Talagang kinuha ni Betty ang cellphone niya para tawagan si Kent, pero agad siyang pinigilan ni Carla.Alam kasi niya na kapag natuloy ang tawag na ‘yon, sila lang ang malulugi.“Ashley, mas mabuti kung huwag mo na akong subukan. Tandaan mo, ang isang ina—kaya niyang gawin ang kahit ano.”Hininto ni Carla si Betty at tinitigan si Ashley nang mariin, puno ng bagsik ang mga mata. “Kung pipilitin mong hadlangan akong makasama ulit ang anak ko, sisiguraduhin kong hindi mo na siya at si Kent muling makikita.”Sa narinig, bahagyang kinabahan si Ashley. Pero hindi na siya dinagdagan pa ng salita ni Carla—hinila na lang niya si Betty at umalis.Paglabas nila ng ospital, dumiretso si Carla at Betty sa Group para hanapin si Kent.Ayaw ni Betty na malaman ni Kent na siya ang may pakana ng pagbabalik ni Carla para manggulo. Kaya pagkatapos niyang ihatid si Carla sa Group, nagpaalam siyang may iba pa siyang aasikasuhin.Nakatayo ngayon si Carla sa harap ng engrandeng gusali ng Group. Nakatingala s
Pagkapasok niya sa banyo at bubuksan pa lang sana ang pinto para isara, isang matangkad na pigura ang biglang sumiksik papasok, sabay sara ng pinto.Bago pa siya makareact, lumapit na agad si Kent, itinulak siya sa pader at siniil ng halik—mabilis, madiin, hanggang halos hindi na siya makahinga.Nagpumiglas pa si Ashley ng kaunti, pero sa huli, napasuko rin siya.Para bang ilang daang taon nang gutom si Kent. Malakas, agresibo, sabik—hinaplos niya si Ashley mula ulo hanggang paa. Ilang galaw lang, tuluyan na niyang hinubaran ang babae.Nanlaki ang mata ni Ashley nang dumikit ang likod niya sa malamig na tiles. Gusto pa sana niyang lumaban, pero huli na. Wala na siyang lakas.Binuhat siya ni Kent at agad na sinakop.Mababa at pigil na ungol ang lumabas mula sa kanilang dalawa. Si Kent naman, nanlumo ang katawan, para bang kinuryente.Matagal na silang hindi nagkikita ni Ashley.“Baby, naalala ko ulit ‘yung pakiramdam ng unang beses,” bulong niya sa leeg ng babae, mababa at punô ng libo
Kita ang pagod sa pagitan ng kilay ni Kent.Pumikit siya, pinisil ang sentido at mabigat ang boses nang magsalita, “Kahit tanggapin ka pa ni Ken, anong silbi nun? May asawa na ako. Hindi ko pwedeng hiwalayan ang asawa ko para lang makasama ka. Simula’t sapul, wala akong naramdaman para sa’yo.”Binuksan niya ang mga mata, malamig ang tingin kay Carla. “Kung meron man, yun ay puro pagkasuklam.”Hindi makapaniwala si Carla, nanlalaki ang mga mata. “Ano… anong sinabi mo?”“Carla, ikaw ang dahilan kung bakit nabulabog ang pamilya ko. Hindi ba’t natural lang na kamuhian kita?” diretsong tugon ni Kent, sawang-sawa na.Nanatiling nakatulala si Carla, hindi matanggap ang mga salitang binitiwan niya. Matagal bago siya natauhan at nakapagtanong, “Hindi ba… may kasunduan kayo ni Ashley sa kasal ninyo?”Napangisi si Kent. “Si Betty ang nagsabi niyan sa’yo?”Tahimik lang si Carla.“Tama, arranged marriage nga ‘yon. Dahil kung hindi sa kasunduan, hindi ko siya mapapakasalan.”Gulat na naman si Carla
Nang makita niyang sumakay ang bata sa kotse, kumakatok sa bintana at umiiyak nang buong sakit, hindi rin napigilan ni Kent na masaktan.Pero bago pa siya magsisi, nakaalis na ang sasakyan.Nakatitig lang siya sa papalayong kotse hanggang sa tuluyang maglaho sa paningin niya, saka siya lumingon.Pagharap niya, nakita niya si Ashley na palabas ng bahay, may dala-dalang maleta.Pagdaan nito sa harap niya, mabilis niyang hinawakan ang pulsuhan ng babae.“Gabi na, saan ka pupunta?” malamig na tanong niyaHindi man lang siya nilingon ni Ashley. Pilit siyang kumawala pero wala ring nangyari.Wala na siyang ibang magawa kundi sagutin ito nang may inis, “Babalik ako sa crew.”Pinipigilan ni Kent ang galit habang nakatitig sa kanya. “Hindi ka pa tuluyang magaling sa sakit mo.”Tinaasan lang siya ng kilay ni Ashley at kalmadong sumagot, “Kung magaling ako o hindi, akin na ‘yon. Wala ka nang pakialam doon.”“Heh!” napatawa siya nang mapakla. “Kahit anong sabihin mo, nasa iisang household registr
Sa loob ng villa, umakyat si Ashley sa ikalawang palapag, handa na sanang pumasok sa kuwarto niya para mag-empake at kunin ang ID, nang biglang may pamilyar na maliit na pigura ang sumugod papalapit sa kanya.“Mommy!”Bago pa siya nakareact, mahigpit nang yumakap sa kanya ang bata, halos kumapit na parang takot siyang mawala.“Mommy, sa wakas nakita na ulit kita. Sobrang miss na miss kita.”Nakatago ang mukha ng bata sa dibdib ni Ashley, at sa tinig nitong garalgal ay halatang kanina pa umiiyak.Napatingin si Ashley sa batang mahigpit na nakakapit sa kanya, at sa bawat hikbi nito, biglang lumambot ang puso niya. Lahat ng inis, sakit, at determinasyong kanina lang buo sa kanya, nawala sa isang iglap.“Ken, kumusta ka? Ayos ka lang ba?” mabilis niyang tanong, naalala ang tawag ng bata na parang humihingi ng saklolo.Binitiwan siya ni Ken, nangingintab ang mga mata’t pula ang ilong, halatang kanina pa umiiyak.“Mommy, ayos lang ako. Pero sobrang miss na miss kita. Mommy, pwede ba… huwag
"Ano? Hinahamak mo pa rin ang mga babaeng may asawa?" malamig ang tanong ni Ashley, halata ang inis sa mukha niya.Pero sa totoo lang, gumaan bigla ang pakiramdam niya.Makita lang na kasama siya sa hot search kasama ang ibang lalaki, parang nakaganti na rin siya kay Kent.Ngumiti si Dexter at hinaplos ang ulo niya. "Sige, basta huwag ka lang magsisisi."Pagkasabi niya niyon, biglang tumunog ang doorbell. Ding dong. Ding dong.Lumapit siya sa pinto, sumilip sa peephole, at agad napakunot ang noo.Hindi na siya nagulat—alam niyang nagpunta si Ashley kay Ken, pero hindi ito nakita. Sigurado, may kinalaman si Kent.Malaki ang posibilidad na si Kent ang kumuha ng bata nang hindi man lang ipinaalam kay Ashley.Hindi niya agad binuksan ang pinto. Bumalik muna siya sa sala at nagtanong, "Si Kent ang nandito. Gusto mo ba siyang harapin?"Hindi sumagot si Ashley. Basta lang siya tumingin sa direksyon ng pinto, parang tulala.Muling tumunog ang doorbell."Kung ayaw mong makita siya, ako na ang