Chapter 6 : Grief of the Past

Amelia's Point Of View.

Trigger warning: Sensitive language

Mabilis kong iniwan sila Caleb at pumunta sa office ng demonyong lalaking iyon, naabutan ko itong nasa pintuan at nakatingin sa akin.

"Bakit dinala mo rito ang mga anak ko?!" galit na sigaw ko. "Ang kapal ng mukha mo, alam mo bang pwede kitang kasuhan?!" dagdag ko, nakakunot ang noo na nakatingin sa kaniya.

Mas lalo pang kumunot ang noo ko ng ngumisi siya. "I'm their father, and I didn't kidnap them," nakangisi niyang sagot dahilan para mas lalong uminit ang ulo ko at sumabog sa galit.

Sasampalin ko na sana ulit siya ngunit bago ko pa man magawa iyon ay mabilis niyant nahuli ang kamay ko, nawala na rin ang ngisi niya sa labi. "You are too brave, prostitute," malamig niyang sabi.

Mabilis kong tinanggal ang kamay niya sa pag kakahawak sa braso ko. "I'm not a fvcking prostitute!" galit kong sigaw. "Y-you raped me! Kinuha mo ang dignidad ko noong gabing iyon! Sino ka para kunin ang mga anak ko sa akin?!" galit kong dagdag habang nakatingin sa kaniyang mga mata, wala akong nakikitang emosyon sa kaniyang mga mata habang ako naman ay nararamdaman kong pumapatak ang mga luha ko dahil sa bigat ng nararamdaman.

Tinulak ko ang kaniyang dibdib sa galit na nararamdaman at hinayaan niya akong gawin iyon. "Sino ka para gawin sa akin iyon?! Sino ka para sirain ang buhay ko?! Kaya parang awa mo na! Habang may natitira pa akong lakas, sinasabi ko sa'yong layuan mo ang pamilya ko! Lalong lalo na ang mga anak ko!" sigaw ko sa harapan niya. "Wala kang karapatan sa kanila!"

"But I'm their father!" galit niyang sigaw at pinakita ang hawak niyang papel, nagulat ako ng makitang paternity test iyon. "You took my sperm! You're a disgraceful prostitute! Anong wala akong karapatan nila kung sinasabi ng test na ito na ako ang kanilang ama?!"

Kinuha ko ang paternity test sa kaniyang kamay at pinunit iyon sa harap niya bago siya tignan. "Saang impyerno ka kumuha ng lakas ng loob para mag sagawa ng paternity test sa mga anak ko?! Kahit ano pang mangyari ay hindi ikaw ang magiging ama ng nga anak ko! Hindi ang tulad mo ang ituturing nilang kanilang ama! Kaya lumayo ka na sakanila!" galit kong sigaw. "Hindi kita ituturing na ama ng mga anak ko, Chase Santiago."

Tinignan ko siya sa mga mata, puno ng galit ang aking puso. "Alam kong matatalino ang mga Santiagos pero hindi ko maintindihan kung bakit ang tanga mo," seryosong sabi ko dahilan para kumunot ang kaniyang noo. "Five years ago, I told you that I'm not a fucking prostitute but you didn't listened to me and still do it, such a horny billionaire," dagdag ko at umalis sa kaniyang harapan para bumalik kila Caleb.

"Mom, are you crying?" tanong ni Aria nang makabalik ako at mabilis ko siyang nginitian.

"No, mommy is just happy," sagot ko at tumingin kay Caleb dahil seryoso siyang nakatingin sa akin.

Umiwas ako ng tingin at bumuntong hininga. "Kailangan na nating umuwi," saad ko sakanila.

"Hindi ba natin isasama si dad, mom?" narinig kong tanong ni Aria habang papalabas kami, hawak ko ang kamay nila sa mag kabilang kamay ko.

Humigpit ang hawak ko sa kamay ni Aria bago siya lingunin. "He's not your daddy—" natigilan ako sa pag sasalita ng biglang umiyak si Aria at umupo sa sahig, I started to panic because of her cries.

"No! He's our daddy! He's my daddy!" umiiyak na sabi ni Aria.

"A-aria," sabi ko habang nakatingin sa kaniyang umiiyak.

"Aria stop crying," narinig kong sabi ni Caleb.

"Mom! I thought I already had a dad! I want him to be my dad, mom!" umiiyak na sabi ni Aria.

"Hush baby, come here," binuhat ko siya at tumayo ako. "Stop crying anymore," sabi ko habang inaalo siya.

"He's not our dad, mom... But I want him to be my daddy," narinig kong umiiyak nitong sabi habang nag papatuloy na kami sa pag lalakad, hawak ko ang kamay ni Caleb sa isa kong kamay.

"It's okay," bulong ko habang nasa elevator na kami, wala na akong pakialam kung nakatingin ba sa amin ang demonyong lalaki na iyon kanina ang nasa isip ko lang ay kailangan na naming makaalis dito dahil hangga't nandito kami ay pakiramdam ko ay hindi kami ligtas.

"But he told us that he's our dad," sabi ni Aria at napakagat na lang ako ng labi.

Ang kapal talaga ng mukha ng lalaki iyon at nakakuha siya ng lakas ng loob para sabihin iyon.

"T-that's not true," sagot ko.

Alam kong karapatan nilang malaman ang totoo pero malaki ang galit ko sa lalaking iyon dahil sa kaniyang ginawa sa akin. Hinding hindi ko siya mapapatawad.

"Sinabi ko naman sa inyo na huwag kayong maniniwala sa mga sinasabi ng hindi niyo ka-kilala, right?" dagdag ko at hindi ko na narinig ang boses ni Aria dahil natutulog na siya sa aking leeg.