𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝟮

𝘏𝘦𝘳 𝘧𝘪𝘳𝘴𝘵 𝘦𝘯𝘤𝘰𝘶𝘯𝘵𝘦𝘳 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘵𝘩𝘦 𝘊𝘌𝘖

Kagat-kagat ko ang ibabang labi ko. Nandito ako ngayon sa office ni Ms. Alves para ipa-check sa kaniya ang mga financial documents na ginagawa ko nung isang linggo pa at katatapos ko lang kanina. Medyo may kaba pa rin ako kahit sure naman akong maayos na iyon lahat. Pinasa ko na iyon pagkatapos ko dahil gusto ko na magpahinga. Grabe ang pagod ko at feeling ko drain na drain talaga ako. Kaya nga maaga akong mag-a out mamaya para makapagpahinga. Babawiin ko ang pahinga na halos 3 weeks ko ring hindi naramdaman.

“You never disappoint me Ms. Castejo...” she smiled at me sweetly, I sigh for relief. “Since day one consistent ka talaga sa trabaho mo. I’m not surprised  why your co-workers choose you to be the next manager.”

“Thank you ma’am. Mahal ko po talaga ang trabaho ko kaya pinagbubutihan ko ang ginagawa ko.” I smiled, for her to know that I am so happy that I’m part of this department.

Ganun naman talaga eh. Kapag mahal mo ang trabaho mo nakakapagod man pero nagagawa mo pa rin ng maayos at naibibigay mo pa rin ang best mo para dito. Ganun kasi ako, madalas nagrereklamo ako at napapagod pero at the end of the day nagagawa ko ng maayos ang trabaho.

“Approved na itong documents, you can give it to the CEO. I think he’s in the office right now much better ibigay mo na ito sa kaniya baka umalis pa iyon.”

Tumango ako at kinuha ang mga envelopes at folders sa desk niya.

“Okay po ma’am. Thank you po!”

Bumalik na muna ako sa table ko para mag ayos ng sarili. Syempre kailangan kong maging presentable sa harap ng CEO baka kung anong isipin niya sa department namin kung basta-basta na lang akong haharap sa kaniya.

“Hindi mo pa naibibigay kay Mr. Devereux ’yung mga documents?” Napalingon ako sa right side ko,  inilingan ko lang si Elizabeth. Siya kasi ang nagtanong.

“Mag-aayos muna ako,”

She flashed an evil smile.

“Aba! Magpapaganda ka para maakit mo ang boss natin?”

“Hoy!”

Humagalpak lang siya ng tawa. Napailing-iling na lang ako habang may ngiti sa mga labi. Hindi naman iyon ang intensiyon ko. Hindi ko pa nga nakikita sa personal iyong CEO namin eh.

I glanced at my face in front of the mirror before taking a deep breath. Kinuha ko na ang mga documents. Lumabas na ako ng department office at sumakay sa elavator. Na sa 35th floor ang office ng CEO at nasa 25th floor naman sa department namin. Dito kasi sa building namin isang floor kada department. Kompleto naman din ang dito sa building namin wala ka ng hahanapin pa or hindi mo na kailangan lumabas para lang maghanap or bumili ng kung ano-ano.

I look at my gold wrist watch in my left hand. It’s already 11 am in the morning sana maabutan ko pa si Mr. Devereux sa office dahil kung hindi sayang naman ang punta ko at higit sa lahat malalagot ako dahil ngayon ang deadine nito. Hindi ko naman kasi namalayan na inabot na ko ng isang oras sa pag-aayos.

Nang makarating ako sa 35th floor bumungad sa akin ang table ng secretary niya na agad namang napalingon sa gawi ko. Nakita ko pang nagtaas ng kilay sa akin pero binawi naman agad. I just smirked at her. Kung maldita siya pwes mas maldita ako. Magpapatalo ba ako sa kaniya? Hindi naman kami magkasingganda, mas maganda ako. But kidding aside maganda nga talaga itong secretary ni Mr. Devereux.  Maputi, long legged siya at makinis ang mukha. Hindi ko masabing mahaba ang buhok since naka slick bun siya.

Kahit na tinaasan niya ako ng kilay lumapit pa rin ako sa kaniya ng nakangiti.

“Hi, good morning. Nandito pa po ba si Mr. Devereux?”

“Yes, he’s inside,” she said casually. Hmmp, hindi manlang ako sinagot ng mas maayos samantalang ako ng po pa ako sa kaniya.

Tumango na lang ako kaysa naman sambunutan ko siya bigla.

“Can I go inside?” Ipinakita ko sa kaniya ang mga documents na dala ko. “I am Georgina Edelweiss Castejo from finance and accounting department. I’m here to pass this documents to Mr. Devereux.”

She just nodded and dialed something in the telephone near her. Baka si Mr. Devereux iyong tatawagan niya. I’m right ng marinig ko mula sa kaniya ang pagbati niya sa CEO namin.

“Hello, good morning Mr. Devereux someone wants to meet you... Yes, Sir... She’s from finance and accounting department... Okay Sir, noted.”

The secretary look at me with annoyance.

“He’s inside, he’s waiting for you,”

Nginitian ko na lang siya at tumalikod na para pumasok sa loob ng office ni Sir Devereux. Pailing-iling ako habang naglalakad. What’s wrong with her? Ang sungit-sungit hindi ko naman inaano. Sa ilang taon ko rito sa company na ’to ngayon ko nga lang siya nakita at ngayon lang din ako nakarating sa 35th floor. Ganun ba niya tratuhin ang mga bumibisita sa CEO namin?

Nang na sa harap na ako ng pinto I knock three times then I heard someone’s voice.

“Come in!”

Shit!

Ang pogi ng boses. His voice is very husky  like a gentle rumble, smooth and low. It's rich and velvet-like, kinda like a warm whisper that grabs your attention. Kaya naman natigilan ako saglit ng marinig ko ang boses na iyon. Ang gwapo na nga ng boses for sure gwapo rin ang mukha ni Mr. Devereux. My gosh!

Hoy ano ba! Pinilig ko ang ulo ko at tuluyan ng binuksan ang pintuan. Napalunok naman ako pagpasok ko sa loob. The CEO’s office is like a whole different world. Sleek, modern furniture, and a massive desk that's like a statement piece. The walls are lined with awards, photos, and degrees. The view’s usually a cityscape, and the air’s thick with authority. Minimal decor, but every piece screams “I’m the boss”. Nag-aalangan pa akong lumapit sa kaniya. Jusko! Nanginginig ang tuhod ko ganito ba ang pakiramdam ng lahat kapag malapit sila sa CEO? Ngayon naiintindihan ko na no dout tama sila at naniniwala na ako.

“G-good m-morning po!” Bati ko, ba't ba ako nauutal. Ewan ko ba bigla na lang ako kinabahan samantalang magpapasa lang naman ako. At saka kaming dalawa lang dito kung sakali mang ayaw niya sa ipapasa walang ibang makakakita kung hindi kaming dalawa lang.

“Come over here to my table. Do I have to come near you just to get that  damn documents from you?” Litanya nito ng hindi tumitingin sa akin. Kahit nung pagpasok ko hindi man lang siya sumulyap sa akin.

Pero teka napaka sungit naman ng lalaking ’to. Wala sa sariling napasimangot ako. Hindi ko alam kung napansin niya ba ito o hindi pero wala na akong pakialam sa kaniya.

“Here’s the documents Sir. I’m sorry po.”

Lumapit na ako sa table niya, deretso lang ang lakad ko ni hindi ako tumitingin sa dinaraanan ko. Dahil puno ng mga folders sa harap niya, doon pa ako pumunta sa right side niya. Ewan ko ba kung anong kamalasan ang nangyayari sa akin ngayong araw na ’to dahil hindi ko napansin na may mga nagkalat pa lang mga books sa baba at bigla na lang ako natalisod, napapikit na lang ako at hindi ko naman inaasahan ang nangyari.

Jusko po! Sana mag disappear na lang ako bigla. Nakakahiya naman ito. Akala ko tatama na sa table yung ulo ko pero bigla na lang may humila sa akin. Naghintay pa ako ng 5 seconds baka kasi nag-iimagine lang ako pero hindi. Halos 10 seconds na ang nakalipas ramdam ko pa rin ang kamay na nakahawak sa bewang ko. I open my eyes just to see Mr. Devereux handsome face pero hindi roon napako ang tingin ko kundi sa mga mata niya. He has that hazel eyes. Ang ganda ng mata niya na para bang inaakit ako ng mga ito.