LOGIN
โ๐ช๐๐ฅ๐ก๐๐ก๐โผ๏ธ
โMatured Content: Please be advised that this story contains mature themes and strong languages that may find disturbing and/or not suitable for young readers. โ โC/W: Unprotected sex, vulgar words, brutal sex and etc. โ โ๐๐๐ฆ๐๐๐๐๐ ๐๐ฅโผ๏ธ โThis is a work of fiction. All of the names, characters, businesses, places, events and incidents in this book are all products of the author's imagination used in fictitious manner. Any resemblance to an actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. โ ___________ โKanina pa ako dito sa cr nakatayo at nakaharap sa salamin. Kitang-kita ko na ngayon ang mga puna ng mga katrabaho ko tungkol sa katawan ko. Madalas nilang sinasabi na may nagbago daw sa akin. At first hindi ko sila pinapakinggan pero later on kahit ako ay napapansin na rin ang kakaiba sa sarili ko. โ โKatawan ko 'to kaya kilala ko at alam kong may kakaiba talaga sa akin. Nararamdaman kong may pagbabago sa pangangatawan ko at sa sarili ko hindi ko lang ma-point out. Hindi lang ba o hindi ko lang talaga maamin sa sarili ko? โ โNapahilamos ako sa aking mukha at tiningnan ang limang pregnancy test sa gilid ko. Nakataob iyon lahat hindi ko alam kung ano ba ang pumipigil sa akin na tingnan iyon. Maybe I'm scared for its result that's why until now hindi ko pa sinisilip kung positive ba o hindi. โ โNagpakawala ako ng malalim na buntong hininga at dahan-dahan kong inabot ang pregnancy test sa right side ko. Nanginginig man ang kamay nagawa ko pa rin hawakan iyon. โ โ"Shit!โ I uttered when I saw the two red lines. โ โI'm pregnant! โ โBigla namang tumulo ang luha ko sa hindi malamang dahilan. Maybe I cried because I'm scared or maybe because of the happiness? I don't know. I really don't know. โ โAno na ang gagawin ko? Buntis ako, paano ko ito bubuhayin? Makakaya ko ba ang responsibilidad na ito? Makaka survive ba kaming dalawa kapag binuhay ko ang batang ito? At most of all, matatanggap ba siya ng daddy niya kapag nalaman niyang magi-exist na siya sa mundong ito? โ โAng daming tanong na tumatakbo sa isip ko na hindi ko alam kung paano sagutin. Wala pa ring tigil sa pag-agos ang luha ko. Hindi ko na makita ng malinaw ang paligid ko. Umiyak lang ako ng umiyak hanggang sa mapagod na ako. โ โ"Baby, anong gagawin ko?" wala sa sariling hinaplos ko ang tiyan ko. โ โBahala na kung ano ang mangyayari sa akin sa magiging desisyon kong ito. Lahat ng pregnancy test sa gilid ko kinuha ko at parang gusto ko na namang umiyak ng makitang lahat ito ay positive. โ โNatatakot ako sa totoo lang dahil hindi pa ako handa sa ganitong responsibilidad, pero bahala na kung ano ang kahihinatnan ng magiging desisyon kong ito. โ โLumabas ako ng cr. Dumeretso ako sa kwarto ko at nag-impake ng mga kailangan kong gamit. Aalis ako dito sa lugar na 'to. Uuwi ako sa probinsiya namin doon ko palalakihin ang anak ko. โ โPagkatapos kong malagay lahat ng mga kailangan ko sa dalawang malaking maleta. Lumabas na ako sa apartment na tinutuluyan ko. โ โTumingala ako at tinanaw ang apartment ko. I'm going to miss this apartment. Babalik ako dito kapag maayos na ang lahat at kapag nasisiguro kong walang magiging problema ang anak ko kapag bumalik kami dito. โ โHabang nasa byahe hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kanina. Hanggang ngayon bumabalik pa rin ang imahe ng pregnancy test na hawak ko at ang dalawang pulang linya doon. โ โDamn! I'm pregnant and my baby is the CEO's hidden child. โSometimes people judged us based on how they perceive us. Iโve heard them say Iโm a cold-hearted person and ruthless. Iโd admit that itโs somewhat true. May mga tao na rin kasi ang pwedeng magpatunay na totoo โyon, katulad na lang ng kaharap ko ngayon. โDo you think Iโll believe you?โ pinanlisikan ko siya ng mata. Looks like he doesnโt know who heโs messing with. โNagsasabi ako ng totoo Mr. Devereux,โ halos makita na ang ugat sa leeg niya sa sobrang sakit ng pagkatarak ng kutsilyo sa kaniyang mga kamay. We are in a hideout right now. Iโm with my half-brother, Alexandrio Renj. Heโs the one who brought this fucking traitor here to my place. I just only found out heโs the reason behind the financial problems in my company. Halos ubusin niya ang pera ko dahil lang sa walang kwentang bagay. Akala niya siguro matatakasan niya ako ng ganoโn kadali lang. Well, heโs a fucking son of bitch. No one can scape from me. Hinawakan ko ang dalawang kutsilyo na nakatarak sa magkabilaan niyang kamay
๐๐ฉ๐ฆ ๐ฑ๐ณ๐ฐ๐ฑ๐ฐ๐ด๐ข๐ญAng sarap sa pakiramdam kapag dumating na kayo sa point na nagtapat na ng nararamdaman sa bawat isa. Nalaman mo kung gaano ka kamahal ng taonh mimahal mo rim. Wala ka ng pag-aalinlangan at walang mabigat na iniiisip na dinadala sa kalooban mo. You already have the peace of mind you needed. Kagabi talagang tinotoo nga ni Alexander ang pagbabanta niya sa akin. Hindi niya nga ako tinantanan hanggaโt hindi ko nakiusap sa kaniya. Hindi ko na mabilang kung nakailang beses kami pero siguro halos inabot na kami ng madaling araw. Akala ko nga noong hinalikan ko siya kagabi matatapos na โyon doon pero mali pala ako. Naalala niya bigla โyong sinabi niya sa akin sa sasakyan. Ngayon tuloy, late akong nagising. Wala na siya sa tabi ko. Pagmulat ng mata ko ang kisame ng kwarto niya ang una kong nakita. Pagbangon ko nakadamit naman na ako. Mabuti na nga lang dahil baka biglang pumasok sa kwarto si Atreus tapos makita niyang naka huboโt hubad ang mama nya ewan ko, parang ayaw
๐ ๐ญ๐ฐ๐ท๐ฆ ๐บ๐ฐ๐ถKung kanina sinadya kong manahimik. Ngayon, hindi ko na alam. Wala na rin kasi akong choice kundi huwag na lang kumibo. Nagpintig kasi tenga ko kanina. Wala manlang siyang nabanggit tungkol sa merger at wedding with Mr. Altarazo. Ang dami na namang tanong na tumatakbo sa isipan ko.Bumalik kaming office niya ng hindi nagpapansinan. Nahahalata ko minsan ang pagtingin niya sa akin pero hinayaan ko lang. Hindi ko siya kinikibo bahala siya sa buhay niya diyan. Buti nga at tapos na lahat ng meetings niya kaya may dahilan ako para hindi siya kausapin. Hindi nga kami sabay mag lunch kanina eh. Sumabay ako sa mga kaibigan ko. Kumain kami sa labas, libre nila dahil hindi pa naman ako sumasahod kakabalik ko lang. Ang iniisip ko ngayon kung sino ang susundo kay Atreus sa magulang niya. Ayaw ko namang pumunta roon ng ako lang mag-isa, magtataka ang anak namin. Pero ayaw ko rin naman siyang kausapin. [โSabay ka ba saamin mamaya?โ] โHindi siguro, mag-commute na lang ako.โ Sago
๐๐ฉ๐ฆ ๐ฏ๐ฆ๐ธ ๐ด๐ฆ๐ค๐ณ๐ฆ๐ต๐ข๐ณ๐บFirst day ko as a new secretary kaya maaga akong nagising. Ipinaghanda ko ng almusal ang mag-ama. Napag-usapan namin ni Alexander kagabi na i-enroll si Atreus sa private school na pag-aari nila. Andito rin si Ms. Callista sa bahay kagabi para ibigay kay Atreus ang mga pasalubong niya. Tuwang-tuwa naman ang anak ko. Nakapag kwentuhan pa nga kami ni Ms. Callista. Ngayon ko lang nalaman na mabait pala talaga siya. Ang sabi ni Alexander, dati raw ay matigas ang ulo ng babae. Mabuti na nga raw ngayon ay nag mature na ito. Hindi na siya nito kinukulit at hindi na raw ito spoiled brat. โAng aga mo naman magising,โ bulong ni Alexander sa tenga ko. Nasa likuran ko siya, yakap-yakap ako. Kanina pa siya, sinasaway ko nga dahil baka maabutan kami ng anak namin kaso ayaw makinig. Edi hinayaan ko na lang. Nakakatuwa dahil kahit hindi man niya sabihin alam ko at nararamdaman kong gusto niya rin ako. Action speaks louder than voice ikaw nga. โPinuntahan mo ba ang a
๐๐ฆ๐ฆ๐ต๐ช๐ฏ๐จ ๐๐ข๐ญ๐ญ๐ช๐ด๐ต๐ข ๐๐ข๐ณ๐ต ๐๐ฐ๐ฏ๐ต๐ข๐ณ๐ชMabilis lumipas ang oras natapos din ni Alexander ang lahat ng mga meetings niya. Aligaga pa nga siya dahil walang nag-aasikaso ng lahat. Nagtanong ako kung nasaan na ba ang secretary niya dati. Umalis na raw it hindi ko na rin masyado inalala pa ang mga sinabi niya about her former secretary kaya ngayon naghahanap siya ng papalit. Last month pa nga raw itong wala kaya halos lahat siya na ang gumagawa. Andito pa rin naman kami sa office niya. Sabay kaming mag lunch na tatlo. Hindi rin ako makalabas-labas dito sa office dahil for sure sasalubungin ako ng mga staff niya. Hindi ko nga kaya โyung mga tinginan at usapan ng mga tao. Paano pa kaya kung harap-harapan pa nilang sabihin iyon sa akin. Kaya kahit gusto kong umalis sa office, hindi ko magawa. โDo you want to visit your friends?โ Alexander ask out of nowhere.โHindi na, Iโll stay here sa office mo. Tutulungan na lang kita sa trabaho mo.โโNo, huwag na.โ โWala ka pa bang na
๐๐ฉ๐ฆ ๐๐๐โ๐ด ๐๐ฉ๐ช๐ญ๐ฅDahil sa request ng magulang ni Atreus dito na lang kami matutulog daw sa mansyon nila. Ang anak namin ay doon matutulog sa kwarto ng lolo at lola niya. Kaming dalawa naman ni Alexander, nag insist siya na sa kwarto niya na lang daw kami matulog. Hindi ko na rin nagawa pang makipag talo dahil nahihiya ako sa magulang niya. Talagang doon niya pa ako sinabihan sa harap ng magulang niya para hindi ako makapalag. Iba rin ang takbo ng utak nito eh. Ngayon tuloy, magkatabi na naman kaming matutulog sa kama. Alam ko naman na wala kaming gagawing masama kasi katulad kanina noong natulog kami wala naman siyang kababalaghan na ginawa. โMauuna na akong mag half bath ah,โ hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya. Nauna na akong pumasok sa cr at ni lock ito. Sa totoo lang, natutuwa ako dahil mali ako ng akala sa parents ni Alexander. Akala ko tulad โyong parents niya sa parents ng ibang mayayaman. Ang iba kasi matapubre. Buti ang magulang niya naiiba, mabait sila
๐๐ถ๐ฅ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ฃ๐ญ๐ข๐ค๐ฌ ๐ฐ๐ถ๐ตKinabukasan maaga akong nagising para asikasuhin ang aming istudyante. Paglabas ko sa kwarto ko naabutan ko sa sala si Alexander na nagkakape. โI made you some coffee, get it in the kitchen,โ tumango lang ako. Mas maaga pa pala siyang nagising kaysa sa akin. Pagkap
๐๐ฉ๐ช๐ด๐ฎ๐ฐ๐ด๐ขKinabukasan, maaga akong nagising. Ipinagluto ko si ate Danie at tita ng itlog, bacon at pan cake for breakfast. Syempre hindi mawawala ang pakwan na naging parte na ng pagkain ko. Hindi talaga pwedeng maubusan ako ng stock ng pakwan kasi parang hindi ko kaya. Hinahanap-hanap ko t
๐๐ฑ๐ฆ๐ฏ๐ฅ๐ช๐ฏ๐จ ๐ต๐ช๐ฎ๐ฆ โAyosin mo ang paglagay ng bulaklak George, ang pangit tignan eh.โ Siguro pang limang reklamo na โyan ni tita. Talo niya pa akong buntis eh. Napaka silan niya, ayaw niya ng hindi magandang pagkakalagay ng bulaklak sa puntod ni mama at papa. Ang sakit daw kasi sa mata tig
๐๐ช๐ง๐ฆ ๐จ๐ฐ๐ฆ๐ด ๐ฐ๐ฏSecond day ko na rito sa Pampanga. So far wala akong masyadong ginawa kahapon bukod sa matulog nang matulog. Pero syempre hindi naman pwedeng matulog na lang ako ng maghapon. Kagabi bago matulog sinabihan ko si Ate Danie na kung wala siyang gagawin ay magpapasama sana ako sa







