LOGIN"Last day na ng seminar ngayon pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakikita ulit ang dalaga. Saan ba kita matatagpuan? Magpakita ka naman sa akin," kausap ni Kraven sa kanyang sarili.
Biglang lumingon si Kraven dahil parang pamilyar sa kanya ang boses ng nagsasalita. At hindi nga siya nagkamali, ang nagsasalita ay walang iba kundi ang dalagang nakasiping niya nang gabing iyon. Kausap nito ang isang matanda na parang tinutulungan ng babae dahil narinig niyang nagpasalamat ang matanda rito. Nang mapag-isa na ang dalaga ay nilapitan niya ito. "Bakit ka umalis kaagad? Bakit hindi mo ako ginising?" tanong niya sa dalaga kahit nasa likuran pa siya nito. Bigla itong lumingon. "Ikaw?" nagulat na tanong nito sa kanya. "Oo, ako ito... ang lalaking iniwan mo pagkatapos mo akong pagsamantalahan ng gabing iyon," nagbibiro niyang sagot sa dalaga. "Ang kapal, ah!" bulong ng dalaga na narinig niya pa rin kahit mahina ang boses nito. "Joke lang! Medyo nagtatampo lang ako, iniwan mo ako, eh. Ni hindi mo man lang sinabi ang pangalan mo sa akin basta ka na lang umalis," sabi niya sa dalaga. "Oh, that! I'm sorry, nagmamadali na din kasi ako. Wala rin akong nahanap na ballpen at papel kaya hindi ko nasabi ang pangalan ko, eh," sagot ng dalaga sa kanya. "Well, hindi pa naman huli ang lahat. Puwede ka bang maimbitahan mag-dinner? Pumayag ka na, para bawi sa pagtakas mo," nakangiti niyang aya sa dalaga. Hmm, parang nag-iisip pa ito kung papayag ba sa imbitasyon niya o hindi. "Okay, sige. Papayag na ako para sa pagligtas mo sa akin sa gabing 'yon." "Saan mo gustong kumain?" tanong niya sa dalaga. Baka kasi may partikular na kainan itong gustong puntahan. Ikaw na ang pumili. Kahit saan, basta may makakain lang," sagot nito sa kanya na may pilyang ngiti sa mga labi. At bigla niyang naalala ang nangyari sa kanila ng gabing iyon. Iba ang naging pagkakaintindi niya sa sinabi ng dalaga kaya bigla siyang naexcite sa naiisip. Humanda ka sa akin mamaya, sisiguraduhin ko na magmamakaawa kang matikman ko. Biglang gumalaw ang nasa loob ng pantalon niya at tumigas ito, handang-handa nang makipaglaban sa dalaga. Habang nagdi-dinner sila sa isang Chinese restaurant ay napansin ni Kraven na siya lang ang nagku-kuwento tungkol sa buhay niya. Ang dalaga naman ay nakikinig lang sa mga sinasabi niya at sumasagot lang kung tinatanong. Kapag medyo personal na ang itinatanong ni Kraven, bigla nitong nililihis ang usapan at hindi sumasagot. Hinayaan ko na lang, bago lang naman kaming nagkakilala kaya rerespetuhin ko ang gusto niya. Pasasaan ba at malalaman ko din ang totoo. Ang mahalaga, may nakuha na akong larawan niya na puwedeng ipasa kay Nigel, saisip ni Kraven. "So, Miss... ano nga ang pangalan mo? Ahm, may nangyari na sa atin at ngayon ay nagdi-dinner tayong magkasama, baka naman kahit pangalan lang?" nakangiting sabi niya sa dalaga. Tinitigan siya ng dalaga at biglang nagsalita. "Vera. Just plain Vera. No more questions," plain rin na sabi nito sa kanya. Tumango na lang siya at tinititigan niya rin ito. Anong mayroon sa iyo at bakit ang ilap mo? Ang misteryoso ng pagkatao mo. Aalamin ko ang lahat tungkol sa iyo at sana ay darating ang pagkakataon na makita kitang ngumingiti nang masaya, pangako ni Kraven sa sarili. Nang makabalik sila sa silid, muling nag-alab ang kanilang pananabik. Marubdob at malalim ang kanyang mapang-angking halik na buong pusong tinugon ni Vera. Ang mga kamay ni Kraven ay naglalakbay sa braso ng dalaga hanggang sa umabot sa bra nito, malayang pumasok sa loob, pinaikot, at tinanggal ang hook. Saglit siyang lumayo upang hubarin ang bra ni Vera, saka muling hinarap at dinama ang malaya at malambot na balat at ang naninigas nitong nipple. He played with it. Pinipisil, piniga, kaya napaigtad si Vera sa matinding sensasyon na tumatagos hanggang sa kaibuturan nito. Naibuka ng dalaga ang kanyang binti nang maramdaman ang pagkalalaki ni Kraven laban sa kanyang tiyan. Nagkahalo-halo na ang nararamdaman ni Vera nang mga sandaling iyon. Vera let out a sigh, a sigh of need and wanting. "Ahhh..." At pagkuwan ay umuungol na ito sa sarap. Iniwan ni Kraven ang namamaga nitong labi para maglakbay naman pababa sa leeg at sa dibdib na kanina pa nilalamas ng kanyang kamay. He kissed one breast. Parang hindi na dumadaloy nang maayos ang dugo sa utak ng dalaga nang sandaling iyon. Vera grabbed his hair at nigungdong ang mukha ng doktor nang mas madiin sa kanyang suso at naninigas na nipple. He sucked it like a baby, his tongue was teasing and his teeth biting the tip. "Ahhh..." Iba na ang nararamdaman ng dalaga pero hindi naman niya kayang patigilin ang lalaki. Ang sa kanya lang ay sana pansinin din nito ang isa pa niyang suso na naghihintay rin ng kalinga. Inalis ni Kraven ang kamay sa isa nitong dibdib at pinalitan iyon ng kanyang bibig. Ang isa naman niyang kamay ay dahan-dahang dumausdos pababa at paloob sa tinatagong Victoria's Secret panty ni Vera. Napaigtad ang katawan ng dalaga; gumapang ang kuryente sa kanyang kabuuan. Habol nito ang hininga nang mga sandaling iyon. Saka naman iniwan ni Kraven ang dibdib nito at itinuon ang pansin sa kung paano maiaalis ang maliit na tela na nakatakip sa kaselanan ng dalaga. Ibinaba niya iyon nang husto hanggang sa tuluyang mahubad. Nang bumalik si Kraven sa tabi nito, malaya niyang pinaghiwalay ang mga hita ng dalaga. Kikilos na sana si Vera ngunit without a warning ay hinalikan siya ng doktor doon. Napasabunot ang dalaga sa ulo ni Kraven, hindi niya inaasahan iyon. At nang nilalaro na ng lalaki gamit ang kanyang dila ang clitoris ng dalaga, nagpabiling-biling si Vera. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang kanyang ulo dahil sa sarap ng ginagawa sa kanya. Then, he put a finger in her opening. Nanlaki ang mga mata ng dalaga at napaigtad nang husto ang kanyang katawan nang dagdagan pa ito ni Kraven ng isa pang daliri. Kinalikot at pinalabas-pasok niya ito sa kaselanan ng dalaga; tila abot-hanggang langit ang sensasyong iyon. Tumigil si Kraven para lang pala hubarin ang kanyang brief at palayain ang handang-handa nang pagkalalaki. He positioned himself sa paanan ng dalaga, hinawakan ang kanyang ari, at dahan-dahan itong ipinasok sa mamasa-masa at madulas na puke ni Vera. Labas-pasok siya nang dahan-dahan at biglang isinasagad ang kanyang ari sa kaselanan nito. "Ahhh, Doc... ang sarap po," umuungol na sabi ni Vera habang patuloy silang nagpapakasasa sa sarap."Doc, nag-i-spike ang intracranial pressure! Kailangan mo nang mailagay ang clip sa loob ng tatlumpung segundo, kung hindi, puputok iyan!" babala ng anesthesiologist."Katahimikan sa silid," maawtoridad na utos ni Kraven.Pinigilan niya ang kanyang sariling paghinga. Ang bawat kalamnan sa kanyang katawan ay nanigas, maliban sa kanyang kanang hintuturo at thumb. Dahan-dahan, gamit ang isang tumpak na pinihit na millimeter lang ang sukat, ipinasok niya ang clip sa leeg ng pulang lobo.Click.Isang napakahalagang tunog ng paglapat ng titanium clip ang umalingawngaw sa isip ni Kraven. Agad na nawala ang pamumula ng aneurysm; ang daloy ng dugo ay matagumpay na naibalik sa tamang direksyon ng ugat nang hindi ito sumasabog."The aneurysm is secured. Coagulation status is stable," pag-aanunsyo ni Kraven habang dahan-dahang iniaangat ang kanyang mukha mula sa mikroskopyo. Ang kanyang noo ay basang-basa ng pawis, subalit ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa tagumpay. "Simulan ang pagsasara ng
Habang maingat na binubuksan ni Kraven ang utak ng Ruso sa loob ng OR 1, si Vera naman ay nakatayo sa madilim na hallway sa labas ng pinto. Nakasuot pa rin siya ng kanyang nursing scrubs, ngunit ang kanyang kanang kamay ay nakapasok na sa loob ng kanyang jacket, mahigpit na nakahawak sa grip ng kanyang baril.Ang karaniwang abalang hallway ng ospital ay biglang naging tahimik. Ni-lock na ni Janus ang lahat ng pinto ng mga katabing kwarto upang ilikas ang mga karaniwang pasyente, inihihiwalay ang OR wing para sa gyerang magaganap.Narinig ni Vera ang mabibilis ngunit napakatahimik na hakbang ng sapatos mula sa dulo ng pasilyo. Sa tulong ng kanyang peripheral vision, nakita niya ang tatlong lalaking nakasuot ng mga itim na jacket ng mga hospital technician. Ngunit ang kanilang tindig, ang paraan ng paggalaw ng kanilang mga balikat, at ang laki ng kanilang mga katawan ay hindi maitatago ang kanilang pagiging mga elite Russian hitmen."Vera, they are thirty meters away from you," babala n
Eksaktong alas-sais ng umaga nang dumaong ang SUV nina Kraven at Vera sa pribadong paradahan ng mga doktor sa St. Johnson Hospital. Kompleto na ang kanilang suot na disguise bilang si Dr. St. Johnson at Nurse Veronica. Ang lamig ng aircon ng ospital at ang amoy ng alkohol ay agad na pumalit sa init ng kanilang nagdaang gabi.Pumasok sila sa pamamagitan ng isang pribadong elevator na direktang kontrolado ni Janus mula sa bunker."Doc, Vera, naririnig niyo ba ako?" boses ni Nigel ang umalingawngaw sa kanilang mga nakatagong earpieces. "Nasa labas na ng emergency bay ang tatlong ambulansya. Dalawa doon ay mga decoys na may suot na kaparehong security details ng mga mersenaryo ni Drake. Ang totoong Alexei Santiago ay nasa ikatlong ambulansya na papasok sa basement area.""Copy that, Nigel," malamig na sagot ni Vera habang inaayos ang kanyang face mask at ang tagong holster ng kanyang baril sa ilalim ng kanyang nursing scrubs. Ang kanyang mga mata ay pabalik-balik sa pagmamasid sa bawat su
Inikot niya si Vera at marahas na idiniin ang kanyang mga labi sa mga labi nito. Ang halik ay puno ng galit sa darating na panganib, takot na baka ito na ang huling gabi ng kanilang kapayapaan, at isang matinding gutom na tanging si Vera lang ang kayang pumawi. dynamic. Ang mga kamay ni Kraven ay mabilis na pumasok sa ilalim ng damit ni Vera, hinubad ang kanyang t-shirt sa isang iglap, at pinisil ang kanyang mga matitigas at sensitibong dibdib."Kraven... ah..." napa-ungol si Vera, ang kanyang mga kuko ay bumaon sa broad shoulders ng doktor habang marahas din nitong hinubad ang hoodie at pantalon ni Kraven.Ihinagis sila ni Kraven sa kama, ang kanilang mga hubad na katawan ay nagtagpo na parang dalawang nagniningas na bituin sa dilim ng gabi. Walang puwang para sa banayad na romansa ang takot at ang pananabik sa gyerang magaganap bukas ay nagpalabas sa kanilang pinakamabangis na ugali.Inangat ni Kraven ang balakang ni Vera, pinuwesto ang kanyang matigas at nag-aapoy na length sa pagi
Ang pinto ng underground bunker ng Angel Detective Agency ay muling bumukas nang may malakas na tunog ng hydraulic pressure. Sa pagkakataong ito, hindi lang si Nigel ang naroroon. Sa gitna ng malawak na control room, sa tapat ng naglalakihang mga monitor na naglalaman ng blueprints ng St. Johnson Hospital, tatlong matatangkad at makikisig na lalaki ang naghihintay.Sina Janus, Drake, at Brandon. Kasama nina Kraven at Nigel, sila ang limang magkakaibigan na sabay-sabay na lumaki sa mundo ng mararangyang pamilya sa Manila, ngunit bawat isa ay may kani-kanilang tago at delikadong talento.Si Janus, isang bilyonaryong tech prodigy at black-hat hacker na kayang magpabagsak ng gobyerno gamit lang ang isang keyboard. Si Drake, isang dating elite military captain na ngayon ay namumuno sa isang pribadong security firm na binubuo ng mga pinakamabangis na mersenaryo sa bansa. At si Brandon, ang bunso ng pamilya ng mga huwes at politiko, isang tuso at makapangyarihang prosecutor na humahawak sa m
"Sniper! May sniper!" sigaw ng pinuno ng mga bodyguard."Umpisahan na ang gyera, Nigel! Sugod!" utos ni Kraven sa comms sabay kalabit sa kanyang sariling baril.Rat-tat-tat-tat-tat!Biglang gumuho ang pader sa may gate ng pier nang dumaan ang tatlong armored vans ng Angel Detective Agency. Nagpakawala ng sunod-sunod na putok ang mga tauhan ni Nigel, na ikinagulat ng mga goons ng senador.Mabilis na tumalon sina Vera at Kraven pababa mula sa container van gamit ang mga tactical ropes. Bago pa man makalingon ang mga kaaway, nagpakawala si Vera ng tatlong sunod-sunod na putok mula sa kanyang dalawang handgun, na nagpabagsak sa tatlo pang bodyguard na nagbabantay sa kotse ng senador."Protektahan ninyo ako! Alisin niyo ako rito!" sigaw ni Senator Alcantara na nagpapanic na habang gumagapang patungo sa loob ng kanyang bulletproof na kotse.Tumakbo si Kraven kasabay ni Vera, bawat isa sa kanila ay nagpapakita ng pambihirang galing sa paghawak ng armas. Bawat putok ni Kraven ay tumpak, bunga







