LOGIN"Umuwi na," maikling sagot ni Don Edmond."Umuwi? Sino nang mag-aalaga sa akin dito?" reklamo ni Sebastian, na tila ba obligasyon ng asawa na manatili sa tabi niya.Nagsalubong ang kilay ni Don Edmond. "May dalawa siyang anak na kailangang asikasuhin, Sebastian. Sa tingin mo ba pwedeng dito lang siya magdamag? Ano bang klaseng pag-iisip 'yan?"Natahimik si Sebastian. Wala siyang maipangatwiran sa tatay niya.Nakita ni Doña Victoria ang tila pagkampi ng asawa kay Celestine, kaya naman hindi niya napigilang magduda. "Ano bang sinabi mo sa kaniya? Huwag mo siyang masyadong kunsintihin, Edmond. Hindi marunong sa rules 'yan, hindi siya fit na maging asawa ni Baste!""Kung hindi siya marunong sa rules, gaano naman kahusay ang anak mo?" bihirang makialam si Don Edmond sa buhay-pag-ibig ni Sebastian, pero ngayong umabot na sa divorce ang usapan, kailangan na niyang magsalita. "Sa biyenang tulad mo, mahirap talagang hindi makipag-divorce. Alam nating lahat na hindi siya nagtaksil physically, p
Matapos makaalis ang mga hospital leaders, pumikit si Sebastian para magpahinga. Sabi ng doktor, kailangan siyang ma-confine, pero gusto niyang tumanggi—ang dating sakit sa sikmura na ito ay sanay na siya. Uminom lang ng gamot, okay na. Masyadong OA ang hospitalization, parang biro, isip niya. Pero nang akmang tatanggi na siya, nahagip ng kaniyang paningin ang isang pamilyar na pigura na papasok sa emergency room. Bigla siyang nagbago ng isip at tumango sa doktor.Tulala namang lumapit si Celestine sa hospital bed. Putla pa rin ang mukha ni Sebastian, nakasimangot habang may nakakabit na swero sa likod ng kaniyang kamay. Napakagat-labi si Celestine at nag-aalangan na nagsalita: "Kumusta... anong pakiramdam mo? Okay ka na ba?"Nanatiling tikom ang bibig ni Sebastian. Hindi man lang siya tinignan nito; bagkus ay lumingon pa sa kabilang direksyon.Napabuntong-hininga si Celestine. Hindi niya maintindihan kung anong ibig sabihin ng pagka-childish at ridiculous na behavior na ito ng asawa.
Dahil dito, biglang nag-alala si Celestine. Tinitigan niya si Sebastian nang ilang segundo at nang marealize na hindi ito biro, lumapit siya nang hindi mapakali. "Anong... anong nangyayari sa'yo?"Bakbak ang sakit sa mukha ni Sebastian. Ang kaniyang makapal at matikas na kilay ay halos magdugtong na sa tindi ng iniinda. Nang makita niyang lumapit si Celestine, sinulyapan niya ito nang masama—gusto niyang magsalita pero ang sakit ay nagdulot ng malamig na pawis sa kaniyang noo. Agad niyang hinawakan ang kaniyang sikmura nang hindi umiimik.Natakot si Celestine. Sa loob ng dalawang taon nilang pagsasama, alam niyang may sensitibong tiyan ang asawa. Sa katunayan, napaka-selan ng mga pagkain nito sa bahay—paano ito nagkasakit nang ganito kalala?Kahit plano na niyang makipag-hiwalay, hindi niya gustong may mangyaring masama sa kalusugan ni Sebastian. Ama pa rin ito ng kaniyang dalawang anak. Matapos ang panandaliang pag-aalinlangan, mabilis na lumabas si Celestine at pumunta sa driver’s s
Habang tumatagal ang katahimikan, unti-unti nang naintindihan ng lahat ang ibig sabihin ni Sebastian—na ang boyfriend ni Bianca ay alinman sa isang loser o kaya naman ay may pamilyang sinisira.Sa sobrang taranta, biglang tumayo si Bianca at mabilis na umamin sa kaniyang pagkakamali. "Kuya Baste, sorry... I—I’m sorry. Narinig ko lang naman 'yung pinag-usapan niyo ni Mommy noong araw na 'yun. Nakipag-gossip lang ako sa friend ko, hindi ko naman in-expect na ipo-post niya 'yun sa internet, lalo na ang masira ang image mo."Matalino rin ang batang ito; bago pa siya matapos, lumingon siya kay Celestine na tahimik lang na nakaupo, at humingi ng paumanhin nang may kasamang luhang buwaya. "Ate Celestine, sorry po. It’s all my fault. Alam kong nagdulot ito ng misunderstanding sa inyong mag-asawa... I... I really—hu-hu, sorry po, mali ako..."Hindi sanay si Celestine sa mga pinsan ni Sebastian. Sa pagkakaalam niya, ito ang unang pagkakataon na tinawag siyang "Ate" o "Sister-in-law" nang may pa
Sa Riego Ancestral Home, hindi maikakaila ang tensyon. Gabi na, pero ang dalawang tiyahin ni Sebastian ay prenteng nakaupo sa sala ng main house. Kasama rin nila ang iba pang mga tita at ang kani-kanilang mga anak na babae na halatang naki-marites lang sa patawag ng pamilya.Nagkukumpulan ang mga nakababatang pinsan, nakatitig sa dambuhalang LCD screen na nagpapalabas ng bagong winter fashion show mula sa Paris, habang nag-uusap kung aling haute couture ang bibilhin nila. Pero sa kabilang panig, mas seryoso ang usapan ng mga matatanda."Sister-in-law, ano bang pakulo ito ni Sebastian?" reklamo ng kaniyang Second Aunt habang nakatingin kay Victoria. "Pinapunta kami rito nang madalian, pero wala pa rin siya hanggang ngayon."Ngumiti lang nang pormal si Victoria. "Gusto lang makita ni Baste ang kaniyang tiyahin. Maging pasensyosa ka lang, kakarating lang din niya galing sa trabaho.""Hmph! Baka naman natauhan na si Sebastian at ibabalik na si Wesley sa dati niyang position?" hirit ng Thi
Matapos niyang sabihin iyon, ang kamay ni Sebastian na kanina pa nakaabot sa may passenger door ay dahan-dahang hinila ang seatbelt."Doon lang narealize ni Celestine na nag-overthink na naman siya at namisinterpret ang asawa. Biglang uminit ang kaniyang mga pisngi sa hiya, at lalo siyang naging awkward sa kaniyang kinauupuan.Sa isang malakas na pop, sa wakas ay naikabit na ang seatbelt, at nakahinga nang maluwag si Celestine. Akala niya ay aatras na agad ang lalaki para magmaneho, pero nanatili ito sa kaniyang pwesto—sobrang lapit na halos magpalit na sila ng hininga—habang titig na titig sa kaniya.Hindi makagalaw si Celestine. Ang kaba na akala niya ay humupa na ay muling bumalik, mas matindi pa kaysa kanina. Ang buong sistema niya ay tila nanigas sa ilalim ng mapanuring tingin ni Sebastian.Dalawang taon na silang kasal, nagkaroon na ng mga anak, pero bihirang-bihira kung tignan ni Sebastian ang kaniyang asawa nang ganito kaseryoso. Pero nitong mga nakaraang araw, parang may nagb







