本棚
検索
ホーム / Romance / The Ends of Being Martyr / Chapter 51

共有

Chapter 51

作者: MysteriousBlueee
last update 公開日: 2026-03-01 21:27:38

Tob's pov.

Nandito na kaming lima sa tabi at nakamasid lang kela Shane na masayang naliligo. Grabe ang ganda niya sa suot niyang kulay pula na swimsuit. 'Di ko nga mapigilang mapatitig sa kaniya kanina. Ganun din ang mga kasamahan ko ang gaganda kasi nilang lahat, ehh wala kang masabi.

Lalo na si Rhiann, 'di ko akalaing magsusuot din siya ng swimsuit.

'Di na rin ako nagtataka sa taglay niyang ganda. Talagang maganda naman siya, eh kahit walang make up maganda pa rin siya.

Ngunit ang 'di ko ina
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター
コメント (1)
goodnovel comment avatar
Jhoyen Domingo
ANG TAGAL NAMAN MATAUHAN NITO!!
すべてのコメントを表示

最新チャプター

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 140: Philippines

    Rhiann's Pov.Good morning mga peps! Ito na! ito na! Ngayong araw na ang flight namin ni Jake. Excited na akong makabalik sa pinas kahit 'di ko maalala ang buhay do'n. Still, I'm very excited na. Nakabihis na ako and ready to go na. Kaya bumaba na ako sa baba. Nag-antay na sila kuya do'n at ang tukmol kong kaibigan 'kuno! Mas excited pa sa 'kin, eh biruin mo madilim pa lang nandito na sa bahay at ginugulo ako.Tsk. Kunti na lang at masasapak ko na ang tukmol na 'yon. Pasalamat suya at kaibigan ko siya, dahil kung hindi, sa labas siya pupulutin talaga."Ang tagal mo naman, Rn!" reklamo nito. Oh, 'di ba? Sabi ko sa inyo, eh mas excited pa sa 'kin ang tukmol na ‘to."Bakit ba? Mas excited ka pa sa 'kin tukmol ka." Nakataas kilay kong sabi."Tsk! Sungit. Kundi lang kita crush, eh..." bulong niya na 'di ko narinig ang huling salitang binulong niya.Napairap na lang ko sa hangin."Ano sabi mo?" Taas kilang kong tanong."Wala. Sabi ko maganda ka sana panget naman," nang-aasar na sabi niy

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 139

    Rhiann's Pov.Nakahiga ako ngayon sa kama ko. Nakatitig sa kisame ng kuwarto ko. Iniisip ko kung ano bang buhay meron ako noon sa Pilipinas. Wala kasi akong maalala, basta ang alam ko lang ay nagising na lang ako sa hospital. Nalaman kong ilang taon akong nakaratay sa hospital at tulog. Tumagilid ako ng higa. Still wondering about my life back in the Philippines.Is it a normal life?Masaya ba ang buhay ko noon?May mga kaibigan ba ako do'n?Sabi ni Jake meron daw pero wala akong naalala.Sabi ng Doctor may amnesia raw ako.Kaya 'di ko maalala ang mga past ko.Excited na akong malaman ang mga past ko. Maybe masaya ang past ko noon.Kainis kasi bakit pa nawala ang alaala ko.Pilit kong inaalala lahat pero sumasakit lagi ang ulo ko. Mahirap maging ganito. Iyong 'di mo alam ang nakaraan mo.Hayysst.Pero sabi nila Mom may naghihintay daw sa 'kin sa pinas pero hindi nila sinabi kung sino. May mga kaibigan daw ako ro'n. Mababait sila sabi nila Mom at Jake.Pero simula nang magising ako sin

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 138: Amnesia

    Jake’s PovOo nga pala. Nagkaroon ng amnesia si Rhiann dahil sa nangyari sa kanya five years ago. Nang dalhin siya rito sa U.S para rito gamutin. Sobrang kaba at pag-aalala namin sa kanya. Medyo nahirapan din ang mga doctor sa operation niya ngunit naging successful naman. Labis nga ang takot at kaba nila Tita At Tito no'n pati ako at si Kuya. Pero sa awa ng Diyos maayos naman ang operation niya.Ngunit sa kasamaang-palad, na coma rin siya ng isang taon. Akala nga namin, eh 'di na siya magigising. Ngunit pagkalipas ng isang taon nagising siya. Ayun nga lang at wala itong maalala. Ikaw ba naman ang ma-coma ng ilang taon. Sabi ng doctor normal lang na walang maalala si Rhiann dahil sa tagal nitong nakahilata at walang malay. Natural reaction due to what happened to her.Laking pasasalamat namin dahil gising na siya. Halos bahay, school at hospital ang ginagawa ko. Lagi ko siyang binibisita sa hospital.Inaabangan ko ang paggising niya. Dasal kami nang dasal para magising na siya. Laking

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 137: Alive

    Jake's Pov.*U.S San Francisco CaliforniaNagmamadali akong nagbihis dahil may kikitain ako ngayon. Habang nagbibihis hindi mawala wala ang ngiti sa mga labi ko. Makikita ko na uli ang Miss. Sungit na 'yon. Habang tumatagal nagiging masungit siya. Minsan nga napaka-lamig niyang magsalita. Si Kuya lang ang makakapag pakalma sa kanya. Nagbago na siya pero alam kong siya pa rin ang kaibigan na kilala ko.Pagkatapos kong magbihis agad na akong lumabas at dumeretso sa sasakyan ko. Halos limang taon na rin ang nakalipas. Miss ko na rin ang mga kaibigan ko sa Pilipinas. Sana mapatawad nila ako na hindi na ako nagpakita sa kanila. Sana mapatawad nila ako na naglihim sa kanila.Tama nga si Kuya dapat i-settle muna ang lahat para naman wala na kaming problemahin pa.Hindi pa nabigyan ng hustisya ang pagkawala niya. Pero sa pagbabalik namin sisiguraduhin naming sa kulungan na ang bagsak nila.Nalaman na namin ang totoo. Kung sino ang nasa likod ng pagpatay kay Kuya Ian at pagsagasa kay Rhiann.T

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 136

    Shane’s PovBigla na lang ako napahawak sa dashboard nang bigla niyang ihinto ang kotse. Lintik na lalaking ‘to naman, oo. Balak ata magpakamatay tapos idadamay pa ako. Sinabi na lang sana niya sa akin na gusto a iya makita si San Pedro nang sa ganun ako na lang tsumugi sa kanya para walang madamay. "Ano ka ba!? Gusto mo bang patayin ako!?" Inis kong sigaw sa kanya. Muntik na ako ro'n, ah. Buti Nakahawak agad ako sa dashboard. Kundi naku! Baka subsob na ang maganda kong mukha psh!"Ano 'yong sabi mo?" seryuso niyang tanong habang walang buhay na tumingin sa 'kin. Paktay huli kaw kalabaw. Ano ba sinabi ko? May sinabi ba akong mali?"Ano ba sinabi ko?" balik tanong ko sa kanya. Lalo siyang naging seryuso. "Don't me, babe. Don't me." Tiim niyang sabi. Napangiwi na lang ako. Hindi na mabiro eh. Seryuso na nga siya huhuhu my labidabs galit. Pero ang cute niya magalit. Hehehe!"Eh? Ano kasi... sorry na," sabi ko sabay nguso. Ngapapa-cute sa kanya. Alam kong ‘di ‘to makakatiis sa akin

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 135

    Shane’s Pov Pagdating sa floor kung saan ang office ko. Agad ko nang hinubad ang suot kong Doctors dress. Pagod na naupo ako sa swivel chair ko. Sumandal ako sa swivel chair ko saka pinikit ang mga mata ko. Inaalala ko lahat ng nangyari these fast five years. Hindi biro ang mga pinagdaan namin. At sa mga huling taon mas lalo kaming nangungulila sa kaibigan namin. Hindi namin inakala na darating kami sa puntong ito.Haysttt.Naaawa na ako kay Kuya. Minsan naisip ko na kung hindi siguro nangyari ang lahat ng 'to baka masaya na sila ngayon. Alam kong mahal na ni Kuya si Rhiann no'ng bumalik si Athena. Hindi lang niya inamin sa sarili niya. Ngunit paminsan minsan naman nakikita ko 'yon sa mga mata niya. Minsan 'di ko siya maintindihan. May panahon na nakikipag usap siya sa 'min. At may panahon ding ayaw niya kaming kausap. Minsan naman halos 'di na siya magsasalita. Kahit ang mga kaibigan ko naawa na kay Kuya. Pati sila Mom and Dad gano'n din. Alam kong walang araw at gabi na hindi niy

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 72

    Rhiann’s PovBaka kasi mahahalata nilang kinikilig ako sa sinabi noon ng lalaki sa 'kin. Bigla tuloy uminit ang mukha ko. Halah! Lagot na tutuksuhin na naman ako ng mga gunghong na 'to!"Oh? Bakit ka namumula?" nakakalokong tanong ni Tom.Sabi ko na nga ba, eh!"W-wala!" sabi ko.Lagot na nauutal p

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 68

    Rhiann’s PovBigla akong natahimik sandali dahil sa tawag niya sa 'kin. Ever since ngayon ko lang narinig na tinawag niya ako ng hon which mean Honey.Ngumiti muna ako saka tumango."Opo, ayos lang kami." Ngiting sabi ko. "Good to hear." Nakangiting sabi ni Mom"Mabuti naman kung gano'n," sabi ni

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 67

    Rhiann’s Pov Alam ko namang ayaw niya na malaman ng magulang niya ang mga nangyayari sa 'min, eh. Hindi niya na kailangang pagsabihan ako. Wala rin naman akong balak sabihin. Alam kong magpapanggap na naman kaming masaya at sweet mamaya sa harap ng mga magulang namin. Mahirap maging ganito ang

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 59

    Rhiann’s PovNagkwekwentuhan lang sila habang nakikinig ako sa kanila. Ang saya-saya nilang kasama grabe. Mas masaya pala 'pag marami kang kaibigan. Tuloy-tuloy lang kami sa kwentuhan hanggang sa matapos kaming kumain.Nakaubos kami ng ilang galoon ng ice cream at sila Tob rin ang nagbayad lahat."

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status