LOGINMuling nagpakasal ang ina ni Reign—at kasabay noon, bumalik ang damdaming matagal na niyang kinalimutan. Sa mansyon ng bagong asawa ng kanyang ina, muli niyang hinarap ang lalaking minsan nang naging buong mundo niya. Si Michael— ang lalaking minahal niya bago pa ito naging bawal. Ngayon, isa na siyang kasalanang hindi dapat lapitan. Isang pagnanasa na kailangang tanggihan. Habang pilit niyang nilalabanan ang nararamdaman, mas lalo naman siyang nahuhulog sa lalaking hindi niya dapat mahalin. Dahil kung minsan, kung ano pa ang bawal, siya ring pinakamasarap tikman. He’s the sin she can’t stop craving.
View MorePROLOGUE
⚠️ R21 | Mature Content Warning
This story contains explicit sexual scenes, strong language, and sensitive themes. Reader discretion is strongly advised.
REIGN’S POV
Habang umaakyat ako sa hagdan, ramdam ko na may sumusunod sa akin.
Pero hindi ako lumingon.
Pagdating ko sa itaas ng mansyon, bigla akong hinila ni Michael papasok sa silid ko. Mabilis niyang tinakpan ang bibig ko bago pa ako makagawa ng kahit anong ingay.
“Shhh,” bulong niya sa mismong tainga ko.
Yumuko siya at idinampi ang labi niya sa labi ko—marahan, hindi nagmamadali, para bang kami lang ang nagmamay-ari ng gabi.
Gumapang ang kamay niya sa loob ng blouse ko, marahang pinisil ang dibdib ko. Parang tumigil ang mundo ko sa isang iglap.
“Ughhh, Michael…” mahina kong ungol.
“Louder,” bulong niya.
Muli niya akong siniil ng halik—mula sa labi pababa sa leeg. Ramdam ko ang bawat dampi, bawat halik na nag-iiwan ng init sa balat ko.
Uminit ang pisngi ko nang kunin niya ang kamay ko at idinampi iyon sa matigas na ari niya.
“Michael—” nanginginig ang boses ko.
“You kept me waiting for so long,” mapang-akit niyang bulong sa tainga ko.
“Sorry,” mahina at nahihiyang sagot ko.
Inangat niya ang baba ko. “Look at me.”
Sumunod ako. Muling naglapat ang mga labi namin—ngayon ay kusa na akong sumasabay sa halik at galaw niya.
Hinila niya ang katawan ko papunta sa kama.
“Let’s begin,” bulong niya. “Before we get caught.”
Tumango ako. Muling naglapat ang mga labi namin.
Dahan-dahan niyang hinubad ang blouse ko at itinapon iyon sa tabi. Mabilis niyang kinalas ang bra ko bago bumaba ang mukha niya at idinampi ang bibig sa dibdib ko. Nilalaro ng dila niya ang isa habang marahang nilalamas ang kabila.
“Ughhhh! Michael!” napalakas ang ungol ko, tuluyang nakalimutan ang takot na may makarinig.
Bumaba ang mga halik niya sa tiyan ko hanggang marating ang pagitan ng mga hita ko. Napakapit ako sa buhok niya nang dumampi ang dila niya sa namamasang hiyas ko. Hindi ko napigilan ang pag-angat ng katawan ko sa kama sa tindi ng sensasyon.
“Ughhhh, Michael… ipasok mo na!” nanginginig kong utos.
Napangisi siya habang inilalapit ang kanyang matigas na pagkalalaki. Ngunit sa halip na sundin agad ang daing ko, marahan lamang niyang pinadama ang kanyang presensya. Bawat sandali ay lalong nagpapataas ng init sa katawan ko, dahilan para mapaliyad ako sa kama, lunod sa tensyong namamagitan sa aming mga katawan.
“Mmm… you’re mine, baby. Only mine,” bulong niya sa tainga ko.
Kasabay ng marahang kàdyot, bumilis ang ritmo. Mas lumalim. Mas dumidikit. Ramdam ko ang init ng bawat galaw hanggang halos mawalan na ako ng ulirat sa sarap.
“Ughhhh, Michael… I’m cúmming!” nanginginig kong ungol.
“PǗTANG INA!”
Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong silid.
Napalingon ako.
Nakita ko si Mama sa pintuan—nanlalaki ang mga mata, nanginginig sa galit, mahigpit na hawak ang doorknob na tila anumang oras ay mababali.
“Mga baboy kayo!” sigaw niya habang papalapit sa amin. Hinampas niya si Michael sa balikat at braso, saka ako.
“Magkapatid kayo!”
“Hindi kami magkapatid!” sigaw ni Michael. Agad niyang sinangga ang paghampas ni mama na dapat ay sa akin tatama.
“Oo! Hindi kayo bloody related!” balik ni Mama. “Pero sa mata ng mga tao—sa mata ng batas—magkapatid kayo!”
Napahawak siya sa dibdib, hinihingal at nanginginig.
“Ikaw, babae ka!” sigaw niya sa akin. “Pinag-aral kita. Lahat ginawa ko para mabigyan ka ng disenteng buhay—tapos ito lang ang igaganti mo sa akin?!”
“Ma… tama na! Nasasaktan ako!” umiiyak kong daing.
Pero hindi siya huminto. Hinila niya ako sa buhok, palayo kay Michael.
“Enough!” sigaw ni Michael habang itinutulak palayo ang kamay niya. “You don’t have the right to hurt her!”
“Kung hindi ako, sino’ng may karapatan sa kanya? Ikaw?” sigaw ni Mama.
Nanahimik si Michael. Nakatingin lang siya sa akin habang yakap ko ang sarili ko.
“Anak ko ’to, Michael!” sigaw ni Mama. “At ikaw? Stepbrother ka lang!”
“Kaya wala kang karapatang pigilan ako sa kung paano ko siya gustong disiplinahin!”
“Bakit—ni minsan ba pinakinggan mo siya?” putol ni Michael, galit na galit. “Inalam mo ba kung anong gusto niya? Kung anong nararamdaman niya?”
Napakuyom ang kamao ni Mama.
“So please, tita. Stop pretending you know what’s best for her,” dagdag ni Michael, huminga nang malalim.
“Dahil mula noon hanggang ngayon, sarili mo lang ang iniisip mo!”
“Ano’ng sinabi mo—”
Akmang sasampalin niya si Michael—
Nang biglang may sumipa sa pinto.
“Enough.”
Tumigil ang lahat.
Nakatayo si Daddy sa pintuan—malamig ang tingin, walang emosyon.
“Fix this mess. Now.”
Tahimik ang lahat habang nagsalita siya.
“In thirty minutes, darating ang press para sa interview. Tayo ang gagawaran ng Exemplary Family of the Year. Isa tayo sa mga pamilyang tinitingala ng karamihan. Kaya umayos kayo.”
Walang lingon-lingon, umalis siya ng silid, kasunod si Mama.
“Baby—” tawag ni Michael.
Pero hindi ko siya pinansin.
Naiwan akong mag-isa sa silid—yakap ang sarili, nanginginig sa takot at kahihiyan.
“Exemplary Family of the Year,” bulong ko habang napapailing.
“Nakakasuka.”
Pinunasan ko ang luha sa pisngi ko.
Hindi kailanman sumagi sa isip ko na darating ang araw na bawal ko nang mahalin ang lalaking malaya kong minamahal noon.
Agad namang kumalas sa pagkakayakap si William kay Reign. At walang ganang napaupo ito sa kama. “Kung ’yan ang gusto mo… hindi naman kita pipigilan basta ipangako mo sa ’kin na magiging masaya ka sa kanya,” basag ang boses na sagot ni William sa kanya. “Joke lang!” natatawang sabi ni Reign saka nag-peace sign. “Sweetheart!” nakasimangot na sabi ni William habang masama ang tingin sa kanya. Agad namang umupo si Reign sa kandungan niya saka marahang hinaplos ang mukha ni William. “Kahit payagan mo pa ’kong umatras... ikaw pa rin ang pakakasalan ko, Wil,” malambing na sabi niya. Hindi agad sumagot si William. Tahimik lang itong nakatingin sa kanya. “Galit ka?” “Hindi.” “Sinungaling.” Napabuntong-hininga si William saka marahang hinawakan ang kamay niya. “Natakot lang ako.” Bahagyang natigilan si Reign. “Natakot?” Tumango si William. “Sa tuwing sinasabi mo na huwag muna nating ituloy ang kasal, na kung puwede ka pa bang umatras, pakiramdam ko anumang oras iiwan mo ’ko.”
Pababa pa lang ng sasakyan, hindi na mapigilan sa paglaláplápán sina Michael at Sylvia.“Naku po! Diyos ko!” gulat na napa-sign of the cross pa ang matandang babaeng kapitbahay ni Sylvia na nakakita sa kanila. “Ay talaga nga namang dito pa sa kalsada nagláplápan ang mga ’to,” inis na sabi niya. “Hoy! Sa loob niyo nga gawin ’yan! Hindi ba kayo nahihiya!” hiyaw niya sa dalawa, pero parang walang narinig ang mga ito at tuloy pa rin sa ginagawa nila.Nang makapasok sa bahay, marahan siyang iniupo ni Michael sa mesa. Mahigpit namang napakapit si Sylvia sa batok ni Michael habang nakasubsob ito sa dibdib niya, nilalaro ng dila ang isa habang marahas na nilalamás naman ang kabila.“Ughhh, Michael, ganyan nga!” tila nawawala na sa katinuan na ungól ni Sylvia.“Gusto mo ’to?!” malalim ang paghingang bulong ni Michael sa tainga niya.“Yes, babe! Ang sarap!” hinihingal na sagot ni Sylvia.Napapaliyad si Sylvia habang mahigpit ang pagkakasabunot niya kay Michael. “Ughhh, fúck! Ang sarap mong kuma
“I’m Sylvia,” sabay lahad nito ng kamay niya. Bahagyang tumango si Reign. “Reign,” pakilala niya saka magalang na nakipag-shake hands sa kanya. “Sorry kung nakaabala ako ha.” “It’s okay. Ano pong sadya niyo?” nakangiting tanong ni Reign. Ngumiti si Sylvia bago inilapag sa mesa ang isang maliit na sketch. “Magpapagawa sana ako ng customized wedding ring.” Agad na umupo si Reign sa tapat nito. “Sige po. Anong design po ang gusto niyo?” “Simple lang.” Inabot ni Sylvia ang papel. Tahimik iyong pinagmasdan ni Reign. “Combination po ng pearl at gold?” “Yes.” Tumango si Reign habang sinusuri ang detalye. “Tapos po may engraving?” Ngumiti si Sylvia. “Yes.” “Ano po ang ipapalagay?” Bahagyang natahimik si Sylvia na para bang nag-iisip. Ilang saglit pa, ngumiti ito at tumitig kay Reign. “Michael & Sylvia.” Natigilan si Reign. Parang may kung anong kumirot sa dibdib niya. Unti-unti siyang napatingin kay Sylvia. “Sorry?” mahinang tanong niya. “Michael & Sylvia,” ulit nito
“Ma…” mahinang tawag niya. “Ang sabi ko… sino ang kausap mo?” Dahan-dahang ibinaba ni Leona ang tawag. Lumapit siya kay Reign at iginaya ito paupo sa kama. “S-si… Josef. ‘Yung sa event, naalala mo pa ba?” Dahan-dahang tumango si Reign. “B-bakit niya tinatanong kung nasaan ka?” Sandaling natahimik si Leona, parang pinag-iisipan ang isasagot. “Anak, baka nag-aalala lang. Alam mo naman ang nangyari sa mansyon ng Lucero, ’di ba? Saka… hindi na rin iba si Josef sa ’kin anak. He’s a friend.” kalmadong sagot nito. Napabuntong-hininga si Reign habang nakatingin kay Leona na para bang hindi pa rin kumbinsido. “Kaibigan ba o… may something?” mahinang dagdag niya. “Reign,” mahinahong saway ni Leona, “wala ’yon.” Pero hindi pa rin makampante si Reign. “Ma, wala namang problema kung makikipag-kaibigan ka, pero— kung magkaka-stepfather ulit ako tapos kasing sama o mas masama pa kay David, ayoko na Ma… hindi ka pa ba nadadala sa mga nangyayari sa atin ngayon?” Napatigil si Leona. Dahan-
REIGN’S POV Huminga ako nang malalim. “Proud po. Siyempre. Malaking bagay ang maging bahagi ng pamilyang ito.” Bahagyang dumidiin ang kamay ni Michael sa likod ko. “Single ka ba ngayon, Miss Reign?” Biglang tumahimik ang buong sala. Ramdam ko ang mga camera na nakatutok sa mukha ko. Mariin kong
REIGN’S POVKusang bumaling ang mukha ko ng lumagapak sa mukha ko ang palad ni Mama. “Kahit kailan talaga hindi ka nag-iisip eh ‘no?” Nanggagalaiting aniya. “Kung hihiwalayan ko siya, tingin mo? Makakapag stay pa tayo dito sa mansyon?” Mariin niyang hinatak ang buhok ko. “Malamang hindi na ‘di ba?
MICHAEL’S POV Nakaramdam ako ng pagkapahiya sa mga sinabi ni William, pero mas lalo lang akong nainis nang umupo ulit si Reign sa pwesto niya—at ipinagpatuloy ang pagkain, na para bang wala ako sa harap niya. “Date?” malamig kong tanong kay Reign. Hindi siya sumagot. “Michael,” mahinang sambit n
REIGN’S POVBahagya akong natigilan. Seryoso ba siya? Makikipag-date talaga siya kay Cassandra? Napayuko ako at napakagat nang madiin sa ibabang labi. “What are you waiting for?” malamig na tanong ni Michael, nakatingin sa akin na parang nagbabantay. Seryoso talaga siya. Nanginginig ang mga kamay












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore