LOGINAmelia's Point Of View.
I hope this message finds you, we heard that your was once a piano teacher. And gusto ng school namin na i hire ka bilang isang piano teacher. We want someone to hire na may experience at ikaw ang napili namin, reply to this email if your interested.best regardsKindergarten school.Napaawang ang labi ko pag katapos kong mabasa ang email na iyon, galing ito sa school nila Aria at Caleb! Mabilis akong nag reply sa email na interested ako.Ayoko ng sayangin ang opportunity na ito dahil alam ko rin naman sa sarili na I love teaching! Kaya lang naman ako nag stop maging isang piano teacher dahil namatay si mom, hindi ko na kayang mag turo noon dahil sa bigat ng nararamdaman ko kaya pinili kong mag resign.Ngunit ngayon na magaling na ako at maayos na, tatanggapin ko na ang opportunity na ito!"Dad! Naka received ako ng email, inaalok ako bilang maging isang piano teacher dahil school nila Aria at Caleb!" I said to him."Really?" he asks.I smiled at pinakita sa kaniya ang email na mabilis naman niyang binasa. "That's good! Tatanggapin mo ba 'yan?" he said.I nodded. "Yeah I miss teaching!""It's nice na babalik ka na sa pag tuturo.""Yup but don't worry! Ako parin ang mag mamana ng kompanya, dad." I said and laughed ngunit nagulat ako ng sumeryoso si dad at umiwas ng tingin."Why?" I asked seriously, tumingin siya sa akin at nag tumikhim."About the company, Amelia... I decided na si Chelsey na ang mag mamana ng kompanya," he said habang nakatingin sa akin.Hindi ako makapag salita dahil sa narinig, the company... Hindi mapapasakin?"B-but why?" My voice crack."Engaged na si Mike at Chelsey at kapag si Chelsey ang nag mana ng kompanya ay mas magiging successful ang kompanya," he said. "I told you about this before, right? Malaki ang matutulong ng kompanya ni Mike sa ating kompanya kapag kinasal na kayo but you choose to divorce him.""But how about me? Anong mamamana ko?" I asked."This mansion and 20 percent shares of company," he said.Simula bata pa lang ako ay na iimagine ko na ang sarili ko sa kompanya ni dad pero ngayon ay hindi pala ako ang mag mamana ng kompanya kundi ang aking step sister.Ano kayang mararamdaman ni mom kung malalaman niya ito? Ako dapat ang mag mamana ng kompanya na iyon at hindi si Chelsey.Sinubukan ko paring maging masaya kahit na nahihirapan ako dahil ayokong makita ako nila Aria at Caleb na malungkot ngayon na nag mamaneho ako papunta sa kanilang school para sunduin sila dahil uwian na nila.Mabilis akong ang park at lumabas ng sasakyan para hanapin sila, ngunit nakalabas na ata lahat ng estudyante ngunit sina Aria at Caleb ay hindi ko parin nakikita.I started to panicked at pumunta na sa room nila ngunit naabutan ko iyong sarado na."Fuck," I whispered dahil sa pag papanic ko."Ms. Salvador?"Napalingon ako sa aking likuran at nakita ko ang principal ng school."Mrs. Dela Cruz, kanina ko pa hinanap sina Aria at Caleb ngunit sarado na ang kanilang room at mukhang nakalabas na lahat ng estudyante," kinakabahan kong sabi. "I'm worried now! Hindi ko alam kung saan sila hahanapin," I added."Oh! Someone picked up them, ang pakilala niya ay siya raw ang father ni Aria at Caleb," the principal said at nanlamig ang buong katawan ko sa gulat. "He's Chase Santiago."Mabilis akong umalis sa harapan niya at lumabas ng school, pumasok ako saaking sasakyan at pinaandar ito.He's a fucking Santiago? Damnit!Paano niya nalaman ang tungkol kay Caleb at Aria?! Dahil ba sa pag sali ni Caleb sa contest na iyon?! Damn him! Ang kapal ng mukha niya na pumunta sa school at kunin ang mga anak ko!I know the company of Santiago kaya mabilis akong nag drive papunta doon. Mahigpit ang kapit ko sa manebela dahil sa sobrang galit na nararamdaman ko.Alam kong hindi pa ako handang makita ang lalaking iyon dahil sa ginawa niya sa akin ngunit hindi ko hahayaan na kuhain niya sa akin sina Aria at Caleb! They're the reason why I'm still here! I should've killed myself already because of depression ngunit noong nalamn kong I'm pregnant, hindi ko na iyon tinuloy.Nang makarating ako sa kompanya niya ay mabilis akong pumasok ngunit hinarangan kaagad ako ng mga guards."What?! Hayaan niyo akong pumasok!" galit kong sigaw kaya napatingin sa amin ang mga tao ngunit wala akong pakialam."Ma'am, ipakita niyo mo muna sa amin ang ID mo bago ka namin papasukin," sabi ng guard."That's bullshit! Kinidnap ni Chase Santiago ang mga anak ko, nandito ako para kunin ang mga anak ko kaya papasukin niyo ako!" galit kong sigaw at tinulak ko ang guard at mabilis na pumasok, mabilis akong sumakay ng elevator para hindi nila ako maabutan."Hey, what floor ang office ni Chase Santiago?" tanong ko sa kasama kong babae sa elevator at mabilis niya naman sa aking sinabi at pinindot ko iyon, mabilis ang paghinga ko dahil sa galit nararamdaman.Nang bumukas ang elevator ay mabilis kong nahanap ang office ni Chase Santiago dahil may nakalagay na CEO office sa may pintuan.Malakas akong kumatok at kulang nalang ay sirain ko pintuan dahil hindi lang ako isang beses na kumatok ng malakas.Bumukas ang pintuan at bumungad saakin ang demonyong lalaki na kumuha ng dignidad ko 5 years na ang nakakalipas.Mabilis ko siyang sinampal ng malakas. "Where the hell are my twins?!" galit kong sigaw sa kaniya.Napahawak siya sa pisnging sinampal ko bago ako sagutin. "They're hanging out with my secretary next door," he said in a baritone.Kaya mabilis akong pumunta sa sinabi niya at parang kumalma ang nagagalit kong puso ng makita si Aria at Caleb na nag lalaro kasama ang sinabi niyang secretary niya.Si Aria ang unang nakakita sa akin. "Caleb, mom's here!" she said kaya napalingon sa akin si Caleb, mabilis akong lumapit sakanila."How are you? I was worried dahil hindi ko alam kung saan kayo pumunta," I said at nararamdaman ko ang pag tulo ng luha ko ngunit wala akong pakialam. Mabilis ko silang niyakap dalawa."Mom, we're sorry." Aria said."It's okay just don't do it again, I feel like mamamatay ako kapag nawala pa kayo sa akin," my voice crack."Mom, we already found our dad. . ."Napatigil ako sa sinabi ni Caleb, binitawan ko sila ng yakap at napatingin kay Caleb. Nakatingin din siya sa akin at maliit siyang ngumiti."We like him, mom. Dad is so nice," Caleb said at para akong nabingi sa narinig ko.Amelia's Point Of View.Dad:Chelsey told me the truth. What the fvck, Amelia? We need to talk and bring that bastard.Hindi ko alam kung bakit binalot ng kaba ang buong katawan ko nang mabasa ko 'yon. Sa ilang taong lumipas, nalaman niya na rin ang tungkol doon... Hindi ko alam kung anong dapat maramdaman ko—mas lamang ang inis kaysa sa kaba dahil noong mga panahong 'yon, siya lang naman ang dapat kong mapagkwentuhan ng nangyari.Pero dahil hindi na siya ang dating ama ko... Tinago ko sa kaniya ang totoo.At ngayong alam niya, kahit gustuhin ko mang mag-alala siya para sa akin, alam kong impossible 'yon kaya ayoko nang umasa pa... At isa pa, alam ko na naman ang totoong nangyari kaya nagawa sa'kin 'yon ni Chase.Huminga akong malalim bago magtipa ng reply para kay Dad.Me:There's no need for that, Dad. You don't even know what happened.And you never cared for me ever since Mom died so what's the point?Gusto ko sanang idagdag 'to pero pinigilan ko ang sarili dahil para saan pa?Ak
Amelia's Point Of View.Pinilit kong pigilan ang pagkunot ng noo ko at malakas na bumuntong hininga."Ano na naman ba, Mike? Hindi ka pa rin ba tapos?" seryosong tanong ko, wala nang pakialam pa. "Magkaka-anak ka na tapos gumaganito ka pa?"Hindi ko napansin ang gulat sa mga mata niya noong sabihin ko 'yon kaya paniguradong alam niya na. "I told her to abort it," sagot niya dahilan para matigilan ako at manlaki ang mga mata."W-What?"Malakas siyang bumuntong hininga. "Hindi na naman kami okay, so bakit niya pa bubuhayin ang bata?""Wala ka bang puso?" galit kong sabi. "Bakit mo idadamay ang bata?"Napailang siya bago nagkibit-balikat. "Hindi rin naman kami magiging isang kompletong pamilya dahil kahit pa may anak na kami, wala na 'kong planong makipagbalikan sa kaniya. Nilinaw ko na 'yon.""I can't believe you say that," sagot ko. "Hindi mo man lang kayang panindigan ang ginawa mo. Lalaki ka ba talaga, Mike? Hindi ako makapaniwala.""Sa tingin mo ba magagawa kong magpaka-Tatay sa ba
Chase's Point Of View."Kung nakuha ni Chelsey ang impormasyon na 'yon sa mga taong gustong pumatay sa'kin... Hindi malabong parte siya ng grupong 'yon. At baka nga, hindi lang siya. Baka rin si Cecelia."Napansin kong natigilan siya, halatang nabigla sa narinig. Malakas na lamang akong napabuntong hininga.Ano pa kayang magiging reaksyon niya kapag nalaman niya ang totoong buhay ko? Ang magulo kong buhay.Ayoko pang sabihin, pero gusto ko na siyang bigyan ng ideya."Well... Malaki ba ang posibilidad niyan?" tanong niya. "Kasi kung oo, hindi ko alam kung may ideya ba si Dad tungkol sa ganyan."Nagkibit-balikat ako. Kahit ako, walang ideya kung tama ba ang sinasabi ko, pero totoong may posibilidad. "We can only assume right now hangga't wala pa tayong nalalaman kung saan niya nalaman ang tungkol sa'tin."Ayaw kong palagpasin ang nangyari. Sisiguraduhin kong simula ngayon, papaimbestigahan ko na si Chelsey... Sinasabi ko na nga ba, alam kong may baho silang dalawa ng Nanay niya. Somethi
Amelia's Point Of View."Tangina. Hindi pa rin ako makapaniwala."Sabi sa'kin ni Sandy, sinilip niya pa mula sa pinto ng balcony sina Ryan at Chase na abala rin sa pag-uusap. Pero base sa expression ng mga mukha nila, mukhang pinag-uusapan din nila ang pinag-uusapan namin ni Sandy.Tsk... Mukhang nakakalimutan na yata nila kung bakit sila nandito."Huwag mo 'kong tingnan nang ganyan. Ilang ulit ko bang sasabihin sa'yo na wala akong ideya?" sabi ko at napa-cross arms. Pagkapasok nila rito kanina sa loob, kaagad akong hinatak papapunta rito ni Sandy. "At saka, kahit naman kilala ko ang kaibigan ni Chase. Hindi ko pa rin malalaman na siya 'yung Ryan na tinutukoy mo dahil malay ko ba? Ni hindi ko nga alam ang mukha no'ng lalaking kinahuhumalingan mo.""Pero anong thoughts mo? Ang gwapo, 'di ba?" nakangisi niyang sabi. "Magpapanggap lang akong magtampo sa kaniya para suyuin ako, kapag sinuyo na ako, susunggaban ko na.""Ang harot mo 'no?""Tsk! Pero nga pala, ano ngang dahilan ba't pinapun
Amelia's Point Of View."I know the truth, Amelia. Chase Santiago rap*d you. It was not a one night stand. Kung ayaw mo pa ring sundin ang sinasabi ko, sasabihin ko kay Dad ang totoo."Hindi ko alam pero muntik ko nang mabitawan ang hawak kong cellophone dahil sa narinig ngunit pinilit kong magpanggap na hindi nagulat sa narinig."Ano bang sinasabi mo?" inis kong sabi kahit na gulat pa rin sa narinig. Paano niya nalaman ang tungkol sa bagay na 'yon?"Huwag mo nang itanggi, Amelia. Alam ko ang totoo at wala ka na roon kung paano ko nalaman... pero ang importante rito, nagsinungaling ka kay Dad," seryosong sagot niya. "Nagsinungaling ka at sinabi mong one night stand ang nangyari sa inyo pero ang totoo, hindi.""Ano naman ngayon?" "Tsk. Sinabi ko naman sa'yo, hindi ba? Kung hindi mo kakausapin si Mike para balikan ako. Sasabihin ko kay Dad ang totoo."Napailang na lamang ako, napapagod na. "Bahala ka sa buhay mo. Gawin mo ang gusto mo, Chelsey," wika ko bago ibaba ang tawag.Akala niya
Amelia's Point Of View."Ano ka ba?" natatawang pagputol ko sa sasabihin niya. "Wala lang 'yon, hindi ba? Lasing lang ako, walang ibig sabihin 'yon, Chase."Hindi ko alam kung namamalik-mata lang ba 'ko pero napansin ko ang pagdaan ng sakit sa mga mata niya.Sakit? Tsk. Impossible. Anlala ng hangover ko at kung ano anong bagay ang nakikita ko."A-Ah of course, yes. W-Wala lang 'yon. That's why kakausapin nga kita tungkol do'n," wika niya ilang segundo ang nakalipas. "Naisip ko lang na baka kasi makaramdam ka ng hiya dahil sa nangyari kaya ayaw mong lumabas at makita ako."Napailang ako bago tumawa. "Hindi, ayos lang ako. Hindi ako nahihiya, sadyang may hangover lang," paliwanag ko at malakas na bumuntong hininga. "Kalimutan na lang natin ang nangyari, pwede ba?""Kalimutan..."Tumango ako. "Pasensya ka na lang din sa nangyari, sana kasi pinigilan mo na lang ako... Gano'n talaga ako kapag nalalasing kaya maganda, sa susunod, huwag mo na lang ako sunduin pero nagpapasalamat naman ako sa







