Mag-log inSumagot si Andrei sa kabilang dulo ng linya, at pagkatapos ay nagtanong."Boss, paano po ang mga papeles ng dalawang kotse...""Asikasuhin mo muna, at bilisan mo ang pagkuha sa surveillance footage.""Naiintindihan ko po."Pagkababa ng cellphone, sumandal si Radleigh sa pader, ipinikit ang kaniyang mga mata, at huminga nang malalim.Naiisip na niya ang sagot, at ang pagkuha sa surveillance footage ay para lamang makasiguro.Ngunit sa sandaling ito, magulo pa rin ang kaniyang isip.Ang pag-aalala para kay Astherielle at sa kaniyang anak, pati na rin ang kaunting takot at kalituhan na dala ng kaniyang pag-aalinlangan...Hindi niya maiintindihan kung bakit hindi sinabi ni Astherielle ang katotohanan nang tanungin siya tungkol sa dahilan ng pagkahulog sa lawa.Napakatahimik sa hallway, at ang mga yapak lamang ng mga nars ang paminsan-minsang naririnig.Pagkalipas ng humigit-kumulang kalahating oras, lumabas ang doktor."Presidente Radleigh, walang masamang nangyari sa Ginang, at napakatat
Natigilan si Yana, at pagkatapos ay namutla ang kaniyang mukha sa matinding galit habang nanginginig ang kaniyang buong katawan.Nang makamit ni Astherielle ang kaniyang gustong tagumpay, nagpakita siya ng isang ngiti, bumalik sa tabi ni Radleigh, ngunit biglang nanghina ang kaniyang mga binti at ang buong katawan niya ay bumagsak pabalik na tila nawalan ng lakas.Mabilis siyang sinalo ni Radleigh sa kaniyang mga braso. Nakita nitong basang-basa ang kaniyang buhon na nakadikit sa mukha, at ang kaniyang mga labi ay napakaputi na halos walang bakas ng dugo.Kumunot ang kaniyang kilay, agad siyang binuhat nang paitaas sa kaniyang mga braso at humakbang upang umalis.Isiniksik ni Astherielle ang kaniyang leeg at hinila ang kaniyang kwelyo."Sir Radleigh," pabulong na nagsalita ang kaniyang mga labi, "hindi na ba natin bibilhin ang kotse..."Huminto si Radleigh sa kaniyang paghakbang at yumuko upang tumingin sa kaniya.Sa ganitong estado ng kaniyang katawan na halos wala nang lakas, naiisi
Nakatayo si Yana sa pinto ng showroom, nakasuot ng isang napakagandang damit na nagmumukhang mabait at masunurin, hawak ang kaniyang bag, habang nasa tabi niya si Raven.Nagpalit si Raven ng isang silver-gray na Porsche ngayong araw, nakatayo sa tabi ni Yana na nakapasok ang dalawang kamay sa bulsa, may hawak na misteryosong ngiti sa kaniyang mga labi.Nang makita ni Yana si Astherielle na nakakapit sa braso ni Radleigh, isang bakas ng galit ang dumaloy sa kaniyang mga mata, ngunit mabilis niya itong itinago.Mabilis siyang lumapit na may hawak na isang napakalambot at mabait na ngiti sa kaniyang mukha."Kuya, tumitingin din kayo ng kotse? Napakaswerte naman."Lumapit siya at gustong hawakan ang braso ni Radleigh upang agawin ito mula sa tabi ni Astherielle.Ngunit hindi siya hinayaan ni Radleigh na magtagumpay. Iniiwas nito ang kaniyang braso, mas hinigpitan ang pagkakahawak sa baywang ni Astherielle, at nagsalita nang may malamig na ekspresyon."Gusto ng ate mo na bumili ng kotse."
Sinagot siya ni Astherielle gamit ang isang halik.Ang kaniyang halik ay napakalambot at napakainit, dumadausdos sa mga labi ng lalaki habang ang kaniyang malambot na hininga ay dumidikit sa leeg nito.Hinayaan siya ni Radleigh na halikan siya, habang ang kaniyang kamay ay nakahawak sa baywang ng dalaga at ang kaniyang mga daliri ay dahan-dahang humihigpit.Hinawakan ni Astherielle ang kaniyang kurbata at unti-unting hinila iyon pababa. Ang kabilang kamay naman ay dumulas mula sa balikat ng lalaki pababa, habang ang kaniyang mga daliri ay gumagapang sa mga kalamnan sa likod nito sa kabila ng manipis na polo.Nang bumagsak ang shelf sa supermarket, hindi iyon nakita nang sariling mga mata ni Astherielle, ngunit nang hawakan niya ang likod nito ay naramdaman niya ang isang pasa at pamamaga.Huminto nang sandali ang kaniyang mga daliri sa bakas na iyon, bago patuloy na bumaba at pumasok sa ilalim ng damit ni Radleigh.Naging mabigat ang paghinga ni Radleigh."Astherielle." Ang kaniyang b
Hindi kailanman nagsilbi si Radleigh sa kahit kaninong tao. Sa kama man, ang ginagawa lamang niya palagi ay ang hubaran si Astherielle, at kailanman ay hindi niya ito tinulungang magsuot ng damit.Ngunit kahapon, nang tulungan niya itong magsuot ng bridal gown gamit ang kaniyang sariling mga kamay, tila nakakita siya ng bagong interes."Hindi na kailangan."Itinulak ni Astherielle ang kaniyang kamay nang may malamig na pakikitungo, mabilis na isinuot ang kaniyang knitted sweater, isinuot ang kaniyang pantalon. Inilabas niya ang kaniyang buhok mula sa kwelyo, kinuha ang kaniyang susi at deretsong naglakad palabas ng silid.Hindi man lang niya tiningnan ang lalaki nang kahit isang beses.Nagdilim ang mga mata ng lalaking naiwan sa malamig na pakikitungo. Habang tinititigan ang likod ng dalaga na tumatangging lumapit kahit kanino, itinikom niya ang kaniyang kamao at naglabas ng isang mahabang buntong-hininga bago sumunod palabas.Magkasunod silang dalawa na bumaba sa ikalawang palapag.
Pagkaalis ni Yana, naging napakatahimik ng buong apartment. Walang naramdamang pagtatampo, lungkot, o galit si Astherielle sa kaniyang puso. Ang lahat ng nangyari ngayong umaga ay pino, maingat, at eksakto niyang idinisenyo at ginabayan bawat hakbang mula sa umpisa.Inilagay lang niya ang mga hindi naisaling pagkain sa mesa, hinubad ang pambahay na bathrobe ni Radleigh, at pumunta sa walk-in closet para magpalit ng kaniyang sariling simpleng damit. Inangat niya ang kaniyang tingin sa malaking floor-length mirror. Sa salamin, ang mga mata ng dalaga ay tahimik, at ang kaniyang mukha ay walang anumang alon ng emosyon. Wala roon ang kapahiyaan o hirap pagkatapos hiyain ni Yana kanina—tanging isang malamig, malalim, at matatag na katahimikan na lamang ang natira.Sa sandaling iyon, tumunog ang kaniyang cellphone at nagpadala ng mensahe si Radleigh.【Gising ka na? Hindi kita masasamahan kumain ng tanghalian ngayon, pinagluto na kita sa mga chef ng hotel para ipahatid diyan sa apartment.】Da




![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


