로그인Ang kayabangan at pagiging lantad ng pamilya Benetiz ay lampas sa inaasahan ni Cassie.Dinukot siya, pero dinala siya ni Aaron sa isang mamahaling hotel nang walang pagtatago. Para bang wala siyang pakialam kung may makakita.Hindi ba siya natatakot? pumasok sa isip ni Cassie.Sa dami ng mata at CCTV sa lugar, napakadaling patunayan ang ginawa nitong pagdukot. Ngunit tila wala itong iniintindi. Parang sanay na sa ganitong kapangyarihan, parang walang sinasanto.Kinuha na ng mga tauhan ni Aaron ang cellphone ni Cassie, kaya wala siyang paraan para humingi ng tulong kay Calix. Sa halip, pilit niyang kinalma ang sarili at nag-isip kung paano makakalusot. Umaasa siyang makakahingi siya ng tulong sa mga staff ng hotel kapag nakababa na siya ng sasakyan.Ngunit naging malinaw agad kung gaano siya ka-naïve.Mula nang ipasok siya sa lobby hanggang sa elevator, may mga staff na nakapansin, ngunit karamihan ay umiwas ng tingin. May ilan pang tumalikod na parang walang nakita.Parang lahat ay sa
Nagising si Cassie dahil sa gutom.Tahimik niyang iminulat ang mga mata at bumangon mula sa kama. Nang bumaba siya para maghanap ng makakain, sinalubong siya ng isang malawak ngunit napakatahimik na bahay. Sa halip na magbigay ng kapanatagan, lalo lamang siyang nakaramdam ng lungkot.Napakaraming nangyari nitong mga nakaraang araw. At sa sandaling iyon ng katahimikan, tila nagsabay-sabay ang lahat ng iniisip niya. Para bang pinipilipit ang puso niya sa dami ng emosyon na hindi niya mailabas.Wala sa sariling kumuha siya ng kaunting makakain, ngunit hindi rin niya nagawang ubusin iyon. Sa halip, dahan-dahan siyang umakyat sa ikalawang palapag at tinungo ang dating study ni Antonio.Matagal na silang nakalipat, ngunit ang silid na iyon ay nanatiling halos hindi nagagalaw, parang naiwan sa nakaraan. Parehong-pareho pa rin sa alaala niya.Umupo siya sa upuan, sumandal, at tumingin sa bintana.Sa harap niya, ang parehong tanawin na minsang pinagmamasdan ng lalaking tinuring niyang ama.No
Saglit na nag-isip si Aaron, saka dahan-dahang nagsalita, tila may pinaplano nang mas malalim kaysa sa ipinapakita niya. “Pasensya na, Mom, pero ako na ang bahala sa bagay na ’to. Hangga’t hindi ko pa nalalaman kung anong balak nina Cassie at Melanie… I’ll get Celes first.”Matapos iyon, bahagya siyang yumuko bilang paggalang kay Mrs. Benetiz, saka tumalikod at umalis. Sa katahimikan ng gabi, ang tunog ng hangin mula sa malayo ay tila may dalang lamig na unti-unting sumisingit sa dibdib, parang babala ng paparating na gulo.Samantala, si Cassie ay mahimbing man sa una, hindi pa rin naging payapa ang kanyang tulog. Kung anu-anong imahe ang pumapasok sa kanyang isip, dahilan para magising-gising siya sa kalagitnaan ng gabi. Bandang madaling-araw lang siya tuluyang nakatulog nang maayos, ngunit hindi rin iyon nagtagal.Bigla siyang ginising ng sunod-sunod at halos desperadong tunog ng kanyang cellphone.Inabot niya iyon nang hindi pa mulat ang mga mata. Nang umilaw ang screen, bahagya si
“Mr. Rosales, hindi iyan ang estilo mo,” malamig na sabi ni Aries habang nakaharang pa rin sa kanilang daraanan. “Dumalo ka sa event tapos aalis ka nang hindi man lang nagpapaalam sa host? That’s not very respectful.”Hindi man lang nagbago ang ekspresyon ni Calix.“Get out,” malamig niyang sagot. Ang boses niya ay tila may dalang lamig na kayang tumagos hanggang buto.Bahagyang natigilan si Aries. Hindi niya napigilang umatras nang kaunti, at nang bahagyang masagi siya ni Calix sa balikat habang dumadaan, wala na siyang nagawa kundi tuluyang umatras.Tahimik na pinanood nina Aira at Aries ang tatlong papalayo, hanggang tuluyan silang makalabas ng hotel.Kahit todo ang heater sa loob ng sasakyan, ramdam pa rin ni Cassie ang ginaw.Hindi iyon dahil sa temperatura, kundi dahil sa lamig na nagmumula sa puso niya, isang lamig na walang kahit anong init ang kayang magtanggal.Tahimik siyang nakaupo, parang wala sa sarili.Agad namang hinubad ni Carlo ang kanyang coat at marahang ibinalot i
Walang kinalaman si Cassie sa pamilya Marcos, iyon ang malinaw sa isip niya. Kaya paano siya aabot sa punto na pag-aawayan ang pera na hindi naman niya kailanman hinangad?Kung hindi siya pipirma, magmumukha siyang sakim sa paningin ng iba. Pero kung pipirma naman siya, parang inaamin niyang pera nga ang dahilan kung bakit siya nandito.Parang wala siyang panalo.Dahan-dahan niyang ibinaba ang dokumento sa mesa at napangiti nang mapait. “Alam mo ba,” sabi niya, may halong panunuya ang boses, “ayon sa batas, hindi naman kailangang ganito ka-detalyado ang paghahati ng ari-arian sa relasyon natin.”Tumingin siya diretso kay Melanie.“At kahit hindi ko sabihin na wala akong interes sa yaman ng pamily
Punong-puno ng tao ang banquet hall. Iba’t ibang uri ng lalaki at babae ang naglalakad sa loob, may kanya-kanyang grupo, masayang nag-uusap at nagtatawanan habang hawak ang mga baso ng alak. Ang hangin ay puno ng ingay ng usapan at halong pormal na kasiyahan.Matiyagang inilibot ni Cassie ang tingin sa paligid, sinusubukang hanapin sina Calix at Carlo, ngunit sa dami ng tao ay wala siyang makita ni anino nila.“Kung hinahanap mo sila, mauna ka na. May kakausapin lang ako sa Benetiz,” kaswal na sabi ni Melanie. “Pero huwag kang maglibot nang mag-isa nang sobra. Baka maligaw ka.”Hindi na niya hinintay ang sagot ni Cassie. Agad siyang sumingit sa gitna ng mga tao, at sa loob ng ilang segundo ay tuluyan nang nawala sa paningin nito.Napabuntong-hininga na lang si Cassie at nagpatuloy sa paghahanap.Samantala, diretso namang naglakad si Melanie patungo sa elevator. Hindi siya nag-aksaya ng oras at agad umakyat sa ikalimang palapag. Paglabas niya, tinungo niya ang isang pribadong lounge, a
Pagkaalis ni Axel sa silid, tinawag niya ang yaya at pinapaglilinis ang nagkalat na gamit. Pagkatapos ay pumunta siya sa sala kung saan inaalagaan ng confinement staff ang sanggol.“Sir,” sabi ng babae matapos magdalawang-isip, “may sasabihin sana ako… hindi ko lang alam kung dapat ba.”“Tuloy,” tu
Hindi naman talaga magkakilala sina Carlo at Calix. Bukod sa minsang pag-uusap nila sa rooftop, kung saan pinayuhan lamang siya ni Calix na magpakatino, halos wala silang naging koneksyon. Ilang minuto lang ang pag-uusap nila noon, kaya kakaunti ang alam niya tungkol sa lalaki.Pero ngayong narinig
Wala nang ibang paraan, kaya napilitan si Calix na tawagan si Arnel. Ipinabilin niya rito na ibalik kay Ariane ang mismong street lamp na nasa litrato ni Cassie.Kung paano iyon kukunin? Hindi niya problema.Pagkalipas ng isang oras, dumating si Arnel na hingal na hingal, pawis na pawis, at mukhang
Gulong-gulo ang dalawang babae habang paikot-ikot silang nakahawak sa mamahaling bote ng red wine, parehong pulang-pula ang mukha at galit na galit kung magsalita. Ni hindi nila napansin ang lalaking nakatayo sa bungad ng pinto, matangkad, tahimik, nangingitim ang tingin, si Calix.“Si Calix nga na







