Kabanata 2- Second Hand Goods

Makalipas ang tatlong araw na pananatili ni Dianna sa hospital ay umuwi siya sa tinitirhan nila ni Tyler. Nang makarating siya ay nakita niya si Lyka, ang personal na assistant ni Tyler, nagliligpit ito ng mga gamit ni Tyler.

Nakalagay sa madaming maleta ang mga gamit nito, akala ni Dianna ay magbabakasyon lamang si Tyler. Ngunit sobrang dami nito, magtatanong sana siya nang magsalita si Lyka. “Ms. Dianne, inutusan ako ni Mr. President na kunin ang lahat ng binigay niya sa iyo, kasama na doon ang alahas, bag, damit at iba pa.”

Napaawang ang bibig ni Dianne sa gulat at nanlaki ang kaniyang mata. Ngumiti na lang siya at hinayaan na magsalita si Lyka.

“Huwag na. Lahat ng gamit dito ay pag-aari niya, you can take it all, maliban sa mga gamit ko sa pharmacy. Aalis ako kasama no’n.” sabi niya kay Lyka.

Hindi pinagpatuloy ni Dianne ang makapag-aral niya at ang training niya sa kanilang negosyo, three years ago. Nang makapagtapos siyang mag-aral ay naging asawa at full time house wife siya ni Tyler. Wala pa siyang karanasan sa pagtatrabaho outsie the house.

Alam ng assistant ni Tyler na mahina at walang kakayahan si Dianne kaya medyo nag-aalinlangan siya. “Tawagan ko po muna si Sir.”

Ngumiti si Dianne ng may hinanakit. Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa research room niya sa loob ng bahay. Nandoon nakalagay ang mga produkto na dinidevelop niya.

“Hayaan mo siya, tingnan natin hanggang saan aabutin ang tigas ng ulo niya.” Sabi ni Tyler mula sa kabilang linya kay Lyka.

Matapos ma-iligpit ni Dianne ang mga gamit niya para sa pharmacy ay iniligay niya ito sa loob ng kotse. Nakasunod naman sa kaniys si Lyka.

“Ms. Dianne, that car was owned by mr. President.” Nahihiyang sabi ni Lyka.

"Oo nga pala," sagot ni Dianne na hindi tinatago ang pagiging matigas ang ulo. "Sorry, nakalimutan ko.” Inalis niya ang mga gamit niya doon at tumingin kay Lyka. “Ang mga sapatos na ito, ang damit na sinuot ko ay binili gamit ang pera niya, kailangan ko din bang hubarin?”

Natahimik si Lyka at nahihiyang magsalita. “Pwede naman po kayong manatili Ms. Dianne.” Ngunit matigas talaga ang ulo ni Dianne. Desidido siyang gawin ang gusto niya.

Umakyat sa 3^rd floor si Dianne. Hinanap niya ang ternong damit na suot niya nang dumating siya sa pammahay ni Tyler, 3 years ago. Kasunod niya si Lyka na halatang binabantayan ang galaw niya. “Can I check you Ms. Dianne, baka lang may kinuha ka pang iba.”

“Sige, kapkapan mo ako.” Matigas na sabi ni Dianne.

Nang lumabas siya mansyon ay naupo siya sa isang gilid. Hinihintay ang kaniyang kaibigan na susundo sa kaniya.

Bago siya lumabas ng hospital, sinabi ng doctor na huwag siyang masyadong gumalaw. Ngunit heto siya ngayon, nasal abas at lamig na lamig habang umiiyak. Sa totoo lang walang pakialam si Dianne sa lamig, sanay na ang kaniyang katawan sa yelo. Naalala niya noong 19 years old pa lamang siya, habang nagbabaksyon sila sa Japan. Nagyeyelo ang ilog noon, pero hindi siya nagdalawang isip na iligtas si Tyler pero hindi siya agad na-rescue. Isa din ito sa dahilan kung bakit mahihirapan siyang magbuntis kaya isang himala na may kambal sa kaniyang tyan. Kaya hindi siya papayag na may masamang mangyari dito.

Ilang minuto lang, dumating na ang kaibigan ni Dianne at sumundo sa kanya.

"Anong nangyayari?"

Tumigil si Dexter sa kalsada kung nasaan si Dianne na nakaupo sa bata, nakasuot ng lumang damit at nakatsinelas. Dala ang malaking box ng produkto niya.

“Pinalayas niya ako.” Mapait na ngiti ni Dianne. Napatulala naman si Dexter. “Ano? Tutula ka na lang dyan? Baka gusto mo akong tulungan di ba?”

Napangiti si Dexter na kayang magbiro ni Dianne kahit mahirap na ang sitwasyon.

"Nagdesisyon si Tyler na makipag-hiwalay sa iyo dahil kay Lallainne?"

Nakarating kay Dexter ang mga balita tungkol sa dalawa.

"Oo, parang ganun nga." Sagot ni Dianne ng walang emosyon.

Mabilis na lumapit si Dexter at hinawakan siya upang pigilang buhatin ang box

Dahil mahina si Dianne ay mabilis siyang natabig ni Dexter, dahilan para matumba sila parehong dalawa.

Nagulat si Dexter at agad siyang niyakap.

Maya-maya, dumating ang isang itim na Cullinan. Mula sa likod ng sasakyan, si Tyler ay nakatingin sa bintana at malinaw niyang nakita ang nangyayari.

Ang dati niyang matalim na mukha, na parang hinubog ng kalawakan, ay tila nagyelo, at naging sobrang malamig.

Pinahinto niya ang sasakyan sa dapat ng dalawa. Mabilis na nakatayo si Dianne at napansin niya ang sasakyan sa gilid. Tiningnan niya ito at kalmado siyang humarap;

Dahan-dahang binaba ang rear window ng Cullinan, at lumabas ang malamig at matalim na itsura ni Tyler. Bumaba ng sasakyan si Tyler.

“Bakit Tyler? Nagmamadali ka bang umuwi para tingnan kung may kinuha ako sa mga gamit mo?”

“Bakit? Sa tingin mo papalampasin ko kung may kinuha kang hindi dapat sa iyo?” tanong pabalik ni Tyler kay Dianne.

Tumawa si Dianne. “Kung iyan ang tingin mo sa akin, wala na akong pakialam.”

“Talaga?” nag-smirk si Tyler. “Ipalaglag moa ng bata sa tyan mo sa gano’n tuluyan na tayong walang ugnayan.”

Bata sa tiyan?! Gulat na tanong ni Dexter sa kaniyang isip na naisatinig niya ito.

"Bata sa tiyan?!"

Dahil ang sakit ay matindi. Pinipigilan niya ang mga luha upang magmukhang hindi siya talo.

"Siguradong ginamit ko ang condom tuwing nakipagtalik sa'yo. Akala mo ba magiging tanga ako?" tanong ni Tyler pabalik.

"Mr. Tyler Chavez, kung makikipahiwalay ka na kay Dianne, wala ka ng pakialam kung kaninong anak ang pinagbubuntis niya. Ipinapaabot ko na lang ang aking mga pagbati sa iyo at kay Lallaine."

Napansin ni Dexter at mabilis na itinaas ang kamay, inilagay ang braso sa balikat ni Dianne, niyakap siya at isinusuong sa mga salita ng pagbati, lahat ng ito’y may malasakit.

Pinansin ni Tyler ang matalim na titig ni Dexter at sa kabila ng ngiti niyang hindi matimpi, umikot ang mga labi niya sa isang masakit na ngisi.

"Ha, Mr. Suarez, hindi ba't nakakagulat na gusto mong bumili ng mga gamit na ginagamit ko ng tatlong taon? Hindi ko pa narinig na may habit ka pala ng pagkolekta ng second-hand goods?"

Second-hand goods…

Muling tumama ang matalim na salitang iyon kay Dianne.

Dumugo ang puso niya. Hindi niya akalain na ang taong minahal niya, inalagaan at pinakita ng kabutihan ay isang gamit na bagay lang ang tingin sa kaniya. Masamang tumingin si Dexter mas matalim kaysa kay Tyler.

“Mr. President, para sa akin si Dianne ay isang kayamanan….”

“Dex!” Pinutol ni Dianne ang pagsasalita ni Dexter para sa kanya. “Hayaan mo na siya, umalis na lang tayo. Walang kwenta ang mga sinasabi mo sa kaniya.

“Tama, let’s go.” May lambing sa tono ni Dexter.