Chapter 2: Hospital

NABALOT NG TAKOT ang batang babae ng bumukas ang pintuan ng sarili nitong kwarto.

Nakita nito ang ama na hawak ang lubid sa magkabilang kamay.

The little girl's father saw her at the edge of the bed. Sumisigaw ang bata sa isipan na huwag lumapit, pero hindi sumasang-ayon ang tadhana rito.

The little girl's father reached her hair and pulled her closer, away from the bed.

Napapaigik ang bata sa sunod-sunod na paglatigo ng ama gamit ang lubid ng makailang beses. She's now on the floor, bloods and bruises covered her body.

She tried to pull herself away pero sa dami ng pasa na natamo, sa bawat bugbog ng katawan, tila ang batang babae ay walang sariling buhay at lumuha ng tahimik, habang walang emosyon na tinatanggap ang mapagparusang latigo ng ama, ang emosyon nito ay tuluyang nilubayan ang musmos niyang pag-iisip.

"Kagaya ka lang rin ng mama mong malandi! Hindi ka dapat lumaki na may mga taong nabibighani at nagmamahal sa'yo! You should live in hell with me! You cannot escape in this house!"

Lashes after lashes, beat after beat.

The pity little girl couldn't find out where she should place herself in this household.

Tuyo at barado ang lalamunan nito upang sumagot.

"P-papa! M-masakit na po!"

Alam ng bata sa sarili na manhid na ang katawan nito upang makaramdam ng anomang sakit.

Ang tanging dahilan upang patigilin ang ama sa ginagawa, ay dapat na magmamakaawa ito.

Anomang kasalanan ng bata na ikinagalit ng ama ay lumabas ito sa bahay ng hindi naman lumalagpas sa gate, ang eksenang nadatnan ng ama nito ang dahilan, bago ito hinila sa buhok at sinabihan ng sapilitan na pumasok sa sariling kwarto.

She only wanted to escaped in the hands of his abusive father. Ngunit sinubukan pa rin nito kahit alam ng musmos na mabibigo lang ito.

Matagal ng alam ng bata na wala itong patutunguhan. May mga taong gustong tumulong pero hindi ng mga ito gugustuhing ma-involved.

Ang mga police sa station ay walang aksyon noong huling beses itong humingi ng tulong.

They returned the little girl to her father and what she gets in return was the thing she already expected.

Tumakas itong muli pero hindi katulad ng isang soap opera sa telebisyon ay tunay itong naging malaya.

She could feel free for a shorter times she could escape, but later, she would face the bare consequences in the hands of her abusive father.

"Die bitch! Die!"

Salita ng ama ang nagbigay sa batang babae ng kakaibang sakit. Alam nitong kailanman ay ibang tao ang tingin ng ama nito rito.

"Papa! A-anak po ninyo ako!"

"Manahimik kang bwesit ka! If your mother wasn't ill enough to find another man, hindi ito ang magiging kahihinatnan mo? Why did she leave without you anyway? Isa lang ang ibig sabihin niyon! Pabigat ka rin lang sa kanya! Mag-ina nga talaga kayo!"

Tahimik na lumabas ng kwarto ang ama ng bata, with a satisfied look in his face. Pinahiran nito ang ibabang labi na may talsik ng dugo ang naroon.

Ang walang malay na bata ay nanatiling nakahiga sa sahig, baluktot ang katawan at naninigas sa lamig.

How's her life had become a mess?

Tagumpay ang batang babae na nakababa mula sa kwarto nito, gamit ang nakabukas na bintana mula sa second floor.

She's running away, maaliwalas ang araw ng ito ay makalabas. Ang hindi nito inaasahan ay natunugan ng ama ng bata ang paglalayas nito.

People gathered because of curiosity. Ang iilang sumasalubong rito ay may pag-aalalang lumapit. But the time they would find out who's her father was, kusa ang mga itong lumalayo at walang naging pakialam, walang senyales na tutulugan siya.

Kahit anong klase ng pagmamakaawa ng bata na tulungan ito. Ang mga tao na nasa paligid nito'y walang naging tugon.

An ambulance roared the entire city. She stood in the middle of the road hoping the ambulance driver would stopped by and helped her.

Ngunit hindi nangyari.

Basta lamang ang bata nitong dinaanan at patuloy ang pagtakbo ng walang tigil.

Narinig ng batang babae ang pagtawag ng kanyang ama mula sa likuran.

Sa paglingon ng bata ay huli na. Naramdaman nito ang matalim na bagay na bumaon sa likuran at ang dahan-dahang pagbagsak ng katawan ng batang babae sa lupa.

Naramdaman nito ang katawan na umangat.

Someone carried her but she couldn't see the entire face.

Someone also tried to save her. But she's already dead from the inside until she gets what was really happening.

Nakangiti itong isinara ang mga mata.

The very dream of her happened at last. Masaya itong salubungin ang kahuli-hulihan ng hininga nito.

******

Hindi pamilyar kay Elisse ang loob ng puting kwarto. Pakiwari niya'y nasa loob siya ng hospital room.

As always, she could wake up in the hospital like someone saved her from multiple times na sinubukan niyang kitilin ang sariling buhay.

Ang mga kagamitang medikal na konektado sa kanyang katawan ang nagpabaling ng kanyang atensyon. Dahan-dahang inalis niya ang mga iyon.

She doesn't need any of it.

Bumukas ang pintuan ng kwarto at nanlaki ang nagulat na mga mata ng nurse bago siya dinaluhan upang pigilan siya sa pagtanggal ng mga medikal na ekipo.

He is the same familiar face the night before.

"Leave me alone! Leave me alone!"

Sigaw niya.

Anomang pamimilit niya'y walang katumbas ang lakas niya sa lakas ng lalaking nurse na dumalo sa kanya.

Isang babaeng nurse ang pumasok at tinulungan nito ang lalaking nurse na pwersahan siyang pinahiga sa kama. Mga kamay ay nakatali, pinipigilan siya sa kung anoman ang kanyang gagawin.

She has to kick them away but why the heck she can't even move her feet?

Napagtanto niyang hawak na ng lalaking nurse ang syringe. Dahan-dahang lumambot ang ekspresyon niya sa kaninang pagpupursige niyang makaalis.

"W-what d-did you d-do?" Walang lakas niyang tanong.

Dahan-dahang nahimlay ang walang lakas niyang katawan pabalik sa hinihigaan.

"I'm sorry, Mrs. Salazar. This is the command from your husband. I'm just following what he used to say. For now, magpahinga ka muna. He'll come here for a few minutes."

Ang huling alaala niya bago tuluyang dumilim ang buong paligid niya.

*****

Alam ni Rhyster na hindi siya dapat pakampante.

The moment he received a call from the hospital, hindi niya mapigilang magngitngit ang paningin.

She has already awake. His ungrateful bitchy wife totally gained consciousness.

Madali niyang inabot ang coat at niluwagan ang tali ng itim na kurbata.

He called her secretary to ask something more important. "Cancel all of my appointments, Diana."

Ang sekretarya niya ay nagmungkahi ng pagtutol base sa ekspresyon nito sa mukha.

"You have the most important meeting to attend to with the Ricci's Group representatives, Mr. Salazar."

Matalim na tiningnan niya si Diana. "Who's the boss here? Ikaw ba o ako?"

Nang hindi tumugon si Diana ay mabilis siyang nakalabas sa opisina, tuloy-tuloy hanggang sa marating niya ang basement.

The moment he arrived to the hospital, sinalubong agad siya ng hospital staff.

Madilim ang mukha ni Rhyster. Nakasunod siya sa doktor kasama ang mga nurse.

Oras ng makita niya ang asawa na mahimbing at inosenting natutulog ay aburido siyang binalingan ang mga ito.

"Why the hell she's asleep? Tumawag kayong naggising na siya hindi ba?"

"She's wilder, Mr. Salazar. We sedated her."

Walang emosyon siyang nakatingin sa wala na namang malay niyang asawa.

Whatever the consequences are. Rhyster is willing to make her pay. Marami ang dapat na ipaliwanag ang asawa niya sa kanya.

The cunning woman is entirely making his life a mess.

And now that she's coming back. He doubted he could just let things end like normal.

Ayaw niyang ganoon. He would most likely reached the moon before anything goes smoothly to his wife.

His wife, Charice is always a sort of the opposite of his. Palagi nitong masusunod lahat ng gusto. And the worst part is, she even cheated on him with the familiar faces he encountered already.

Para kay Rhyster. Marumi pa sa marumi ang asawa niyang si Charice.

He couldn't help himself but to clench his fist.

Then he saw his wife. Slowly opening her eyes.

Sinalubong ng kakaiba nitong mga mata ang malamig niyang mga titig.

Dahan-dahan siyang lumapit sa hospital bed ni Charice. Ang mga mamahaling ekipo na nakakabit sa bawat nitong katawan ang umagaw sa kanyang atensyon but Rhyster chose to ignore it.

He is willing to give her the best medical support and in return, he will make her life as hell as she did.

"Sa wakas! Nagising na rin ang walang utang na loob kong asawa."

Ngunit ang natanggap niyang kasagutan ay ang mga mata nitong hindi magawang titigan siya, pilit na isiniksik ni Charice ang sarili sa pader kahit wala ng maatrasan pa.

And this new fraud of her meant nothing to Rhyster.

His wife was already good at it. Nasanay na siya.