CHAPTER 1.

Magkahawak kamay sina Abi at Seb na naupo sa loob ng clinic at hinihintay ang pagdating ng doctora. Kinakabahan si Abi at ramdam niyang nilalamig ang mga palad niya kahit pa hawak-hawak na ito ni Seb. Madaming what if ngayon ang gumugulo sa kanyang isipan. What if may sakit siya? What if kaya hindi siya mabuntis-buntis kasi baog siya? Biglang sinalakay ng matinding kaba ang puso niya sa isiping iyon. Huwag naman sana. Tanging dasal niya.

Ngayon nila malalaman ang resulta kung bakit sa loob ng dalawang taon ay hindi man lang sila makabuo ng asawa niya. Pareho naman silang healthy sa katawan. Ngayon lang din nila naisipang magpatingin na sa doctor dahil na curious na sila kung bakit hindi siya mabuntis-buntis ng kanyang asawa. Sabay silang napaupo nang tuwid nang umupo na sa harapan nila ang doctora.

"Ayon sa test na isinagawa namin sayo noong nakaraan linggo. Lumalabas dito sa test na kaya ka hindi mabuntis-buntis ay dahil wala kang kakayahan na mabuntis. I'm sorry to say this to you Mrs. Ashford but you're a barren," wika ng doctora.

Tila may bombang sumabog sa tainga ni Abi nang mga sandaling iyon at bigla na lang siyang nabingi dahil sa narinig. Ang isa sa mga kinatatakutan nya sa loob ng ilang buwan ay biglang nagkatotoo. Biglang tumulo ang masaganang luha niya sa mga pisngi.

She’s a barren, woman. Infertile, o ano pa mang tawag dun ay isa lang ang ibig sabihin. Hindi siya mabubuntis kahit kailan. Isang bagay sa pagiging ganap na babae ay ang magkaroon ng anak. Pero hindi na niya ito mararanasan pa. Patuloy lamang siya sa pag-iyak habang mahigpit siyang niyayakap ni Seb at pinapatahan.

"But, I suggest na bakit hindi nyo subukan ang mag-ampon nang sa ganun ay magiging magulang pa rin naman kayo at makakatulong pa kayong mag asawa," suhestiyon ng doctora.

"We will think about that matter, doc. Thank you so much," ani Seb.

Nakauwi na sila nang bahay pero nanatili pa ring tulala si Abi. Hanggang ngayon parang nag e-echo pa rin sa pandinig niya ang sinabi kanina ng doctora.

"You're a barren...." paulit ulit niyang naririnig sa kanyang isipan.

"Love, it's okay. Kung iniisip mo pa rin ang bagay na iyon please, huwag mo nang isipin. Tanggap ko naman eh, at hindi magbabago ang pagmamahal ko sayo dahil lang sa hindi mo ko mabigyan ng anak," wika ni Seb.

Mangha naman siyang napatingin sa mga mata ng asawa niya. Totoo ba itong naririnig niya, o guni-guni niya lang?

Kanina pa kasi hindi umiimik si Seb. Isa sa mga bagay na nakakadagdag sa isipin niya kanina ay ang pagiging tahimik nito buhat nang malaman nila ang totoong dahilan.

Pero ngayon dahil sa mga binitawang salita ng asawa niya, para siyang nabunutan ng tinik sa dibdib, knowing na tanggap pa rin siya nito sa kabila ng hindi niya ito mabigyan ng anak.

Hinawakan ni Seb ang magkabilang pisngi niya at ginawaran siya ng masuyong halik sa labi. Masuyo na kalaunan ay naging mapusok lalo na nang gumanti siya sa halik nito. Pumasok ang dila nito sa loob ng bibig niya at sinupsop ang dila niya. Sandaling kumalas si Seb mula sa kanya at mabilis na naghubad, ganun na rin ang ginawa niya. Tinitigan nito ang kabuuan niya at puno ng pagnanasa ang kislap ng mga mata ng lalaki habang pinagmamasdan siya. Muli siya nitong sinisabasib ng halik hanggang sa inihiga siya nito sa kama.

"Ughhh...Seb.... ugghh...." She moaned loudly as he hit her G-spot. Hindi mapigilan ni Abi na tumirik ang mga mata niya dahil sa nakakakiliting sensasyong nararamdaman niya. Nakasablay ang isang binti niya sa balikat ng asawa niya habang binabayo siya nito nang mabilis.

"Ohhh...faster...deeper hubby...ahhh"

"Ugghhh.. you're still fucking tight wife...ohh..shittt..." paulit-ulit na pagmumura ni Seb habang umuungol ito ng malakas.

"Ohhh..yeah... sige pa love...ahhh shit ang sarap," nahihibang niyang sambit dahil sa sarap na nararamdaman.

"Ahh..mas masarap ka love," ani ni Seb habang walang humpay sa mabibilis na pagbayo sa madulas niyang lagusan.

"Ohh..hubby.. I'm cumming..don't stop please," She beg.

"Yeahh..wife sabay na tayo I'm almost there too," hinihingal na sagot naman ni Seb.

Ilang segundo lang at sabay silang nilabasan. Patuloy silang umuungol habang ninanamnam ang sarap. Nakadapa pa rin si Seb sa ibabaw niya at parehong kay bilis ng pintig ng kanilang mga puso. Maya-maya pa'y unti-unti na itong bumabalik sa normal na pagtibok.

Umangat ang mukha ng kanyang asawa at tinitigan siya sa mga mata.

"What if, mag-ampon tayo ng bata? Iyong baby pa talaga, tapos tayo ang mag aalaga at magpapalaki sa kanya," nakangiting wika ni Seb habang hinahaplos ng kamay nito ang pisngi niya.

Hindi niya akalain na sa bibig mismo ng asawa niya manggagaling ang bagay na ito. Na papayag itong mag-ampon sila nang ibang bata. Tinitigan niya ito sa mga mata at nakita niya mula roon ang sensiridad sa sinasabi ng lalaki.

"Are you sure? Okay lang ba talaga sa'yo?" paniniguro pa niya rito.

Ngumiti naman si Seb at dinampian siya ng masuyong halik mula sa noo pababa sa kanyang mga labi. Tumagal iyon ng ilang segundo.

"Sure na sure my love. Gusto mo ba bukas na bukas rin pupunta tayo nang orphanage para masimulan na natin ang maghanap ng aampunin nating baby?" panghihimok pa ni Seb.

"Sige bukas na bukas din pupunta tayo nang orphanage," pagpayag niya.

"Hmmmn...ano bang gusto mo love, boy or girl ‘yong aampunin nating baby?" tanong ni Seb kapagkuwan.

"Kahit ano love, ang ipagkaloob lang sa atin, ang mahalaga is healthy at maaalagaan natin ng mabuti," sagot niya rito.

Muling ngumiti ng malapad si Seb sa kanya at niyakap siyang muli ng mahigpit.

Kay sarap sa pakiramdam na kahit anong problema ang pinagdadaanan nila ay nakukuha nila itong pag-usapan sa maayos na paraan.

Napaka swerte niya kay Seb at kahit na ganun, tanggap siya nito kahit hindi na sila magkaka-anak at mag-ampon na lamang.

Siguro kung ibang lalaki lamang ito malamang na iniwan na siya dahil wala siyang kwentang babae. Pero iba si Seb dahil lalo pa nitong ipinaramdam sa kanya na hindi iyon kawalan rito. At siya ang higit na mas mahalaga sa asawa niya.

Isang billionaire businessman ang asawa niya. Gwapo at macho at mayaman. Napaka swerte ni Abi, dahil siya ang napili nitong mahalin sa kabila ng agwat nila sa buhay na langit at lupa. Nag-iisang anak lamang si Sebastian ng mga magulang nito. Pero meron itong kapatid sa ama, si Johnson. Hindi nalalayo ang edad nya kay Seb. Kasalukuyan din ngayong nasa states ang mga magulang ng asawa niya. Nag retired na kasi sa pamamahala ng negosyo ang father in law niya at inilipat na ang pamamahala kay Sebastian ng buong kumpanya na pagmamay-ari ng pamilyang Ashford.

Kaya kung gusto ng asawa niya ang mag-ampon sila ng bata ay sino siya para tumutol. Afterall siya itong may, deperensya. Isa pa masaya siya sa planong ito. At least sa pamamagitan ng pag-aampon nila ng bata, maipapamalas niya ang pagiging isang ina.