LOGINRhiann’s POVNapalunok ako habang nakatingin sa hawak ni Jake. Nakita niya pala ang papel sa lupa. Salubong na salubong ang kan’yang kilay, sinusuri ang hawak na papel. He opened the letter and read it which made him cursed. Inulit-ulit pa niyang basahin ang address na para bang hinihiling nitong namali lang ng address ang kung sino man ang nagpadala niyon.“Who sent this?” hindi maipinta ang mukhang aniya."H-hindi ko a-alam. N-nakita ko na lang 'yan k-kanina sa lupa m-malapit sa gate." Umiiyak na sabi ko. 'Di ko mapigilan ang matakot at manginig."Sinong gago ang naglagay nito rito? Baka nagkamali lang siya ng pinagdalhan…" sabi ni Jake sabay yakap sa 'kin."N-natatakot ako. Feeling ko para s-sa 'kin ang s-sulat na 'yan." Hikbing sabi ko habang nakayakap Kay Jake."Shhhh... hush now. Don't worry, I'm here I'll protect you. Baka nagkamali lang sila ng address," sabi ni Jake saka hinawakan ang pisnge ko."Pero, pa'no kung para sa 'kin talaga ang sulat," kinakabahan kong sabi sa kan’y
Someone's (2) Pov.Malapit na ang katapusan mo Rhiann. Susunod ka na sa kuya mong bulok at mahina. Sisiguraduhin kong ngayong araw ang huli mong pag-hinga sa mundong ito. Sisiguraduhin kong sa susunod na mga araw nasa kabaong ka na. Ako na ang nagmamay-ari ng lahat na meron ang pamilya mo lalo na sa asawa mong tanga!Bilang na lang ang mga oras mo Rhiann kaya sulitin mo na.Sisiguraduhin kong ito qng huling araw mo at ito ang pinaka worst na mangyayari sa buhay mo.A happy ending for me and a nightmare day for you.*”*Rhiann Pov.Nandito kami ngayon ni Jake sa sofa it's already lunch time. Wala pa ang mga kaibigan namin. Pero nag-text sila na paparating na sila. Nanonood kami ng Tv dito sa sala.Maya-maya may nag doorbell nakita kong mukhang 'di napansin ni Jake ang nag doorbell kaya tumayo na ako saka lumabas para pagbuksan kung sino ang nag doorbell.Pagkalabas ko, wala namang tao. Babalik na sana ako sa loob nang may mamataan akong papel na kulay pula at may puti rin. Bakit nama
Rhiann's Pov.Nagising ako ng maaga para makapag linis na sa buong bahay. Agad akong dumeretso sa banyo para mag toothbrush. Medyo iba ang pakiramdam ko ngayon. Parang may 'di magandang mangyayari. Feeling ko ito na ang last kong pagtapak dito pero binalewala ko na lang. Pagkatapos kong magtoothbrush agad na akong bumaba. 'Di pa rin nawala sa sistema ko ang pangamba at takot. Hindi ako mapalagay this past few days.Nagsimula na akong maglinis mamaya na lang ako magluluto. Pupunta rito ang mga kaibigan ko. 'Di pa rin umuuwi si Bryan 'di ko alam kung bakit 'di na siya umuuwi.Nakausap ko rin si Dad and Mom kahapon. Masaya ako sa good news na nalaman ko. Naisipan ko rin nang mabuti ang tungkol sa bagay na higit kong tinutulan no'ng kausapin ako ng mag kaibigan ko. Ayaw ko pang malayo. Ayaw kong mahiwalay sa kan’ya.Dahil kapag ginawa ko 'yon para ko naring pinatay ang sarili ko sa paglayo sa taong mahal ko. Mahirap man sa 'kin pero kailangan kong mamili. Masakit man sa 'kin kailangan
Rhiann's Pov.Nabasa ko lahat ng text ni sweetheart sa 'kin---I mean 'yong taong nagtext sa 'kin last week. Nag-aalala ako sa kalagayan ng asawa ko. Alam kong tutuhanin niya ang mga text niya. Sino ba talaga siya? Ngayon lang ulit siya nag text. Nalaman din pala niya ang ginawa sa 'kin ni Bryan.‘Remember, I always look after you.’Ang mga katagang sinabi niya sa text noon. Kaya 'di na ako magtataka kung bakit niya nalaman. Pati sa kalagayan ko alam niya na may sakit ako sa puso.Pero 'di ako nakakaramdam ng takot sa kan’ya. Feel ko matagal ko na siyang kilala.Walang nakakaalam tungkol dito tulad nang sinabi niya na huwag kong sabihin kahit kanino ang tungkol dito.Nandito na ako sa kwarto ko. Kakatapos ko lang maghapunan at hindi pa rin umuwi si Bryan. Baka nasa condo niya o nasa...'Di bale na nga lang. Baka iiyak na naman ako bagay na bawal sa kalagayan ko. Kahit papano naintindihan ko ang point ni Ate Jane. Lalo na nang mabasa ko ang mga text ni Sweetheart sa 'kin.Alam kong nag-
Someone's Pov.Galit na galit akong nakaupo sa harap ng mini bar sa bahay dahil sa nalaman ko. Sinasaktan na naman niya ang prinsesa ko damn! Him! Wala siyang karapatang saktan ang prinsesa ko. Kapag talaga matapos na ang ginagawa ko, malalagot ka sa 'kin hayop ka. Masyado kang nagpapauto sa babaeng 'yon. Masyado kang nagpakatanga sa babaeng matagal ka nang niloloko. At ipinagpalit mo pa ang prinsesa ko sa babaeng 'yon. Suguro nga mabuti na rin kahit papaano para mabawi ko sa 'yo ang prinsesa ko.Pasalamat kang gago ka busy pa ako sa ngayon. Kung hindi hinukay mo na ang sariling libingan mo. Kailangan kong nagmadali dahil mahalaga ang bawat oras na lumilipas. Kailangan sa madaling panahon magpapakita na ako sa publiko lalo na sa mga mahal ko sa buhay at sa prinsesa ko. Alam kong bahihirapan na siya pero binalewala lang niya dahil sa pag-ibig niya sa gagong Bryan na 'yon.Kailangan kong mapabagsak ang mga taong nasa likod ng lahat ng ito. Kailangan maunahan ko sila bago pa may mang
Rhiann Pov.Nagbibihis na ako ngayon para mag pa check up. Alam kong 'di ako titigilan ng mga kaibigan ko. Pagkatapos kong magbihis agad na ako bumaba. Hindi pa rin umuwi si Bryan simula ng iwan niya akong nakahandusay sa sahig.Masakit mang isipin pero kakayanin ko.Hindi ko kayang makipaghiwalay sa kan’ya. Dahil mahal ko siya at kakayanin ko lahat ng pananakit niya. Martyr na kung martyr.Gano'n naman talaga 'di ba 'pag magmahal ka dapat magtiis ka. Agad na akong lumabas ng bahay. Gagamitin ko na lang 'yong sasakyan ko.Pagdating ko sa Fertolaso hospital agad akong dumeretso sa office ni Dra. Jane Fertolaso ang anak ng may ari nitong hospital. Actually, ka batch niya si Kuya noon. Kaya kilala ko siya, minsan na siyang ipinakilala sa 'kin ni Kuya noon at close naman kami.Kumatok muna ako bago pumasok."Oh, Rhiann? What bring you here?" tanong niya ng 'di tumitingin sa 'kin at busy siya sa binabasang papers. Iba talaga 'tong si Ate Jane, eh."Ahm... good morning, Ate." Nakangiti kong
Rhiann’s Pov"Akala mo ba hindi ko nakita 'yon?" anas niya, nakataas ang kilay.Ano na naman ang pinuputok ng butsi niya?"Ano naman ba ang problema mo?" tanong ko at 'di ko pinansin ang sinabi niya."Ikaw! Ikaw ang problema ko! Gusto ko lang sabihin sa'yo na 'wag kang magpakasaya na sinubuan ka ni
Rhiann's Pov.Naalimpungatan ako nang may naramdaman akong nakatingin sa 'kin. Minulat ko ang aking mga mata at tumingin sa paligid. Napakunot ang noo ko, nagtatakang nakatingin sa paligid.Teka, ba't nandito ako sa tent ko? 'Di ba nasa labas naman ako kanina nakasandal sa puno?"Buti gising ka na,
Aya's Pov. Nagpapahinga kami ngayon dahil sa pagod namin sa paghahanap ng flags sa gubat for the first activity namin. Grabe ang hirap no'n kasi sa gubat pa talaga itinayo ang mga maliliit na flags. Pero na challenge rin naman kami kahit papa'no. Worth it din naman kasi kami ang nanalo sa unang
Rhiann’s Pov."Oo nga, nget. Anyare riyan?" segunda pa ni Shane."Nadulas siya, 'di kasi nag-ingat,” sabi ni Bryan. Poker face na ulit siya."Tsk! Dapat nag-ingat ka. How many times have I told you to take care of yourself?" sabi ni Jake.Ngumiti na lang ako sa kaniya. "Okay lang, 'di naman malaki







