Chapter 4

Chapter 4 : You can’t kill me

Justin POV

I’m Justin Ching, 23 years old. Pinnalaki akong matapang at malakas ng aking ama. Wala na nga pala akong ina, dahil matagal na itong nawala sa landas namin, ang dabi ni daddy mas pinili daw ni mommy yung lalaki niya. Chinese si daddy, pilipina naman si mommy. Pero yung araw na mas pinili ni mommy yung lalaki niya, isinantabi ko na siya sa buhay ko.

One-sided-love ito rin ang meron si daddy kay mommy kaya lagi niya akong sinusuportahan sa one-sided-love kao kay Xianelle. Mga bata palang kami, alam na ni daddy na kakaibang treatment ako kay Xianelle dahil nga mahal ko ito. At dahil mahal ko siya, kaya kong patayin lahat ng lalaking umaaligid sa kaniya—with my daddy’s help.

“Hi dad” bati ko at ngumiti. As usual busy pa rin ito, at alam niya kong bakit nandito ako sa bahay ng ganto kaaga—dahil may problema ako.

“Is there a problem son” Tanong niya. Kilalang kilala na ako nito kaya hindi na ako nakakapag sinungaling sa kaniya. “You have a class now. But why are you here”

“I skip my class” diritsong sagot ko. I skip it, dahil nga naiinis ako

“Why?” tanong niya

“Xianelle, mahirap po talaga basta one sided love. Daddy may iba nanaman siyang kasamang lalaki!” paliwanag ko “Kailangang parusahan lahat ng lalaking lumalapit sa kaniya daddy”

“Do you want to kill him too like you do on Jayvee?” tanong niya at tumango ako “No, wala na tayong makukuha kay Xianelle, wala naman sa kaniya yung susi. Also wala na ang mga magulang niya, bago pa man to makapagsumbong sa mga pulis pinatay ko na sila”

“Pinatay mo sila?” natatawa kong tanong “Dad, alam mo ba yung ginagawa mo?”

“Alam ko, dumarami na ang kalaban ko Justin. Kaya kailangan ko silang ubusin. Huwag mo na munang problemahin yung kay Xianelle dahil papatayin din naman natin siya. Isusunod natin siya sa mga magulang niya” sagot nito “Traydor ang mga Santos at kailangan silang turuan ng leksyon. Hindi pa man naisasapubliko na patay na ang mag asawa pero masisiguro kong malalabas talaga yun sa tamang panahon.”

“So, ipapapatay mo talaga si Xianelle?” tanong ko tumango naman ito

“Ako na bahalang pumatay kay Xianelle, at may ipapahanap din ako sayo” sabi niya “Brylle Mondragon”

“Isa sa mga kalaban mo? Papatayin ko rin ba?” tanong ko

“Hindi siya basta bastang kalaban. Secret Agent, muntik niya na ako mahuli, buti nalang nagduda ako kaya hindi ako tumuloy during transaction. Also, hindi ko rin alam ang totoo niyong itsura dahil may suot itong shade at maskara. At yung mukhang yun, hindi namin mahanap kong saang secret department” paliwanag niya “Alam kong magaling kang maglaro ng tago-taguan kaya ipapaubaya ko na sayo ang isnag yun”

“Brylle Mondragon,Sounds great” nakangiti kong sabi

Brylle POV

Ang isang Xianelle binu-bully pala ng fincee niya? Mukhang mahirap ang magiging trabaho ko, knowing that kailangang nas atabi niya na ako palagi. Andito ako ngayon, nakasunod habang naglalakad sila. So yung ibang estudyante nakatingin sakin

“So Brian, 25 ka na pala.” Pagsimula ni  Trixie “Iba talaga basta matured na lalaki”

“Oo nga, ideal na kita” sabi naman ni Janiz mahina lang natawa si Xianelle. Anong meron sa tawa nito? Nang madaanan na namin yung room ng dalawa nagpaalam na ito. Wala pa pala yung room ni Xianelle rito?

“Sige xhan, mauna na kami” Sabi ni janiz

At pumasok na sila sa room. Patuloy lang kami sa paglalakad ng may nakita akong mga sumusunod samin “Malayo pa ba room mo?” tanong ko

“Nasa dulo” sagot niya naman

“Di ka nalang muna papasok now” sabi ko at hinila siya nagtaka naman ito

“At bakit?” tanong nito

“May nakasunod satin, may kailangan ata” sagot ko “Delikado ka ngayon Xianelle”

Isusunod na ba si Xianelle ng kalaban ng pamilya nito sa pagpatay? Kaya ba ginawa akong bodyguard ni Major kasi alam niyang papatayin nila si Xianelle?

“Bakit sila nakasunod?” Tanong niya at huminto

Ganto ba ka bobo ang mga kalaban dahil nagpapahalata silang nakasunod ito? Plus kahit itago nito ang baril halatang armado ito dahil sa puro black nitong damit. Anong klaseng nonsense kaya ito?

Hinila ko si Xianelle papunta sa may gate ng school ng makauei na, dahil nga safe daw yung security ng bahay nila—yun ang sabi ng maid.

Xhan POV

“Brian anong mayroon?” tanong ko rito. Basta basta niya nalang kasi ako hinila papunta sa gate ng school kasi daw may nakasunod samin. Baka may kailangan lang yung mga lalaki kaya sila nakasunod. Pero paglabas namin ng gate, may mga lalaking nakaabang samin at parang inanatay talaga kami.

Asan kaya yung guard dito sa gate at hindi napansin ang mga armadong lalaking to? “Fvck” mura ni Brian. Ano ba kasing nangyayari?

“Xianelle Santos?” tanong nung lalaki tatango na sana ako pero nagsalita si Brian

“Sino ba kayo?Anong kailangan niyo” matapang na sabi nito

“Kailangan namin si xianelle. Kailangan namin siyang mapatay dahil yun Ang utos ng amo namin” Sabi ng boy 1

(Ako?papatayin nila?)

“Magkano ba ang binayag ng boss mo at ti-triplihin ko. Huwag niyo lang akong patayin” mahina kong sabi

Ano bang masama kong ginagawa para may magtangkang patayin ako?

“Pasensiya na bata, pero hindi mo kami mabibili” sagot niya “Ang serbisyo namin ay tanging sa isang tao lang at isa lang ang dapat naming dapitan”

Ano ng gagawin ko?

Brylle POV

Habang nakikipag usap. Si Xianelle sa mga lalaki, naghahanap naman ako ng paraan kung paano namin malulusutan ang 13 ka tao na ito. Isa lang ako paano ko sila malalabanan? Pinalibot ko ang paningin ko, please please anong gagawin ko? Sa pag iisip may nakita akong cctv malapit sa area rito. At parang kuha nito ang mangyayari rito.

“Hindi niyo kami kayang patayin, dahil may cctv na nagkalat sa paligid niyo” sagot ko napatingin namab sila sa mga cctv. At habang abala sila, hinila ko na si Xianelle patakbo papunta sa kotse.

Wala talaga akong choice kung hindi makipag away.

Xianelle POV

Para akong nawala sa sarili nang makita kung anong ginagawa ni Brian, akala ko talaga makakaalis na kami papuntang kotse ng hilain niya ako pero naabutan pa rin kami ng mga kalaban. Tudo protekta niya sakin, nasa likod lang ako nito at nagtatago, hawak naman nito ang isa kung kamayat ang isa ang nakikipaglaban.

Isn’t it too match?

Nakakita Siya ng baril na nasa lapag,pinulot niya ito at pinagbabaril Sila habang kami paatras ng paatras papunta sa kotse ko..

“Sumakay ka na” Sabi niya habang pinagbabaril ang mga kalaban

Papasok na sana ang kotse pero nagulat ako ng pagbukas nito bumungad si manong na duguan at walang malay, para akong nawala sa sarili dahil sa takot. Manong is dead nasa may driver seat siya. Tinapik ko ang sarili ko “It is dream” bulong ko pero hindi ko makumbinsi ang sarili ko, hinawakan ko si manong at nagsimula nang manginig ang kamay ko.

Dahil sa takot, unti unting tumulo ang luha ko “M-manong”naiiyak Kong Sabi

“Ano bang problema mo?sumakay ka na dahil mauubusan na tayo ng bala” sabi ni Brian, halos hindi ko na marinig ang boses niya dahil sa baril

“Brian si manong” bulong ko

Tumingin naman siya kung sino ang tinutukoy ko, wala akong nakitang takot at pag aalala sa mukha nito, para bang sanay na sanay na siyang nakakakita ng patay na tao. “Hawakan mo to” sabi niya at binigay sakin ang baril. Tinanggap ko naman ito “Barilin mo sila”

Ang bigat! Sa subrang taranta ko, binaril ko lang sila ng binaril sa takot. “Pasok ka na” saad nito at tiningnan ko naman ito. Natanggal niya na si manong pero andun pa rin ang dugo sa kotse. Una akong pumasok at sumunod naman ito.

ABANGAN...

“Brian umamin ka nga sakin?” naiiyak niyang sabi “Ano ba talagang nangyayari, bakit gusto nila akong patayin? At yung kausap mo sino baka ba talaga? Ba’t tinawag ka niyang Brylle samantalang Brian ang pagpapakilala mo sakin?!” naiiyak niyang Sabi

A/N: Aamin na ba si Brylle o mas paninindigan nito ang pekeng pagkatao dahil parte ito sa mission niya?

To be continued…