LOGINKabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita
Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan. Lumipas ang ilang buwan mula noong malaman niya ang tungkol sa kanyang natitirang anak. Sa kanyang pagbabalik, malaki na ang kanyang tiyan at halos pitong buwan na siyang nagdadalang-tao. Bagama’t mabigat ang kanyang kalagayan, makikita sa kanyang tindig ang kakaibang lakas at katiyakan. Wala na ang dating mahina at sunud-sunurang asawa; sa halip, nakatayo ngayon ang isang babaeng handang ipaglaban ang kanyang pamilya at kinabukasan ng kanyang magiging anak. Pagdating sa kanilang malaking tirahan, sinalubong siya ng kanyang mga magulang na puno ng pag-aalala at pagtataka nang makita ang kanyang kalagayan. Ngunit sa halip na magtanong nang masyado, tinanggap nila siya nang buong puso, alam nilang may mabigat na dahilan ang lahat ng ito. Agad na isinawsaw ni Elara ang kanyang sarili sa gawain ng kumpanya. Sa kabila ng payo ng kanyang doktor na magpahinga nang sapat, ginamit niya ang kanyang talino, karanasan, at matalas na pag-iisip upang suriin ang mga rekord at transaksyon ng negosyo. Natuklasan niya ang mga maling galaw, panloloko, at kapabayaan ng mga taong ipinagkatiwala ng kanyang mga magulang. Walang pag-aalinlangan niyang tinanggal ang mga tiwaling empleyado, inayos ang mga kontrata, at gumawa ng mga bagong estratehiya na agad na nagdulot ng positibong pagbabago. Sa loob lamang ng maikling panahon, unti-unting bumangon ang kumpanya na akala ng marami ay tuluyan nang malulugi. Ang pangalan ng pamilya Reyes ay muling nakilala at iginagalang sa mundo ng negosyo. Ang dating pagdududa ng mga kasosyo at mamumuhunan ay napalitan ng paghanga sa kakayahan ni Elara. Dahil sa mabilis na pagbangon ng kanilang negosyo, kinailangan niyang dumalo sa taunang malaking pagtitipon ng mga pinakamakapangyarihang negosyante at punong tagapamahala ng malalaking kumpanya sa buong bansa. Ito ay isang pormal na kaganapan kung saan nagtatagpo ang mga mayayaman at maimpluwensyang tao upang pag-usapan ang mga bagong proyekto at ugnayan sa negosyo. Sa gabi ng pagtitipon, nakasuot si Elara ng isang magarang damit na maingat na idinisenyo upang maging komportable at maganda sa kanyang kalagayan. Ang kanyang buhok ay maayos na nakapulupot, at ang kanyang mukha ay maaliwalas at puno ng kumpyansa. Kahit na may malaking tiyan, siya pa rin ang nakakuha ng atensyon ng maraming tao sa pagpasok pa lamang niya sa malaking bulwagan. Habang nakikipagkamay at nakikipagpalitan ng magagalang na salita sa ibang mga panauhin, tahimik niyang binabantayan ang paligid. Alam niyang malaki ang posibilidad na naroon din si Damien Vance, ngunit pinili niyang huwag itong isipin nang labis. Ang tanging layunin niya ay ang kanyang negosyo at ang kanyang anak. Ngunit tila hindi maiiwasan ng tadhana ang kanilang pagtatagpo. Sa gitna ng masiglang usapan at tugtugan, biglang huminto ang oras para kay Elara nang makita niya ang isang pamilyar na pigura sa kabilang dulo ng bulwagan. Si Damien Vance. Nakatayo ito sa gitna ng isang grupo ng mga kilalang negosyante, suot ang kanyang karaniwang maayos at mamahaling kasuotan. Sa loob ng halos isang taon na hindi sila nagkita, may pagbabago rin sa itsura nito—mukhang mas seryoso, may bahid ng pagod sa kanyang mga mata, ngunit nananatili pa rin ang kanyang tindig ng isang makapangyarihang CEO. Sa sandaling tumama ang tingin ni Elara sa kanya, biglang tumigil din si Damien sa pagsasalita. Ang ngiti sa kanyang mga labi ay unti-unting nawala, at ang kanyang mga mata ay nanlaki nang husto, tila hindi makapaniwala sa kanyang nakikita. Dahan-dahan niyang iniwan ang kanyang kausap at nagsimulang humakbang palapit kay Elara, ang kanyang mga hakbang ay mabagal ngunit puno ng pagtataka at hindi maipaliwanag na damdamin. Habang papalapit siya, lalong lumilinaw ang tanawin sa kanyang paningin. Ang kanyang mga mata ay hindi maalis sa malaking tiyan ni Elara na malinaw na nakikita sa ilalim ng kanyang damit. Ang kanyang isip ay gulong-gulo, tila tinatanggihan ng kanyang diwa ang kanyang nakikita. Paano ito nangyayari? Tanong niya sa kanyang sarili. Akala niya ay wala na ang kanilang anak. Sinabi ng mga doktor na nawala ito sa aksidente, at matagal na ring tapos ang kanilang pagsasama. Paano siya muling makikita si Elara, at higit sa lahat—bakit siya ay buntis pa rin? Nang makarating siya sa harap ni Elara, nanatiling tahimik ang paligid sa kanilang paligid. Ang mga mata nila ay nagtagpo, at sa sandaling iyon, tila bumalik ang lahat ng alaala—mula sa masasayang araw ng kanilang pagsasama, hanggang sa masakit na pagtataksil at paghihiwalay. “Elara…” mahina ngunit malinaw na banggit ni Damien, ang kanyang boses ay nanginginig sa hindi maipaliwanag na damdamin. Ang kanyang tingin ay pabalik-balik sa mukha ng babae at sa kanyang tiyan. “Totoo ba ang nakikita ko? Ikaw… ikaw ay nagdadalang-tao?” Hindi kumibo si Elara. Nanatili siyang matatag, walang bakas ng takot o kahinaan sa kanyang mukha. Tumingin siya nang diretso sa mga mata ng lalaking naging bahagi ng kanyang nakaraan, at sa kanyang pananahimik,mas lalo ko lang itong binigyan ng pagkakataong mag isip ito na sa kanya ang dinadala ko,at yun ang ayaw niyang mangyari pa ang magkaroon ng koneksyon sa pagitan naming dalawa. Napatingin ako sa babaeng katabi nito,na halos magpakarga sa ex-husband ko,nakakairita ang ngiti nitong nakatingin saakin,na para bang pinapahiwatig nitong nanalo na siya dahil naagaw na nito ang asawa ko dati,patay malisya ko silang tiningnan at walang sabing tumalikod kahit na tinatawag ni Damien ang pangalan ko,bahala siya wala na kaming pakialam sa isat isa lalo na ako ,at para saan pa lokohin ulit ako ,para saktan ulit niya. Eh!Di pakasalan niya ang kerida niya,pareho naman silang malandi kaya nararapat lang silang dalawa. Nagsimula ang isang bagong yugto ng kanilang kwento isang yugto na puno ng mga tanong, lihim, at katotohanang malapit nang mabunyag.Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling PagkikitaAng desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.Lumipas ang ilang buwan mula noong malaman niya ang tungkol sa kanyang natitirang anak. Sa kanyang pagbabalik, malaki na ang kanyang tiyan at halos pitong buwan na siyang nagdadalang-tao. Bagama’t mabigat ang kanyang kalagayan, makikita sa kanyang tindig ang kakaibang lakas at katiyakan. Wala na ang dating mahina at sunud-sunurang asawa; sa halip, nakatayo ngayon ang isang babaeng handang ipaglaban ang kanyang pamilya at kinabukasan ng kanyang magiging anak.Pagdating sa kanilang mal
Matapos mapirmahan ang lahat ng dokumento at opisyal na maideklara ang kanilang anulment, wala nang nagpigil pa kay Elara. Sa loob lamang ng ilang linggo, inayos niya ang lahat ng kanyang mga kinakailangan at gumawa ng isang matinding desisyon—iiwan niya ang Pilipinas, ang lahat ng alaala ng kanyang nakaraan, at magsisimula ng panibagong yugto ng kanyang buhay sa ibang bansa.Lumipad siya patungo sa isang tahimik at maunlad na bansa sa Europe, malayo sa mga taong nakakakilala sa kanya, malayo sa pangalan ng Vance, at higit sa lahat, malayo kay Damien. Ang kanyang puso ay puno ng lungkot at panghihinayang, ngunit dala rin ito ng matibay na paninindigan na kailangan niyang magpatuloy kahit wala na ang munting buhay na inaasahan niya.Sa mga unang buwan ng kanyang paninirahan doon, sinubukan niyang ibaling ang kanyang atensyon sa pag-aayos ng kanyang bagong tahanan at pagpapagaling ng kanyang sugatang puso. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, napansin niya ang isang kakaibang pangyayar
Mahaba at madilim ang dilim na bumabalot kay Elara. Sa kanyang paggising, ang una niyang naramdaman ay ang matinding kirot na tumatagos sa bawat bahagi ng kanyang katawan—mula sa kanyang noo, braso, hanggang sa kanyang mga binti. Mabigat ang kanyang mga talukap, at nang unti-unti niya itong idilat, sinalubong siya ng mapusyaw na liwanag at ang amoy ng gamot na karaniwang naamoy sa loob ng ospital.Nasa isang pribadong silid siya. Nakakabit ang iba’t ibang kable at dextrose sa kanyang mga kamay, at ang katahimikan ay tanging binabasag lamang ng mahinang tunog ng mga makinang sumusubaybay sa kanyang kalagayan. Sinubukan niyang igalaw ang kanyang katawan, ngunit ang sakit ay tila nagpapaalala sa kanya ng kung anong nangyari.Mabilis na bumalik sa kanyang alaala ang mga pangyayari—ang nasaksihan sa opisina, ang pagtatalo nila ni Damien, ang mabilis na pagmamaneho, at ang biglaang pagkabangga. Sa isang iglap, ang kanyang mga mata ay agad na dumako sa kanyang tiyan. Dahan-dahan niyang ipina
Parang nasa ulap si Elara habang binabaybay ang daan pauwi. Ang kanyang isip ay magulo, puno ng mga tanong na walang kasagutan, at ang kanyang puso ay tila pinipiga ng matinding sakit. Ang dating maaliwalas na pananaw sa buhay ay napalitan ng madilim na katotohanan—ang lalaking pinagkatiwalaan niya ng kanyang buhay ay nanloko sa kanya, sa mismong lugar na dapat ay sagisag ng kanyang tagumpay at dangal.Pagpasok niya sa loob ng kanilang malawak na mansyon, tila naging estranghero siya sa sarili niyang tahanan. Ang bawat sulok, bawat muwebles, at bawat alaala ng kanilang pagsasama ay biglang naging mabigat at masakit tingnan. Dati, ang bahay na ito ay puno ng tawanan at pagmamahalan; ngayon, ito ay tila isang malaking kulungan na nais niyang takasan sa lalong madaling panahon.Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Dumiretso siya sa kanilang silid-tulugan at binuksan ang malaking kabinet na puno ng kanyang mga gamit. Sa mabilis ngunit nanginginig na mga kamay, kinuha niya ang kanyang male
Maaliwalas ang langit noong umagang iyon. Ang sinag ng araw ay dahan-dahang tumatagos sa mga bintana ng malaking bahay nina Elara at Damien, tila nagdadala ng pag-asa at bagong simula. Ngunit hindi inaasahan ni Elara na sa araw ding iyon, ang kanyang mundo ay magdidilim nang husto, at ang mga pangarap na kanyang itinayo ay guguho sa isang iglap.Sa loob ng tatlong buwan pa lamang siyang buntis, ngunit nararamdaman na niya ang malaking pagbabago sa kanyang katawan at puso. Kahit madalas siyang dapuan ng matinding pagkahilo, pagsusuka, at panghihina ng katawan, ang pag-iisip sa munting buhay na kanyang dinadala ang nagsisilbing kanyang lakas at inspirasyon. Sa bawat paggising sa umaga, ang unang pumapasok sa kanyang isipan ay ang paghahanda para sa magandang kinabukasan ng kanyang magiging pamilya.Bilang asawa ni Damien Vance—ang kilala, maimpluwensya, at pinakabatang punong tagapamahala ng Vance Corporation, isa sa pinakamalaking kumpanya sa buong bansa—inaakala ni Elara na ang kanyan







