LOGINKinunot ng babae ang noo habang sinusubukang itaas ang kanyang katawan, at agad siyang tinulungan ni Irish para maupo.
Ang babaeng may magulong buhok na hindi maayos ay ang kanyang ina. Si Ina Irish ay may karamdaman sa pag-iisip mula noong siya ay sampung taong gulang pa lamang. Lahat iyon ay dahil sa kanyang ama at sa bagong asawa ng ama. Noong una, ang ina ni Irish ay isang katulong lamang sa pamilyang Wright. Ang kanyang ama, si Henderson Wright, ay nahulog sa kagandahan ng kanyang ina at pinaniwalaan itong tunay ang pag-ibig na ibinibigay sa kanya. Nagpasya ang kanyang ama na tumakas at ikasal sa kanyang ina dahil tutol ang buong pamilya nito. Hanggang sa puntong iyon, napakaganda ng kanilang kwentong pag-ibig, hindi ba? Isang binatang galing sa kilalang pamilya ang nahulog sa pag-ibig ng isang katulong, at pinili ng lalaki ang babae kaysa sa yaman at pamilya. Ngunit, hindi lahat ay kasingdali ng iyon. Ang kanyang ama ay sanay na mabuhay ng mayaman mula noong bata pa. Hindi niya kinaya ang buhay na kulang sa lahat ng bagay. Sa huli, sumuko ang kanyang ama at bumalik sa kanyang pamilya, at ikinasal pa nga sa isang babaeng sinasabing karapat-dapat lamang para sa kanya. Samantalang ang kanyang ina ay buntis noon pa ng si Irish. Ang pressure, panlalait, at pang-aabuso na ibinigay ng pamilya ng ama ay naging dahilan para mawalan ng bait ang kanyang ina. At mula noon din, nagsimula nang maramdaman ni Irish ang kanyang impyerno sa buhay dahil kailangan niyang sumama sa kanyang ama. Hindi talaga siya gusto ng kanyang madrasta. Walang sinuman sa kanilang pamilya ang gusto siya. Maging ang kanyang sariling ama ay baka sana ay hindi na lamang siya isinilang. Ngunit sa kabutihang palad, lahat iyon ay naging dahilan para maging matapang si Irish, hindi tulad ng kanyang ina na nawalan ng bait. "Ma, ako po si Irish." Sabi ni Irish na nanginginig ang boses habang sinusubukang pigilan ang luha. Kailangan niyang ipakilala muli ang sarili sa kanyang sariling ina dahil hindi na ito nakakakilala sa kanya. "Ma, kumain ka na ba ng maayos? Bakit naman po ganito ka na ngayon?" Sinubukan ni Irish na ayusin ang buhok ng kanyang ina. Noong una pa lamang, napakasipag ng kanyang ina na panatilihing maayos ang kanyang hitsura. Ngayon naman, lalong pumayat ang kanyang ina. Lalong lumala ang kanyang kalagayan dahil hindi na binabayaran ng kanyang ama ang mga gamot nito. Hindi alam ni Irish kung saan napunta ang pag-ibig na dati nang naramdaman ng kanyang ama. Hinaplos ni Irish ang kanyang mga luha na biglang dumaloy ng malakas habang inaayos niya ang buhok ng kanyang ina. Palagi itong nangyayari tuwing binibisita niya ang babaeng nanganak sa kanya. Alam ni Irish na ang kanyang ina ay isang mahusay na babae. Hindi siya nahihiyang aminin na ang kanyang ina ay may karamdaman sa pag-iisip. Ang babaeng ito ay matapang na tiniis noon ang lahat ng pang-aabuso ng mga iyon. Minsan pa nga, hinalikha ng tubig ang kanyang tuhod sa gitna ng pag-ulan ng niyebe sa harap ng bahay ng pamilya ng ama, para lamang humingi ng tulong at kahit kaunting pera dahil si Irish ay may mataas na lagnat noon—ngunit panlalait lamang ang natanggap niya. Hindi makakalimutan iyon ni Irish. Tanging ang ginagawa ni Irish sa kanyang buhok lamang ang pinapansin ng ina ni Irish. Hindi man masyadong maayos, ngunit hindi na tulad ng dati na sobrang gulo. Umpisang umupo muli si Irish at tiningnan ang kanyang ina. Hindi siya umaasa na makakakuha siya ng sagot mula rito. "Ma, baka po matagal akong hindi makakabisita. Kailangan mong labanan ito, ha! Kung magtagumpay ako, siguradong masisiyahan ka dahil mababayaran ko na ang lahat ng ginawa nila sa iyo." May sakit na parang tinutusok ng karayom ang damdamin ni Irish nang sabihin niya iyon. Napakahirap para sa kanya na hindi makakabisita sa kanyang ina sa loob ng tatlong buwan. Ngunit kailangan niyang gawin iyon. Lahat ito ay para bayaran ang sakit na naramdaman ng kanyang ina. Pinunasan ni Irish ang kanyang mga luha na patuloy na umaagos. Bigat na bigat na ang kanyang paghinga. Nakalulungkot na maramdaman ang paghihirap ng kanyang ina. Alam ni Irish iyon dahil nararanasan din niya ito ngayon. "Irish?" Ang mahinang at banayad na boses ay narinig, at laking mata itong tumingin sa kanya. Nagulat si Irish. Ilang taon na ba siyang hindi naririnig na tawagin siya ng kanyang ina ng kanyang pangalan? May lungkot ngunit may kasiyahan din na lumitaw sa kanyang damdamin ngayon. "Oo, ako po si Irish, Ma." Sabi ni Irish na nanginginig na ang boses. Hinampas-hampas niya ng mahina ang kanyang dibdib para patunayan na siya nga si Irish. "Irish?" Muli namang nagbago ang mukha ng kanyang ina na para bang nagtatanong, "Sino si Irish?" "Ma! Ako po si Irish! Ako po ang anak niyo, Irish!" Medyo nadala na ng emosyon si Irish. Bakit? Bakit hindi makakilala sa kanya ang kanyang sariling ina? Bakit kinuha ng Diyos sa kanya ang tanging taong nagmamahal sa kanya? Bakit pinabayaan ng Diyos na maging ganito ang kanyang ina? Bakit? Hawakan ni Irish ang braso ng kanyang ina at bahagyang inalog ito. Umaasa siyang biglang yakapin siya ng kanyang ina. Sobrang namimiss niya na ang yakap nito. Matagal na niya itong hindi naramdaman. Ngunit ang inaasahan ni Irish ay labis na naiiba sa nangyari. Hindi siya niyakap at inayos ng kanyang ina. Sa halip, inatake siya nito. "Ikaw! Malditang babae! Ikaw ang kumukuha ng asawa ko! Ikaw! Paano mo nagawa iyon! Sinasaktan mo ang aking anak!" Sigaw ng kanyang ina na para bang isang demonyo. At agad din itong sumugod kay Irish at kinaladkad ang leeg nito hanggang sa makita ang mga bakas ng dugo sa mga gasgas na iyon. Sinubukan namang umiwas at takpan ng si Irish ang mga gasgas mula sa kanyang ina. Dumating din agad ang mga tauhan nang marinig ang sigaw ng ina ni Irish. Ngumunguya lamang ng labi si Irish habang nakikita kung paano patuloy na sumisigaw at sinusubukang saktan siya ng kanyang ina—ngunit sa kasamaang palad, hinawakan na ito ng mga tauhan. "Binibini, baka kailangan niyo na pong umalis ngayon." Pakiusap ng tauhan. Hindi nila gustong ibigay ang gamot na pampakalma sa harap ng anak ng pasyente. Muli namang tumingin si Irish sa kanyang ina na may lungkot at kalungkutan sa kanyang mga mata. Kahit ayaw niya, kailangan niyang lumakad palabas ng silid ng kanyang ina. Ma! Labanan mo pa ng kaunti! Ibibigay ko sa kanila ang lahat ng ginawa nila sa atin! Pangako ko iyon sa iyo, Ma! Pangako ko iyon! Isang pangako ang kasama ng mga hakbang ni Irish habang umaalis siya sa lugar na iyon. ** "Paano nangyari iyon?" Sabi ng isang lalaking nakasuot ng mahabang puting damit ng doktor habang tinitingnan ang isang piraso ng papel na resulta ng kanyang pagsusuri. Tumahimik lang si Alarich habang tinitingnan ito. "Huwag mo akong itanong, ikaw ang doktor." "Oo, alam kong ako ang doktor. Pero—paano nangyari iyon?" Kinunot ng noo ni Dave habang umupo sa kanyang mesa na puro puting pintura. Naguguluhan siya sa resulta ng pagsusuring kanyang ginawa. "Wala namang nagbago, pero bakit mo nagawa iyon sa babaeng iyon? At ngayon, paano ka nararamdaman?" Kinunot pa lalo ni Dave ang noo. "Mabuti naman ako." Sabi ni Alarich na kalmado. "Sinubukan mo na bang, eh, gawing muli itong matigas?" Tanong ni Dave na nakakatuwa ang kasong ito para sa kanya. "Hindi pa. Pero kailangan ba?" Kinunot ng noo si Alarich. "Oo naman kailangan! Kailangan nating malaman kung bakit bigla kang nakapagtagumpay na magkaroon ng ereksiyon kahit na ang resulta ng pagsusuri mo ay nagsasabing hindi ka na makakaya pa nitong gawin habambuhay dahil sa karamdaman sa nerbiyos mula sa aksidente mo! ibig sabihin, Impotent ka habambuhay!" Malinaw na pinaliwanag ito ni Dave kay Alarich. Naningkit lang ang mga mata ni Alarich. Hindi niya gusto ang sinasabi ni Dave. Ngunit ano naman ang maipagtatanggol niya? Ang sinasabi ni Dave ay totoo namang nangyari. Noong siya ay labinsiyam na taong gulang pa lamang, si Alarich ay nasugatan sa isang aksidente na naging dahilan ng kanyang karamdaman sa nerbiyos at naging dahilan din ng kanyang pagiging impotent. Iyon din ang naging dahilan para bumuo siya ng imahe na malamig para walang babae ang maglakas-loob na lapitan siya. Ngunit sa katotohanan, ang babaeng iyon ay nakapagpasagawa pa nga sa kanya ng p********k kagabi. "Kailangan nating malaman!" Biglang naging masigasig si Dave. "Ano ang kailangang malaman?" Medyo nagdududa si Alarich sa ugali ng kanyang pribadong doktor at kaibigan. Si Dave lamang ang nakakaalam ng lahat ng lihim na ito. "Kung ganap ka nang gumaling tulad ng ibang normal na lalaki, o kailangan mo ng isang bagay para makapagkaroon ka ng ereksiyon tulad ng nangyari kagabi." Seryosong tumingin si Dave kay Alarich, na hindi sinasadyang yumuko patungo sa kanya. "Paano naman gagawin iyon?" Biglang ngumiti ng kakaiba si Dave. Nagdulot iyon ng hindi magandang pakiramdam kay Alarich. Hindi siya sigurado kung ano ang nasa isip ngayon ni Dave.Iniwan ni Irish ang kanyang tingin kay Claude na paminsan-minsan ay nagbibigay ng matamis at magiliw na ngiti para kay Irish."Sa tingin ko ay hindi ko na kailangang sagutin iyon" , inilihis ni Irish ang kanyang mukha at tumingin sa harapan. Ayaw talaga ni Irish na masyadong magmukhang palakaibigan. Hindi naman sa hindi siya nagtitiwala kay Claude, ilang buwan lang naman silang magkakasama rito.Sa simula ay napakunot ang noo ni Claude nang marinig ang babaeng nasa tabi niya na tila hindi talaga palakaibigan. Pero pagkatapos ay itinaas niya ang sulok ng kanyang labi. Kaakit-akit na babae, ayon sa kanya. Napakahirap makahanap ng babaeng hindi agad nahuhulog ang loob kapag siya'y nakikita. Tumawa nang mahina si Claude habang inililihis ang kanyang mukha sa harapan."Sige, okay lang kahit ayaw mong sabihin. Nagtatanong lang naman ako. Alam ko naman kung ano ang gusto mong gawin dito" , napatingin si Claude kay Irish na agad na tumingin sa lalaki."Alam mo?" , nagulat na tanong ni Irish.
"Bakit ang higpit ng mukha mo?" , kumuha si Dave ng tubig sa harap ng kanyang mesa at sumandok nito."Umalis papuntang ibang bansa si Irish ngayong araw" , pinaglaruan ni Alarich ang kristal na baso sa harapan niya. Ipinagbabawal ni Dave ang sinuman na uminom ng anumang inumin maliban sa tubig sa kanyang practice room.Si Dave na kanina ay nakasandal lamang sa kanyang swivel chair, tinatamasa ang kanyang pahinga na biglang ginulo ni Alarich ay agad na umayos ng upo. "Ha? Talaga? Paano mo nalaman?"Kinagat ni Dave ang kanyang labi. Samantalang sinikap niyang hindi masundan si Irish ng mga tauhan ni Alarich sa pamamagitan ng pag-alis nang maaga mula roon. Hindi niya inaasahang nalaman ito ng lalaki. Alam din kaya niya na nakipagtulungan na si Dave kay Irish?"Gusto ko sanang magbigay ng regalo pero sinabi ng kaibigan niya na wala na si Irish at pinagalitan pa ako" , sabi ni Alarich na may malungkot na mukha.Nang marinig iyon ni Dave ay bahagya siyang natawa. "Ano bang ginawa ng babaeng
Naghihintay si Alarich na may halong kaba at kaba pero masaya rin. Naiisip niya ang magiging reaksyon ni Irish, tiyak na magugulat ito sa regalong inihanda niya.Inutusan ni Alarich ang isa sa kanyang mga tauhan na sumama at ibigay ang kwintas kay Irish. Binalaan na rin niya ito na pilitin si Irish na tanggapin ito. Tiyak na mahihirapan ang babaeng iyon na tanggapin ito.Si Alarich na kanina ay tila nakatunganga at paminsan-minsa'y nakangiti sa pag-iisip ng magiging itsura ni Irish. Bahagyang naistorbo ang kanyang paningin nang makita niyang palapit ang kanyang tauhan. Itinaas niya ang kanyang balikat bilang senyas na interesado siya. Mabilis na ibinaba ni Alarich ang bintana ng kanyang sasakyan."Ano?" , narinig ang kanyang mabigat na boses. Kitang-kita ang paggalaw ng Adam's apple sa kanyang maputing leeg."Ginoo, Paumanhin. Pero hindi ko po maibigay ang regalong ito kay Irish" , ibinalik ng guwardiya ang paper bag kay Alarich. Ang mukha niyang kanina ay masaya ay dahan-dahang nawal
Huminga nang malalim si Irish nang tusukin ng karayom ang kanyang balat sa may siko. Pagkatapos niyang pumayag sa planong ito, agad siyang isinama ni Dave para sa mga basic examination."Masakit?" , tanong ni Shella habang nakikitang dumadaloy na ang dugo sa examination tube. Siya ay magiging doktor, pero takot na takot siyang makakita ng karayom na ganito.Umiling si Irish. Hindi naman masyadong masakit. Nagulat lang siya nang unang maramdaman ang sakit sa kanyang siko. Agad na tinanggal ng nars ang karayom at tinapos ang kanyang trabaho. Naglagay ito ng maliit na band-aid sa siko ni Irish."Kung mamaga mamaya, pwedeng lagyan ng mainit na compress" , matamis na ngiti ng nars habang iniimbak ang examination tube na may dugo ni Irish. "Mauna na po ako." Agad na lumabas ang nars sa practice room ni Dave."Ang dugong iyon ay gagamitin para suriin ang iyong kalagayan, kung may impeksyon at iba pa. Gagawin ko lang ang test na ito, lahat ng pagsusuri para malaman kung karapat-dapat ka para
Agad na nagtungo ang kanilang sasakyan sa pinakamariwasang shopping center sa bansa. Doon ay madalas lamang magpagala-gala ang mga mayayaman o kaya'y mga dayuhang turista."Kuya, huwag ka nang magalit ha" , agad na kumapit si Vivian sa matipunong braso ni Alarich.Nakaramdam ng pagkayamot si Alarich dahil bumigat ang kanyang braso. Gusto niyang itulak ang katawan ni Vivian, pero naisip niyang baka iyon ay masyadong bastos at alam niyang magsusumbong muli si Vivian sa kanyang lolo. Kaya hinayaan na lamang niya ito."Hindi ako galit sa iyo" , walang emosyon na sabi ni Alarich.Paano niya sasabihin na ganito siya dahil wala na siyang nararamdaman para kay Vivian?"Pero ang lamig ng trato mo, Kuya. Akala ko talaga galit ka sa akin" , tumingin si Vivian sa mukha ni Alarich na walang ekspresyon. Napatingin sa kanya ang lalaki at ngumiti si Vivian. "Puwede kang magalit sa akin. Pero sana huwag masyadong matagal. Paano natin aasikasuhin ang kasal kung ganyan ka palagi, Kuya?"Nang marinig iyo
Tumahimik muli si Alarich matapos ibaba ni Dave ang tawag. May panibugho siyang naramdaman dahil nakikita na ngayon ng lalaking iyon si Irish. Kinagat niya ang kanyang labis, ramdam na ramdam ang pananakit ng pangungulila. Sobrang namimiss niya ang babaeng iyon kaya kahit isang saglit ay hindi niya mailabas si Irish sa kanyang isipan.Huminga nang malalim si Alarich upang kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam dahil sa bigat ng damdaming pumupuno sa kanyang dibdib. Paulit-ulit niya itong ginawa pero hindi pa rin gumaganda ang kanyang kalagayan.Nagpasya si Alarich na pilitin ang sarili na gawin ang kanyang trabaho. Pero bago pa man siya makapag-concentrate, nag-vibrate ang telepono sa kanyang mesa kaya agad niyang inilipat ang atensyon doon. Umaasa siyang mula iyon kay Dave. Baka gusto nitong magbalita tungkol kay Irish. Kahit marinig lang niya, masaya na siyang malaman na maayos ang kalagayan ng babae. Nakakapasok pa ito sa klase. Masaya si Alarich sa balitang iyon.Ngunit agad na pu
Ipinaglibot-libot ni Alarich ang kanyang sarili sa loob ng kanyang kuwarto. Minsan-minsan ay inayos niya ang kanyang buhok pabaliktad at tumitingin sa bintana ng kanyang kuwarto na nagpapakita ng tanawin ng lungsod sa gabi. Ang villa ay matatagpuan sa bahagyang mataas na bahagi ng burol.Nag-aalala
"Pareho lang kung bukas ng umaga o ngayong gabi. Mas mabilis, mas mabuti para wala kang oras kasama ng ibang lalaki at magdala ng sakit sa akin." Malamig na sinabi ni Alarich. Sinubukan niyang magmukhang seryoso pero paminsan-minsan ay sumusulyap kay Irish na hindi naman tumutugon.Tahimik lang ang
"Pakshet!" muraang si Alarich habang hawak-hawak ang kanyang ulo. Hindi niya talaga maipag-isip ang anumang bagay dahil sa ginawa ni Dave kanina. Ang hindi maiparating na pagnanasa ay talagang nagpapahirap sa kanya.Sa kanyang isip ngayon ay mga erotikong imahe lamang na nagiging dahilan ng kanyang
Bagong dating pa lang si Irish sa harap ng matayog na tarangkahan ng kanyang bahay. Hindi na siya naghintay na buksan siya ng bantay dahil mula nang tumira siya roon, pinapayagan lamang siyang pumasok sa maliit na pintuan sa tabi ng tarangkahan na may matibay na ukit. Iyon ang daanan ng mga kasamba







