The Billionaire's Replacement Wife

Tahimik ang gabi sa maliit na baryong kinalakihan ni Alia Montenor. Mula nang mawala ang kanyang kambal, tila gumuho ang kanilang mundo. Baon sila sa utang, at bawat baryang kinikita niya ay bunga ng matinding paghihirap.

"It's been years since you left us," mahina niyang bulong habang nakatitig sa lumang larawan nilang dalawa.

Sa gitna ng kanyang malalim na pag iisip, isang nakakasilaw na liwanag ang biglang tumama sa loob ng kanilang maliit na bahay. Napakunot-noo siya dahil hindi iyon pangkaraniwang liwanag. Mabagal siyang napabangon habang pilit na sinasala ng kanyang mga mata ang nakakasilaw na liwanag. Mabagal siyang napalingon sa pinagmumulan nito, ngunit habang tumitindi ang sinag ay lalo lamang siyang nahihirapang maaninag kung ano ang nasa harapan niya.

"Sino ka?" nanginginig niyang tanong habang nagmamadaling umalis sa kama.

Kasabay ng kanyang pagtapak sa malamig na sahig ay ang marahang pagbukas ng pintuan. Isang matangkad na lalaki ang pumasok, suot ang isang perpektong itim na bespoke suit. Ang bawat detalyeng suot niya ay sumisigaw ng kapangyarihan, matalas ang panga, at ang malamig niyang mga mata— walang kahit anong bakas ng emosyon.

Hindi na niya kailangang magsalita upang maramdaman ang kapangyarihang dala ng kanyang presensya. Mabagal ngunit tiyak ang bawat hakbang niya, na tila sanay utusan ang buong mundo.

"There you are, Alia." Mababa, kalmado, ngunit puno ng awtoridad ang boses nito.

Napaatras si Alia. Nanlaki ang kanyang mga mata nang tuluyang maaninag ang mukhang nasa kanyang harapan.

Lucas Santiago.

Ang bilyonaryong may impluwensya na umaabot sa iba't ibang panig ng mundo. Hindi lamang pera ang hawak niya—kundi ang kapangyarihang baguhin ang kapalaran ng mga kumpanya, industriya, at mga taong humahadlang sa kanya.

Tahimik siyang pinagmasdan ni Lucas mula ulo hanggang paa, tila may kinukumpirmang detalye sa kanyang mukha at katawan. Pagkatapos ay dahan-dahan itong tumalikod at lumakad patungo sa napakalawak na bintana na nakadungaw sa siyudad.

"Your sister was my wife, right?" diretso ang tono ng boses nito.

Walang lungkot, walang kahit anong bakas ng panghihinayang. Ang boses niya ay patag, walang kulay, at tila nagbabasa lamang ng isang ulat sa negosyo. Para sa kanya, ang pagkamatay ng sariling asawa ay isa lamang katotohanang tapos na—isang numerong nabura sa listahan, isang pahina ng kasaysayan na wala nang halaga .

Nanigas si Alia. Pakiramdam niya ay lalong bumigat ang hangin sa loob ng silid kaya hindi siya makahinga. Unt-unting humarap si Lucas sa kanya at muling humakbang palapit. 

"Anong kailangan mo sakin?" halos gumaralgal ang boses niya, ngunit naroon ang determinasyong marinig ang totoong pakay nito.

Unt-unting humarap si Lucas sa kanya at muling humakbang palapit. Hindi ito naninigaw, ngunit sapat ang malamig at mapanuring titig nito upang mawalan si Alia ng lakas ng loob. Para bang sa isang maling salita lang niya ay kaya nitong wasakin ang buong mundong pinanghahawakan niya. 

"A deal," kalmado ang boses ni Lucas, ngunit bawat salita ay may bigat ng isang utos. 

Wala itong bakas ng pag-aalinlangan, na para bang alam na nito ang magiging sagot ni Alia bago pa man nito ihain ang alok. Sa paraan ng pagtitig nito, tila hindi iyon isang kasunduan na maaaring tanggihan—kundi isang kapalarang matagal nang nakatakda.

"Take her place. I'll give you everything you've never had—wealth, power, money, and a future."

Tila isa lamang simpleng kasunduan sa negosyo ang kanyang alok. Walang emosyon ang kanyang mukha, wala ring pagsusumamo. Ngunit para sa isang taong tulad ni Lucas Santiago, ang isang alok ay hindi pakiusap—ito ay isang utos na bihirang may nangangahas na tanggihan.

"What?" Halos pabulong na lamang ang lumabas sa bibig ni Alia sa matinding gulat.

Alam ng puso at konsensya niya na mali ang hinihingi nito. Ngunit kasabay ng pagtutol ay unt-unting sumiksik sa kanyang isip ang mukha ng kanyang may-sakit na ina, ang mga nagpapatong-patong na bayarin, ang mga gabing natutulog silang salat sa pagkain, at ang kahirapang tila wala nang katapusan.     

"Just be my wife, and your future will be secure, Alia." Bahagyang umangat ang sulok ng labi ng lalaki. Hindi iyon ngiti ng pag-ibig. Kundi ngiti ng isang makapangyarihang tao na sigurado sa lahat.

Nabalot ng nakabibinging katahimikan ang silid. Mariing ipinikit ni Alia ang kanyang mga mata. Alam niyang kapag tinanggap niya ang alok na ito, tuluyan na niyang ibebenta ang kanyang kaluluwa at wala nang babalikan. Ngunit kapag tumanggi siya, mananatili silang nakakulong sa putik ng kahirapan.

Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. Tiningnan niya nang diretso ang bilyonaryo.

"...I'll accept this." hindi na nagulat si Lucas sa sagot nito.

Walang nagbago sa kanyang ekspresyon. Para bang bago pa man niya dalhin ang dalaga sa silid na iyon ay alam na niyang wala naman talaga itong ibang pagpipilian. Nanginginig ang mga labi ni Alia habang nakayuko, mariing ikinuyom ang kanyang mga kamay pilit nilalabanan ang bigat ng kasalanang pinasok niya.

"That’s it. Everything you've ever wanted will be yours." malamig na saad ni Lucas. Huminto siya sa may pintuan, hindi na muling lumingon, at tuluyang lumabas ng silid.

Naiwang nakatayo si Alia sa gitna ng karangyaan, tahimik na nakatitig sa saradong pintuan. Hindi niya alam, sa isang simpleng pagsang-ayon na iyon, tuluyan na siyang pumasok sa isang trapong matagal nang inihanda ng pinakamakapangyarihang lalaki sa mundong kailanman ay hindi niya inakalang magiging parte siya nito.