𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝟭

‎𝘎𝘦𝘰𝘳𝘨𝘪𝘯𝘢 𝘌𝘥𝘦𝘭𝘸𝘦𝘪𝘴𝘴 𝘊𝘢𝘴𝘵𝘦𝘫𝘰

‎

‎“Aba! Ang sipag talaga kapag mapo-promote na ah.” Asar sa akin ng katabaho kong si Elizabeth.

‎

‎Nginisihan ko lang siya. Yes, you heard it right. Isa ako sa mapo-promote as manager sa department namin kaya naman kung masipag ako dati, triple ang sipag ko ngayon dahil sa promotion ko.

‎

‎“Ano ba ’yang pinagkakaabalahan mo riyan Georgy?” (Jor-ji) Elizabeth asked as she came near me, nilapit niya ang mukha niya sa computer ko just to see what’s written in it.

‎

‎“Utos sa akin ’yan ni Ms. Alves final project ko raw before the promotion.” I said and give her a wide smile. Tumango lang siya at saka bumalik sa pwesto niya.

‎

‎Ms. Alves is our current manager here in our department. Malilipat na kasi siya sa ibang department kaya naman nagkaroon ng meeting and napagkasunduan ng lahat to have a new manager. Luckily, I’m the one, most worker here suggested na pumalit kay Ms. Alves. At sino naman ako para tumanggi sa promotion diba?

‎

‎Kaya here I am tambak ang gawain mula pa nung isang linggo dahil minamadali na raw itong papers na pinapaasikaso ng CEO. Bukas na nga ang deadline nito dahil next week may out of the country ang CEO. Ako na rin ang maghahatid nito sa CEO ng company na pinagta-trabahuan ko.

‎

‎My co-workers said that I’m kinda lucky kasi bukod sa mapo-promote ako makikita ko pa raw ang CEO. It’s been 2 years since I’ve work here in D’veux Group of Company pero sa loob ng 2 years na ’yon hindi ko pa nakikita ang may-ari ng company. Hindi naman sa wala akong pakialam it's just that since the day that I worked here focus na ako sa pagtatrabaho. Never in my entire life na maisip na ma-meet pa ang CEO ng company.

‎

‎Madalas ko pa ngang naririnig na scary daw ’yung CEO namin. They describe him as a ruthless, cold-hearted and even masungit daw. I just shrugged it off when I heard it about him. Basta sumasahod ako ng tama walang problema sa akin. Ang dami kong gastosin sa buhay. Nasa hospital ang tita ko dahil sa aksidente. She’s in coma right now nasa probinsya siya at may binabayaran akong nurse na mag-aasikaso sa kaniya kaya naman doble kayod ako dito sa syudad just to provide her meds and pang sahod ko na rin sa nagbabantay sa kaniya.

‎

‎Si tita na lang ang pamilyang mayroon ako. Iyong mga magulang ko, they are all gone. Kasama nila si tita when the accident happened. Graduation ko kasi sa college that time tatlo silang magkasama sa sasakyang inarkila pa ng papa ko kaso hindi naabisuhan ng may-ari si papa na may sira ang break nung sasakyang iyon that's why ayon naaksidente sila. Si tita, siya lang ang buhay pero in coma naman.

‎

‎After graduation kahit nagluluksa pa ako I decided na makipagsapalaran dito sa siyudad just for me to live and for my tita also. Mabuti nalang hiring pa rito sa company na ’to kaya naman nakapasok ako kaagad dito.

‎

‎“Hey, out na ’ko ah,” napalingon ako sa likod ko ng magsalita ang isa kong kasamahan she’s Mishcka co-worker ko rin. Tinanguan ko lang siya nung lumingon siya sa akin.

‎

‎Close ko rin 'yan siya katulad ni Elizabeth, actually halos lahat kami rito sa department namin magkaka-close talaga sa isa’t-isa. Walang competition, walang inggitan at hindi nagkakaproblema sa bawat isa. Napaka healthy naman talaga ng department ko kaya nga tumagal ako rito sa department na ’to. Lahat kami nagtutulungan. Kung kaya nga nilang gawin itong tinatrabaho ko baka may nag volunter na para tumulong but since this work is exclusively for me lang talaga.

I sigh as I look at the side of my table. Tatlong envelope nalang na may lamang importanteng papel ang tatrabahuin ko hindi pa kasama itong ginagawa ko ngayon dito sa computer ko. Hindi rin madali ang itong trabaho ko ah, nasa finance and accounting department ako kaya hindi rin basta-basta ang trabaho ko. It is necessary to double check those financial papers bago ipasa sa manager at ang manager naman titingnan kung tama ba ang gawa mo saka mo pa lang ipapasa sa higher official of the company. Basta mabusisi talaga, nakaka-drain pero wala naman akong magagawa eh. Tiis-tiis lang talaga at syempre tsaga.

“What time ka mag-a-out G?” Raynier ask as he lean towards me. Wala sa oras na napaatras naman  ako sa kina-uupuan kong swivel chair.

“Ano ba? Gago ’to.”

Tumayo siya ng tuwid sabay hagalpak ng tawa to the point na pati si Ms. Alves napalingon sa side namin. Itong si Raynier talaga minsan iniisip ko na para siyang kabote, bigla-bigla na lang ’yan siya susulpot sa harap mo ng hindi mo namamalayan.

“Napaka oa naman ng reaction G,” nakangising niyang sabi. I just rolled my eyes at him.

Sanay na ako sa kaniya. Jusko! Sa ilang taon ko ba ’yang nakatrabaho hindi ka pa ba masasanay. Minsan nga inaasar pa kaming dalawa ng mga katabaho namin eh. Madalas din tawag niyan sa akin G as in “ji” short for Georgina. Iyong ibang kasamahan ko naman Georgy ang tawag sa akin. Kahit alin naman sa mga iyon okay lang eh pareho naman kasing ako iyon. Pero sa mga friends ko sa province namin is George as in “Jorj” nakakaasiwa minsan kasi panglalaki pero nasanay na ako eh.

“Ang hilig mo kasing ilapit ’yang pagmumukha mo sa akin.”

“Bakit nai-in love ka na ba sa gwapo kong mukha?”

I raise my middle finger in front of his face that makes him shock.

“Asa ka pa boy,”

Ibinalik ko na lang ang attention ko sa computer. Matatapos na ako sa gagawin ko dito na kaninang umaga ko pa ginagawa. Halos lahat ng katrabaho ko nagsi-out na. Iilan na lang kami ritong naiiwan. Feeling ko mag-o-over time pa ’ko sa trabaho kong ’to.

Kahapon over time rin ako eh halos 11:30 na ako nakauwi sa apartment na inuupahan ko. Hindi na nga rin ako kumain natulog na lang din ako deretso. Nagpalit lang ng pantulog and knock out na agad. Kinabukas na ako kumain pagkagising ko, na late nga rin ako ng 15 minutes buti nakalusot pa huhuhu. Bawal pa naman ma-late dito dapat early bird ka pa lagi.

Kaya ko namang pumasok ng maaga. Nagagawa ko naman iyon, ngayon lang talaga hindi dahil sa tambak na trabaho ko.

“Wews!” In-stretch ko ang kamay ko pataas dahil nangangalay na siya. Kanina pa ako ritong umaga sino bang hindi ngangalayin.

Inilibot ko ang tingin sa loob ng office namin. Ako na lang mag isa ang naiwan dito. Hindi naman nakakatakot dahil sa labas naman for sure may mga tao pa from other department.

Inayos ko na ’yong mga envelopes at pinatay ang PC ko. Tatlong paper works nalang bukas matatapos ko rin naman iyon agad, mas madali iyon gawin kaysa sa mga ginawa ko ngayong paper works. Inayos ko ang sarili ko bago ako tumayo at kinuha ang bag ko. I check the time in my wrist watch and it’s already 10:45 pm. Pwede pa ko kumain bago matulog.

Paglabas ko ng office sa department namin as expected may mga tao pa nga sa mga offices ng iba’t-ibang department. Sumakay na ako ng elevator pababa ng may mahagip ang mata ko. Isang lalaking hindi familiar sa akin pero kita kong na sa akin din ang tingin niya. Sino siya? Saang department siya nagta-trabaho?

‎