Chapter III

Pagpasok ko sa kwarto ng binook kong hotel ay umupo agad ako sa kama at binuksan ang phone ko, pinindot ang email ko at inopen ang isang mensahe na naglalaman ng isang video. 

Ilang araw bago ang kasal namin ay nag hire ako ng isa pang videographer, hindi para irecord ang masasayang mangyayari sa kasal kundi para idokumentaryo ang magiging ganap pagkatapos malaman ng mga tao ang pag alis ko. Hindi ko pwedeng palampansin ang eksenang yon, gusto kong makita kung ano ang magiging reaksyon ni Uncle John, Ralph at maging ng mga bisita. 

"Nawawala ang Brideeeee!! sigaw ng mga wedding coordinators na kanina lang ay ang lalaki ng mga ngiti bago nila bukasan ang p***o ng simbahan.

"Ano? Bakit? Nasaan si Ysa?" sunod sunod na tanong ni Uncle John habang naglalakad papalabas ng simbahan. "Hanapin nyo sya baka hindi pa sya nakakalayo." utos pa nya sa mga bodyguard nya habang niluluwagan ang kurbata nya, halata ang inis sa mukha nya. 

Habang ang mga bisita ay nagbubulungan, sabi pa ng isa. "Ano to, mala pelikula naman to. Runaway bride? sa pelikula ko lang yun nakikita aah." tila nangaasar na sabi nito. “Bakit umalis ang bride lugi pa ba sya na Bilyonaryo ang mapapangasawa nya? Hay sayang naman ang garbo pa naman ng kasal nila” wika ng isa pang bisita. Umikot ang lente ng camera sa reaksyon ng iba't ibang bisita. May naiiyak, may tila natatawa at nangaasar pa at meron ding mga tumungo sa labas para tumulong na hanapin ako. 

Maya maya pa ay nabaling ang lente ng camera sa pwesto ni Ralph. Parang estatwa si Ralph na nakatayo sa gilid ng altar, may mga lumapit sa kanya na bisita para damayan sya pero wala syang reaksyon. 

Biglang lumapit si Uncle John sa kanya at nagulat ang lahat ng bisita. Kahit ako na nanonood lang sa cellphone ko ay nagulat. 

PAK!! Isang malakas na suntok ang pinatama ni Uncle John sa mukha ni Ralph. "Alam mo ba ang balak na ito ni Ysa? Ha Ralph? Bakit bigla syang nawal? Plinano nyo ba to?' galit na tanong ni Uncle John.

“Hindi Dad, nagulat din ako sa mga nangyari. Hindi ko to alam. Hindi ko alam kung bakit umalis na lang bigla si Ysa." pagpapaliwag ni Ralph habang hawak ang pisngi na sinuntok ng Ama nya. 

Sa parteng yun ay bahagya akong naawa kay Ralph, dahil nakita ko na mas mahalaga talaga sa Ama nya ang kayamanan kaysa sa sarili nyang anak.

Pagkatapos mapanood ang video ay inayos ko lang sa gilid ng kama ang bag ko. Gusto ko ng humiga sa kama para magpahinga. Masyadong mahaba ang araw na 'to para sa akin. Kanina lang nakasakay ako sa wedding car para ikasal pero dahil sa napagplanuhan kong pagtakas, naging madali na lang para sa aking iwan sa altar si Ralph.

Nang isara ang p***o ng simbahan bago ang grand entrance ng bride, palihim akong lumabas ng wedding car at lumipat sa kotse na inihanda ko para makatakas. Nagpalit ng damit at pinaandar ko na agad ang kotse.

Ngayon na lang uli ako makakapagpahinga pagkatapos ng ilang buwan na pagpapanggap na normal lang ang lahat. 

"Deserve ko to" nakangiti kong sabi sa sarili habang naka higa sa kama. Kahit na masaya ay kabado at takot pa din ako. Paano kung mahanap ako agad ni Ralph at Uncle John? hindi yun imposible dahil sa dami ng koneksyon nila. Napakayaman nila para hindi ako mahanap agad. “Hindi ako susuko!! magtatago ako habang naghahanap ng ebidensya laban sa kanila. Kaya mo yan Ysa!!” sambit ko sa sarili, kailngan kong magisip ng positibo.

Kinaumagahan ay nagising ako sa alarm ng cellphone ko. 7am na pla, sakto dahil 6am-11am ang free breakfast ng hotel. Mabilis akong naligo at nagayos ng sarili bago bumaba sa restaurant ng hotel at mag almusal. 

"Good morning Ysa" napakalumanay ng boses na yun tila ba hinehele ako habang binibigkas ang pangalan ko. "Pwede ba ako mag breakfast kasama ka?" nakangiti nyang sabi habang hawak ang isang tasa ng kape.

"Tom ikaw pala yan, sige sabay na tayong mag almusal." nakangiti ko ding sabi . Napasabi na lang ako sa sarili ko na"talaga nga namang good ang morning ko" Buruin mo kahapon lang ang dami dami kong problema at pagod sa buong araw. Ngayon naman umaga pa lang gwapong mukha na ni Tom ang makikita ko. 

"Uhmm Ysa gusto ko lang pala magsorry"

"Okay na yun , ano kaba diba nagsorry ka na sakin kahapon."

"Hindi, gusto kong magsorry sa unang time na nabangga kita. Remember sa tapat ng isang restaurant sa Manila, dun kita unang nabangga I really felt so clumsy. Kaya pala familiar ang face mo sakin nagkita na pala tayo dati." kwento ni Tom

"OMG ikaw pala yun? Kya palaaa." sagot ko

"Kaya pala? Kaya pala ano? Tanong nya. "Aah wala, what a small world noh." sambit ko pero ang gusto ko talaga sabi ay, aah kaya pala napatulala ako sa kgwapuhan nya sa pngalawang pagkakataon. Natatawa kong sabi sa sarili ko.

" So bakit ka nandito? Ang layo nito sa Manila" tanong nya

"Uhm exploring lang. Gusto ko lang magbakasyon sa iba't ibang part ng Pilipinas. Tsaka dito napatahimik hindi tulad sa Manila." hindi ko masabi ang totoo kay Tom. Hindi ko pa sya gaanong kakilala. "Ikaw? bakit ka naman napadpad dito?"

"Actually hometown ko to." nakangiting sabi ni Tom

"So bakit ka nasa Manila nung unang beses na magkita tayo? paguusisa ko

Bago pa sumagot si Tom ay biglang nag ring ang phone nya. "Excuse me sasagutin ko lang ang tawag na to." tumango lang ako sa sinabi nya.

Sa isang sulok ng restaurant ay pinagmamasdan ko si Tom kita sa mukha nya na naiinis sya. Maya maya pa ay bumalik na sya sa lamesa namin.

"Ayos ka lang? parang nag-iba ang mood mo." malungkot kong tanong

"Ahh wala yun, yung tumawag kasi sa akin may bad news syang binalita pero hayaan mo na. kumain na tayo masamang pinaghihintay ang pagkain."

Tahimik kaming kumain habang pinagmamasdsan ko si Tom. Kahapon pa lang kami nagkakilala at hindi ko pa sya lubusang kilala pero bakit apektado ako sa bad news na natanggap nya kahit na hindi ko naman alam kung anong balita yun.

Pagkatapos naming kumain ay nagsalita si Tom "Thank you Ysa, masarap pala talagang kumain na may kasabay. Alam mo kasi, ilang taon na din akong kumakain mag isa. Salamat ha."

"Dun nga pla sa tanong mo kanina kung bakit ako namamadali nung una tayong nagkita. Meron kasi akong hinahanap na tao at nung araw na yun hindi ako sigurado kung sya ba talaga yung nakita ko, dahil nung nabangga kita nawala sya sa paningin ko. Yung bad news naman kanina na natanggap ko ee sabi ng nahire kong maghanap sa kanya ay wala pa din daw lead." kwento ni Tom.

"Sinasabi ko to sayo kasi nahalata kong parang apektado ka sa pag iba ng mood ko, Wag kang mag alala okay lang ako." nakangiting sambit ni Tom.