Novels by Ms. Nini

Sa wakas ay kumalma na rin silang dalawa. Nakayakap si Sebastian Riego sa kaniya habang nakasandal sila sa headboard.Dahil umiinit na ang panahon, nakahubad ang kaniyang dibdib at hindi naman siya nakararamdam ng lamig, kaso nang makita siyang ganito, hindi napigilan ni Celestine ang makaramdam ng unsafe.Kaya naman hinila niya ang kumot at itinaas iyon nang kaunti para takpan siya.Nang makita ang kaniyang aksyon, nakaramdam ng matinding init sa puso si Sebastian Riego, yumuko at hinalikan ang kaniyang noo."May pakialam ka pa rin sa 'kin. Bakit mo sinabi ang mga salitang 'yun kahapon? Ilang kaswal na salita lang naman ang sinabi ko sa 'yo, tapos hindi mo na natiis at nag-walkout ka agad. Subukan mong tingnan sa kabilang perspective—isipin mo kung gaano ako nasaktan nung sabihin mo ang mga salitang 'yun kahapon."Nag-away sila at nagwala.Pagkatapos kumalma, kusa nang inilabas ni Sebastian Riego ang nangyari kahapon, gustong linawin at ayusin ang usapin.Nakatago si Celestine sa kan

Naiisip ni Celestine na tuwing nagpapalipas ng gabi si Sebastian Riego nitong mga nakaraang araw, may naiiwan naman talagang mga damit ito sa condo.Sumulyap si Celestine sa kaniya, "Nakalimutan ko."Sa totoo lang, hindi rin naman niya talaga nakalimutan kagabi.Kaso lang, ang isang lasing na lalaki ay napakahirap pasayahin at ma-please. Idagdag pa na napakatangkad at napakabigat nito—parang batong tumubo sa kama—na hindi man lang niya maigalaw o maiangat nang maayos.Kaya naman hindi na siya nag-abala pang isuot sa kaniya ang mga damit nito.Of course, may kaunti ring trip at kalokohan sa kaniyang puso.Gusto niyang makita kung anong magiging mukha nito paggising kinabukasan kapag nalamang wala man lang itong kahit isang hibla ng damit sa katawan.Ayaw na ayaw niya sa mga lalaking nagpapakalaseng ewan—parehong nakasasama sa katawan at napakatinding perwisyo sa nag-aalaga.Dapat lang na matuto ito at makatikim ng leksyon, para tingnan natin kung magpapakalasing pa ba ito sa hinaharap.

Pero nung lasing na siya, hindi man lang siya umabot sa level ng isang paper tiger.'Yung mahabang umangil niya, mas nagmukha pang walang kwentang pag-iinarte—parang batang nagpapasuyo at nagpapade-dede."Kaya mo bang tumayo nang diretso?! Ligo, ligo, ligo! Kailan ka pa naging ganiyan kalinis?!" Galit na galit na rin si Celestine. Sa sobrang inis sa panggugulo nito, kusa niyang natapik ang balikat nito."Ako... kailan ba ako hindi nag-ingat sa kalinisan..." Feeling offended at api-apihan si Mr. Riego.Tinamad na si Celestine na makipag-usap sa kaniya. Bumaba siya ng kama at dumeretso sa banyo.Ganiyan naman talaga 'yan. Bawat beses na pumupunta 'yan dito noon, hindi man lang maliligo bago mabilis na sumugod sa kama habang nakabukas ang mga braso, sobrang nakamamadali.Bawat beses, mabilis niya itong pinipigilan at pinapaliwanag na kailangang maligo muna para panatilihin ang magandang personal hygiene.Ngayong lasing na lasing na ito at walang diwa, naaalala pa rin pala niya 'to. Kung

Nailang na napangiti si Franco, "Miss Celestine, hindi rin po namin sila kayang pigilan eh."Naging sobrang sensitive ni Celestine. Pagkarinig na pagkarinig pa lang niya sa 'Miss Celestine', agad niya itong itinuwid: "Franco, Celestine na lang.""..." Mukhang na-awkwardan si Franco pero pilit na napangiti, "Nung hapon po kasi... idea po talaga 'yun ni Mr. Riego."Nagtataka at naguguluhang nagtanong si Adrian, "Teka nga, anong pinag-aawayan ninyong dalawa?"Naging komplikado ang mukha ni Celestine, hindi alam kung paano sisimulan ang kwento.Dahil ayaw namang manghimasok ni Franco sa private life ng kaniyang boss, nanahimik na lang ito sa tabi.Pagkabagsak ng isang napakabigat na tao sa kama, pareho silang nakahinga nang maluwag."Sige, ikaw na ang bahala rito. Masyado nang gabi, hindi ka na namin abala pa." Tinapik ni Adrian ang kaniyang mga kamay, na parang natapos na ang napakalaking misyon.Medyo alanganin naman si Franco. "Miss Celestine... okay lang po ba kayo rito na mag-isa?"T

Sa labas ng opisina, balisa at abot-tainga ang pagbabantay nina Tricia at ng buong team kay Sebastian Riego.Masyadong suffocating at nakakatakot ang kaniyang aura, kaya walang sinumang naglakas-loob na lumapit o makipag-usap. Pinagmasdan lang nila siyang dumaan nang tuluyan palabas ng Celestria Studios.Sa kasunod na segundo, mabilis na itinulak ni Floriece ang pinto at pumasok sa opisina."Celestine, anong sinabi mo kay Mr. Riego? Hindi naman siya galit, 'di ba?"Sumunod din si Tricia pamasok, balisang nagtanong, "Nagpaliwanag ka ba sa kaniya? Dahil lang 'yun sa matinding emotional breakdown mo kanina. Kapag inexplain mo sa kaniya, for sure maiintindihan niya 'yun!"Walang ganang umiling si Celestine, "No need. 'Yun naman talaga ang totoong nararamdaman at nasa isip ko. Kung magdaramdam man siya, then so be it."Naglalakad naman si Marko Cruz palapit sa pinto ng opisina, nakakunot ang noo—"Uhm... may bagay pala akong hindi pa nasasabi sa 'yo. Tumawag si Serena Riego sa akin nung ta

Natulala si Celestine nang ilang segundo. Naiisip ang mga naihiyak niya kanina tungkol sa kasal nila, bigla siyang inatake ng kaba—magdaramdam kaya si Sebastian sa mga narinig niya?Pero sa lagay niyang 'yun, sarili niyang emosyon ay sabog na sabog na sa galit at sakit. Wala na siyang natitirang lakas para mag-alala pa sa iisipin ng ibang tao.Dahan-dahan niyang iniiwas ang kaniyang tingin, pilit na pinakalma ang boses at mahinang sinabi kay Claire, "Umalis ka na. Never kitang mapapatawad..."Tumalikod na si Celestine, gustong i-lock ang sarili sa loob ng opisina para takasan ang lahat. Pero bago pa siya makahakbang, nagulat ang lahat nang biglang mag-lumuhod si Claire sa mismong harap niya!A mother kneeling down in front of her own daughter!Natulala ang lahat sa eksena.Mabilis na lumapit si Gabriel at hinawakan ang braso ni Claire, "Tita Claire, 'wag niyo pong gawin 'yan! Bigyan natin ng time si Celestine, maiintindihan ka rin niya."Napatitig si Celestine sa nakaluhod niyang ina,

Subalit sa kabila ng lahat ng sweet at intimate moments na ito, ang pinakamagkalapit na antas na naabot nila ay ang paghahalikan pa lang sa labi.Sa loob ng mahigit dalawang buwan nilang pagsasama bilang mag-asawa, kailanman ay hindi pa sila tuluyang lumagpas sa kasunod na hakbang..."Ano pa 'yong kailangang ilabas? Ako na ang maglalabas," nakangiting bulong ni Jared sabay halik sa kanyang buhok bago dahan-dahang bumitaw sa kanyang baywang."Wala na po. Maghugas ka na lang ng kamay tapos maupo ka na sa kainan. Ako na ang maghahanda ng mga plato.""Ako na," pilit ni Jared.Dahil hindi talaga mananalo si Tanya kapag pumasok na ang pagiging maasikaso ni Jared, hinayaan na lang niya itong magdala ng mga ulam sa dining table habang siya naman ang nag-ayos ng mga kubyertos at plato.Lumabas si Jared mula sa kusina habang may hawak na dalawang bowl ng kanin at inihain ang isa sa harap ng dalaga. "Ikaw ba ang nagluto ng lahat ng 'to?"Nagniningning ang mga mata ni Tanya sa isang tamis na ngit

Tila inaasahan na iyon ni Marcus Luo at hindi man lang nagulat."Pretty good."Tumingin siya kay Tanya habang may gumapang na pambihirang emosyon sa kanyang mga mata: "Kahit kailan talaga, mas maayos at mas matino pa rin si Jared kumpara kay Jace.""Well, the most important thing is that you're happy.""Maayos talaga siya," sang-ayon ni Tanya habang nakangiting tumango. "Sobrang malayo ang bait niya kumpara sa nakasanayan ko."Natawa nang mababa si Marcus Luo."Pero seryoso... wala ka na ba talagang balak na mag-develop ng mga bagong technology?"Sa dulo ng kanilang usapan, binalikan ni Marcus Luo ang pinakamahalagang paksa: "At saka, ikaw ang may hawak ng patent ng system na 'to. Ikaw lang ang may karapatang magdesisyon kung kanino natin ipagkakatiwala ang partnership na 'to.""Ayoko na," napakunot-noo si Tanya, halatang ayaw na ayaw niyang pag-usapan ang bagay na iyon.Tulad ng dati, nanatili pa rin ang kanyang sagot.Tinitigan siya ni Marcus Luo nang may matinding pag-aalala: "Actu

Nanlaki ang mga mata ni Tanya sa matinding gulat.Nagkaanak si Jared sa ibang babae?!Ang isipang iyon ay parang malakas na kulog na gumunaw sa kanyang mundo. Tuluyan siyang nawalan ng kalma."Mind your own business," malamig na banta ni Jared kay Don Zeke Ledesma.Napakadilim at nakakatakot ng kanyang mukha habang naglalabas ng pambihirang panganib—isang side ni Jared na kailanman ay hindi pa nakikita ni Tanya.Mabilis niyang inakay si Tanya papasok sa sasakyan at mabilis silang lumayo.Sa kalsada, natsismis at napatitig si Tanya sa bintana—nakita niya ang matalim at nakatatakot na mukha ni Don Zeke sa malayo. Bumigat ang kanyang dibdib.Sino ang babaeng iyon? Ano ang naging ugnayan nila ni Jared? At ang bata... kay Jared ba talaga 'yon?Punong-puno ng tanong ang utak ni Tanya. Subalit dahil napakabigat at napakamalamig ng aura ni Jared sa buong biyahe, hindi na siya naglakas-loob na magtanong.Pagkadating sa mansyon, mabilis na nagtago si Tanya sa banyo para mag-shower—ginawa niya i

Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang mga kope at pinalutang ang malamig nitong paningin: "Napakagabi na nang pagdating mo, Don Zeke. Akala ko ba naman ay wala kang interes sa teknolohiyang hawak ni Marcus Luo."Inalis ni Don Zeke ang kanyang mga kamay sa bulsa at humakbang pa nang ilang beses palapit. Sa isang iglap, mabilis na tumayo at nagbigay-daan ang mga negosyanteng nakapaligid sa kanila."Natatakot ka ba, Mr. Montenegro, na sa pagdating ko... ako ang maging pinakamalaki at pinakamatinding kalaban mo?"Nakatayo si Don Zeke sa kanyang tapat, habang ang isang mayabang at nakakatakot na ngiti ay nakaguhit sa kanyang mukha—tinititigan at tinutukso ang bawat kilos ng katapat.Kahit na nakaupo lang si Jared sa sofa habang nag-aangat ng tingin sa kanya, ang kanyang aura ay napakabigat at napakadominante—tulad ng isang tunay na Hari na naghahari sa buong lungsod."Ang pamilya Ledesma ay matagal nang kalaban ng Montenegro Group," malamig at may kaunting panunukso na sumagot si Jared. "

Napatitig si Tanya kay Jace nang may pambihirang gulat.Ano 'to... sumikat na ba ang araw mula sa kanluran?!Hindi makapaniwala si Nicole sa kanyang narinig. "Kuya Jace! Ano'ng sinasabi mo?! Ako pa ba ang papahingiin mo ng tawad sa kanya?!"Noon, hinding-hindi siya trinarato ni Jace nang ganito. Kahit ano pa ang mangyari, kapag napasama o nasaktan siya—mali man siya o tama—si Tanya lang ang palaging pipilitin at pagagalitan nito para humingi ng tawad sa kanya.Subalit nakita ni Jace ang pulang-pulang bakas ng limang daliri sa likod ng kamay ni Tanya. Mahigpit niyang hinawakan ang pulso ni Nicole: "Nakita ng dalawang mata ko na sinaktan mo siya! May idadahilan ka pa ba?!"Puno ng matinding galit at pagkabigo ang kanyang mga mata.Nanginig ang puso ni Nicole, pero dahil marunong siyang magpaawa, mabilis na lumambot ang boses nito: "K-Kuya... hindi ko naman sinasadyang magsinungaling...""Napakasakit kasi niyang magsalita kanina, tapos piritual pa niyang ipinaparinig 'yong voice recording

Napakadami ng tao sa buong venue, subalit busy ang halos lahat sa pakikipag-socialize at pakikipag-plastikan. Kumuha si Tanya ng isa pang snack at umupo sa isang sulok ng hall na hindi agad mapapansin ng karamihan. Biglang umilaw ang screen ng kanyang telepono. May pumasok na notification mula sa kanyang ikalawang encrypted system. Pinalutang ng magagandang daliri ni Tanya ang app, at mabilis na bumukadkad ang bagong mensahe mula kay Marcus Luo: 【Mukhang napakamabuti at napakaalaga sa 'yo ng Jared Montenegro na 'yan, ah.】 Lumambot ang mga mata ni Tanya habang ang sulok ng kanyang mga labi ay bahagyang tumaas sa isang maliit na ngiti. TN: 【Napakadaldal mo talaga.】 Marcus Luo: 【Medyo uncomfortable lang na magpanggap tayong hindi natin kilala ang isa't isa kanina.】 TN: 【Edi magpanggap kang totoong stranger ako sa 'yo.】 Marcus Luo: 【...】 Natawa si Tanya at mabilis na nag-exit sa encrypted system. Subalit sa mismong sandaling iyon, marahang lumutang ang usapan ng ilang kababaihan