𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝟯

𝘓𝘰𝘷𝘦 𝘢𝘵 𝘧𝘪𝘳𝘴𝘵 𝘴𝘪𝘨𝘩𝘵 𝘰𝘳 𝘢𝘵𝘵𝘳𝘢𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯

I gulped out of nowhere. Nakatitig lang ako sa mga mata niya ganun din naman siya sa akin. Inaakit ako ng mga mata niya at alam kong naaakit din ako. I can’t help but to stare at his eyes. Hindi ko pa inaalintana ang pwesto naming dalawa.

Pero bigla naman akong napakurap ng magsalita siya.

“As much as i want you to stare at me all day ay hindi pwede baby. Stand up now dahil ang bigat mo.”

Agad naman akong napatayo mula sa kandungan niya. Ano ba naman ’to, pero teka anong sabi niya? Tinawag niya ba akong baby? Tapos iyong boses niya napakaganda pakinggan. Shit!

“Honey,” isang boses mula sa pintuan at doon ko lang napansin na may tao pala roon. Kanina pa kaya siya? Nakita niya ba ang pustura namin ni Sir?

The woman in the door is definitely beautiful para siyang artist or model sa magazine. Her face is flawless, with sharp cheekbones, plinted nose, and full lips, complemented by a perfectly done makeup look. Slim and poised, with designer heels and a designer bag, sporting a flawless manicure and a diamond-encrusted watch.

Lumapit siya sa amin at doon naman siya sa left side ni Sir Devereux. Kanina pa rin nakakunot ang noo ni Sir na nakatingin sa akin. Pagkalapit niya inikot niya ang swivel chair ni Sir Devereux at bigla na lang itong hinalikan sa labi. Hindi naman tumugon si Sir, hindi rin bumitaw sa halik. Napaiwas ako ng tingin kasi may iba akong naramdaman, hindi ko mawari kung ano ito pero isa lang ang alam ko, hindi ko gusto ang nakikita ko ngayon.

“I got to go Sir,” paalam ko sa mahinang boses. Bahala na si Sir kung narinig niya ito o hindi.

Habang pasakay ako sa elevatorhindi mawala sa isipan ko ang nakita ko. Ano ba ni Sir Devereux ang babaeng iyon? Wala naman akong nababalitaan na may asawa na siya, girlfriend niya kaya or baka fiance? Sumakay na ako ng elevator pagkabukas na pagkabukas nito. Hindi ko alam kung anong feeling ’to. Naiinis ako at naninibago sa nararamdaman ko. At saka sino ba ako para maramdaman ito? Ngayon ko nga lang siya nakita eh tapos may ganito na akong pakiramdam? How weird it is Georgina.

“Oh? Anong nangyari sa ’yo girl?” Agad na tanong ni Mishcka pagkakita niya sa akin sa pinto ng department office namin.

“Ayos lang ako bigla lang sumama ang pakiramdam ko,” walang gana kong sagot sa kaniya at naupo sa swivel chair ko.

Nagbuntong hininga ako at inayos na ang nagkalat na mga papel sa table ko. Aayosin ko lang itong mga papers dito bago ako magpaalam kay Ms. Alves na mag-i-early out ako dahil masama pakiramdam ko kahit na hindi naman talaga. Napahilamos ako sa aking mukha dahil sa inis ko. Ano ba namang kagagohan ito Georgina? Nagseselos ka ba sa girlfriend ni Sir Devereux? My gosh!

Is it possible na maramdaman ko agad ito? Ano ba naman ’yan dahil sa maganda niyang mata nagkakaganito ako.

“Elizabeth,” tawag ko sa bruha kong kaibigan. Lumingon naman ito sa akin at tinaasan ako ng kilay.

“May 1k ka ba pahiram ako,”

Nakalimutan kong wala na akong stock na pagkain sa apartment ko, iyong sahod ko naman naipadala ko na para kay tita 5k na lang natira sa akin na nabawasan na rin nung nakaraang linggo pa. Kaya manghihiram na muna ako ng pera kay Elizabeth since next week sahuran na naman ulit. Wala naman na akong babayaran pa dahil bukod sa malaki ang naipadala ko para kay tita nagbayad na rin ako sa apartment ko ng 2 months advance. Iniisip ko kasi baka biglaang magkaroon ng problema at wala akong pera tapos sabay-sabay ang bayarin mahihirapan na ako. Kaya naisip ko na mag advance payment sa bahay.

“Sure Georgy, ikaw pa ba malakas ka sa akin eh,” kinindatan niya pa ako na ikinatawa ko.

It’s good to have someone like her sa buhay ko kasi in times of difficulties there’s someone whose willing to help me. Inabot niya na sa akin ang 1k na buo at tinanggap ko rin naman agad baka bigla pang magbago ang isip ng kaibigan ko.

I check the time in my wrist watch, it’s already 3:45 in the afternoon mamayang 5 o’clock uuwi na ako dahil maggo-grocery ako. Ewan ko kung matutuwa ako na mahilig ako sa pagkain. Madalas kasi pagkain ang stress reliever ko at sa awa naman ay hindi ako tumataba dahil minsan kapag off ko sa work pumupunta ako ng gym siguro once a week or 3 times a week depende kung hindi mabigat ang mga trabaho ko, nagkaka time pa ako mag gym pero kapag hectic ang schedule minsan once a month talaga. Kahit naman paano nami-maintain ko ang katawan ko. Hindi man ako kasing sexy ng iba or kasing sexy ng girlfriend ni Sir Devereux atleast may kurba naman ang katawan ko.

Wala sa sariling napabuntong hininga na naman ako, hindi ko na mabilang kung ilang buntong hininga na ang nagawa ko ngayong araw lang na para bang pasan-pasan ko ang mundo.

“Ano bang problema mo Georgina Edelweiss? Napapansin ko mula ng bumalik ka rito sa office natin kanina ka pa nagbu-buntong hininga riyan,”

“Wala lang ’to Eli,” sabi ko at sumimangot naman siya.

“May nangyari ba nung hinatid mo ’yung mga documents sa office ni Mr. Devereux?” Usisa ni Elizabeth, narinig iyon ni Mishcka at Jianna kaya nagsilapitan naman ang dalawa sa akin, sumunod naman si Elizabeth na para bang handa na silang makinig sa iku-kwento ko na para bang mayroon akong iku-kwento sa kanila. Bigla ko namang naalala iyong nangyari sa akin nung matalisod ako dahil sa mga books na nagkalat sa sahig. I shook my head because of that. Hindi na para ikwento iyon sa kanila nakakahiya kaya iyon.

“Wala naman akong ikukwento sa inyo ano ba kayo?”

“Talaga lang ha,” sabat naman ni Jianna.

“Wala nga Jia kung mayroon man magku-kwento naman ako,” dahil wala naman akong iku-kwento talaga sa kanila. “By the way, may girlfriend pala si Sir Devereux?” Tanong ko sa kanila na ikinagulat nila. Siguro iniisip nila na sa dinami-rami ng itatanong ko iyon pa talaga ang tinanong ko na parang hindi nila iyon inaasahan sa akin.

“Sir what—Devereux?”

Tumango ako kay Mishcka. What’s wrong with that?

“Close na ba kayo para tawagin mo siyang Sir?”

“Bakit? Is there something wrong?”

Mishcka rolled her eyes. “Hindi mo yata alam, mga malalapit sa office niya ang gusto niyang tumawag ng ganun sa kaniya pero kapag hindi ka malapit sa CEO you can only called him, Mr.”

Natigilan ako saglit sa sinabi ni Mishcka. Pati pala ang pagtawag sa kaniya may ganun ng basehan? What the hell? Natawag ko siyang Sir kanina, the fact na ngayon ko lang siya nakausap tinatawag ko na agad siyang Sir? Ano ba naman ’yan double kill ka na Georgina, kanina ka pa talaga.

“But to answer your question ang alam ko may fiancé na si Mr. Devereux,” sabi ni Jianna.

Mas lalo pa akong natigilan sa narinig. Fiancé? Iyon bang babae kanina ang fiancé ni Mr. Devereux? So hindi niya lang girlfriend iyon kundi fiancé na niya.

“Ayon din sa balita, last year lang nag propose si Mr. Devereux kay Ms. Montari,”

So he proposed? Ibig sabihin mahal niya ang fiancé niya. Bakit ba nararamdaman ko ito? Naninikip ang dibdib ko sa ’di ko malamang dahilan. Ano ’to love at first sight or baka naman attraction lang. Possible ba na mainlove kaagad sa unang kita pa lang? Parang ang weird naman ng ganun.

“Tama na ’yan. Wait lang tatawagan ko muna iyong nurse ng tita ko,” tumayo na ako at kinuha ang phone ko sa bag ko. Umalis na after nang hindi sila tinitignan, nanatili lang din naman silang nakatingin sa akin tapos nagkibit balikat sa bawat isa.

Pagkalabas ko sa office ng department namin doon ako pumunta sa may leisure room nitong department namin, every department kasi may leisure room. Dito nagpaoahinga or natutulog ang mga co-workers ko kapag wala sila masyadong ginagawa o di kaya’y kapag breaktime namin. Mabuti ngayon walang tao rito kaya pwede ako tumambay dito.

“Hello,” panimula ko narinig ko naman ang mga tunog ng machine. Siguro ay nasa loob ng room ni tita ang nurse.

[“Hello, Ms. Castejo,”]

“Ahm, kamusta na po ang lagay ng tita ko? Wala pa rin po bang progress?”

[“I’m sorry ma’am pero wala pa rin po talaga. Saka nga po pala, natanggap ko na po ang pera maraming salamat po Ms. Castejo. Hayaan niyo po kapag may napansin po akong kakaiba sa tita niyo tatawagan ko po kayo,”]

“Salamat, nurse Lopez.” Ibinaba ko na ang tawag saka naman unti-unti tumulo ang luha ko.

Sa totoo lang napapagod na ako. Hindi ko rin maintindihan kung bakit hanggang ngayon lumalaban pa rin ako at umaasa na pwede pang bumalik sa dati si tita. Ayoko siyang sukuan dahil siya na lang ang pamilya na mayroon ako. Kapag nawala siya hindi ko na alam kung paano magpapatuloy pa. Simula kasi ng magtrabaho ako iyong pera na sinasahod sa kaniya napupunta na kinasanayan ko na. Siya ang dahilan kung bakit hanggang ngayon nagpapatuloy ako sa buhay. Kapag nawala siya paano ako? Wala na akong pamilya pa.