LOGINBuntis?
Bahagyang kumunot ang noo ni Irish. Hindi naman nasa plano niya na mabuntis siya kay Alarich. Gusto niya lang maging Ginang Vance at patunayan sa lahat ng nagsasabing wala siyang mararating kundi para lamang sa isang hardinero. Ngunit narating na niya ito. Kung hindi niya kayang tiisin, lahat ng pinagdaanan niya ay mawawala lang sa wala. Wala na siyang ibang pagpipilian o paraan para bumalik. Kahit ayaw niya man, kailangan niyang pumayag. "Sige na! Kaya ko 'to!" sigaw ni Irish, na hindi lamang sagot sa alok ni Alarich kundi para na rin bigyan ng lakas ng loob ang sarili niya. Umangat ang sulok ng labi ni Alarich, na lalong gumanda ang kanyang halos perpektong mukha. "Sa loob ng tatlong buwan, kailangan mong manatili sa lugar na ipaglalagay ko sa'yo. Ayaw kong matulog ka pa sa ibang lalaki at madungisan ako. Bukod pa rito, dahil sa ginawa mo noon, natatakot akong baka ipakulong mo na naman ako sa pagbubuntis ng bata ng iba. Hindi ka makakalabas maliban na lamang kung may pahintulot ako. Sa loob ng tatlong buwan, hindi ka maaaring manatili kasama ang iyong pamilya. Kaya mo bang gawin 'yon?" Sinubukan muli ni Alarich na basahin ang mukha ni Irish. Ngunit ang babae sa harap niya ay walang emosyon na makikita sa mukha. Hindi maipikit ni Alarich ang kanyang iniisip. "Wala namang problema. Wala na akong pamilya." Walang emosyong sabi ni Irish. "Sige na nga. Kung talagang sumasang-ayon ka na, hihilingin ko sa aking assistant na gumawa ng kasunduan para sa atin." Tumango nang mahinahon si Irish habang tinititigan ang lalaking matalim na nakatingin sa kanya. ** Nanginginig ang kamay ni Irish habang hawak ang panulat para pirmahan ang kasunduang nasa harap niya. "Lahat ng nakasulat dito ay alinsunod sa sinabi ko. Ito na ang huling pagkakataon para makapag-isip ka pa," sabi ni Alarich, na ngayon ay nakaupo sa isang sulok ng sofa tabi ni Irish. Malinaw na naramdaman ni Irish ang pabango nito, at muli itong nagdulot ng pagduduwal sa kanya. Sa harap ni Irish ay nakatayo ang isang lalaking naka-suot ng salamin at maayos na damit pangnegosyo. Si Rupert, ang pribadong assistant ni Alarich. "Kung ibubunyag ko man ito sa anumang paraan, kailangan kong magbayad ng multa na isang bilyon?" Binasa ni Irish ang isang punto na hindi nabanggit ni Alarich kanina. Tinititigan niya ang lalaki nang may tanong sa mukha. Tila walang pakialam si Alarich sa tingin ni Irish. Mula sa pagkakahiga ay tumayo siya at lumapit pa lalo para tignan ang mukha ng babae. Napansin niya ang likas na kagandahan nito—medyo kaakit-akit nga. "Alam kong ikaw ay isang babaeng may malaking pangarap. Natatakot akong gagawin mo ang mga bagay na hindi mo dapat gawin kung hindi matutupad ang iyong mga hangarin. Kaya kailangan kong gawin ito." Bumaling ulit si Irish sa kasunduan. "Ano ibig mong sabihin ng 'maging alipin mo habambuhay'?" Hindi rin ito nabanggit sa kanilang pag-uusap kanina. Buti na lang at hindi siya nagmadaling pirmahan at binasa muna ito ng maingat. Inilalaro ni Alarich ang kanyang mga labi habang lalong yumuyuko patungo kay Irish, na muli namang napipilitang tignan ang lalaking may maitim at makapal na mga mata na parang gabi. "Hindi ba sinabi ko na ikaw ay magiging kasama ko sa kama kung mabibigo ka? Iyon lang naman ang ibig sabihin ng 'alipin'." "Pero bakit kailangang habambuhay?" Pagrerebelde ni Irish. "Sapagkat sa sandaling maging kasama mo ako sa kama, ikaw ay mananatiling konektado sa akin habambuhay. Naiintindihan mo ba?" Isang katanungan lamang ang nasa isip ni Alarich tungkol sa babaeng ito. Paano niya magagawang gawin ito kay Irish, samantalang paulit-ulit na siyang nabigo kahit na ginawa na niya ang lahat ng paraan? "Pero...!" Hindi makapaniwala si Irish. Bakit kailangan niyang manatiling konektado sa lalaking ito habambuhay kahit na mabibigo siya? "Ang pagiging Ginang Vance ay magbubuklod sa atin habambuhay. Kung mabibigo ka man, ikaw pa rin ay konektado sa akin kahit na bilang isang alipin. Wala namang pagkakaiba, iiba lang ang katayuan," sabi ni Alarich nang walang alalahanin. "Pero hindi ito ang gusto ko!" Pakiramdam ni Irish ay na-set-up siya sa sitwasyong ito. Ang marinig na medyo nababagabag at galit na si Irish ay nagpangiti ng nakakatakot si Alarich. Hindi makapaniwala si Irish na kayang ngumiti ng parang demonyo ang lalaki. "Kung hindi mo kaya, mas mabuting kanselahin na lang natin ito. At dahil ikaw ang magkansela, kailangan mong ibigay sa akin ang video na iyon. Kung hindi, maghanda ka ng isang bilyon para sa akin." Napalunok si Irish nang marinig iyon. Bakit naman ganito ang nangyari? Akala niya ay magiging maayos na ito. Sa totoo lang, nasa kalahati na siya ng tagumpay—kailangan na lang niyang pirmahan ito. Buntisin niya ang anak ni Alarich at titingnan ng iba siya nang iba. Ngunit ang mga kundisyong ito ay hindi rin biro. Pero tama naman si Alarich. Kahit na maging Ginang Vance siya, mananatili siyang konektado sa kanya habambuhay. Ano nga ba ang pagkakaiba? "Sige na!" Agad na pirmahan ni Irish ang kasunduan, natatakot na baka magbago pa ang isip niya. Kahit anong kundisyon pa iyon, wala na siyang pakialam. Mahalaga na lang na makuha niya ang pagkakataong ito para mapahiya ang lahat ng miyembro ng kanyang pamilya. Muli namang humanga si Alarich sa ginawa ni Irish. Noon ay nag-aalangan pa ang babae, ngunit ngayon ay madaling ibinigay na niya ang papel sa kanyang assistant. Talagang isang babaeng puno ng pangarap. "Sige na nga. Kailan mo gustong sunduin ka namin?" tanong ni Alarich. "Bukas, bukas ng umaga." Kailangan niyang ihanda ang kanyang mga gamit. "Huwag ka nang magdala ng gamit. Pagdating mo roon, lahat ng kailangan mo ay ibibigay ko na. Ayaw kong dalhin mo pa ang mga sakit mula sa lugar na iyong tinitirhan," sabi ni Alarich habang tumatayo at sinulyapan si Irish na nakanganga pa rin sa kanya. Ngayon lang niya napagtanto na napakatangkad pala nito. Hindi sumagot si Irish sa mga masasamang salita ni Alarich. Hindi rin naman hinihintay ni Alarich ang sagot niya. Agad na lumabas ang lalaki, at sumunod lang si Irish sa likuran niya. Agad na binalaan siya ng pinuno ng mga katulong na sinabihan na umuwi na siya dahil utos iyon ni Alarich. Sumunod si Irish at agad na pumunta sa sasakyan na naghihintay na sa kanya. Mabilis na umalis ang sasakyan mula sa tahanan ni Alarich. Sa daan pauwi, sinubukan ni Irish na pakaibigin ang kanyang isip. Ayaw niyang isipin kung tama ba ang ginawa niyang hakbang o baka ito pa ang magdulot ng kanyang pagkakahamak. Gusto niya lang maniwala na ito ang tanging paraan para bayaran ang lahat ng sakit na naramdaman niya. Tama! Ito ang tanging paraan. "Binibini, saan ko po ba kayo ihahatid?" Biglang tanong ng drayber na nagising sa kanyang pag-iisip. Sinubukan niyang huwag itong isipin, ngunit hindi niya napigilan. "Ah? Pwede mo ba akong ihatid sa Northern Mental Hospital?" mahinang sabi ni Irish, ibang-iba sa paraan ng kanyang pagsasalita kay Alarich kanina. "Eh? Sige po naman." Hindi naman makakapagtanggi ang drayber kahit na medyo nalilito at curious siya. Para saan ba pupunta ang binibini sa isang ospital ng mga may sakit sa isip? Mabilis na dumating ang kanilang sasakyan sa lobby ng ospital ng mga may sakit sa isip na mukhang luma na. "Salamat po." Agad na lumabas si Irish at pumasok agad sa loob ng ospital. Bagama't luma ang labas, maayos naman ang pagkakalinis nito. Mabilis siyang naglakad na parang alam na niya kung saan siya pupunta. Tumigil siya sa harap ng isang kuwartong dating puti na ngayo'y namumula at kulubot na. Malalim siyang huminga bago pumasok sa loob. Sa loob ng kuwarto ay nakita niya ang isang babae na natutulog sa kanyang kama. Makikita pa rin ang mga bakas ng kagandahan nito kahit na hindi naman maayos ang kanyang hitsura. Umupo si Irish sa gilid ng kama ng babae. Tinititigan niya ito nang may kalungkutan habang unti-unting binubuksan ng babae ang mga mata nito. Nagising ito dahil sa pagdating ni Irish. "Inay?""Nasa'n ka ngayon?" Narinig ang boses na hindi palakaibigan ngunit sinubukan pa rin nitong hindi ipakita ang emosyon."Ah, ehm, kararating ko lang sa apartment. Ngayon ay may leave ako. Gusto mo bang magkita?" tanong ni Shella na kararating lang sa kanyang bahay pagkatapos kumain ng tanghalian kasama si Dave. Ang tanghalian ay naging normal naman kahit na naramdaman ni Shella na medyo naging malapit silang muli."Syempre. Gusto kitang makita ngayon." Sinabi ito ni Jericho nang medyo walang emosyon.Kumunot ang noo ni Shella. Hindi pa niya narinig si Jericho na ganito ka-blangko. Karaniwan ay puno ng sigla ang lalaki kapag gusto siyang makita. Ngunit marahil, medyo naiinis lang si Jericho dahil pinaalis siya ni Shella kanina."Ah, mabuti. Saan mo gustong magkita? Pupunta na ako ngayon," sabi ni Shella habang gustong buhayin muli ang kanyang sasakyan."Hindi na kailangan," sabi ni Jericho na nagpabawi kay Shella sa kanyang balak na buhayin muli ang sasakyan.Kumunot ang noo ni Shella sa
Huminga nang malalim si Shella habang sinasaulo ang dapat niyang isagot para sa mid-test bago siya makapasa sa post test. Ang pagsusulit na ito ay kailangan niyang lampasan nang maayos kung hindi ay kailangan niyang pahabain ang kanyang panahon ng koas dito.Bumubulong si Shella habang inaalala ang mga bagay na kailangan niyang malaman para sa kanyang presentasyon tungkol sa Ventil Pneumothorax na talagang isang emergency na kailangang malaman ng lahat ng doktor na naka-duty sa ER.Muli na namang ipinikit ni Shella ang kanyang mga mata at sinubukang alalahanin ang lahat bago niya naramdaman ang isang medyo malakas na tapik sa kanyang balikat. Syempre, nagulat siya. Sino ang tumapik sa kanya nang ganoon kalakas? Agad na tumingin si Shella sa pinagmulan ng tapik. Ang likuran niya."Ano'ng ginagawa mo?!" Tila agad na nainis ang mukha ni Shella nang makita ang taong nasa harapan niya na tila nakangiti na parang nang-aasar sa kanya."May sinasaulo ka ba?" tanong ni Dave na nagpakunot sa pa
"Huwag, hindi ka puwedeng pumunta rito ngayon. Eh, ibig kong sabihin. Hindi ka puwedeng pumunta rito kahit kailan." Bahagyang malakas na bumulong si Shella sa kanyang cellphone upang walang makarinig sa kanya."Bakit? Kaibigan ko ang isang doktor at sinabi niyang hindi problema kung pumunta ako sa oras ng pahinga. At saka kung pupunta lang naman ako, hindi ba walang problema?" tanong ni Jericho na bahagyang kumunot ang noo. Mahigit dalawampung minuto na siyang naghihintay kay Shella at biglang sinabi ni Shella na hindi siya puwedeng pumunta sa ospital.Nang marinig iyon ni Shella ay kinagat ang kanyang labi habang hinahampas ang kanyang noo, naglalakad-lakad siya sa ospital habang paikot-ikot ang kanyang utak. "Eh, dahil syempre iba ang lugar na ito. Iba ang lugar kung saan siya nag-ko-koas kaysa sa akin, di ba? Kaya dito, ganoon ang patakaran." Kinamot ni Shella ang kanyang noo na hindi naman makati."Nag-ko-koas siya sa parehong ospital na kung saan ka nag-ko-koas. At sinabi niyang
"Kailangan ba talagang gawin natin ito ngayon?" tanong ni Alarich habang tinitingnan ang kanyang asawa na kakatapos lamang gamitin ang seatbelt. Tumango si Irish upang kumbinsihin ang kanyang asawa."Ngunit kumusta ang kalagayan mo?""Hindi ba't walang problema ang kalagayan ko? Mula kanina ay maayos naman ako, di ba? At saka, may gusto akong makita doon."Nag-aalinlangan pa rin si Alarich kung susundin ang kagustuhan ng kanyang asawa o tatanggihan ito. "Ano'ng gusto mong makita doon?" kumunot ang noo ni Alarich."Ehm, mamaya mo malalaman. At saka, humingi na ng pahintulot si Ina sa kanyang doktor, nakakuha na ako ng pahintulot sa iyo na lumabas ngayong araw at ikaw, sinabi mo na ba kay Ben na hindi ka muna pupunta sa kompanya?" Nararamdaman ni Irish na magiging mahirap kung mamaya ay gusto niyang lumabas. Lalo na ngayon na lalong nagiging protektibo si Alarich sa kanya. Kahit na ang kumbinsihin si Alarich na manatili siya sa kanilang likod-bahay ay napakahirap, lalo pa kung gusto niy
"Sigurado ka ba na gawin ito?" tanong ni Alarich habang hinihila ang handbrake ng kanyang sasakyan matapos silang makarating sa parking lot ng isang gusali. Sumulyap si Alarich sa kanyang asawa na tumango lamang bilang sagot sa kanyang tanong."At paano ang kalagayan mo?" patuloy ni Alarich na tila hindi pa kayang bitawan ang kanyang pag-aalala sa kanyang asawa."Magiging maayos ako. Hindi ba't nandito ka pa rin kasama ko?" Itinaas ni Irish ang isang kilay habang tinitingnan ang kanyang asawa na tila nag-aalala pa rin kahit na siniguro na niya na maayos ang kanyang kalagayan ngayong araw."Oo, babantayan kita hanggang sa matapos ang lahat ng ito." Seryosong tumango si Alarich. Ngumiti si Irish habang hinahaplos ang balikat ng kanyang asawa na nakaangat upang magmukhang mas nakakarelax. Tinitigan lamang ni Alarich ang kanyang asawa nang may titig na puno ng pagmamalasakit."Malapit na si Ina. Sinabi ni Ben na malapit na sila.""Oo, sa tingin ko maghintay na lang tayo ng ilang sandali."
"Sigurado ka bang magiging maayos ang kalagayan mo?" tanong ni Alarich na may mukhang medyo nag-aalala. Dalawang araw nang naka-IV si Irish sa kanilang bahay. Ngunit talagang natatakot pa rin siyang makita si Irish na walang IV. Medyo may trauma siya sa kalagayan pagkatapos nilang umuwi mula sa ospital noong panahong iyon."Bumubuti na ako," sabi ni Irish habang nagbibigay ng matamis na ngiti kay Alarich na pinagmamasdan pa rin ang kalagayan ng kanyang asawa. Madalas pa rin siyang nasusuka ngunit hindi na nagsusuka. Ang kanyang mukha ay tila mas may kulay na. Ang kanyang ngiti ay tila mas maliwanag na.Kinagat ni Alarich ang kanyang labi nang makitang hinihila palabas ang maliit na tubo na dating nasa ugat ni Irish at bahagyang lumabas ang sariwang dugo mula sa maputing balat ni Irish. Buti na lang at agad na pinigilan ng nars ang pagdaloy ng dugo at pagkatapos ay naglagay ng espesyal na plaster sa likod ng kamay ni Irish."Kumusta ang kalagayan ni Lolo?" tanong ni Irish kaagad pagkat
"Anong K*NYA! Irish! Binilinan mo ba 'yon? Baliw ka talaga, Irish!" Hindi makapaniwala si Irish nang makita ang video kung saan magkasama sila ni Alarich sa kama. Agad na nakatutok ang mga mata ni Shella sa nakikita.Sinadya talaga ni Irish na ilagay ang kanyang telepon sa pagitan ng mga bote ng in
Ang paghinga ni Alarich ay lalong bumibilis habang sinusupil niya ang lahat ng nasa harapan niya. Sinubukan ni Irish na tanggapin na lamang, ngunit ang kanyang katawan ay nagrebelde rin. Ngunit sa paglipas ng panahon, bumalik muli ang kanyang pagpapasakripisyo, at naramdaman pa niya ang iba pang ba
"Ika'y isang bastardo lamang mula sa isang baliw na babae!"Ang mga masasamang salita ay umalingawngaw sa isip ni Irish. Tumingin siya sa kanyang sariling mukha na makikita sa malaking salamin sa malawak na banyo ng kuwartong President Suite ng hotel.Inilapat niya ang pulang pampinta ng labi na pa
"Pakshet!" muraang si Alarich habang hawak-hawak ang kanyang ulo. Hindi niya talaga maipag-isip ang anumang bagay dahil sa ginawa ni Dave kanina. Ang hindi maiparating na pagnanasa ay talagang nagpapahirap sa kanya.Sa kanyang isip ngayon ay mga erotikong imahe lamang na nagiging dahilan ng kanyang







