Chapter IV

Araw-araw kaming magkasabay ni Tom kumain. Nagpromise ako sa kanya na hanggang nandito kami sa hotel ay hindi ko hahayaan na kumain sya ng walang kasama. 

"Tom sabi mo dba dito ang hometown mo. So nandito ang bahay ng mga parents mo?" paguusisa ko.

Sandaling tumahimik si Tom at hindi agad sumagot. "Aah wala na ee nabenta na." maikli nyang sagot.

Ilang araw na din kaming magkasama pero madami pa akong hindi alam sa kanya tila may tinatago sya na hindi ko maintindihan o tamang hinala lang talaga ako. Napansin ko kasi na naging mapaghinala na ako sa mga tao simula ng nalaman ko ang tunay na kulay nila Uncle John. Totoo pala talagang pwedeng mag iba ang tao pag nasaktan. 

Palagi namin napagkkwentuhan ang mga pangarap namin sa buhay pero ni minsan hindi pa namin napagkwentuhan ang pamilya ng isa't isa. Hindi ko alam pero hindi ko yun masyado tinatanong hindi ko din kasi alam kung paano magkkwento tungkol sa mga magulang ko. 

"Ysa mahilig ka ba manood ng movie?" tanong ni Tom

"Oo naman, pero ayoko sa sinehan takot kasi ako sa madidilim na lugar kaya mas ok sakin sa bahay na lang manood. Movie night mga ganong peg Hahaha" pagdadahilan ko pero ang toto hindi naman ako takot sa madidilim na lugar. Ayoko lang lumabas ng hotel mahirap na baka bigla akong makita nila Ralph.

"Ok lang yun ee di sa kwarto ko na lang tayo manood ng movie. Magdodowmload ako ano bang movie ang gusto mo? Pagtatanong ni Tom

"Sa kwarto mo?" naiilang kong tanong. Halos isang linggo na kaming magkakilala at araw-araw magkasama pero ni minsan ay hindi pa kami nakapasok sa kwarto ng isa't isa.

"Aah ayaw mo ba? Sige wag na lang dun na lang tayo sa lobby manood." naiilang ding sagot ni Tom. 

"Ok lang dun na lang sa kwarto ko, para mas komportable ako. Ok lang ba sayo? Sa Movie naman kahit ano ok lang sakin" Dagdag ko

"Oo naman, o sya magdodownload na ako ng movie. See you at 8pm kakatok na lang ako sa room mo." sambit ni Tom habang papaalis

Eksaktong 8pm ay kumatok si Tom sa kwarto ko.

"Saktong sakto ka sa usapan aah." biro ko

"Syempre excited ako ngayon na lang uli ako makakanood ng movie." nakangiti si Tom habang papasok ng kwarto ko at may bitbit na chips and drinks.

Nag set up na si Tom ng laptop kung saan kami manonood habang ako ay inaayos ang mga upuan. Sabay kaming umupo sa sofa at parehong excited ng manood ng movie. 

"Teka bago ang lahat magcheers muna tayo" inangat ni Tom ang can ng softdrinks na hawak nya 

"Cheers!!" sambit ko pero bago pa mag kalapit ang mga inumin namin ay nabuhos ito sa mga damit namin. Hindi ko alam, marahil sa sobrang excitement namin at tuwa na manood ng movie ay naging clumsy na kami. 

"Naku sorry Ysa nabasa ka tuloy." sa pagkataranta ni Tom ay agad syang kumuha ng tissue at pinunas sa akin.

"Tom!!" pasigaw kong sambit 

"Sorry. Sorry. Sorry talaga. Eto ikaw na lang ang magpunas." namumulang sabi ni Tom habang inaabot sakin ang tissue. Sa sobrang alala nya na nabasa ang damit ko ay hindi na nya namalayan na hita ko na ang pinupunasan nya.

"Uhm Ysa sa susunod na lang siguro tayo manood ng movie. Okay lang ba?" tanong ni Tom pero iwas ang tingin sa akin.

"Sige" pagsabi ko nun ay agad ng lumabas si Tom ng kwarto ko.

Kinabukasan pagkatapos yun mangyari ay hindi kami nagkausap ng matagal ni Tom. Nagkita lang kami sa hallway at ngumiti sya sa akin. 

Isang linggo na akong nanatili sa hotel, ang original ko na balak ay hanggang tatlong araw lang ako dito pero dahil na din nakahanap ako ng kaibigan sa katauhan ni Tom ay napaextend ang stay ko. 

Tahimik ang naging isang linggong ko dito walang stress at lalong walang balita tungkol kila Uncle John at Ralph. Gusto ko sanang ipagpatuloy na lang ang ganitong buhay. Ang buhay na malaya at walang iniisip na problema. Pero biglang sumagi sa isip ko ang aking mga magulang, paano naman sila paano ko bibigyan ng hustisya ang pagkawala nila. Hindi ko sila pwedeng balewalain, kailangan ko ng kumilos, sapat na ang isang linggo na binigay ko sa sarili ko. Ngayon maguumpisa na uli akong maghanap ng ebidensya laban sa Mag-amang Ralph at John. 

Magpapaalam muna ako kay Tom bago umalis, gusto kong magpaalam sa kanya ng maayos. 

Tumungo ako sa room ni Tom. TOK!! TOK!! "Tom andyan ka ba? May sasabihin lang sana ako." sambit ko habang patuloy na nakatok sa pintuan nya, pero walang sumagot. "Tom andyan ka ba?" muli kong tanong. 

Sinubukan kong pihitin ang doorknob ng pintuan pero nakalock iyon kaya patuloy akong kumatok.

"Miss hinahanap nyo po ba si Sir? Wala po sya dyan, umalis sya kaninang madaling araw." Biglang sabi ng isang empleyado ng hotel.

"Aah nagsabi ba sya kung anong oras sya babalik?" tanong ko

"Ai hindi po, hindi na po sya babalik nagcheckout na po sya kanina. Namamadali nga po syang umalis parang may hinahabol po." sagot ng empleyado ng hotel.

Nagulat ako, bakit bigla na lang umalis si Tom. Ni hindi man lang sya nagsabi sa akin. Bakit hindi man lang sya kumatok sa kwarto ko para magpaalam. Samantalang ako inisip ko na magpaalam sa kanya bago ako umalis yun pala nauna na syang umalis sa akin.

Bumalik ako sa kwarto ko at patuloy na nagempake ng gamit. Nakakainis naman si Tom hindi nya man lang ako naisip bago sya umalis. Pagkatapos ko magayos ng mga gamit ay dumiretso na ako sa front desk para magcheckout. 

"Hi po, magchecheckout na po ako." nakakalungkot isang linggo ko ding naging tahanan ang hotel na to.

"Hi Maam, here's the rate po. Isend na lang din po namin sa email nyo para meron kayong copy." nakangiting sabi ng receptionist. 

"No need ok na po yun. Thank you po." sambit ko habang nagbabayad sa remaining balance 

"All clear na po, thank you Maam." dagdag pa nya

Palabas na ako ng hotel ng mapansin kong nandoon pa din sa parking lot ang kotse ni Tom. Hindi na ako nag abalang alamin pa kung bakit dahil na din sa inis ko na hindi sya nagpaalam sa akin.