LOGINMINUTO PAGKATAPOS NITONG MAGTANONG NG MGA bagay-bagay. Nagpaalam itong umalis upang tumungo sa trabaho.He encouraged her to go shopping using his black card.Natilihan siya. Ano naman ang bibilhin niya?She never gets used to this kind of treatment. Madalas siyang pinagbabawalang bilhin ang mga bagay na gustong-gusto niya simula pa man noong kabataan niya.With Rhyster Salazar, hindi siya makakatanggi.As he noticed she's not comfortable wearing those clothes, hawak ang cart sa magkabilang kamay, naunang tinahak ni Elisse ang meat section. Isang bagay na proud siya sa sarili ay ang kagalingan niya sa pagluluto.She bought lots of meat. Pagkatapos niya sa groceries ay sa second floor naman siya nagtungo. Tunay na unlimited ang black card ni Rhyster dahil walang tanong ang mga cashier at basta nalang pinoproseso ang transactions.Bagaman nakikita niya ang bawat paninitig ng mga ito sa gulat, ayaw niyang magtanong dahil ba
CHARICE IS SEEKING FOR SOMETHING IN her room. Kakaiba ang anyo ng kwarto nito na parang may umukupa rito habang naroon ito sa Berlin.Her husband, Rhyster Salazar had finished fetching her at the airport. Ngunit ang ipinagtataka nito ay ang distansyang iginupo ng asawa nito rito.Diretso itong tumungo sa bahay, na para kay Charice ay masyadong masakit sa mata.Naglalakbay ang mga mata nito.Where's that kid, anyway?Kanina pa nangangati ang mga mata nito na makita ang anak na si Summer pero hindi nito ito nasigpatan.Bumukas ang pintuan ng kwarto. There, standing at the door is her ever-generous husband.Binigyan ito ni Charice nang tipid na ngiti.Dahan-dahan si Charice na lumapit sa asawa, but his excitement from before had gone. Totally vanished. He was absolutely different. He showed her the cold and untouchable husband as she hadn't expected.Bahagyang nairita si Charice. Pero pinili nitong maging malambing rito."I have missed you, my dear." Sinubukan nitong makalapit, pero ang
SHE KNOWS SHE WOKE UP a bit late. Nakita niya si Rhyster Salazar na nakaupo sa tile floor habang nakasandal ang likuran sa pintuan ng kwarto.Mabilis siyang napabalikwas ng bangon.Ano ang nangyari?"You're awake." Anito. He seems so tired. Tumayo ito at pinagpagan ang damit."You had your nightmare again." Natutop niya ang bibig. "I'm s-sorry if I bothered you a lot.""Didn't I tell you not to say sorry?" Sandali itong hindi umimik. "Do you feel better now? Narinig kitang sumisigaw at umuungol sa kung anoman ang nasa bangungot mo na 'yon."Whatever his reason for being kind to her. Hindi ni Elisse alam."Sabihin mo sa'kin. Sino ang mga taong nakikita mo sa bawat bangungot mo?"Hayagan siyang umiling. "Only my father. At ang babaeng kasama niya sa mansyon noon."Sandali itong hindi nagsalita. "It's okay, huwag mong pilitin ang sarili mo. Have it in a natural way instead."She must get used to it dahil unti-unti siyang napapanatag rito, kahit hindi buo, basta ba'y wala itong gagawin n
Hope you enjoy this story. Feel free to leave your comments. I want to encourage readers to post whatever your suggestions are for the betterment of my work. I would love to read all of it. Salamat sa suporta. Nawa'y hindi kayo magsawa. I try my best to finish this story despite the heavy workload and demanding job I have. Thank you, and God Bless! ❤️
SHE SPENDS MORE TIME. Pokus siya sa pinag-aralang tasks na ibinigay ni Rhsyter sa kanya. Hindi niya alam kung ilang oras siyang nakaupo, basta ay namalayan na lang niyang nakatayo ang binata sa kanyang likuran."Did you learn something today?"Hindi niya ito nilingon pero tumango siya. "It's a b-bit hard for me.""Why?"Ipinukos niya ang mga mata sa harapan. Pinakatitigan niya ang mga ito.Hindi ni Elisse alam kung ano ang motibo nito upang gusto nitong pag-aralan niya ang mga mukha ng taong nakapaskil sa information book. As she never know these people.But she has to keep going. Pinilit niyang isipin, pero sumasakit lamang ang ulo niya."Look at me," he demanded. Nilingon niya ang binata. "Do you feel tired? It's okay you can take a break for a while. Saka mo na ipagpatuloy 'yan kapag tapos ka nang magpahinga.""H-how?""Follow me." Nakasunod ang mga mata niya nang humakbang ito palapit sa ikatlong sulok.Nasa harapan nito ay ang isang pintuan ng kwarto. Walang pagdadalawang-isip na
PAGKATAPOS NILANG manatili sa parke ng halos dalawang oras. Nagmungkahi si Rhyster na tumigil muna sa restaurant upang mag-dinner.Summer was too tired playing at the park, so Rhsyter had to carry his child.Naglalakad papasok sa mamahaling restaurant, biglang nalula si Elisse. Umurong siya. Alam niyang hindi ito ang unang pagkakataon na nakapasok siya sa isang mamahaling kainan. Para bang noon niya na ito ginagawa, at matagal na niyang nakasanayan ang ganitong klase ng aktibidad.Nang hinawakan ng binata ang kanyang kamay. Nagulat siya. As she was about to leave, Rhyster didn't let her. Karga nito ang batang si Summer na kinusot-kusot ang mga mata."Let's go inside together. Do not be anxious." Anito. Nagpatinanod siya. Ayaw na makipag-argumento pa.They dined in with Summer on her lap. Nasa harapan nila ang ama nito.Hindi nito nakalimutang lagyan ang kanyang plato. Hindi rin naman malikot ang bata sa kandungan niya.She noticed how Rhyster Salazar stole glances at her. Pinili ni







