Kabanata 3- He is not the Father

“Ayos ka lang ba?” tanong ni Dexter nang makaupo si Dianne sa passenger seat. Hinawakan nito ang kaniyang tyan at huminga ng malalim.

“Nag-aalala ako, gusto mo bang dalhin kita sa hospital ngayon?” tanong ni Dexter.

Umiling si Dianne at ngumiti ng mapait. “Hindi na, magpapahinga na lang muna ako.”

Kahit nag-aalinlangan at pinaandar ni Dexter ang kotse paalis.

Pagdating ni Tyler sa bahay. Nadatnan niya ang madaming nakaimpakeng gamit. Nadagdagan ang galit niya dahil dito. Inalis niya ang kaniyang coat at tinapon sa sofa.

“Ibalik mo iyan lahat.” Mahinahon at nagpipigil ng galit.

“Ano po?” alinlangang tanong ni Lyka.

"Hindi mo ba naiintindihan ang sinasabi ko? Ibalik mo na lahat ng mga gamit sa dati nilang pwesto!" Lumulubha ang galit ni Tyler.

"Opo," sabi ni Lyka, agad-agad nag-utos sa mga tao na ibalik ang mga gamit sa mga pwesto.

"Anong sinabi ni Dianne bago umalis?" Tanong ni Tyler. Ibinaba ang dalawang butones ng kanyang damit at nagalit.

“Si Madam Dianne?”

"Madam?!" Tumigas ang kanyang mukha at tumaas ang kanyang kilay. Puno ng galit na boses ang kanyang sinabi, "Anong madam?!"

Binaba ni Lyka ang ulo at may kasamang saya sa mata. Nagtago ng ngiti at nagbago ng sinabi. "Miss Dianne po, hindi po siya nagsalita at lumabas nang maayos. Wala po siyang sinabi."

Nang marinig ito, tinapon ni Tyler ang baso ng tubig at sumabog ang galit. "I-imbestigahan si Dianne, gusto ko ng mga detalye."

"Opo, boss."

…

Nakarating sina Dianne at Dexter sa building ng condo.

Isa ito sa mga pinakamataas na uri ng mga condo ng bansa. Lahat ng mga apartment ay malalaki at isang unit lamang ang nakalaan bawat palapag. Sobrang mahigpit ang seguridad.

Nakatulog si Dianne at hindi siya nagising nang pumasok sila sa underground garage at huminto ang kotse.

Tahimik na kinuha ni Dexter at binuhat siya palabas ng kotse.

Pero sa pagpasok nila sa elevator, unti-unting nagmulat si Dianne ng mata.

"Dex, ibaba mo ako."

"Okay ka lang ba?" Tanong ni Dexter

Tumango si Dianne.

Hindi siya pinilit ni Dexter at dahan-dahang inilapag siya sa sahig.

Nakita ni Dianne na naka-highlight lang ang 37th floor sa control panel ng elevator, kaya't itinaas niya ang kamay at pinindot ang 38th floor.

Nakita ito ni Dexter at hindi naiwasang ngumiti nang bahagya, "Hindi pa natitirhan ang unit mo. Bakit hindi ka muna pumunta sa unit ko at magpahinga? Kukuha ako ng tao para ayusin at linisin ang iyong lugar."

"Nasa labas na ba ang trial data ng bagong produkto?" Tanong ni Dianne, nagbago ng paksa.

"Nasa table na ang mga resulta. Huwag kang mag-alala," sumagot si Dexter.

Hinaplos ni Dianne ang tiyan at sumimangot. "Magka-ibang mundo tayo, Dex. Pero kailangan ko magtrabaho ng mabuti dahil madami na akong responsibilidad, may mga anak na akong aalagaan."

"Tinatanggap mo pa ba na may anak kayo ni Tyler, at siya pa ang pinipili mong maging ama ng bata?" tanong ni Dexter.

Masakit na tanong ito, ngunit hindi makakaila si Dianne.

Hindi na siya magpapaligoy-ligoy pa. Tumango siya, "Oo. Pero hindi na siya ang ama ng mga anak ko."

…

Matapos ang tatlong oras na video conference, naglalakad si Dianne upang mag-stretch nang biglang may pop-up ng entertainment gossip sa sulok ng screen.

"Para mapasaya si Lallaine Anne, pinareserve ni Tyler Chaverz ang buong revolving restaurant at binigyan siya ng antique cello na nagkakahalaga ng milyon."

Sinadyang na-click ni Dianne ang report at nakita ang mga litrato ni Tyler at Lallaine.

Puno ng malalagkit na tingin ang mga larawan ng magkasama silang naglakad patungo sa restaurant at habang nagkakainan.

Nang makita ito, hindi niya alam kung kaya pa niyang kontrolin ang kanyang nararamdaman. Puno ng inggit at panghihinayang ang puso niya. Hindi ba’t nagsimula lahat ng ito sa kanya? At ngayon, paano siya magiging maligaya, paano siya mabubuhay nang buo?

"talaga naman!” sabi ni Dexter nang makita ang mga larawan, ang galit ay hindi matitinag. "Wala pa nga approve ang annulment niyo, ganyan na siya, nakikipag-date na agad kay Lallaine."

“Kakarmahin din siya sa mga ginagawa niya.”   

Pinatay ni Dianne ang laptop at dahan-dahang iniling ang ulo, sabay sabing kalmado, “Bahala siya, gawin niya ang gusto niya.”

“Dianne, ano ka ba?! Hindi pwedeng hayaan na lang. Kailangan mong lumaban kung natatapakan ka na.”

Tinutok ni Dexter ang tingin sa kanya na may kunot na noo. “Kung ayaw mong kumilos mag-isa, tutulungan kita.” 

Tumayo si Dianne at lumapit sa bintana mula sa sahig hanggang kisame. Tinitigan niya ang natitirang liwanag sa kalangitan at ang mga ilaw ng siyudad. Bigla siyang ngumiti. 

Luminga siya at tiningnan si Dexter. “Dex, malamang hindi mo alam na pinilit lang ako ng ina ni Tyler na pakasalan ang anak niya. Bago kami ikasal, nag-sign kami ng kasunduan.” 

“Ang kasunduan ay tatlong taon, at binigyan niya ako ng 30 milyon bilang kabayaran.” 

Ang mga mata niya ay dumilim at ngumiti siya nang mapait. “Nakasulat din sa kasunduan na hindi ako pwedeng magkaanak sa kanya habang magkasama kami.” 

Noong una, sinabi ni Tyler na hindi siya karapat-dapat na magkaanak para sa kanya. 

Tinutok ni Dexter ang tingin sa kanya, hindi makapagsalita ng ilang segundo, at binuksan ang bibig pero hindi malaman kung anong sasabihin. 

“Kaya ano ang plano mong gawin ngayon?” tanong niya matapos ang ilang segundo ng katahimikan. 

“Wala sa ngayon.” Ang mukha ni Dianne ay walang emosyon, pero ang tono niya ay matatag. “Isa lang ang sigurado ako, itatago ko ang anak ko sa kaniya.”