MasukSue's POV
Nanlamig ako nang marinig ko ang boses ng Mommy ni Sir Rogue sa sala. Sumilip ako at napakagat-labi nang sampalin niya si Sir.
"Pumatol ka ng maid, Rogue?! Ang daming inirereto sa'yo na attorney, doctor, may natapos! May magandang education background at family background tapos sa maid ka lang nahulog?!" Napapikit ako ng mariin sa sigaw nito kasabay ng malakas na sampal. "Pinag-aral kita ng medisina dahil akala ko makakahanap ka ng matinong babae tapos sa maid?! Ganun kababa ang standards mo?!"
Hindi ko na kinaya at tumakbo ako palabas ng exit ng kusina. Hindi ko napigilan mapaiyak. Ang sikip ng dibdib ko. Ang sakit ng mga narinig ko. Nanliit ako ng sobra.
Ang liit ng tingin nila sa aming mga kasambahay. Nasa estado ba ng buhay ang magmahal ng tao? Posisyon? Educational background? Family background? Oo, medyo inosente ako, pero naintindihan ko lahat ng 'yon.
"Ilang beses na kitang sinabihan na tumigil, pero anong gimawa mo, Sue? Tinuloy-tuloy mo pa rin," si Aling Lucy, ang mayordoma ng mansyon. Hinagod niya ang likod ko pagtingin ko sa kanya. "Tahan na. Mag-usap na lang kayo ni Sir mamaya."
"M-Mahal ko po si Sir Rogue," lumuluhang sabi ko. "G-Gustong-gusto ko po siya."
Malungkot itong tumingin sa akin. "Alam ko 'yon, hija. Sa ngayon, ang maipapayo ko, dumistansya muna kayo sa isa't-isa lalo na't nandito ang Mommy ni Sir," aniya. "Alalahanin mo rin kung bakit ka nandito."
Naisip ko ang kapatid ko na may leukemia sa ospital. Doble ang sahod ko rito kesa no'ng nagtatrabaho ako sa karinderya. Tumagal ako ng ilang taon sa mansyon ng mga Rocco, pero hindi ko naiwasan umibig sa aking amo at 'yon ay si Sir Rogue.
Bumalik kami sa kusina, naghanda ng pananghalian at habang naghahain, ramdam kong nakasunod ng tingin sa akin si Sir Rogue.
Nang sa kanya na ako maghahain, sa tabi niya, naramdaman ko ang paghawak niya sa hita ko. Natigilan ako at muntik ko nang matapon 'yong kape.
"Sinong nagtimpla ng kape ko?" tanong niya, nakatingin sa akin ngayon.
Nabalot ng kaba at takot ang dibdib ko. Nandito ang mommy niya at natatakot ako na baka mahalata niya kami.
Tumaas pa ang hawak niya sa hita ko. Naramdaman ko ang pagkapa niya sa p*agkababae ko hanggang sa bulatlatin niya 'yon, hinahaplos ng isang daliri niya ang aking h*wa.
"S-Sir, a-ako po ang nagtimpla," sagot ko at lumayo agad pagkatapos kong maihain ang kape at iba pang pagkain.
Iniwasan ko siya no'ng araw na 'yon, pero pinatawag niya ako sa kwarto niya. Wala akong nagawa kundi sumunod. Kasambahay lang ako rito.
Huminga ako ng malalim bago pumasok sa kwarto niya. Nasa balkonahe siya, hubo't-h*bad habang umiinom ng alak.
"Iniiwasan mo ba ako, Sue?" Walang lingon na tanong niya.
"H-Hindi po, S-Sir..."
"Sinungaling. Akala mo ba hindi ko napapansin? You're avoding my touch. YOU'RE AVOIDING ME, SUE! AND YOU'RE DRIVING ME CRAZY!" Napapikit ako sa lakas ng sigaw niya.
Gusto kong lumabas. Gusto kong magtago, pero mas nangibabaw ang pagmamahal ko sa kanya. Niyakap ko siya mula sa likod ko habang umiiyak.
"H-Huwag na po kayong magalit. Iniiwasan ko lang na pagalitan kayo ng mommy niyo." Niyakap ko siya ng mahigpit nang tangkain niyang humarap sa akin. "N-Narinig ko po kayo kanina."
Maingat niya akong kinalas sa kanya. Humarap siya sa akin at sinapo ang magkabila kong pisngi. Pinunasan niya ang mga luha ko sa pisngi at pinatakan ako ng halik sa labi.
"Wala akong pakialam sa kanila, Sue, mahal kita. Kaya kong talikuran lahat huwag lang tayo maghiwalay," puno ng emosyong saad niya. "M-Magtanan tayo. Kaya kitang buhayin. Kaya kong magtrabaho para sa atin. Just be with me, baby. Ngayon lang ako nagmahal ng ganito, Sue. Just please, huwag kang magpa-apekto sa mga sinasabi ng iba."
Napapikit ako nang halikan niya ako. Puno 'yon ng pagmamahal at seguridad na matagal ko nang gustong maramdaman sa kanya.
Inangkin niya ako ng gabing 'yon na para bang wala ng bukas. Iyong mga yakap at at halik niya, puno ng pagmamahal. Ingat na ingat din siya sa paggalaw sa akin habang ibinubulong sa akin kung gaano niya ako kamahal.
Iyong pagmamahal na inasam ko mula sa kanya, nakuha ko, pero anong kapalit?
"Magpakasal tayo, Sue." Salitang nag-iwan sa isip ko, na hindi ko nasagot agad dahilan para magtampo siya.
Habang naglilinis ako sa sala, napaangat ang tingin ko sa taong tumapat sa akin, ang mommy ni Rogue.
Inabutan niya ako ng isang pirasong papel. "Dalawang milyon, hiwalayan mo ang anak ko at umalis ka sa mansyon na 'to. Alam kong nangangailan ka ng pera para sa kapatid mo."
"Ma'am..." nanginginig ang boses na usal ko.
"Marami pang pangarap si Rogue at hinahadlangan mo 'yon. He's a doctor, Sue. He's saving people. Alam mo 'yon, 'di ba? Didiretsuhin na kita, hija, ayoko sa'yo para sa anak ko. Isa ka lang kasambahay, walang pangarap, walang natapos, walang magandang background para sa pamilya namin. Anong sasabihin ng mga tao? Mga business partner namin na dating kasambahay ang girlfriend ni Rogue? No! Tanggapin mo itong cheque at umalis. Ako na bahala kay Rogue magpaliwanag."
"M-Mahal ko po ang anak niyo, Ma'am." Nangangatal na sabi ko sa kanya.
Tumawa siya ng malakas. "Anong magagawa ng pagmamahal mo, hija? Katawan lang naman ang habol niya sa'yo. Hindi ka niya talaga mahal at para alam mo may girlfriend na siya. Alam mo ba kung sino ang pinuntahan niya ngayon? Si Annika, long time girlfriend niya. He's just using you, Sue."
Parang sampal sa akin ang mga sinabi niya. No'ng mapansin niyang hindi pa ako kumbinsido, pinakitaan niya ako ng video kung saan nakikipaghalikan si Rogue sa isang babae.
Hindi umuwi ng ilang araw si Rogue. Tenext ko siya gamit ang cellphone ni Lira, pero wala akong natanggap na reply.
Iyak ako nang iyak. Hindi ko matanggap ang ginawa niya sa akin. Niloloko lang niya ako. Hindi talaga niya ako mahal. Ginamit niya lang ako. Ginawang par*usan.
Inimpake ko lahat ng gamit ko. Sinigurado kong tulog ang lahat at madaling araw nilisan ang mansyon habang umiiyak na nakasakay sa taxi.
Nang gabing 'yon, pumunta ako ng ospital para bisitahin ang kapatid ko, ngunit halos gumuho ang mundo ko nang malaman kong pumanaw na rin ito.
Hindi ko na alam ang gagawin ko. Wala akong mapuntahan hanggang sa mawalan ako ng malay sa pasilyo ng ospital.
Paggising ko, bumungad sa akin ang nakangiting mukha ng lalaki. "Congratulations Miss Reyes, you're two weeks pregnant."
140"Yes! Especially Kuya Aron. Lagi na lang siyang nasa office.""At si Elisse?" tanong ni Donya Elvera."Video call muna, Grandma. Nasa Singapore pa po siya."Tumango ang matanda."Sabihin ninyo sa kanya na miss na namin siya rito. At kapag umuwi siya, gusto kong makasabay siya sa hapunan.""Yes, Grandma!" sagot ni Cloe.Napatingin naman si Don Miguel sa kambal."Kamusta ang inyong training sa hospital?""Maayos po, Grandpa," sagot ni Zoe. "Marami kaming natututunan. Pero mas marami pa kaming kailangang matutunan.""Magandang sagot iyan. Huwag ninyong kalilimutan na ang tunay na karunungan ay may kasamang kababaang-loob.""Yes, Grandpa," sabay nilang sagot.Matapos ang almusal, nagtungo si Madam Sue sa family lounge kasama sina Donya Elvera at Don Miguel.May dala siyang isang folder."Ano iyan, Sue?" tanong ni Donya Elvera."May gusto po sana akong simulan."Binuksan niya ang folder at inilabas ang ilang larawan.Isang bagong gusali na may malawak na hardin, silid-aralan, therapy r
139Sa cellphone ni Alyanna, may bagong mensahe mula kay Sebastian.“Next time, dinner naman. Just the two of us?”Nakita rin iyon ni Cloe.At halos sabay silang napatingin kay Alyanna."ATE!""HUWAG KAYONG MAINGAY!"Lalong lumakas ang tawanan nila.Sa isang eleganteng restaurant, magkatapat na nakaupo sina Zoe at Liam.Hindi masyadong maingay ang paligid. May soft music at maaliwalas na ilaw."Am I?""Yes. Usually, you have at least three questions about my research before we even order."Napangiti si Zoe."Sorry. I'm trying not to turn this into a research meeting.""Good. Because tonight, I want to know you outside the hospital."Napatingin siya sa binata."Then I hope I pass."Napatawa si Zoe.Sa unang pagkakataon, hindi siya nag-isip tungkol sa charts, patient reports, o medical research. Gusto lamang niyang makilala ang lalaking nasa harap niya.At habang nag-uusap sila, napagtanto niyang masarap palang may isang taong hindi lamang humahanga sa katalinuhan niya, kundi interesado
138Nang gabing iyon, bumalik si Aron sa kaniyang opisina.Nakatanggap siya ng bagong email mula sa forensic team.May attachment itong isang lumang litrato na nakuha mula sa archived correspondence folder.Tatlong tao ang makikita sa larawan.* Richard Kessler.* Edward Voss.*At Isang lalaking hindi pa nila nakikilala.Sa likod ng larawan ay may petsa at maikling sulat-kamay:Sa likod ng larawan ay may petsa at maikling sulat-kamay:"Before the final Genesis approval."Pinalaki ni Aron ang larawan.Sa sulok nito ay may maliit na logo ng isang kumpanya.NEXUS MEDICAL SYSTEMS.Napakunot ang noo niya.Hindi niya kilala ang kumpanyang iyon.Ngunit nang hanapin niya ang pangalan nito sa corporate records, may lumitaw na nakakagulat na impormasyon.Ang Nexus Medical Systems ay isa sa mga kompanyang nag-bid noon para sa digital records migration contract ng Rocco Medical Center.At ang dating chairman nito ay...RICHARD KESSLER.Napahilig si Aron sa kaniyang upuan."Now we're getting somew
137Kinagabihan, habang nasa kaniyang opisina si Aron, may dumating na maliit na package.Walang pangalan ng sender.Binuksan niya iyon sa harap ng security officer.Sa loob ay isang silver keychain na may nakaukit na titik na E at isang maliit na card.For the man who forgets to take breaks.Napangiti siya.Agad niyang tinawagan si Elisse."Did you send this?"Sa screen ay lumitaw ang nakangiting mukha ng nobya."Maybe.""You're in Singapore, and you're still finding ways to spoil me?""Someone has to remind you that you're human, not a walking computer."Tumawa si Aron."Miss you.""Miss you too.""Can I ask you something?""Sure.""How many days left before I see you?"Napangiti si Elisse."You're counting?""Every single one.""Then I'll make sure your countdown is worth it.""Deal."Bago matapos ang tawag, nagpadala si Elisse ng flying kiss.At si Aron, na kayang humarap sa mahihirap na business negotiations, ay biglang napangiti na parang binatilyong unang umibig.Samantala,Sa R
136Ngunit nang umalis si Liam, hindi niya napigilang ngumiti sa kaniyang binabasa.Sa pediatric wing, tinutulungan ni Cloe si Enzo sa isang supervised activity para sa mga batang pasyente.May isang batang lalaki na ayaw sumali sa laro.Lumapit si Enzo at inilagay sa ulo ang isang makulay na papel na korona."Ako ang hari ng mga hindi natutulog!"Napatawa ang bata.Sumunod naman si Cloe at kumuha ng isa pang korona."At ako ang reyna ng mga batang kailangang magpahinga!"Nagtawanan ang mga bata.Pagkatapos ng activity, nag-abot si Enzo ng tubig kay Cloe."Here. You did great.""Thank you.""You're good with children.""Mahilig talaga ako sa kanila.""That's one of the reasons I chose pediatrics."Napatingin si Cloe."You're planning to specialize in pediatrics?""That's the dream."Ngumiti si Cloe."Then I hope you achieve it."Tumingin si Enzo sa kaniya."Maybe you can cheer me on.""Don't expect me to be your personal cheerleader.""Okay. I'll settle for coffee."Napailing si Cloe,
135Tahimik si Edward nang matapos ang kanilang pag-uusap.Pagkaraan ng ilang sandali, nagsalita siya."Aron, may isang bagay akong gustong sabihin sa iyo.""Ano iyon?""Matagal kong sinisi ang ama mo. Hindi ko alam kung may alam siya o wala. Pero nang mawalan ako ng trabaho, iyon ang pinakamadaling paniwalaan."Napatingin siya sa bintana."May anak akong kailangang palakihin. Nawalan ako ng trabaho, at ilang taon akong hindi makahanap ng kaparehong posisyon dahil sa nangyari. Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sa pamilya ko na ang trabahong pinaghirapan ko ay nawala dahil sa isang bagay na hindi ko ginawa."Lumapit si Bella at hinawakan ang kamay ng kaniyang ama."Dad..."Napayuko si Edward. "Kung may pagkakataon lang na marinig nila ako noon, baka hindi umabot sa ganito."Tahimik na sumagot si Aron."Mr. Voss, hindi ko maibabalik ang mga taong nasaktan sa nangyari. Pero maaari nating itama ang record at alamin kung sino ang may pananagutan."Tumingin si Edward sa kaniya."At ku







