Mag-log inDon't forget to share your comments, rate a star, diamonds, and gifts. God bless.
EPILOGUE—PART TWO—DESTINED WITH YOU TAON 2025, MAY—PHILIPPINES Maganda ang mga ngiti ni Iñigo habang papalapit sa kanya ang babaeng minahal niya na simula pa noong una. Mayamaya, ang magandang ngiti ay napalitan ng luha; luha ng kagalakan. "You destined with me," mahinang sambit ni Iñigo. Naki
EPILOGUE—PART ONE; THE PLOT TWIST TAON 2010, PHILIPPINES TWENTY-ONE YEARS OLD, IÑIGO ALCANTARA—FOURTH YEAR COLLEGE "Benjo, let's go to the café! You're leaving tomorrow—you can treat us to a free meal." "You guys can go—I'm leaving." "Hoy! Sandali naman! Wala man lang despedida diyan? Grab
APRIL 2025 PHILIPPINES "Case number 2025-PH-9090. I'll deliver the sentence. Despite the cruel nature of the crimes... and the clear evidence, the defendant made excuses that were imposible to believe, refuse to show remorse. The defendant, Lucio Salazar is sentenced to life in prison." Samo't sar
Gabi, at nasa St. Miguel Chapel inilamay ang abo ng ina ni Marie. Walang kamag-anak na pumunta—tanging sina Iñigo at ang pamilya niya ang pumunta para bigyan ng dasal. "Bukas na ihahatid ang ina mo, qala ka babg sasabihin?" Wika ni Iñigo. Umiling si Marie. "Wala." Saka siya naupo sa gilid at nak
Nakatayo sa harapan ng pintuan; nagdadalawang isip kung papasok ba si Iñigo sa loob o hindi upang hikayatin ang asawang si Marie na dalawin ang inang si Ester. Mayamaya ay napalingon siya sa kanyang likuran nang may pumatong na kamay sa kanyang balikat—ang amang si Alfonso. Kauuwi lang galing ng osp
MANILA, PHILIPPINES—ALCANTARA RESIDENCE "Dahan-dahan—ang mga bata ipasok na ninyo sa kanilang kwarto. Naneng, tabihan mo muna si Amber, ha? Pasensya, masyado lang abala. Magoahinha ka na rin. Joan—Jolan, kung naguguyom kayo—idamay niyo na si Lili. Ako na bahala kina Tita Ana at Mommy. Ihahatid ko
Araw-araw tumatawag si Iñigo kay Marie. Wala din araw na hindi kinukwento ni Marie ang mga nangyayari sa kanya—hanggang sa ang madalas na pag-uusap ay napalitan ng madalang na pag-uusap nilang dalawa dahil sa pagiging abala sa kani-kanilang buhay. Ang isang, dalawa, anim na buwan ay napalitan ng w
"Stay here for the night. Marie, pinahanda ko na ang damit pantulog mo't damit na susuutin mo para bukas. Hindi pwedeng mag drive si Iñigo dahil nakainom din ito." Hindi nakapagtanghi si Marie nang si Isabela na mismo ang nahsabi na walang uuwi ninisa sa kanyang mga anak. Maliban kay Andrea na hind
"Is this all? Maybe you have some new ones out there, bring them out." "We have, but I need to ask my boss first—" "Then call your boss, right now!" "Po? Ano po kasi Sir—" "Just call him. Nagmamadali ako." "Ah? O-opo." Nakatayo si Marie sa likuran ng binata. Dito siya nasaksihan kung gaano siy
Walang halong kaplastikan o pagpanggap na sabi ni Marie sa binata. Alam ni Iñigo na hindi madaling patawarin ang nagawa niya sa dalaga. Bagaman, katulad nga nang sinabi ni Marie—kailangan niyang magpatuloy. Ilang segundong katahimikan nang magsalita si Iñigo. "Would you mind going to dinner with m







