LOGINหนูนาได้แต่นิ่งไปเล็กน้อย ใช่สิลูกของเธอต้องมีส่วนผสมของผู้ชาย คนนั้นอยู่แล้ว อย่างน้อยเด็กคนนี้หน้าตาอาจออกทางเธอ แต่ถ้าผิดพลาดเด็กคนนี้อาจจะหน้าเหมือนพ่อของเขา
"แต่ฉันไม่อยากรู้อะ ถ้าเจอกันM-16 ของฉันได้ทำงานแน่"หนูนากำมือแน่น แค้นใจนัก ถ้าวันนั้นไม่เมานะ แม่จะกระโดดถีบขาคู่ให้ดู
"โห้เจ๊นา โหดอะ" แพนเดินเข้าในห้องทำงานของหนูนาเพื่อนำนมมาให้หนูนาดื่ม หนูนาและหนูเล็กหันไปมองผู้ที่มาใหม่ทันที
"ยัยแพนเข้ามาแหกปากสักนิดสิลูก เฮียตก อกตกใจหมด"หนูเล็กพูดทีเล่นทีจริง
"แหมมมมมเฮีย แพนมีมือสักที่ไหนละ อีกมือถือนมของเจ๊นา อีกมือถือเอกสารของเฮียเนี้ย"แพนชูเอกสารของหนูเล็กทันทีเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ เมื่อหนูเล็กเห็นเอกสารในมือของแพนเธอเลยคว้าทันที สำหรับหนูเล็กเอกสารนี้ใครจะเห็นไม่ได้โดยเฉพาะหนูนาผู้เป็นพี่สาว
"เฮียหยิบไวนะจ๊ะ"แพนล้อเลียนหนูเล็ก
"ก็แน่ละสิ สำคัญขนาดนี้"
"เล็ก เอกสารอะไรอะ เจ๊ขอดูบ้างดิ"หนูนามองดูเหตุการณ์มาตลอดเลยอยากรู้ว่าเอกสารคืออะไรถ้าเกี่ยวกับร้านจะได้ช่วยกันจัดการ
"ไม่มีไรเจ๊ เจ๊กินนมไปเลย ไอ้หนูหิวนมแน่แล้ว"หนูนาเบี่ยนเบนความสนใจ
"เจ๊ขอดูหน่อย"หนูนาเริ่มเสียงแข็ง
"ไม่มีไรเจ๊ แค่เกรดที่เรียนเฉยๆ"
"เกรดแกออกแล้วรึ"หนูนาเลิกคิ้วเล็กน้อย หนูเล็กพยักหน้าเพื่อตอบรับอย่างจนใจ
"ฉันอยากดู. เอามาเร็ว"หนูนาแบมือทันที รับเอกสารจากหนูเล็กทันที สายตากลมโตไล่อ่านตัวอักษรทุกตัว ไล่อ่านแล้วอ่านอีก จนริมฝีปากบางอมชมพูอมยิ้มออกมาจนแก้มปริ
"ไอ้เล็ก ไอ้น้องรัก ไม่เสียเเรงที่ฉันทำงานหนักมาตลอด"ร่างของหนูนาลุกจากเก้าอี้เข้าไปกอดหนูเล็กทันที่
"แหมมมมเจ๊ ค่าเทอมตั้งแพงมันต้องเรียนให้คุ้มหน่อยจิ"
"เกียรตินิยมลำดับ1 ถือว่าคุ้ม"
หลังจากที่หนูนาหันไปกอดหนูเล็กแล้วเธอก็เริ่มนึกขึ้นได้ อีกชีวิตนึงเธอก็ลงทุนไปเหมือนกัน
"แพน ของเราละ"
"เจ๊นา ของหนูลำดับสองของห้องจ๊ะ"แพนบอกทันที
"เกรดเฉลี่ยละ"
"3.48จ๊ะ"
"ดีมาก เด็กร้านนี้เก่งจริงๆ"หนูนาอ้าวงแขนเพื่อจะได้กอดแพนไปด้วย หนูเล็กเรียนจบการจัดการ บริหารธุรกิจ ส่วนแพนกำลังเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายวิทย์-คณิต ทั้งสองคนทำให้ภูมิใจมากถึงมากที่สุด
หนูนาปล่อยให้แพนและหนูเล็กเป็นอิสระแล้วเธอก็ได้แต่คิดเรื่อยเปี่อยเธอลูกเธอออกมาจะชอบอาชีพไหนนร้า คุณหมอ คุณครู ตำรวจหรือนักธุรกิจ ขอแค่เป็นคนดีก็พอแล้วอย่าได้นิสัยเสียๆจากคนเป็นพ่อมาก็พอ ดูลักษณะที่เขาทำกับเธอไว้ น่าจะเป็นคนเห็นแก่ได้ คนเห็นแก่ตัว รักสนุก ไม่สนใจคนอื่นแน่ๆ เธอได้แต่ภาวนาลูกของเธออย่าได้แม้แต่เศษเสี้ยวเลย สาธุ
"ฮัดชิ้วว ใครนินทาหะ"ราฟผู้ที่พึ่งอาเจียนเสร็จ เขาได้นอนพักไปไม่กี่ชั่วโมงเองก็จามออกมาทันทีจนตัวโก่ง ชายหนุ่มกระพริบตาสองสามครั้งมือหนาควานหาขนมปังขิงคู่ใจทันทีที่ตนลืมตาตื่น
"ฮัดชิ้วว ใครนินทาหะ"ราฟผู้ที่พึ่งอาเจียนเสร็จ เขาได้นอนพักไปไม่กี่ชั่วโมงเองก็จามออกมาทันทีจนตัวโก่ง ชายหนุ่มกระพริบตาสองสามครั้งมือหนาควานหาขนมปังขิงคู่ใจทันทีที่ตนลืมตาตื่น
รามัณต์ที่เข้ามาพอดีหลังจากที่ราฟบ่นอุบอิบออกมา เขาได้แต่แอบหัวเราะในลำคอ 'หึหึ' ราฟได้ยินเสียงของผู้มาใหม่
"หัวเราะอะไร แกก็เห็นฉันทรมานขนาดไหน แกลองมาเป็นบ้างไหมหะ!!"
"โถ่นายน้อย อารมณ์ขึ้นง่ายจังเลยครับ ผมแค่หัวเราะเอง ครั้งนึงนายน้อยจะป่วยสักที ถ้าจะโทษผมไม่ได้น่า~ อันนี้นายน้อยไม่แข็งแรงเอง"รามัณต์พูดพลางอมยิ้ม
"แก!! ไอ้รามขอให้แกเป็นแบบฉันมั้ง" ราฟได้แต่ชี้หน้าสาปแช่งขอให้บอดี้การ์ดของตนได้รับชะตากรรมแบบเขา
"นายน้อย ถ้านายน้อยแพ้ท้องแทนเมีย ผมก็ไม่เป็นแบบนายน้อยแน่นนอนเพราะชาตินี้ผมจะไม่มีเมีย"
เมื่อราฟได้ยินคำว่า'แพ้ท้องแทนเมีย' หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวาบออกมา ถ้ามีเมียมีลูกจริงๆก็ดีสิ มีเด็กน้อยๆให้ดูแลมีหญิงสาวที่รักให้อ้อน เขาอยากมีชีวิตแบบนี้จัง ยิ่งเป็นเธอคนนั้นยิ่งทำให้เขาพึงพอใจ
ราฟหัวใจเต้นแรง แรงมากเขาได้แต่ฝันกลางวัน เธอคนนั้นนับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ วันที่เขาให้บอดี้การ์ดสืบหา ตามหาเธอ มันแทบไม่ได้เรื่องอะไรเลย ได้แค่รูปที่มาจากกล้องวงจรเท่านั้น
"นายแน่เป็นอะไรครับ เวียนหัวไหมครับ"รามัณต์ถามขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นนายนิ่งไป
"เปล่า นายได้เรื่องเกี่ยวกับหล่อนบ้างไหม"ราฟถามขึ้น
"ถ้านายน้อยหมายถึงเมรีขี้เมา เฮ้ย!! ถ้าหมายถึงสาวไทยคนนั้น ยังไม่มีอะไรเดินหน้าเลยครับ แต่ถ้านายน้อยหมายถึงว่าที่คู่หมั้นที่นายหญิงพามาเธอต้องการแต่งงานกับนายน้อยมากครับ"รามัณต์ตอบ ถ้าถามหายัยเมรีขี้เมาเขากับเดย์จนปัญญาจริง แต่กับผู้หญิงที่นายหญิงหาให้นายน้อยเขาอ่อนใจจริงๆผู้หญิงอะไร ออกหน้าออกตาจะจับนายน้อยท่าเดียว
"ฉันไม่ได้ถามหาแมรี่ ไม่ต้องเอาหล่อนเข้าในชีวิต ฉันไม่ชอบผู้หญิงแบบหล่อน"ราฟเสียงขุ่นทันทีที่บอดี้การ์ดเอยถึงหล่อน หล่อนเป็นผู้หญิงที่ไม่มีความเป็นกุลสตรี ไม่ไว้เนื้อไว้ตัว ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นอาจจะชอบที่สามารถแตะเนื้อต้องตัวง่าย แต่ไม่ใช่เขา ถึงแม้ว่าเขาจะจับเธอคนนั้นกินไปแล้ว แต่ความนิยมของเขาก็ไม่ชอบผู้หญิงแบบแมรี่เลย เขาได้แต่หนักใจทำไมมัมของเขาถึงเห็นแมรี่เป็นเด็กดีขนาดนั้นทั้งๆตัวจริงไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
"ครับนายน้อย นายน้อยนอนพักก่อนนะครับ อย่าเครียดเดียวเป็นหนักกว่าเก่า"ราฟเอนตัวช้าๆเพื่อนอนพักต่อ เขาหลับตาก็คิดถึงแต่เธอคนนั้น เธอเข้ามาในชีวิตไม่ถึง24ชั่วโมง แต่ทำให้หัวใจของเขาเรียกร้องทุกชั่วโมง ทุกห้วงเวลา ทุกลมหายใจ ราฟได้แต่หลับตาเขาต้องเฝ้ารอเธอขนาดไหน ถ้าวันนั้นเขารอเธอตื่นมาก่อนเขาอาจจะได้สานสัมพันธไมตรีกับเธอได้แต่งงานกับเธอ ตอนนี้เธออาจจะเป็นคู่ชีวิตกับเขาแล้วก็ได้ หรือไม่ถ้าเธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่ กำลังเลี้ยงลูกกับเธอ ตอนนี้เขากำลังดูเเลเธออยู่ก็ได้ ตอนนี้เขาสรุปได้สั้นๆว่าเขารักเธอ รักตั้งแต่แรกพบ รักตั้งแต่เขาลืมตาตื่นขึ้นมาเจอเธอโดยบังเอิญ พบกันแบบไม่ได้ตั้งใจ
คารอสเอาตัวเข้าแทรกระหว่างที่ลูกหนูกับเพื่อนกำลังติววิชาเรียนกันอยู่ซึ่งวิชาที่พวกเธอกำลังศึกษาอยู่เขาผ่านมันมาหมดแล้ว"ให้พี่สอนได้นะครับ"คารอสแทนตัวเองด้วยพี่เพื่อจะสร้างความสนิทสนมกับสาวๆรวมถึงคนที่เขารอมาตลอดด้วย"นายมาสอนไม่ได้หรอกนะ""พี่เคยเรียนมาหมดแล้ว""งั้นพี่คารอสสอนเลยค่า"เพื่อนของลูกหนูต่างเห็นด้วยกับชายหนุ่มจนสาวน้อยค้อนสายตาให้เขาทันที ยิ่งเธอเห็นเพื่อนชื่นชมและอ่อยเขาไปด้วยเธอยิ่งไม่ชอบใจ นับวันบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอเริ่มมีสาวๆติดพันไปซะแล้วทุกวันที่บอดี้การ์ดสุดหล่อไปกับลูกหนู เธอมักจะเล่าให้คนในครอบครัวฟังโดยเฉพาะราฟว่าคารอสมักจะอยู่ด้วยตลอดเวลาทั้งเวลาเรียน กิจกรรม เที่ยวกับเพื่อนมักมีเขามาเสริมแทรกเข้าไปทุกทีจนเหมือนอวัยวะที่สามสิบห้าไปแล้ว"ถ้าวันนึงไม่มีเขาหนูจะอยู่ได้ไหม"ราฟถามลูกสาวที่เล่าเรื่องวันนี้จบรวมถึงเรื่องเพื่อนของเธอที่ไปขอชายหนุ่มเป็นแฟนจนเธอนึกเจ็บปวดหัวใจถ้าเขายอมคบกับเพื่อนของเธอ แต่คำตอบของเขามันทำให้หัวใจฟูขึ้นมาเมื่อเขาปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอไป"ได้....มั่งคะ""พ่อว่าเขาก็เป็นคนดีนะ"ราฟพูดออกมาลอยๆที่เห็นลูกสาวมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากตอนแรกไ
โอกาสจากพ่อตามีหรือว่าคารอสจะยอมทำพลาด เขาตอบรับทุกอย่างทันทีที่ผู้ใหญ่ของสาวน้อยดปิดทางให้ เขารักเขาชอบมาตั้งเพียงแค่ไม่มีใครรับรู้แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ปิดเรื่องนี้แล้ว เพียงแค่ทำให้หญิงสาวในฝันรับรักเขาภายในหนึ่งเดือนได้เขาจะได้มีหัวใจที่อบอุ่นสักทีพลางคิดถึงสาวน้อยแต่อีกความคิดที่ยังขัดใจเขาอยู่อีกเรื่องคือ อธิ ชายหน้าจืดที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสาวน้อยของเขาเหลือเกินเห็นทีเขาต้องใช้สิทธิ์ของขอดี้การ์ดกันท่าอีกฝ่ายเสียแล้วลูกหนูที่ได้รับข่าวจากราฟทำให้เธอแทบควันออกหูเมื่อผู้ชายที่เขาเคยช่วยชีวิตเธอไว้ตอนนี้จะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ"ไม่เอานะคะ ผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้""คนของตระกูลคานไม่เคยอ่อนข้อให้ใครแต่เขายอมให้พ่อ พ่อเลยรับเขาเข้าทำงาน""เขาก็มีธุรกิจนี่คะ จะมาตามติดชีวิตหนูทำไมหรือว่าเป็นพวกโรคจิต""ถ้าคนของตระกูลคานโรคจิต พ่อว่าพ่อเป็นโรคจิตมากกว่าเขานะ""ก็พ่อรับแม่นี่คะ อันนี้ถือว่าให้อภัยได้"ราฟเปรียบเทียบตนเองยามที่เขาทำหนูนาท้องและทิ้งให้เธออุ้มท้องคนเดียวจนเขาตามตัวเจอถ้าวันนั้นเขาไม่รีบรวบหัวรวบหางแม่ของลูกป่านนี้ป่านนี้ลูกหนูคงเป็นเลสเบี้ยนตามแม่ของลูกไปแล้ว
ลูกหนูหลุดพ้นจากสายตาคมมาได้แต่ไม่สามารถหลุดความสงสัยของตนเองได้เลย สายตาของเขาการกระทำของเขามันทำให้เธอคิดไปอีกทางราวกับว่าเขากำลังทอดสะพานมาหาเธอ'จีบ'สาวน้อยสะบัดคำนี้ออกจากหัวทันทีที่ตัวเองคิดออกมาแต่อีกนัยกลับคิดถึงเรื่องผลประโยชน์ของครอบครัวแล้วคารอสคนนี้น่าจะเข้าหาเธอเพื่อผลประโยชน์มากกว่า"พี่คิดเหมือนหนูไหม"ลูกหนูถามบอดี้การ์ดส่วนตัวของตนเองกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"คุณหนูคิดอย่างไรครับ""คุณคารอสมาตีสนิทเพราะผลประโยชน์""ผมคิดแบบนั้นเหมือนกัน""ทำไมเขาไม่ไปตีสนิทกับคุณพ่อล่ะ""ถ้าเป็นผม ผมจะตีสนิทกับคุณหนูครับ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว""หมายความว่าอย่างไร""ถ้าคิดในทางที่เลวร้ายคือได้ผลประโยชน์ทางธุรกิจและได้คุณหนูมาเป็นแฟนด้วยครับ""ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคุณคารอสคือคนชั่วเลยนะ""ครับ แต่หน้าที่ของพวกผมคือป้องกันภัยให้คุณหนูไม่ว่าจะมารูปแบบใดก็ตาม""ขอบคุณทุกคนนะ"ลูกหนูได้แต่หาวิธีรับมือเรื่องนี้ถ้าคารอสคนนี้มาวุ่นวายในชีวิตอีกจะทำอย่างไรดี แต่พอเธอคิดหาวิธีสายเรียกเข้าบ่งบอกว่าคนที่โทรมาคือคนที่สามารถช่วยเธอได้"สวัสดีคะพ่อราฟ""พ่อรู้เรื่องวันนี้ของหนูแล้วนะ""...""กลับบ
หลังจากที่สองหนุ่มสาวแยกย้ายกัน บอดี้การ์ดของลูกหนูรายงานเหตุการณ์วันนี้ให้กับราฟ วิลเลียม บิดาของคุณหนูให้รับรู้เรื่องนี้ร่วมถึงคนที่เข้ามาช่วยจนราฟแปลกใจว่าทำไมหมอนั้นถึงยื่นมือมาช่วยลูกสาวของเขา"ลูกหนูปลอดภัยใช่ไหม""ปลอดภัยครับแต่...""คุณคารอสนัดให้คุณหนูทานอาหารเพื่อเป็นการขอบคุณ""ลูกหนูยอมไปรึเปล่า""ยอมไปตามคำขอฝ่ายนั้นครับโดยมีพวกผมคอยอารักขาด้วย""ดี ถ้าอย่างนั้นดูแลลูกสาวของฉันให้ดี อย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด""ครับคุณราฟ"เมื่อราฟรับเรื่องจากบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูกสาวเขาเพียรแต่คิดหาเหตุผลที่ฝ่ายนั้นต้องการจะว่าด้วยเรื่องธุรกิจก็ไม่น่าใช่เพราะฝ่ายนั้นไม่ง้อบริษัทของเขาอยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นอำนาจ หุ้นส่วน อีกอย่างเขาก็ไม่ได้อย่างสนิทสนมกับทางนั้นสักเท่าไหร่"หรือว่า..ไม่ร่าจะใช่"ราฟคิดไปอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่ามันจะเป็นไปได้หรือที่คนของตระกูลคานจะมาตกหลุมรักลูกสาวตัวแสบแต่ถึงเป็นอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมให้ยัยหนูของเขาไปเจอกับปีศาจ 😈 เด็กขาด!ลูกหนูเลือกร้านที่อยู่ข้างถนนตามที่ฝั่งนั้นให้สิทธิ์เธอได้เลือก ความจริงเธอจะนัดเขาไปร้านอาหารหรูแพงก็ได้แต่ด้วยความที่เธอจะได้ตัดปัญหาจึงเลื
ประวัติของลูกหนูถูกสืบค้นแต่มันว่าไม่สุดจนลูกน้องของคารอสได้แต่ประวัติคร่าวๆไปให้เจ้านายของตนด้วยอำนาจของราฟ วิลเลียมที่ต้องการปกปิดประวัติส่วนตัวของลูกสาวแสนสาวจึงทำให้ใครต่อใครต่างถอดใจกับการเข้าหาเธอ"คุณคารอสครับ""ฉันรู้อยู่แล้วว่าพวกนายทำได้แค่นี้ ทางนั้นตั้งใจปกปิดประวัติลูกหนูอยู่แล้ว""ขออภัยครับ""อืม"ใช่ว่าเขาจะถอดใจเสียแต่เพียงเข้าใจสาวน้อยไม่ได้เท่านั้น อีกอย่างตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะต้องทำตามใจจนเอง องค์กรของเขาต้องการผู้นำที่มีประสิทธิภาพอยู่เขาควรจะทำสิ่งนั้นก่อน ส่วนสาวน้อยของเขา เขาจะส่งคนป้องกันพวกหมาหิวโซไม่ให้มาล่วงเกินเธอโดยเฉพาะไอ้หมาหน้าเด็กที่คิดจะเป็นฮีโร่เวลาผ่านไปหลายปีจากสาวน้อยกลับกลายเป็นสาวสวยจนใครๆต่างอิจฉาความสวยของเธอ คนของคารอสยังทำหน้าที่ปกป้องลูกหนูอย่างลับๆเหมือนเดิมตามคำสั่งของคารอส ภาพในชีวิตประจำวันของสาวน้อยถูกถ่ายทอดไปยังคารอสทุกวันราวกับสารคดีเรื่องยาวแต่ตัวแสดงคือหญิงสาวที่เขาหมายปอง แต่ต้องขัดใจในบางครั้งที่ไอ้หนุ่มนั้นมาเกาะเกะน่ารำคาญแต่ยังดีที่มันทำหน้าที่ไล่ชายคนอื่นที่หมายลูกหนูให้บริษัทของเขาคือคู่ค้าของบริษัทวิลเลียมแต่ด้วยควา
ฮีโร่จะทิ้งเธอเพื่อปกป้องคนที่มันรักแต่เขาจะเป็นตัวร้ายที่ทิ้งทุกคนเพื่อปกป้อง 'เธอ' คนเดียวพระเอกจะยอมเสียสละทุกอย่างแม้ตัวจะตายแต่สุดท้ายคนที่ตายคือตัวร้าย...แต่!ตัวร้ายอย่าง ' คารอส คาน ' หรือจะยอมตาย เขาเนี่ยแหละจะยึดนางเอกมาครอบครองเองไอ้ที่ขนานนามกันว่าพระเอกควรคู่กับนางเอกมันมีแค่ในละคร เขาจะทำให้นางเอกมาคู่กับตัวร้ายแทนคารอสยังคิดเสมอว่าคติที่ว่าพระเอกต้องคู่กับนางเอก พระเอกต้องปราบมารร้ายนั้นมันไร้สาระแต่ดูเหมือนว่าคนที่เขาแอบชอบดันอยากเป็นนางเอกรอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยซะนี่สิ แต่บทบาทที่เธอมอบให้เขาคือตัวร้าย ตัวร้ายที่เธอคิดมาตลอดว่ามันต้องแพ้พระเอก ลูกหนู สุดที่รัก วิลเลียมเขาเฝ้ามองเธอตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เหลียวแลมองมาทางเขาเลยสักนิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าจีบเธอเพียงแต่ว่าครอบครัวของเธอกับครอบครัวของเขาไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่ ยิ่งมีบอดี้การ์ดล้อมตัวเธอเอาไว้ด้วยแล้วเขายิ่งเข้าหาเธอได้ยากเท่านั้น"คุณคารอสครับ รถของคุณลูกหนูออกมาแล้วครับ"บอดี้การ์ดหนุ่มคู่ใจบอกกับเจ้านายของตนที่จ้องมองรถคันดังกล่าว"ขับตามไปอย่าให้ทางนั้นรู้ตัว"เสียงเข้มออกคำสั่งให้อีกค







