แชร์

Chapter 3: Ha? Asawa?

ผู้เขียน: Black_Angel20
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-04 16:19:38

HINDI NIYA MAALALA kung ano ang nangyari. When she woke up again. Pinakiramdaman niya ang paligid. It doesn't come to her knowledge kung anong araw ngayon o kahit ang petsa ng taon. Dahan-dahang iminulat niya ang mga mata. Ngayon ay naging malinaw sa kanya kung nasaan siya.

She was really in the hospital.

Living like a normal person, eating foods like it was her favorite meal of the day. Pero para sa kanya, ang mabuhay sa mundo ay walang patutunguhan.

It was useless!

Naalala niya ang lalaking tinawag siyang asawa.

Clearly, people around her were all unknown to her. And why she had a husband already where in fact, she never had a romantic relationship due to the traumatic experience given by her own father.

Bumukas ang pintuan ng kwarto. Nakangiti na sumalubong sa kanya ang lalaking nakasuot ng puting roba.

Isang doktor.

Kasunod nito ang dalawang nurse na sinusuri ang kabuuan niya.

"Hello, Mrs. Salazar. How are you. Feeling better now?" Palakaibigang tanong ng doktor. His tone was cheerful and lively that reflected on his face.

She avoided his gaze, but she could still hear his playful, yet friendly smile towards her. "Do you need anything, food, water, say it?"

"W-water..." Mahina niyang saad. Nauuhaw siya. Namamalat rin ang boses niya.

"Right, I'm gonna get some for you."

Tinangka niya ang bumangon pero hindi siya makagalaw. Only to find out that her unharmed wrist was tied beneath the bed she was lying in.

Nanlaki ang mga mata niyang binalingan ang doktor. He is holding a glass of water for her already.

Ang mga nurse ay tila normal lang ang senaryo na ganito. They seemed never cared about it. Higit sa lahat, wala ang mga itong pakialam sa kanya.

They were just doing their job, and not really to take care of her at heart.

Then the doctor dropped his eyes, looking at her tied wrist.

"I'm sorry, but this is the least thing we could do. Your husband, Mr. Salazar came here to check on you, but you're still unconscious."

Husband?

Ibig sabihin ay hindi niya guni-guni lang ang nasa alaala niya?

[ I really had a husband? Just when? ]

She couldn't figure it out. But maybe the doctor might have mistaken her for someone else, pati na rin ang lalaking tinawag siyang asawa. At bakit ba dalawang beses na niyang narinig ang pangalan na 'yon ngayong palagi siyang nagigising sa ospital na 'to?

Wala siyang maalala na may asawang tao siya.

"My name is Shawn Zamora. I am your private doctor, Mrs. Salazar."

Gamit ang malayang kamay, itinabi niya ang baso ng tubig saka piniling mahimlay sa kama.

The doctor seemed to be nice but she's not comfortable talking to him even if it's just casual.

"W-why I w-was tied in this bed, by t-the way. H-hindi ako makagalaw. G-gusto k-kong kumilos."

"You didn't remember, did you?"

Why the hell she should remember every painful past she had experienced already. At bakit patuloy pa rin siyang ginagamot ng doktor na ito, kahit ang tanging kahilingan lang naman niya ay ang mawala na sa mundo?

People were quite a fool. Even nurses, literal na walang silbi.

Bakit hindi nalang siya ng mga ito kalagan? Mahirap ba iyon sa kanila?

Pakiramdam niya ay may ibang tao ang kumokontrol sa lahat, kahit ang doktor ngayon sa harapan niya, literal na limitado ang mga salita.

"You seemed like a different person the moment you woke up. Your husband told us to do so, by tying you up in your bed."

"W-who is my h-husband?"

Pinili niyang ibaling ang tingin sa kaliwang bahagi ng kama.

The doctor was never shocked. "Rhyster Salazar."

That name doesn't ring her bells.

"Please, untie me. I-I want to b-be free."

"I'm afraid I can't. If you would like it, nasa labas lang ng kwarto ang asawa mo. I can call him if—"

Hindi pa man natapos ng doktor ang sasabihin. Malakas na bumukas ang pinto at nabaling ang kanyang tingin sa lalaking pumasok.

It was him.

The same person who called her his wife.

His cold, dark, and scary eyes met hers. Tila ay nasagot ang katanungang bumabagabag sa isipan niya. Ang lalaking ito ang tunay na kumokontrol sa lahat ng bagay sa loob ng kwarto na ito.

The doctor and two nurses, excuse themselves.

She felt even more uncomfortable. Si Rhyster na kakapasok lang ay hindi magawang sundin ang ipinayo ng doktor na maging maingat sa pipiliing mga salita.

He never cared about his wife's condition. He only cared because she's his ungrateful wife!

Damn it!

"You're really good at getting someone's trust, aren't you?"

Napaigtad siya. Hindi inaasahan ang galit na nagmumula sa kaibuturan nito. "Quit playing mind games, Charice! I had enough already!"

Charice?

Why did he call her that name?

"Now, you're pretending?" He gave her the deadliest stare.

"Come on, speak up!" Mas nalasahan niya ang iritasyon, at ang sari-sari nitong emosyon. "Nasira mo na ang buong pangalan at pagkatao ko. What more do you want from me at this point?"

Nanatili siyang walang imik.

Nakatitig lang siya sa lalaki. Nakita nito kung gaano siyang hindi komportable sa posisyon. With her unharmed wrist tied up, sa wakas ay kinalagan siya nito.

She felt more comfortable. Tears streamed down on her cheeks. This is the very first time someone did something to her, without harming her in return.

"Oh, come on, Charice! Tigilan mo iyang pag-arte. Hindi na 'yan mabenta sa'kin!"

What did he just call her?

"C-Charice?" Kahit nahihirapang gumalaw. Nagawa niyang ituro ang sarili.

The man looked at her in disgust. Parang hindi na bago para rito ang salitang iyon.

Natawa ito nang mapakla. "I can't believe you, my wife! Kahit ang pangalan mo ay nagpapanggap ka pang hindi mo maalala? Oh come on, you fraudulent brat! Tigilan mo ako sa kahibangan mo!"

"H-hindi 'yan ang p-pangalan ko s-sir..."

"Sir?" Hindi ito makapaniwalang tinuro naman ang sarili. "I'm your husband and you just called me, sir? Nasaan ang sweetness at pekeng lambing mo sa'kin kung sakaling kailangan mo ng pera, Charice! Bakit yata biglang nawala?"

"E-Elisse. Elisse ang pangalan ko at hindi C-Charice."

Despite being nervous, she controlled herself not to burst out. Kanina niya pa iginala ang paningin pero wala siyang nakikitang kahit anong patalim. Masaktan niya lang ang sarili, babalik sa normal ang kanyang pakiramdam.

Magiging kalmado siya.

"Once and for all. If you cooperate, baka mapapatawad pa kita. Huwag mo akong daanin sa paarte-arte mo na 'yan."

"N-nagsasabi a-ako ng t-totoo. E-Elisse ang pa-pangalan ko, sir—"

"Damn it, Charice!" Parang tumilapon ang kaluluwa niya. "Don't you get tired of fooling me around? Malalaman ko lang kung ano na naman ang binabalak mo, ako mismo ang papatay sa'yo!"

A big smile crept on her face. She would love to.

Nakita niya kung paanong mas lalong nabigla ang lalaki. "What's funny?"

"Kill me. Kill me now, s-sir. I want it, badly. Kill me! Kill me now!" She's already screaming.

Pumasok si doktor Zamora.

Itinulak nito ang lalaki palabas at ang kasunod na eksena ay ang inaasahan na niya.

Binigyan siya ng doktor nang pampakalma.

Bumagsak ang kamay niya sa kama, tuluyang nawalan ng lakas.

*****

He can't believe what's going on his wife's head.

Naghintay si Rhyster sa labas. Sinadya niyang manatili dahil gusto niyang kausapin si Doctor Zamora.

He still could not figured out what his wife's plan.

Maigi sigurong makapaghanda siya. Because in terms of making someone fall from Charice's bait, winner ang asawa niya palagi.

He could not let himself be a servant to his wife once more. Dapat lang na mabigyan ng hustisya ang bawat kasalanang ginawa ni Charice.

Calling his wife's different name?

Elisse? Hah! Tanga lang ang maniniwala pa sa asawa niya.

Sino na naman ang niloloko ni Charice? Kabisado ni Rhyster ang asawa. Magaling itong magmanipula ng tao. Kahit ni katiting na awa sa iba ay hindi ito makukunsensya.

"Your wife maybe had a traumatic experience, Mr. Salazar." Nakabulsa ang magkabilang kamay nito sa coat.

Nakalabas na sa kwarto ni Charice.

Traumatic experience my butt.

"Don't fall from her bait, doc. She's a fraudulent woman. Anoman ang sasabihin niya'y ipakita mong naniwala ka. Hahayaan rin kitang masuri siya ulit, keep her alive. Do the best thing that you can."

Tumango si doktor Zamora.

Tinungo niya ang private office. Sinalubong siya ni Diana ng haplos sa leeg.

"What makes you mad today, Mr. Salazar. Do you want me to make you hot?"

Niluwagan niya ang tali ng kurbata. "Don't touch me, Diana." Dumistansya si Rhyster sa assistant. "I don't want to hear anything from you, today. I want to rest. Gusto kong magpahinga."

"Was it because of your bitch wife? Bakit pa kasi siya bumalik!"

"Stop talking." Charice still is his wife. "Do your job, report the information from the audit department. I'm not in the company for a week maybe."

"Where do you plan to go then?"

"Only stay at home. Better to check my ungrateful wife's progress."

Dahil ayaw niyang mabilog na naman ng asawa ang ulo niya.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • The Billionaire Married My Impostor    Chapter 17: At The Shopping Mall

    MINUTO PAGKATAPOS NITONG MAGTANONG NG MGA bagay-bagay. Nagpaalam itong umalis upang tumungo sa trabaho.He encouraged her to go shopping using his black card.Natilihan siya. Ano naman ang bibilhin niya?She never gets used to this kind of treatment. Madalas siyang pinagbabawalang bilhin ang mga bagay na gustong-gusto niya simula pa man noong kabataan niya.With Rhyster Salazar, hindi siya makakatanggi.As he noticed she's not comfortable wearing those clothes, hawak ang cart sa magkabilang kamay, naunang tinahak ni Elisse ang meat section. Isang bagay na proud siya sa sarili ay ang kagalingan niya sa pagluluto.She bought lots of meat. Pagkatapos niya sa groceries ay sa second floor naman siya nagtungo. Tunay na unlimited ang black card ni Rhyster dahil walang tanong ang mga cashier at basta nalang pinoproseso ang transactions.Bagaman nakikita niya ang bawat paninitig ng mga ito sa gulat, ayaw niyang magtanong dahil ba

  • The Billionaire Married My Impostor    Chapter 16: His Wife's Lookalike

    CHARICE IS SEEKING FOR SOMETHING IN her room. Kakaiba ang anyo ng kwarto nito na parang may umukupa rito habang naroon ito sa Berlin.Her husband, Rhyster Salazar had finished fetching her at the airport. Ngunit ang ipinagtataka nito ay ang distansyang iginupo ng asawa nito rito.Diretso itong tumungo sa bahay, na para kay Charice ay masyadong masakit sa mata.Naglalakbay ang mga mata nito.Where's that kid, anyway?Kanina pa nangangati ang mga mata nito na makita ang anak na si Summer pero hindi nito ito nasigpatan.Bumukas ang pintuan ng kwarto. There, standing at the door is her ever-generous husband.Binigyan ito ni Charice nang tipid na ngiti.Dahan-dahan si Charice na lumapit sa asawa, but his excitement from before had gone. Totally vanished. He was absolutely different. He showed her the cold and untouchable husband as she hadn't expected.Bahagyang nairita si Charice. Pero pinili nitong maging malambing rito."I have missed you, my dear." Sinubukan nitong makalapit, pero ang

  • The Billionaire Married My Impostor    Chapter 15: Condominium

    SHE KNOWS SHE WOKE UP a bit late. Nakita niya si Rhyster Salazar na nakaupo sa tile floor habang nakasandal ang likuran sa pintuan ng kwarto.Mabilis siyang napabalikwas ng bangon.Ano ang nangyari?"You're awake." Anito. He seems so tired. Tumayo ito at pinagpagan ang damit."You had your nightmare again." Natutop niya ang bibig. "I'm s-sorry if I bothered you a lot.""Didn't I tell you not to say sorry?" Sandali itong hindi umimik. "Do you feel better now? Narinig kitang sumisigaw at umuungol sa kung anoman ang nasa bangungot mo na 'yon."Whatever his reason for being kind to her. Hindi ni Elisse alam."Sabihin mo sa'kin. Sino ang mga taong nakikita mo sa bawat bangungot mo?"Hayagan siyang umiling. "Only my father. At ang babaeng kasama niya sa mansyon noon."Sandali itong hindi nagsalita. "It's okay, huwag mong pilitin ang sarili mo. Have it in a natural way instead."She must get used to it dahil unti-unti siyang napapanatag rito, kahit hindi buo, basta ba'y wala itong gagawin n

  • The Billionaire Married My Impostor    Author's Gratitude and Warm Thanks to all

    Hope you enjoy this story. Feel free to leave your comments. I want to encourage readers to post whatever your suggestions are for the betterment of my work. I would love to read all of it. Salamat sa suporta. Nawa'y hindi kayo magsawa. I try my best to finish this story despite the heavy workload and demanding job I have. Thank you, and God Bless! ❤️

  • The Billionaire Married My Impostor    Chapter 14: Anxiety and Panic Attacks Once More

    SHE SPENDS MORE TIME. Pokus siya sa pinag-aralang tasks na ibinigay ni Rhsyter sa kanya. Hindi niya alam kung ilang oras siyang nakaupo, basta ay namalayan na lang niyang nakatayo ang binata sa kanyang likuran."Did you learn something today?"Hindi niya ito nilingon pero tumango siya. "It's a b-bit hard for me.""Why?"Ipinukos niya ang mga mata sa harapan. Pinakatitigan niya ang mga ito.Hindi ni Elisse alam kung ano ang motibo nito upang gusto nitong pag-aralan niya ang mga mukha ng taong nakapaskil sa information book. As she never know these people.But she has to keep going. Pinilit niyang isipin, pero sumasakit lamang ang ulo niya."Look at me," he demanded. Nilingon niya ang binata. "Do you feel tired? It's okay you can take a break for a while. Saka mo na ipagpatuloy 'yan kapag tapos ka nang magpahinga.""H-how?""Follow me." Nakasunod ang mga mata niya nang humakbang ito palapit sa ikatlong sulok.Nasa harapan nito ay ang isang pintuan ng kwarto. Walang pagdadalawang-isip na

  • The Billionaire Married My Impostor    Chapter 13: Office

    PAGKATAPOS NILANG manatili sa parke ng halos dalawang oras. Nagmungkahi si Rhyster na tumigil muna sa restaurant upang mag-dinner.Summer was too tired playing at the park, so Rhsyter had to carry his child.Naglalakad papasok sa mamahaling restaurant, biglang nalula si Elisse. Umurong siya. Alam niyang hindi ito ang unang pagkakataon na nakapasok siya sa isang mamahaling kainan. Para bang noon niya na ito ginagawa, at matagal na niyang nakasanayan ang ganitong klase ng aktibidad.Nang hinawakan ng binata ang kanyang kamay. Nagulat siya. As she was about to leave, Rhyster didn't let her. Karga nito ang batang si Summer na kinusot-kusot ang mga mata."Let's go inside together. Do not be anxious." Anito. Nagpatinanod siya. Ayaw na makipag-argumento pa.They dined in with Summer on her lap. Nasa harapan nila ang ama nito.Hindi nito nakalimutang lagyan ang kanyang plato. Hindi rin naman malikot ang bata sa kandungan niya.She noticed how Rhyster Salazar stole glances at her. Pinili ni

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status