MasukMirandaHalos hindi ako makapaniwala matapos kong kausapin si Shane. Pagkababa ko ng tawag, parang nanlambot ang tuhod ko at napaupo ako sa sofa. Ang bilis ng mga nangyayari, pero sa totoo lang… ito na talaga ang matagal ko nang hinihintay.“Mom! Dad!” tawag ko agad habang halos hindi mapigilan ang excitement ko.Lumapit sila agad sa akin, halatang nag-aalala sa itsura ko.“What happened?” tanong ni Mama.Tumingin ako sa kanila na may malaking ngiti sa labi ko.“Shane wants to rush the wedding,” sabi ko. “He wants everything ready… this week.”Biglang nagkatinginan sina Mama at Papa. Kita ko agad ang pag-aalinlangan sa mukha nila.“Isn’t that too fast? Nagsabi lang siya kanina diba?” sabi ni Mama habang nakakunot ang noo.Tumango si Papa. “Yes… I’m really worried about this marriage. Something is wrong.”Napairap ako sa narinig ko. Parang hindi sila masaya para sa akin.“What the hell are you worried about?” sabi ko habang nakatingin sa kanila. “Hindi ba ito ang plano natin noon pa?”
ShanePagkalabas ko ng bahay nila Miranda, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Nawala ang pekeng ngiti ko at padabog akong sumakay sa kotse saka malakas na sinara ang pinto. Ramdam ko pa rin ang galit sa dibdib ko habang ini-start ko ang engine.Pag apak ko sa gas, mabilis kong pinaandar ang sasakyan. Halos wala na akong pakialam sa daan, gusto ko lang makalayo agad doon. Paulit-ulit sa isip ko ang mga sinabi ni Miranda. Yung pag-amin niya… yung parang wala lang sa kanya ang lahat ng ginawa niya.“Damn…” bulong ko habang mahigpit ang hawak ko sa manibela.Hindi ko alam kung paano ko napigilan ang sarili ko kanina na hindi siya sakalin sa galit. Kung hindi ko lang kailangan ng mas maraming ebidensya, baka doon pa lang… tinapos ko na lahat.Pagdating ko sa mansion, agad akong bumaba at pumasok sa loob. Hindi na ako nag-aksaya ng oras at diretso akong umakyat sa kwarto kung nasaan si Audrey.Pagbukas ko ng pinto, naroon siya kasama sina Kevin at Andrea. Halata sa mukha nila na naghihint
MirandaMasaya akong umuwi galing sa date namin ni Shane. Habang nasa kotse ako, hindi ko mapigilan ang sarili ko na ngumiti. Pakiramdam ko finally, bumabalik na ulit siya sa akin. Lahat ng pagod, lahat ng ginawa ko… parang worth it na ngayon.Pagdating ko sa bahay, agad kong nakita sina Mama at Papa na nakaabang sa sala. Halata sa mga mukha nila na kanina pa sila naghihintay.“Miranda,” bungad ni Mama habang tumatayo. “What happened?”Tumingin ako sa kanila at napangiti nang malaki.“Guess what?” sabi ko habang papasok at inilapag ang bag ko.Napakunot ang noo ni Mama. “Just tell us.”Napatawa ako nang bahagya bago ako umupo sa sofa. Hindi ko na kayang pigilan ang excitement ko.“Shane will finally marry me,” sabi ko habang halos hindi mapigilan ang saya sa boses ko.Biglang nagkatinginan sina Mama at Papa.“And not only that,” dagdag ko habang mas lalo akong ngumiti, “he said na wala na siyang pakialam kay Audrey.”Ramdam ko ang gulat nila, pero hindi pa ako tapos.“At kahit nalaman
SHANETahimik lang ako habang nakatingin kay Miranda. Kita ko sa mukha niya na naguguluhan siya kung magsasabi ba siya ng totoo o hindi. Pero hindi ako puwedeng umatras ngayon. Nandito na ako sa gitna ng plano ko, at kailangan ko ng confirmation mula mismo sa kanya.Dahan-dahan kong hinawakan ang kamay niya, parang pinaparamdam ko na kampante siya sa akin.“Miranda,” sabi ko nang mababa ang boses. “Tell me the truth.”Tumingin siya sa akin, halatang kinakabahan.“Are you the one who harmed Audrey?” dagdag ko habang diretso ang tingin ko sa mga mata niya.Ilang segundo siyang walang sinabi. Nakikita ko kung paano siya napalunok at kung paano nag-iiba ang expression ng mukha niya. Para bang may laban sa loob niya kung aamin ba siya o hindi.Hindi ako gumalaw. Hinayaan ko lang ang katahimikan na bumigat sa pagitan namin.Hanggang sa bigla siyang napaiyak.“Shane…” sabi niya habang nanginginig ang boses. “Mahal na mahal kita…”Nanatili akong nakatingin sa kanya kahit kumukulo na ang dugo
MIRANDANakatayo kami ni Shane sa deck ng yacht niya habang napapalibutan ng malawak na dagat. Mahangin ang paligid at tahimik ang tubig, parang perpekto ang setting para sa isang romantic moment. Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na mangyayari ito. Ilang linggo na rin mula nang mawala si Audrey, at akala ko tuluyan nang lalayo si Shane sa akin. Pero ngayon… siya mismo ang nag-aya sa akin sa date.Habang nakatingin siya sa dagat, lumapit ako at niyakap siya mula sa gilid. Nararamdaman ko ang init ng katawan niya at lalo akong kinilig sa isip na baka bumabalik na ulit ang feelings niya para sa akin.“Shane,” sabi ko habang nakasandal sa balikat niya. “Let’s set the wedding.”Bahagya siyang gumalaw at napatingin sa akin.Ngumiti ako nang malaki. “The sooner, the better.”Sa isip ko, ito na ang chance ko. Matagal ko nang gustong maging asawa niya. Hindi ko papayagang mawala ulit sa akin ang pagkakataon na ito.Hindi agad siya sumagot. Sa halip, tumingin muna siya sa dagat na parang may i
SHANEHindi nagtagal pagkatapos kong tawagan si Kevin ay dumating din siya sa mansion. Tahimik na ang buong bahay dahil wala na ang lahat ng staff, kaya medyo kakaiba ang pakiramdam na wala kang naririnig na ingay ng mga katulong o driver na palakad-lakad.Pagpasok ni Kevin sa living room, mabilis siyang lumapit sa akin.“Mr. Lincoln,” sabi niya habang bahagyang tumango.Huminga ako nang malalim bago sumagot. “Kevin, I need you to find Melody and Janette.”Agad siyang tumango. Kilala niya ang dalawang iyon dahil ilang beses ko na ring nabanggit sa kanya dati ang tungkol kay Audrey at sa pamilya nito.“Understood, sir,” sabi niya. “I’ll start looking for them.”Pagkatapos ay napansin niyang tahimik ang buong bahay. Napalingon siya sa paligid bago muling tumingin sa akin.“Sir… where are the maids?” tanong niya. “Parang walang tao dito.”Bahagya akong ngumiti. “Follow me.”Naglakad ako papunta sa hagdan at umakyat sa second floor. Halata sa mukha ni Kevin na nagtataka siya kung bakit ka
AudreyHindi ko alam kung dahil sa pagbubuntis o dahil sa sama ng loob kay Shane ay naging sakitin ako at gusto lang palaging nakahiga.Naging mapili rin ako sa pagkain. Wala akong gusto kainin at halos lugaw nalang ang tinatanggap ng katawan ko.“Anak, kumain ka. Hindi pwedeng ganyan dahil manghih
SHANEHindi ko alam kung gaano na ako katagal nakaupo sa malamig na bench ng emergency room, pero ramdam ko ang malakas na tibok ng dibdib ko. Sa bawat paglabas ng doktor mula sa double doors, napapahawak ako sa ulo ko, umaasang sila yung may dalang sagot tungkol sa kalagayan ni Lolo Gregor.Sa tab
MIRANDAMasaya akong nakaupo sa hospital bed at umiinon ng kape habang nanonood ng T.V dahil ibinabalita na ang nalalapit namin na kasal ni Shane.“Magandang hapon po sa lahat ng ating manonood. Ito po si Celine Vargas, nagbabalita mula rito sa Channel 8 News. Mainit na usapin ngayon sa social medi
MIRANDAPagkaalis ni Shane ay agad ako ulit bumangon at naupo sa hospital bed ko saka masayang tinignan ang diamond ring na bigay niya.Malakas naman na bumukas ang pinto at pumasok si mama at papa. Nagmamadali ang mga ito na nagtanong kung bakit umalis agad si Shane.“Anak, bakit hindi ka nag-inar







