LOGINMuling nagpakasal ang ina ni Reign—at kasabay noon, bumalik ang damdaming matagal na niyang kinalimutan. Sa mansyon ng bagong asawa ng kanyang ina, muli niyang hinarap ang lalaking minsan nang naging buong mundo niya. Si Michael— ang lalaking minahal niya bago pa ito naging bawal. Ngayon, isa na siyang kasalanang hindi dapat lapitan. Isang pagnanasa na kailangang tanggihan. Habang pilit niyang nilalabanan ang nararamdaman, mas lalo naman siyang nahuhulog sa lalaking hindi niya dapat mahalin. Dahil kung minsan, kung ano pa ang bawal, siya ring pinakamasarap tikman. He’s the sin she can’t stop craving.
View MorePROLOGUE
⚠️ R21 | Mature Content Warning
This story contains explicit sexual scenes, strong language, and sensitive themes. Reader discretion is strongly advised.
REIGN’S POV
Habang umaakyat ako sa hagdan, ramdam ko na may sumusunod sa akin.
Pero hindi ako lumingon.
Pagdating ko sa itaas ng mansyon, bigla akong hinila ni Michael papasok sa silid ko. Mabilis niyang tinakpan ang bibig ko bago pa ako makagawa ng kahit anong ingay.
“Shhh,” bulong niya sa mismong tainga ko.
Yumuko siya at idinampi ang labi niya sa labi ko—marahan, hindi nagmamadali, para bang kami lang ang nagmamay-ari ng gabi.
Gumapang ang kamay niya sa loob ng blouse ko, marahang pinisil ang dibdib ko. Parang tumigil ang mundo ko sa isang iglap.
“Ughhh, Michael…” mahina kong ungol.
“Louder,” bulong niya.
Muli niya akong siniil ng halik—mula sa labi pababa sa leeg. Ramdam ko ang bawat dampi, bawat halik na nag-iiwan ng init sa balat ko.
Uminit ang pisngi ko nang kunin niya ang kamay ko at idinampi iyon sa matigas na ari niya.
“Michael—” nanginginig ang boses ko.
“You kept me waiting for so long,” mapang-akit niyang bulong sa tainga ko.
“Sorry,” mahina at nahihiyang sagot ko.
Inangat niya ang baba ko. “Look at me.”
Sumunod ako. Muling naglapat ang mga labi namin—ngayon ay kusa na akong sumasabay sa halik at galaw niya.
Hinila niya ang katawan ko papunta sa kama.
“Let’s begin,” bulong niya. “Before we get caught.”
Tumango ako. Muling naglapat ang mga labi namin.
Dahan-dahan niyang hinubad ang blouse ko at itinapon iyon sa tabi. Mabilis niyang kinalas ang bra ko bago bumaba ang mukha niya at idinampi ang bibig sa dibdib ko. Nilalaro ng dila niya ang isa habang marahang nilalamas ang kabila.
“Ughhhh! Michael!” napalakas ang ungol ko, tuluyang nakalimutan ang takot na may makarinig.
Bumaba ang mga halik niya sa tiyan ko hanggang marating ang pagitan ng mga hita ko. Napakapit ako sa buhok niya nang dumampi ang dila niya sa namamasang hiyas ko. Hindi ko napigilan ang pag-angat ng katawan ko sa kama sa tindi ng sensasyon.
“Ughhhh, Michael… ipasok mo na!” nanginginig kong utos.
Napangisi siya habang inilalapit ang kanyang matigas na pagkalalaki. Ngunit sa halip na sundin agad ang daing ko, marahan lamang niyang pinadama ang kanyang presensya. Bawat sandali ay lalong nagpapataas ng init sa katawan ko, dahilan para mapaliyad ako sa kama, lunod sa tensyong namamagitan sa aming mga katawan.
“Mmm… you’re mine, baby. Only mine,” bulong niya sa tainga ko.
Kasabay ng marahang kàdyot, bumilis ang ritmo. Mas lumalim. Mas dumidikit. Ramdam ko ang init ng bawat galaw hanggang halos mawalan na ako ng ulirat sa sarap.
“Ughhhh, Michael… I’m cúmming!” nanginginig kong ungol.
“PǗTANG INA!”
Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong silid.
Napalingon ako.
Nakita ko si Mama sa pintuan—nanlalaki ang mga mata, nanginginig sa galit, mahigpit na hawak ang doorknob na tila anumang oras ay mababali.
“Mga baboy kayo!” sigaw niya habang papalapit sa amin. Hinampas niya si Michael sa balikat at braso, saka ako.
“Magkapatid kayo!”
“Hindi kami magkapatid!” sigaw ni Michael. Agad niyang sinangga ang paghampas ni mama na dapat ay sa akin tatama.
“Oo! Hindi kayo bloody related!” balik ni Mama. “Pero sa mata ng mga tao—sa mata ng batas—magkapatid kayo!”
Napahawak siya sa dibdib, hinihingal at nanginginig.
“Ikaw, babae ka!” sigaw niya sa akin. “Pinag-aral kita. Lahat ginawa ko para mabigyan ka ng disenteng buhay—tapos ito lang ang igaganti mo sa akin?!”
“Ma… tama na! Nasasaktan ako!” umiiyak kong daing.
Pero hindi siya huminto. Hinila niya ako sa buhok, palayo kay Michael.
“Enough!” sigaw ni Michael habang itinutulak palayo ang kamay niya. “You don’t have the right to hurt her!”
“Kung hindi ako, sino’ng may karapatan sa kanya? Ikaw?” sigaw ni Mama.
Nanahimik si Michael. Nakatingin lang siya sa akin habang yakap ko ang sarili ko.
“Anak ko ’to, Michael!” sigaw ni Mama. “At ikaw? Stepbrother ka lang!”
“Kaya wala kang karapatang pigilan ako sa kung paano ko siya gustong disiplinahin!”
“Bakit—ni minsan ba pinakinggan mo siya?” putol ni Michael, galit na galit. “Inalam mo ba kung anong gusto niya? Kung anong nararamdaman niya?”
Napakuyom ang kamao ni Mama.
“So please, tita. Stop pretending you know what’s best for her,” dagdag ni Michael, huminga nang malalim.
“Dahil mula noon hanggang ngayon, sarili mo lang ang iniisip mo!”
“Ano’ng sinabi mo—”
Akmang sasampalin niya si Michael—
Nang biglang may sumipa sa pinto.
“Enough.”
Tumigil ang lahat.
Nakatayo si Daddy sa pintuan—malamig ang tingin, walang emosyon.
“Fix this mess. Now.”
Tahimik ang lahat habang nagsalita siya.
“In thirty minutes, darating ang press para sa interview. Tayo ang gagawaran ng Exemplary Family of the Year. Isa tayo sa mga pamilyang tinitingala ng karamihan. Kaya umayos kayo.”
Walang lingon-lingon, umalis siya ng silid, kasunod si Mama.
“Baby—” tawag ni Michael.
Pero hindi ko siya pinansin.
Naiwan akong mag-isa sa silid—yakap ang sarili, nanginginig sa takot at kahihiyan.
“Exemplary Family of the Year,” bulong ko habang napapailing.
“Nakakasuka.”
Pinunasan ko ang luha sa pisngi ko.
Hindi kailanman sumagi sa isip ko na darating ang araw na bawal ko nang mahalin ang lalaking malaya kong minamahal noon.
Unti-unting tumulo ang luha ni William habang mahigpit niyang hawak ang sulat. Hindi na niya namalayang lumapit na pala si Reign. Wala itong sinabi. Dahan-dahan lang siyang yumakap kay William mula sa likod. Mas lalo pang bumigat ang dibdib ni William. Marahan niyang hinawakan ang mga kamay ni Reign na nakayakap sa kanya. "Sweetheart..." garalgal ang boses niya. "Hmm?" "Alam mo ba..." napabuntong-hininga siya. "Natatakot ako noon na magkaroon ako ng sariling pamilya." Napatingin si Reign sa asawa niya. "Kaya nga kahit anong pilit sa 'kin ni Granny na makipag-date ako at mag-asawa na, hindi ko ginawa." Mas lalo siyang napayuko. "Natatakot ako, Sweetheart. Dahil hindi ko naman alam kung paano mag-alaga ng magiging pamilya ko." Mahigpit niyang ipinikit ang mga mata. "Dahil growing up, hindi ko naman talaga naranasan 'yon." Muling tumulo ang luha niya. "Dahil wala akong parents na kasama habang lumalaki ako." Huminga siya nang malalim. "Mabuti na lang...
Pagkaraan ng halos dalawang oras, muling bumalik si Jack sa opisina. Kumatok muna ito bago marahang binuksan ang pinto. "Boss." Agad namang nag-angat ng tingin si William. Bahagya pa niyang hinimas ang sentido habang inaayos ang pagkakaupo. "I hope it's good news." Napabuntong-hininga si Jack. "Hindi ko alam kung matutuwa ka o lalo kang mababahala." Lumapit siya sa mesa ni William at inilapag ang tablet na dala niya. "Nacheck ko na ang loob at labas ng paligid ng sementeryo, Boss, pero wala talagang CCTV sa lugar na 'yon. Kahit nga mga streetlight, basag eh!" Mariing napakuyom ng kamao si William. "Pero..." Napatingin siya kay Jack. "May convenience store malapit sa sementeryo." Mabilis niyang binuksan ang video. Lumabas sa screen ang ordinaryong kuha sa harap ng convenience store. May mga taong pumapasok at lumalabas. May ilang sasakyang dumaraan. Tahimik lang silang nanood. "Wala naman..." Mahinang bulong ni William. Biglang pinindot ni Jack ang pause. "Boss..."
Maaga pa lang, bumangon na si William at nag-ayos ng sarili. Tahimik siyang nakaharap sa salamin habang inaayos ang cuff ng long sleeves niya. "Saan ka pupunta?" Napalingon siya sa kama. Bahagyang nakabangon na si Reign habang kinukusot pa ang mga mata. "Good Morning!" Nakangiting bati niya dito. “Pupunta ko sa company Sweetheart.” Kunot-noo namang napatitig si Reign sa kanya. "Akala ko ba, kapag one year old na ang kambal saka ka babalik?" Natatawa niyang tanong. "Naghihirap na ba tayo?" Bahagyang natawa si William. "Of course not." Unti-unting bumangon si Reign saka lumapit sa kanya. Kinuha niya ang necktie nito at marahang isinukbit sa leeg ni William. "Eh, bakit ka aalis?" halos pabulong niyang tanong habang inaayos ang necktie nito. Bahagya siyang tumingala at mahigpit na yumakap kay William. Sinasadya niyang idikit ng husto ang katawan niya rito. “Sweetheart…” bulong ni William. Ilang minutong hindi gumalaw si Reign, hanggang sa unti-unting dumulas pabab
Kinagabihan… Nakaupo si William sa garden ng mansyon. “Daddy, kape?!” Nag-aalangang tanong ni Reign habang papalapit sa kanya. Tumango lang si William. Akmang uupo si Reign sa tabi nito, pero bigla siyang hinatak ni William paupo sa kandungan niya. “D-daddy…kumusta? Anong nangyari sa presinto kanina?” Napabuntong-hininga si William.“Huwag mo nang isipin ‘yon Sweetheart.” Nakangiting sabi nito. “Huwag isipin?” Mapaklang sagot ni Reign. “Alam mo, sa tuwing sinasabi mo ‘yan… mas lalo lang akong napapaisip. Alam ko, ayaw mo ‘kong mag-alala pero— deserve ko namang malaman kung anong nangyayari, o kung anong ginagawa mo ‘di ba?”Mahigpit siyang niyakap ni William. “Shh… tama na, sabi nga ni Mama bawasan natin ang pag-o-overthink ‘di ba?” “Paano ako, hindi mag-o-overthink kung hindi ka naman nagsasabi sa ‘kin?” Unti-unting tumulo ang luha ni Reign. “P-pwede bang maging-transparent tayo sa isa’t isa?” tanong ni Reign. Dahan-dahang lumapit ang mukha nito sa mukha ni Reign at masuyo
Saglit na natigilan si William. “Sweetheart, let’s go outside. Doon tayo mag-usap—” “Bakit kailangan pang lumabas kung pwede naman nating pag-usapan dito sa loob?” Napabuga ng hangin si William. Ngayon lang niya nakitang magalit si Reign, at hindi rin niya alam kung ano ang ikinagalit nito sa ka
Dahan-dahang lumapit si Cassandra kay David saka siya niyakap nang mahigpit mula sa likod. “Hindi ba’t ito naman talaga ang gusto mo?” malambing niyang bulong habang marahang hinihimás ang dibdib nito. “Ang makasama ako… kami ni Manang Sabel… Ngayong wala na sina Michael at Tita Leona… kami na ang
A/N: This chapter contains sensitive themes involving trauma, violence, blood, and disturbing psychological scenes. Please read with care, especially if these topics may be triggering for you. Your peace of mind comes first. 🖤 “B-bakit ako?” nahihiyang tanong ni Reign. “Kailangan bang may ras
“Ma’am! Ma’am!” sunod-sunod na tawag ng medic habang hinahawakan ang pulso ni Leona. “Ma’am, naririnig n’yo ba ’ko?” tanong nito, pero walang response si Leona. Agad siyang sinalo ng dalawang tauhan at maingat na inihiga sa sahig. Kumalat ang tensyon sa loob ng mansyon habang nag-uunahan sa paglap












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore