chapter 7

Ang Lihim sa Likod ng Larawan

Nanatiling nakatayo si Alia sa harap ng malaking portrait ng kanyang kambal. Hindi niya alam kung gaano na siya katagal na nakatitig dito. Ang tanging nararamdaman niya ay ang unti-unting pagbabalik ng sakit na ilang taon niyang pilit na tinatakasan.

Namimiss niya ang kanyang kambal. Higit pa sa kaya niyang sabihin.

Kung nabubuhay lamang ito, marahil ay hindi niya kailangang harapin ang lahat nang mag-isa. Marahil ay magkasama pa rin silang nangangarap ng isang payapang buhay, malayo sa mga utang, paghihirap, at mga problemang tila walang katapusan.

Ngunit wala na ito.

At ang mas masakit, hindi niya alam kung bakit tila may bahagi ng buhay ng kanyang kambal na hindi niya kailanman nakilala.

"Ma'am?"

Napalingon si Alia nang marinig ang mahinang pagtawag ng isang babae sa kanyang likuran. Isa ito sa mga kasambahay na kanina pa sumusunod sa kanya.

"Are you alright, Ma'am?"

Agad na pinahid ni Alia ang namumuong luha sa kanyang mga mata. Pilit siyang ngumiti kahit mabigat pa rin ang kanyang dibdib.

"I'm fine. I just..." Muli siyang napatingin sa portrait. "Can I ask you something?"

"Of course, Ma'am."

"Sino ang naglagay ng larawang ito rito?"

Sandaling natigilan ang babae. Bahagya nitong ibinaba ang tingin bago muling humarap sa kanya.

"Matagal na po itong narito, Ma'am."

"Matagal na?" ulit ni Alia. "Gaano katagal?"

Hindi agad nakasagot ang kasambahay. Para bang pinag-iisipan nito kung hanggang saan lamang ang maaari nitong sabihin.

"Simula pa po nang nabubuhay ang dating Madam."

Napahigpit ang pagkakahawak ni Alia sa laylayan ng kanyang damit.

Ang dating Madam.

Ang kanyang kambal.

"May iba pa bang larawan niya rito?"

Bahagyang namutla ang babae.

"Ma'am, pasensya na po. Hindi ko po alam kung maaari kong sagutin ang tanong ninyo."

Bago pa makapagsalita si Alia, mabilis na yumuko ang kasambahay.

"May naghihintay na po sa inyo sa inyong silid. Ipinagbilin po ni Sir na kailangan kayong ihanda para sa inyong appointment ngayong umaga."

"Appointment?"

"Yes, Ma'am."

Hindi na ito nagbigay ng karagdagang paliwanag. Tahimik itong naglakad palayo, iniwan si Alia na mas lalong nababalot ng mga tanong.

Ano ang itinatago nila sa kanya?

At bakit tila natatakot ang lahat na magsalita tungkol sa kanyang kambal?

Muli niyang tiningnan ang portrait bago tuluyang sumunod sa kasambahay.

Sa pagkakataong ito, hindi na lamang pangungulila ang nararamdaman niya.

May pagdududa na ring unti-unting umuusbong sa kanyang dibdib.

Pagbalik ni Alia sa kanyang silid, nadatnan niya ang ilang babaeng abala sa paghahanda ng kanyang mga damit. May isang maleta sa ibabaw ng kama at ilang kahong naglalaman ng mga alahas.

"What's all this?" tanong niya.

Agad na lumapit ang isang babaeng mukhang nasa edad singkuwenta.

"Good morning, Ma'am Alia. Ako po si Elena, ang namamahala sa personal staff ninyo."

Personal staff?

Hindi pa rin siya makapaniwala na may mga taong itinalaga upang asikasuhin ang kanyang mga pangangailangan.

"Why do I need all these?"

"May mga dokumento po kayong kailangang pirmahan sa opisina ni Sir Santiago. Pagkatapos po, ihahatid kayo sa isang boutique para sa inyong mga susuutin sa nalalapit na pagtitipon."

"Anong pagtitipon?"

"Ang engagement announcement po ninyo."

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Alia.

Napatingin siya kay Elena.

"Engagement announcement?"

"Yes, Ma'am."

"Pero hindi pa kami kasal."

Maingat na ngumiti ang babae.

"Iyon nga po ang dahilan kung bakit kailangan kayong ihanda."

Hindi makapagsalita si Alia.

Kagabi lamang ay nasa kanilang maliit na bahay pa siya, iniisip kung paano niya mababayaran ang kanilang mga utang. Ngayon, bigla na lamang siyang inilalagay sa isang mundong hindi niya kailanman pinangarap mapasukan.

At ang pinakanakakatakot sa lahat, tila matagal nang nakahanda ang bawat detalye ng kanyang bagong buhay.

"Can I speak to Lucas?"

"Of course, Ma'am. Ipapabatid ko po sa kanya."

Nang makaalis si Elena, naupo si Alia sa gilid ng kama.

Hindi niya alam kung dapat ba siyang matakot o magalit.

Hindi naman niya inaasahang magiging madali ang lahat. Alam niyang may kapalit ang kasunduang tinanggap niya. Ngunit hindi niya akalaing pati ang pinakamaliit na detalye ng kanyang buhay ay tila kontrolado na ng isang taong halos hindi niya kilala.

Maya-maya, bumukas ang pintuan.

Pumasok si Lucas.

Suot nito ang isang itim na suit, hawak ang ilang dokumento, at gaya ng dati ay walang mabasang emosyon sa mukha nito.

"You wanted to see me?"

Tumayo si Alia.

"Yes. I need answers."

Bahagyang umangat ang isang kilay ni Lucas.

"About what?"

"About my sister."

Sa unang pagkakataon, tila nagbago nang bahagya ang ekspresyon ng lalaki.

Mabilis din iyong nawala.

"What about her?"

"I saw her portrait downstairs. Your staff said it has been here since she was alive." Huminga siya nang malalim. "Why?"

Tahimik siyang pinagmasdan ni Lucas.

"Because she was my wife."

"I know that. But why does everyone act like they're afraid to talk about her?"

Hindi agad sumagot ang lalaki. Inilapag nito ang mga dokumento sa maliit na mesa bago dahan-dahang lumapit sa bintana.

"People in this house know better than to discuss matters that don't concern them."

"And does my sister's life not concern me?"

Dahan-dahang humarap si Lucas.

"Your sister is dead, Alia."

Parang sinaksak ang puso niya sa malamig na paraan ng pagkakasabi nito.

"I'm aware of that," sagot niya, pilit pinananatiling matatag ang kanyang tinig. "I was the one who lost her."

Sandaling natahimik ang silid.

Sa pagkakataong iyon, hindi umiwas si Alia sa pagtitig sa lalaki. Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang lakas ng loob niya, ngunit hindi na niya kayang tanggapin ang patuloy na pananahimik ng lahat.

"I want to know what happened to her."

"That is not part of our agreement."

Napanganga siya.

"So that's how it works? You get to decide what I can and cannot know?"

"I decide what happens inside my house."

"And what about my life?"

Malamig siyang tiningnan ni Lucas.

"Your life changed the moment you accepted my offer."

Masakit ang katotohanan, ngunit wala siyang maisagot.

Ilang segundo silang nagtitigan bago muling nagsalita ang lalaki.

"You wanted to secure your family's future. I am keeping my promise. Your mother's medical expenses will be taken care of. Your debts will be settled. You will have everything you need."

Napayuko si Alia.

Ang kanyang ina.

Ang dahilan kung bakit niya tinanggap ang kasunduan.

Hindi niya maaaring kalimutan iyon. Hindi niya maaaring hayaang manaig ang kanyang kuryosidad kung ang kapalit naman ay ang kaligtasan ng taong pinakamahalaga sa kanya.

Ngunit hindi ibig sabihin noon ay titigil na siya sa pagtatanong.

"I accepted your offer because I needed help," mahina ngunit malinaw niyang sinabi. "Not because I agreed to become a stranger to my own sister."

Hindi sumagot si Lucas.

Sa halip, kinuha nito ang mga dokumento sa mesa at iniabot sa kanya.

"Sign these."

Tiningnan ni Alia ang mga papel.

"What are these?"

"Your legal arrangements. Everything necessary for our engagement and marriage."