kabanata 5

Buntis?

Bahagyang kumunot ang noo ni Irish. Hindi naman nasa plano niya na mabuntis siya kay Alarich. Gusto niya lang maging Ginang Vance at patunayan sa lahat ng nagsasabing wala siyang mararating kundi para lamang sa isang hardinero.

Ngunit narating na niya ito. Kung hindi niya kayang tiisin, lahat ng pinagdaanan niya ay mawawala lang sa wala. Wala na siyang ibang pagpipilian o paraan para bumalik. Kahit ayaw niya man, kailangan niyang pumayag.

"Sige na! Kaya ko 'to!" sigaw ni Irish, na hindi lamang sagot sa alok ni Alarich kundi para na rin bigyan ng lakas ng loob ang sarili niya.

Umangat ang sulok ng labi ni Alarich, na lalong gumanda ang kanyang halos perpektong mukha.

"Sa loob ng tatlong buwan, kailangan mong manatili sa lugar na ipaglalagay ko sa'yo. Ayaw kong matulog ka pa sa ibang lalaki at madungisan ako. Bukod pa rito, dahil sa ginawa mo noon, natatakot akong baka ipakulong mo na naman ako sa pagbubuntis ng bata ng iba. Hindi ka makakalabas maliban na lamang kung may pahintulot ako. Sa loob ng tatlong buwan, hindi ka maaaring manatili kasama ang iyong pamilya. Kaya mo bang gawin 'yon?" Sinubukan muli ni Alarich na basahin ang mukha ni Irish.

Ngunit ang babae sa harap niya ay walang emosyon na makikita sa mukha. Hindi maipikit ni Alarich ang kanyang iniisip.

"Wala namang problema. Wala na akong pamilya." Walang emosyong sabi ni Irish.

"Sige na nga. Kung talagang sumasang-ayon ka na, hihilingin ko sa aking assistant na gumawa ng kasunduan para sa atin."

Tumango nang mahinahon si Irish habang tinititigan ang lalaking matalim na nakatingin sa kanya.

**

Nanginginig ang kamay ni Irish habang hawak ang panulat para pirmahan ang kasunduang nasa harap niya.

"Lahat ng nakasulat dito ay alinsunod sa sinabi ko. Ito na ang huling pagkakataon para makapag-isip ka pa," sabi ni Alarich, na ngayon ay nakaupo sa isang sulok ng sofa tabi ni Irish. Malinaw na naramdaman ni Irish ang pabango nito, at muli itong nagdulot ng pagduduwal sa kanya.

Sa harap ni Irish ay nakatayo ang isang lalaking naka-suot ng salamin at maayos na damit pangnegosyo. Si Rupert, ang pribadong assistant ni Alarich.

"Kung ibubunyag ko man ito sa anumang paraan, kailangan kong magbayad ng multa na isang bilyon?" Binasa ni Irish ang isang punto na hindi nabanggit ni Alarich kanina. Tinititigan niya ang lalaki nang may tanong sa mukha.

Tila walang pakialam si Alarich sa tingin ni Irish. Mula sa pagkakahiga ay tumayo siya at lumapit pa lalo para tignan ang mukha ng babae. Napansin niya ang likas na kagandahan nito—medyo kaakit-akit nga.

"Alam kong ikaw ay isang babaeng may malaking pangarap. Natatakot akong gagawin mo ang mga bagay na hindi mo dapat gawin kung hindi matutupad ang iyong mga hangarin. Kaya kailangan kong gawin ito."

Bumaling ulit si Irish sa kasunduan. "Ano ibig mong sabihin ng 'maging alipin mo habambuhay'?" Hindi rin ito nabanggit sa kanilang pag-uusap kanina. Buti na lang at hindi siya nagmadaling pirmahan at binasa muna ito ng maingat.

Inilalaro ni Alarich ang kanyang mga labi habang lalong yumuyuko patungo kay Irish, na muli namang napipilitang tignan ang lalaking may maitim at makapal na mga mata na parang gabi. "Hindi ba sinabi ko na ikaw ay magiging kasama ko sa kama kung mabibigo ka? Iyon lang naman ang ibig sabihin ng 'alipin'."

"Pero bakit kailangang habambuhay?" Pagrerebelde ni Irish.

"Sapagkat sa sandaling maging kasama mo ako sa kama, ikaw ay mananatiling konektado sa akin habambuhay. Naiintindihan mo ba?"

Isang katanungan lamang ang nasa isip ni Alarich tungkol sa babaeng ito. Paano niya magagawang gawin ito kay Irish, samantalang paulit-ulit na siyang nabigo kahit na ginawa na niya ang lahat ng paraan?

"Pero...!" Hindi makapaniwala si Irish. Bakit kailangan niyang manatiling konektado sa lalaking ito habambuhay kahit na mabibigo siya?

"Ang pagiging Ginang Vance ay magbubuklod sa atin habambuhay. Kung mabibigo ka man, ikaw pa rin ay konektado sa akin kahit na bilang isang alipin. Wala namang pagkakaiba, iiba lang ang katayuan," sabi ni Alarich nang walang alalahanin.

"Pero hindi ito ang gusto ko!" Pakiramdam ni Irish ay na-set-up siya sa sitwasyong ito.

Ang marinig na medyo nababagabag at galit na si Irish ay nagpangiti ng nakakatakot si Alarich. Hindi makapaniwala si Irish na kayang ngumiti ng parang demonyo ang lalaki.

"Kung hindi mo kaya, mas mabuting kanselahin na lang natin ito.

At dahil ikaw ang magkansela, kailangan mong ibigay sa akin ang video na iyon. Kung hindi, maghanda ka ng isang bilyon para sa akin."

Napalunok si Irish nang marinig iyon. Bakit naman ganito ang nangyari? Akala niya ay magiging maayos na ito. Sa totoo lang, nasa kalahati na siya ng tagumpay—kailangan na lang niyang pirmahan ito. Buntisin niya ang anak ni Alarich at titingnan ng iba siya nang iba.

Ngunit ang mga kundisyong ito ay hindi rin biro. Pero tama naman si Alarich. Kahit na maging Ginang Vance siya, mananatili siyang konektado sa kanya habambuhay. Ano nga ba ang pagkakaiba?

"Sige na!" Agad na pirmahan ni Irish ang kasunduan, natatakot na baka magbago pa ang isip niya. Kahit anong kundisyon pa iyon, wala na siyang pakialam. Mahalaga na lang na makuha niya ang pagkakataong ito para mapahiya ang lahat ng miyembro ng kanyang pamilya.

Muli namang humanga si Alarich sa ginawa ni Irish. Noon ay nag-aalangan pa ang babae, ngunit ngayon ay madaling ibinigay na niya ang papel sa kanyang assistant. Talagang isang babaeng puno ng pangarap.

"Sige na nga. Kailan mo gustong sunduin ka namin?" tanong ni Alarich.

"Bukas, bukas ng umaga." Kailangan niyang ihanda ang kanyang mga gamit.

"Huwag ka nang magdala ng gamit. Pagdating mo roon, lahat ng kailangan mo ay ibibigay ko na. Ayaw kong dalhin mo pa ang mga sakit mula sa lugar na iyong tinitirhan," sabi ni Alarich habang tumatayo at sinulyapan si Irish na nakanganga pa rin sa kanya. Ngayon lang niya napagtanto na napakatangkad pala nito.

Hindi sumagot si Irish sa mga masasamang salita ni Alarich. Hindi rin naman hinihintay ni Alarich ang sagot niya. Agad na lumabas ang lalaki, at sumunod lang si Irish sa likuran niya.

Agad na binalaan siya ng pinuno ng mga katulong na sinabihan na umuwi na siya dahil utos iyon ni Alarich.

Sumunod si Irish at agad na pumunta sa sasakyan na naghihintay na sa kanya. Mabilis na umalis ang sasakyan mula sa tahanan ni Alarich.

Sa daan pauwi, sinubukan ni Irish na pakaibigin ang kanyang isip. Ayaw niyang isipin kung tama ba ang ginawa niyang hakbang o baka ito pa ang magdulot ng kanyang pagkakahamak. Gusto niya lang maniwala na ito ang tanging paraan para bayaran ang lahat ng sakit na naramdaman niya. Tama! Ito ang tanging paraan.

"Binibini, saan ko po ba kayo ihahatid?"

Biglang tanong ng drayber na nagising sa kanyang pag-iisip. Sinubukan niyang huwag itong isipin, ngunit hindi niya napigilan.

"Ah? Pwede mo ba akong ihatid sa Northern Mental Hospital?" mahinang sabi ni Irish, ibang-iba sa paraan ng kanyang pagsasalita kay Alarich kanina.

"Eh? Sige po naman." Hindi naman makakapagtanggi ang drayber kahit na medyo nalilito at curious siya. Para saan ba pupunta ang binibini sa isang ospital ng mga may sakit sa isip?

Mabilis na dumating ang kanilang sasakyan sa lobby ng ospital ng mga may sakit sa isip na mukhang luma na.

"Salamat po." Agad na lumabas si Irish at pumasok agad sa loob ng ospital. Bagama't luma ang labas, maayos naman ang pagkakalinis nito. Mabilis siyang naglakad na parang alam na niya kung saan siya pupunta.

Tumigil siya sa harap ng isang kuwartong dating puti na ngayo'y namumula at kulubot na. Malalim siyang huminga bago pumasok sa loob.

Sa loob ng kuwarto ay nakita niya ang isang babae na natutulog sa kanyang kama. Makikita pa rin ang mga bakas ng kagandahan nito kahit na hindi naman maayos ang kanyang hitsura.

Umupo si Irish sa gilid ng kama ng babae. Tinititigan niya ito nang may kalungkutan habang unti-unting binubuksan ng babae ang mga mata nito.

Nagising ito dahil sa pagdating ni Irish.

"Inay?"