Chapter 4: Knife and Blood

LUMABAS SI RHYSTER sa kanyang private room. Plano niyang tumungo sa baba upang kumuha ng maiinom.

Nabaling ang kanyang tingin ng makitang nakaawang ang pintuan sa kwarto ng asawa niya. In rage, he slowly approached the door, iniisip na baka tumakas si Charice. Nakahinga siya nang maluwag ng makita itong nakahiga sa kama.

His wife is a beauty, but inside her is an evil.

Sure, he still could not remove his eyes from her, pero sa tuwing nakikita ni Rhyster ang mukha ng asawa, kumukulo agad ang dugo niya.

Gising si Charice pero walang anomang senyales na bumuo ito ng plano upang tumakas. But it seems like she's thinking deeply about something.

[Thinking about your next move, maybe? Na-uh! That's not gonna happen, my wife]

Napansin siya nito, takot ang nakita ni Rhyster na lumukob sa mga mata ng asawa niyang si Charice.

He never did anything to her, never touched her, pero ang pag-atras ni Charice kagaya noong unang magising ito ang nagbigay sa kanya ng kakaibang tingin rito.

Dahan-dahan siyang pumasok. Ipinuyos niya ang mga braso.

"P-please h-huwag! H-huwag mo akong saktan."

Umangat ang kilay niya. Sasaktan? Siya?

Anong klaseng pagkain ang nilunok ng asawa niya upang iisipin na sasaktan niya ito?

"Quit playing the victim here, Charice." He could not control his anger state. "You're not really the one who suffer. It's you who made me suffer!"

"P-please h-huwag k-kang lumapit..." She's pleading, she's begging.

What's gotten into his wife now?

Charice never ever done this before. Masyadong mataas ang tingin sa sarili ang asawa niya. But this? Ang magmakaawa. It's not Charice's forte.

Umiling si Rhyster. This is her other way to make him believe in her. But no.

Sapat na ang mga kababuyan at kalapastangan na ginawa nito.

Hindi na nakatali ang malayang kamay ni Charice.

Malaya na ang mga kamay nito at binti.

Yumukod siya. Ang mabilis na reaksyon ni Charice ay nagbigay kay Rhyster ng pagkabahala. Isinalag nito ang magkabilang braso sa mukha at ulo na animo'y pinoprotektahan ang sarili sa simpleng pag-angat niya sa kamay para damputin ang kumot.

"H-hindi na a-ako ma-magtigas-tigasan n-ng ulo, p-papa. S-susundin ko n-na ang g-gusto n-ninyo."

What the hell!

"Quit playing games, Charice!" Hindi ni Rhyster napigilan ang sariling tumaas ang boses. "Nakakarami ka na! Why the fuck you're—"

Mas lalong naiintriga siya nang dumapa ito. Ang ulo ay nakamukmok sa kama, parang humihingi sa hindi niya malamang dahilan habang nasa ulo nito ang dalawang magkabilang palad na parang sumusuko.

He could hear her sob.

Malakas si Rhyster na napamura.

His wife is acting indifferent kaya'y tinawagan niya si Doktor Zamora. He left her room, confused and annoyed.

Mabilis sinagot ng doktor ang tawag niya.

"What do you mean by the traumatic experience you mentioned earlier, doc?" Salubong niyang tanong.

"So, you already noticed?" Tanong nito sa kabilang linya.

"Notice what?"

"I hate to say this, but your wife, Mr. Salazar has lots of wounds and cuts. Some are deep some are not. It maybe trigger her condition, but she really has an anxiety and depression."

What?

Paanong nagkaroon ng anxiety at depresyon ang asawa niyang magaling umarte?

Rhyster hasn't done talking when he notice someone walking downstairs like a burglar.

Si Charice.

"I'll call you back, doc Zamora. Thank you!"

He's watching his wife's every move. Nakita ni Rhyster na tinungo nito ang daan patungong kusina, and was shocked to see that she's holding a knife, and the next thing he knew was the least he couldn't imagine his wife could do.

Halos talunin niya ang matayog na hagdanan upang daluhan ang nababaliw na asawa niya.

"Damn it, Charice!" She's bleeding.

Dahil sa ingay ay lumabas mula sa kwarto si Flora. Ang mayordoma ng pamamahay niya.

"Sir Rhys!" Sigaw nito. Nagtitili.

He was carrying his wife's unconscious body, and the blood on her wrist kept on dripping onto his pants and shirt.

Shit, Charice! Why the hell did you do that?

May alam siya kung paano pigilan ang pagdurugo, naging dahilan iyon upang naisalba niya ang buhay ng asawa niya.

Sa kagustuhan ni Rhyster na bumalik si doktor Zamora, wala pang dalawang oras, nasa bukana ito ng kwarto ni Charice, with the medical kit he's holding both of his arms.

Kasama nito ang dalawang nurse na naatasan nitong samahan ito kung anoman ang mangyayari kay Charice.

"What happened doc? Why did she hurt herself?"

Sandaling binalingan siya ng doktor. "This is her symptoms, Mr. Salazar. Her deep cuts and wounds seems like new and the others mostly happened years ago. I can't tell, but she has a serious problem."

Serious problem? "What do you mean?"

Natapos nito ang bandeha sa kamay ng asawa na ngayon ay mahimbing ang pagkakatulog.

"She needs a therapist. I don't know what she's been through, but does she have any mental issues before or any history about her condition now?"

Umiling siya.

Happy go lucky si Charice sa araw-araw. Ni hindi nga niya nakitaan ni minsan na namomroblema ito sa anomang bagay.

Doctor Zamora gaves Rhyster antibiotics. Pinayuhan rin siyang madalas na suriin ang kundisyon ng asawa niya. As doctor Zamora has to leave for France, hindi nito nakalimutang sabihin ang tungkol sa paraan kung paano mapapabuti ang kalagayan ng asawa niya.

Rhyster been checking Charice's activity.

Kahit nasa trabaho, wala siyang nakikitang ibang kinikilos nito.

Hindi rin lumalabas ito sa kwarto. Nakakapanibago. Noon naman ay hindi ito mapirmi sa bahay at palaging may lakad na hindi umabot sa kanyang kaalaman.

The last time he checked on her, she's sitting on the tile floor.

Parang bata na inagawan ng candy sa kalaro at doon nagmumukmok.

He's a bit confused about his wife's behavior. Hindi ito ang charice na nakilala niya.

Papasok sa mansyon ay sinalubong siya ni Flora.

"How's her?"

Sandaling bumaling ang mayordoma sa kanya. "Para siyang hindi si ma'am Charice, sir Rhys. Para siyang ibang tao."

So, even Flora did notice it.

As long as Rhyster wasn't sure about his wife's identity. Ayaw niyang maniwala. Who knows? Charice was always the best actress ever since.

Ganid ito sa pera, magaling pang kontrolin ang tao makuha lamang ang kagustuhan nito.

Tumungo siya sa kwarto ng asawa.

He saw how her eyebrows knitted na kahit sa panaginip ay may hindi magandang nangyari.

Isinarado ni Rhyster ang pintuan.

Hanggang wala siyang napapatunayan, he will never do something else.

Naisandal niya ang likuran sa tapat ng pinto. He doesn't know what to do. Mababaliw siya kakaisip. Dala niya iyon kahit sa trabaho niya.

Siya namang pagmulat ng mga mata ni Elisse. Basa ng pawis ang noo at dibdib.

Binangungot na naman ito. Hanggang kailan kaya matapos-tapos ang walang katapusang panaginip na iyon?