KABANATA 3: first kiss

“Ms Dela Vega, do you accept him as your husband?” tanong ng pastor sa harapan ko.

Kinakabahan ako, mabuti na lang at walang tao o kahit na isinama si Rowan papunta rito.

Bakit kailangan pa ng ganito kung peke lang naman ang kasal namin di'ba?

“I do” simpleng saad ko at tumingin sa harapan ko kung saan nakatayo si Rowan.

Ano na naman ‘to? Ba't may pa ‘I do’, I do pang nalalaman ang lalaki ‘to. Pwede namang maghire para gawan kami ng pekeng sertipiko. Parang totoo kaming ikinasal ngayon!

Hindi ko na narinig ang sinasabi ng pastor sa harapan ko. Basta narinig ko lang ang ‘I do’ ni Rowan.

“Okay you may now kiss the bride” the pastor said that made me shocked. Gulat na gulat kong nilingon ang pastor at bilog na bilog pa ang mata ko na hindi talaga makapaniwala.

Nagtaka naman ang matandang pastor sa harapan namin batay sa ekpresyon nito, lalo na yung mukha ko.

Dahan-dahang lumapit si Rowan sa'akin na ikinagulat ko.

Wag niyang sabihing sasakyan ko na naman ito?! Gosh!

“Sa noo lang ha” mahinang bulong ko sa kanya ng lumapit siya. Kita ko naman ang malapad na ngiti sa labi niya. Kung wala lang pastor sa harapan namin, malamang sinampal ko na siya.

He carried my face with his big and veiny hand. Akala ko talaga sa noo niya ako hahalikan. Malaking tao kasi ito, kumbaga kailangan ko pang mag-angat ng tingin para lang makita ang mukha niya.

Dahan-dahan niyang inilapat ang labi niya sa noo ko.

Akala ko tapos na, not until—

He kiss me on my lips that makes my cheeks heat. I feel like my world suddenly stopped. Hinalikan niya ako! Magkalapat ang bibig namin habang nakayuko ito.

( *CLICK)

Tunog ng camera dahilan para mabalik ako sa ulirat ko. Hindi ako makagalaw, tanging ang ulo ko lang ata ang gumalaw upang ibaling ang atensyon sa photographer raw namin?

Gosh! Hinalikan niya ako?! Hindi lang yun, may litrato rin kami?!

“Thank you” narinig kong saad ni Rowan sa pastor na ikinatango nito.

Pero ako nakatayo lang at parang nabato sa kinatatayuan ko.

Nakadress lang ako na formal ngayon. Walang kabongga-bongga sa pekeng kasal na ito.

Kung hindi pa ako pinitik ni Rowan sa noo ko, di ko pa namalayan na nasa loob na pala kami ng kotse niya.

“Ninakaw mo ang first kiss ko?!” kahit mahina ang pagkabigkas ko, may diin naman ito para ipaalala sa kanya na galit ako.

Namumula pa rin ako. At mas lalong namula ng mula sa pagkasandal niya, hinarap niya ako na may nang-iinit na pisngi!

“Why? My lips isn't that sweet?” parang lokong tanong niya na ikinakonot ng noo ko sa kanya. Bwesit! Hanggang kailan ba ito titigil sa kakabiro sa akin?!

Iiwas na sana ako ng tingin ng biglang lumiko ang daan na parang muntik na kaming mabangga.

Agad akong nasubsob kay Rowan. Ang masaklap pa d'on, muling naglapat ang labi namin.

Nakatukod ang kamay niya sa likod ko. Pero di inaasahang nasalo niya ulit ang bibig ko.

Agad akong bumitiw sa labi niya. Pinaalis ko ang kamay niya na nakatukod sa likod ko. Umiwas ako ng tingin. Hinahawakan ang labi na parang ninakaw ulit ang first kiss ko. Pero kanina pa nangyari yun.

Bakit naman niya ako hahalikan? I mean, aksidente lang yun. Pero tang*na! Kaya niyang iwasan yun! Nananadya ba siya.

Tumingin ulit ako sa kanya. Nanlilisik ang mga mata ko habang pinapatay siya sa isip ko.

Bwesit! Kahit boss kita papatayin kita!

“Nanadya ka ba—”

Di ko na natapos ang sasabihin ko nang lumiko ulit sa kanan ang sasakyan.

At sa pangatlong beses. Magkadikit ulit ang bibig namin.

Nanlaki ulit ang mga mata ko at tinulak ang dibdib niya.

Nag-iwas na ako ng tingin. Ramdam ko na naman na parang sasabog na ang pisngi ko sa kanya. Bwesit! Gusto ko na lang magpalamon ng buhay!

Narinig ko ang tawa ng lalaking nagmamaneho ngayon. Siya rin yung lalaking nagpicture kanina sa akin ni Rowan!

Aba! Siya pala ang nanadya?! Hindi ko alam na may kasama pala itong si Rowan.

Hindi ko na narinig na nagsalita si Rowan. Parang natahimik rin ito. It was unexpectedly. Shit! I just want to burried alive! This is so embarrassing!

Hindi lang ang oras na to ang nakakahiya. Pati na rin kanina, pinakilala ba naman ako sa lahat ng kasambahay na magiging asawa niya na ako! Nakakahiya! Kakagising ko pa lang at agad na niya akong pinabihis ng bagong bili niyang dress na sleeveless, mahaba iyon.

Wala akong narinig na kahit anong reklamo o chismis galing sa mga kasambahay. Bagkus ay cinomplement pa ako ng mga ito habang kumakain ako ng almusal. Bagay raw kami ni Rowan? Doon pa lang ay nabulunan na ako sa kinakain ko.

Pinagbawalan rin ako ni Rowan na bawal raw akong magtrabaho. Loko, e maid niya lang naman ako!

Naiinis ako ngayon. Di ko alam kung inis nga ba ang nararamdaman ko ngayon.

Sumubsob ako sa gilid ng upuan ko sa sasakyan niyang SUV ata ‘to. Mapera talaga itong boss ko, or should I calm him… my husband?

Anong husband? Peke nga pala ang kasal. Bakit ko ba ito pinagpapatansyahan?

Kanina pa hindi umuupa ang init sa pisngi ko. Malamang nasa tabi ko siya.

I can't take this embarrassing anymore! Sobrang nakakahiya.

Mabuti na lang at hindi mabaho ang hininga ko.

Ayaw ko man aminin, pero masasabi kong mabango ang hininga niya, mainit rin.

The heat in my cheeks didn't vanish, because still, he was at my side. Katabing-katabi.

Nakatuxedo pa ito. Kala mo naman totoo ang kasalang ito.

Mukha na ba akong mapera? Dahil nagawa kong tanggapin ang alok niyang pekeng kasal? Pero di naman yun yung intensyon ko. Gusto ko lang na kumuha sa pera na iyon para sa ‘utang’ ko sa magulang ko.

Pagtatrabahuhan ko ulit ang pera at ibabalik sa kanya.

I'm not that gold-digger girl. I just want a peace.

Pagkadating namin sa mansyon ay dali-dali rin ang pagbaba ko sa kotse.

Nagulat pa nga ako eh. Parang may event sa mansyon niya.

Maraming handa, may nga desinyo na parang… kasal?

Halatang-halata na parang may ikinasal talaga. At walang iba… kundi kami ni Rowan?

O hindi talaga kasal ang pinaghandaan? Hindi naman kasi importante ang araw na to para sa akin e.

Para sa akin. Ito ang PINAKA nakakahiyang araw na nangyari sa buhay ko!

Wala akong pakialam sa party-party na yan. Pumasok ako sa kwarto ko at doon ibinuhos sa unan ang nararamdaman ko at nais kong gawin kanina. Ang sumigaw…