mag-isip kung paano kikilos sa isa't isa.At ang pinakakinaiinisan ko sa lahat?Wala naman akong karapatang maapektuhan.Wala kaming relasyon ni Jaxith. Hindi niya ako niligawan. Hindi rin siya nangakong ako lang ang gusto niyang makasama.Lunch lang ang pinagsaluhan namin.Isang simpleng lunch na ako mismo ang pumayag.So why did the picture bother me?“Lyra?”Napalingon ako kay Nina, na nakatayo sa tabi ng desk ko habang may hawak na folder.“Are you okay?”“Yeah.”She studied my face. “You don't look okay.”“I'm just tired.”Hindi siya agad naniwala. Pero sa halip na pilitin akong magsalita, inilapag niya ang folder sa mesa ko.“Fine. Pero kung kailangan mong mag-rant, nandito lang ako.”
Chapter 6 Akala ko, ang pinakamahirap na bahagi ng araw ko ay ang makasama si Jaxith Valdemore sa isang lunch na hindi ko naman talaga kailangang puntahan.Nagkamali ako.Ang pinakamahirap pala ay ang magpanggap na ordinaryong lunch lang iyon kahit ilang minuto pa lang kaming magkasama, pakiramdam ko ay unti-unti nang nawawala ang kakayahan kong kumilos nang normal.“So, where are we going?” tanong ni Jaxith habang magkasabay kaming naglalakad papunta sa elevator.“Somewhere quiet.”“Quiet?”“Yes. Yung lugar na hindi ako kailangang sumigaw para lang marinig ang sarili kong iniisip.”He chuckled. “Am I that distracting?”Hindi ako agad sumagot.Dahil ang totoo, oo.Pero hindi ko iyon sasabihin sa lalaking mukhang masayang-masaya tuwing nahuhuli niya akong hindi makasagot sa mga tanong niya.“Your ego is showing again, Mr. Valdemore.”“Should I hide it?”“Please. Nakakaabala sa public.”Napatawa siya. At gaya ng mga nakaraang pagkakataon, nahuli ko na naman ang sarili kong nakatingin s
Chapter 5Kinabukasan, iisa lang ang plano ko: magtrabaho nang maayos, tapusin ang revisions, at kumilos na parang walang kakaibang nangyari kagabi. Simple lang, hindi ba?Pero mukhang hindi nakikisama sa akin ang mundo.Alas-nuwebe pa lang ng umaga, tatlong beses ko nang binasa ang message ni Jaxith bago ako pumasok sa trabaho.Jaxith: Don't skip breakfast today.Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang sabihin iyon. Hindi niya naman ako nanay, at lalong hindi niya trabaho ang siguraduhing kumakain ako sa tamang oras.Pero napangiti ako.Nakakainis talaga."May magandang balita ba?" tanong ni Nina habang inilalapag ang kape sa mesa niya.Agad kong binitawan ang cellphone ko. "Wala.""Kung wala, bakit ka nakangiti?""Masama bang ngumiti?""Hindi. Pero kapag ikaw ang nakangiti nang ganyan, siguradong may kinalaman 'yan sa isang lalaking ayaw mong aminin na gusto mo.""Alam mo, kung hindi lang kita kaibigan, matagal na kitang sinumbong sa HR dahil sa pang-aabala.""Go ahead. Sasabih
Chapter 4Hindi ko alam kung kailan nagsimulang maging bahagi ng araw ko si Jaxith Valdemore. Dati, sapat na sa akin ang makumpleto ang mga requirements ng project, makausap ang mga client, at makauwi nang hindi sumasakit ang ulo dahil sa dami ng kailangang gawin. Pero nitong mga nakaraang araw, nahuhuli ko ang sarili kong tinitingnan ang cellphone ko kahit wala naman akong hinihintay na mahalagang mensahe. At kung may bagong notification, hindi ko maiwasang tingnan kung pangalan niya ang nakalagay.Nakakainis. Lalo na dahil alam kong wala naman akong karapatang umasa sa kahit ano.Trabaho lang ang nag-uugnay sa amin. Siya ang may-ari ng hotel na ginagawa namin, at ako ang interior designer na responsable sa itsura nito. Kapag tapos na ang project, matatapos na rin ang mga dahilan para magkita kami. Kaya habang maaga pa, dapat ilagay ko sa isip ko kung bakit ako naroon.Trabaho. Hindi pag-ibig."Lyra!"Napalingon ako kay Nina na halos mapasigaw sa tabi ng mesa ko."Ano ba? Bakit ka su







