Share

Secret Tracker

Author: Robbie
last update publish date: 2026-03-31 15:00:49

Shane

Hindi ko na mabilang kung ilang oras na akong nakaupo sa gilid ng kama sa hotel room na ‘to. Magulo ang itsura ko, gusot ang suot ko, at pakiramdam ko parang buong mundo ko gumuho sa iisang iglap. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko, sobrang ingay—punong-puno ng tanong, galit, at pagsisisi na paulit-ulit na umiikot sa isip ko.

Napahawak ako sa buhok ko, saka mariing napapikit.

“Damn it…” mahina kong mura.

Hindi ko matanggap. Hindi ko matanggap na sa dami ng plano ko, sa dami ng paghahand
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • The CEO Has Fallen For Me   Wicked Intuition

    AUDREYNakatayo lang ako sa tabi ng crib nila Troy at Tyler, tahimik na pinagmamasdan ang dalawa habang mahimbing silang natutulog. Ang liit pa nila, ang inosente, parang wala silang alam sa gulo na pinagdaanan namin bago sila dumating sa mundo. Dahan-dahan kong hinimas ang maliit na kamay ni Troy, saka tumingin kay Tyler na bahagyang gumalaw, parang nanaginip. Napangiti ako sandali… pero hindi nagtagal ang ngiting iyon.Hindi ako mapakali. Hindi ko maipaliwanag kung bakit, pero may kung anong mabigat na pakiramdam sa dibdib ko na ayaw mawala. Parang may mali. Parang may paparating. Parang hindi pa tapos ang problema kahit sinasabi ng lahat na okay na.Napahinga ako nang malalim, pilit kinakalma ang sarili ko, pero lalo lang lumalalim ang kaba ko.“Love…” marahan na tawag ni Shane mula sa likod ko.Hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya. Ramdam ko ang init ng katawan niya nang yakapin niya ako mula sa likod, marahang ipinatong ang baba niya sa balikat ko.“Why?” tanong niya, mah

  • The CEO Has Fallen For Me   Hidden Message

    MirandaPagkalabas ni Lea sa visitation room, saka lang ako nakahinga nang malalim, parang ngayon ko lang ulit naramdaman na gumagana ang baga ko nang maayos. Nakaupo pa rin ako sa upuan, pero unti-unti kong ibinaba ang ulo ko, pinipilit ibalik ang sarili ko sa karakter na gusto nilang makita—yung babaeng unti-unti nang nawawala sa katinuan.“Patient 610,” tawag ng nurse habang papasok, may kasama pang dalawang staff na parang mga gwardya. “Time to go back to your room.”Hindi ako sumagot. Instead, tumingin lang ako sa kisame, saka ngumiti ng walang dahilan, yung tipong ngiti na kahit ako alam kong nakakainis tingnan. Pinagalaw ko pa ang ulo ko nang bahagya, parang may kausap na iba, kahit wala naman. Kita ko sa peripheral vision ko kung paano sila nagtinginan—perfect. They’re buying it.Dahan-dahan nila akong inalalayan palabas ng room, parang fragile ako, parang anytime pwede akong magwala. Pero hindi ako lumaban. Hindi ko kailangang magwala ngayon. Hindi pa.Pagpasok ko sa kwarto k

  • The CEO Has Fallen For Me   Scapegoat

    MARIANNakita ko si Lea mula sa rearview mirror na tumatakbo palabas ng gate ng mental hospital, halos madapa sa pagmamadali habang yakap-yakap ang bag niya. Napangisi ako.There she is. Mukhang buhay pa naman. Alam kong kinakabahan siya, kitang-kita sa galaw niya. Pero at the same time… she did it.Pagbukas pa lang niya ng pinto ng kotse, halos nasigaw na agad siya.“Nabigay ko na kay Miranda yung smart watch! At Hindi siya baliw, matinong matino ang isip niya.”Hindi ko na siya pinatagal pa. Agad kong pinaandar ang kotse, mabilis pero kontrolado. Ayokong tumambay pa doon dahil masyadong risky.“Good,” sagot ko, diretso lang ang tingin sa kalsada. “At least marunong ka pa ring sumunod sa instructions.”“Grabe ka naman,” reklamo niya, napasandal sa upuan. “Hindi biro yung ginawa ko, ha. Halos hindi ako papasukin nung mga guard. Buti nalang dati akong extra sa mga movies. Nagamit ko yung mga acting skills ko.”Napangisi ulit ako.“Pero pinapasok ka pa rin,” sabi ko. “That’s what matter

  • The CEO Has Fallen For Me   RAT BAIT

    LEANang mabalitaan ni Marian na inilipat na si Miranda sa isang mental hospital, parang wala lang sa kanya noong una pero kilala ko siya. Malamang ay may iniisip na naman siyang plano.Nasa loob kami ng kotse niya at naka parked sa gilid ng kalsada, medyo madilim dahil palubog na ang araw. Tahimik lang ako habang siya, parang may sariling mundo. Hanggang sa hindi ko na napigilan.Napailing ako at napabuntong-hininga.“Alam mo, Marian, kapag pumasok ka diyan… aakalain na ikaw si Audrey. What if someone recognizes you? What if tawagan nila si Mr. Lincoln? Mabubuking agad yang pang gagaya mo kay Audrey.”Hindi siya agad sumagot. Dahan-dahan siyang lumingon sa akin, tapos… ngumisi.Yung ngising ‘yon? Hindi ko gusto.“Hindi ba, Lea, sabi mo ay gusto mo makabawi sa lahat ng utang mo sa akin?”Parang may kumurot sa sikmura ko. Napakagat ako sa labi ko, hindi agad nakasagot.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, kahit alam ko na kung saan papunta ‘to.“Simple lang,” sagot niya. “Ikaw ang pap

  • The CEO Has Fallen For Me   Patient 610

    MIRANDADinala na nga nila ako sa mental asylum parang bangkay na walang kalaban-laban, tahimik na tinutulak sa isang lugar na hindi ko alam kung bilanggo ba ako o pasyente. Wala akong nagawa kundi sumunod habang pinapalitan nila ang damit ko.From my own clothes… to this. Isang puting patients uniform. Malinis, oo. Pero para sa akin, parang may kahulugan iyon na hindi ko matanggap parang tinatanggalan nila ako ng pagkatao.Napalunok ako habang tinitigan ko ang sarili ko. May maliit na tatak sa dibdib ng damit.“Patient 610…” bulong ko.Pagkatapos nila akong bihisan, iniwan nila ako sa isang kwarto. Doon ko napansin na sobrang tahimik.Hindi ito yung inaasahan kong lugar.Sa isip ko, dapat maingay. May sumisigaw, may tumatawa ng baliw, may umiiyak. Pero wala. As in wala. Parang ang buong lugar ay sinadyang lunukin ang lahat ng tunog. Nakakabingi ang katahimikan.“Bakit ganito…?” mahina kong sabi habang dahan-dahan akong pumasok sa loob.Sinara nila ang pinto sa likod ko. Narinig ko yu

  • The CEO Has Fallen For Me   Triple Lock

    ShaneNagkatinginan kami ni Kevin sa loob ng courtroom, parehong iniisip na this is not normal. Hindi ito simpleng hearing. Hindi ito basta emergency trial lang. Kilala ko si Miranda, at kung may isang bagay na sigurado ako, hindi siya gagalaw nang walang plano.Kanina lang, tinawagan ako ng abogado ko, “Sir Shane, may emergency hearing po tungkol kay Miranda. There’s a motion to reassess her mental condition.” Hindi na ako nagdalawang-isip, agad akong umalis at pumunta dito, kahit alam kong may posibilidad na isa na naman itong pakulo.At habang pinapanood ko siya ngayon—yung pag-iyak, yung pagturo sa akin, yung biglang pagtawa—lalo lang tumitibay ang hinala ko.Hindi siya baliw.Hindi siya nawawala sa sarili.She’s performing.“Sir,” bulong ni Kevin sa tabi ko, bahagyang yumuko para hindi marinig ng iba, “siguro kung ililipat man siya sa mental facility, pwede naman natin siguraduhin na hindi siya makakatakas. We can hire our own security 24/7.”Napabuntong-hininga ako, hindi ko aga

  • The CEO Has Fallen For Me   Fake Su*cide Attempt

    MIRANDA“Ma… Pa…” bulong ko, nanginginig ‘yung boses ko. Hindi ko na kaya pigilan. Parang may sasabog sa dibdib ko. Sobrang sakit na parang hindi ko na alam kung kaya ko pa bang humingaPagtingin ko sa magulang ko ay alam kong worried sila. Sobrang takot. Sobrang kaba.Nag-iisang anak lang ako kaya

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • The CEO Has Fallen For Me   Unexpected Call

    SHANEHindi ko inakalang isang tawag lang ang sisira sa gabi ko.Nasa kama kami ni Audrey, sa loob ng kwarto ko, maliwanag pa ang buong ppaligid dahil hindi ko sinara ang ilaw. Nakatukod ang kamay ko sa kama habang hinahalikan ko siya. Ramdam ko ‘yung kamay niyang humihila sa shirt ko, halos mapuni

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • The CEO Has Fallen For Me   The Girl Who Played Dead

    MIRANDA Tahimik sa loob ng room. Sobrang tahimik na kahit mahina lang, rinig ko bawat hikbi ni Mama sa labas.Akala nila ay wala pa rin akong malay.Pero ang totoo ay gising na gising.Hindi ko man maigalaw buong katawan ko dahil kailangan kong magpanggap na unconscious, pero alerto lahat ng tenga

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • The CEO Has Fallen For Me   Miranda Chase

    AudreyNapayakap ako kay mama at nakaramdam ng takot, “Sinaktan ka ba niya ma?”“Hindi pero sinira niya ang gate para makapasok,” kinakaban na sabi ng mama ko.“Huwag kang mag-alala ma, ipaaayos ko na lang at hihingi ng tulong sa barangay at pulis para hindi na siya ulit makapunta dito. Mas mabuti

    last updateLast Updated : 2026-03-17
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status