Share

Kabanata 5

Author: inksigned
last update Huling Na-update: 2025-10-23 18:40:27

I blew out the candle before I hugged my mom.

“Happy sweet sixteen, Ely!” maligalig na bati ni Rina, saka pinaputok ang party popper.

Ngumisi ako bago hinalikan sa pisngi si Mommy. “Thank you,” bulong ko sa kanya.

Bahagya kong nilingon si Timothy na may maliit na ngiti sa labi, nakamasid sa amin. Agad siyang tumalikod nang magtama ang mga mata namin. Mabilis din siyang sinundan ni Mommy para umupo sa tabi niya.

Maya-maya ay lumapit si Rina para isuot sa akin ang party hat.

Ngumuso ako. “You didn’t mention this to me.”

“Of course! Edi hindi na surprise kung sinabi ko!” she said sarcastically.

I noticed Nico was still there, along with a few of our classmates. They all greeted me a happy birthday, but only Nico dared to come closer to personally hand me a gift.

“For you, Ely,” aniya, saka iniabot ang isang maliit na kahon.

I smirked. “Thank you, Nico,” sabi ko habang tinatanggap iyon.

“I hope you were surprised. This was organized by your mom and your stepdad. They really contacted us not to mention a single thing to you,” paliwanag pa niya.

“O-Of course.” Nautal kong sagot nang mabanggit niya si Timothy.

Maya-maya ay nagsimula nang magpaalam ang mga kaklase ko. Si Rina, gaya ng inaasahan ay nagpaiwan pa sandali para magpa-picture bago umalis. Naiwan ako sa table habang nilalaro ang ribbon ng regalo ni Nico habang pinapanood si Mommy at si Timothy na may kinakausap sa gilid ng restaurant.

Tahimik akong sumimsim ng tubig habang nagmamasid. The lights had gone dimmer, the other diners slowly leaving. I could see Timothy leaning slightly toward Mom—calm, serious, the same expression he wore at every board meeting I’d accidentally walked in on.

Curiosity got the better of me. Tumayo ako at kunwaring pupunta sa restroom, pero dahan-dahan akong lumapit sa hallway papunta sa private lounge. Doon ko sila narinig.

“She seemed happy tonight,” mahinang sabi ni Timothy. “At least for a while.”

“She’s still hurting, Tim,” pagod na sagot ni Mommy. “And I don’t think she’ll ever forgive you completely.”

“I’m not asking for that,” mariing boses ni Timothy. “As long as she’s safe… and the board stops questioning the family’s stability, that’s enough.”

Parang may kumurot sa dibdib ko.

Safe. Stability. Board. So, my birthday wasn’t really for me, but for appearances. For business.

“You’ve done enough,” bulong ni Mommy. “But sometimes, I wonder if this is still about Juancho’s promise… or about you proving something to yourself.”

Hindi umimik si Timothy.

I didn’t wait for his answer. Mabilis akong umalis at bumalik sa table.

Pag-upo ko ay napansin kong nanginginig ang kamay ko. The candlelight from my half-finished cake flickered weakly between us, almost mocking.

So that was it, huh?

Even my birthday had strings attached.

I stayed quiet for the rest of the night.

Rina left a few minutes later, at sinabihan akong mag-message pag-uwi ko. Naiwan akong nakaupo, staring at the empty cake plate while the staff slowly cleared the table.

Mom was still talking to Timothy near the corner of the restaurant. They looked composed. His hand rested slightly on the back of her chair, like they’d done this a thousand times before.

And maybe they had.

I turned my gaze away, pretending to scroll on my phone kahit wala naman akong signal. I hated how natural they looked together. How easy it was for him to blend into our lives like he belonged there.

Lumipas ang ilang minute bago lumapit si Mommy. “Anak, ready to go home?” she asked softly.

Tumango lang ako. “Sure.”

Timothy stood nearby, giving quick instructions to the staff before he turned toward us. “Car’s waiting outside,” mahinahon niyang sabi.

Tahimik akong tumayo. I walked ahead, my heels clicking against the marble floor, and each step was heavier than the last.

Paglabas naming ay malamig na hangin ang sumalubong. I could see the city lights stretching out in front of me. It was so alive, so far away from how I felt inside.

Timothy opened the car door for us, and I hesitated before sliding in. I caught his reflection in the glass window. He was smiling a bit.

At sa oras na ‘yon, mas lalo lang akong nainis sa pagmumukha niya.

How could he stay so composed when all I wanted was to scream?

As the car moved, I leaned my head against the window, watching the lights we passed by.

“Did you have fun, anak?” basag ni Mommy sa katahimikan.

I swallowed the lump in my throat and forced a smile she couldn’t see. “Yeah,” I lied. “It was… perfect.”

But deep down, I knew the truth.

Nothing about tonight felt real—just another show. Another performance for the world to see.

Kaya nang saktong huminto ang sasakyan sa tapat ng bahay, agad akong bumaba at pumasok. I left them in the car.

Pagkapasok ko, agad akong sinalubong ni Aling Mirna. “Happy birthday, Miss Elara—”

“Thank you, Aling Mirna,” mabilis kong sagot bago dumiretso paakyat sa kwarto.

Narinig ko pa si Mommy habang paakyat ako. “Justine, I’ll ask Isko to bring your gifts upstairs, okay?”

“Yeah,” sagot ko nang hindi lumilingon.

Agad akong sumalampak sa kama pagdating sa kwarto. Sa paglingon ko sa kanan, napansin ko ang litrato ni Daddy. Dahan-dahan ko iyong inabot at pinakatitigan.

“Trusted friend, huh? Really, Dad?” I whispered. “Well… flash news. I still hate him.”

Bahagya kong pinunasan ang frame gamit ang kamay ko. “Walang pwedeng pumalit sa’yo, Dad,” mahinang bulong ko bago iyon itinabi sa tabi ko.

The laughter and faint clatter from downstairs slowly faded. The house grew still, empty except for the sound of my breathing. I closed my eyes, clutching the frame close to my chest—pretending, just for a second, that he was still here.

Paggising ko kinabukasan, naroon na sa gilid ng kwarto ang mga regalo. I forgot about them because I was too tired yesterday to even care.

Dahan-dahan akong tumayo at nag-freshen up. Umupo ako sa vanity at marahang sinuklay ang buhok ko. Habang nag-aayos, isa-isa kong binuksan ang mga regalo.

Unang binuksan ko ang galing kay Nicolo. It was a silver bracelet from Tiffany & Co... it was thin, understated, but obviously expensive. Ngumiti ako at marahang ibinalik iyon sa kahon bago dumako sa susunod.

Rina’s gift made me laugh softly. It was a full Dior makeup set—the exact one we’d been talking about last week.

“God, I love her talaga,” bulong ko bago ko inilagay sa vanity drawer ‘yon.

Pagtingin ko ay napansin ko ang regalo ni Mommy. A small, elegant jewelry box. Pero nang buksan ko, nandoon ang locket na matagal ko nang hinahanap. It was the one Dad gave her before they got married. Inside was a tiny photo of the three of us, smiling.

Natigilan ako saka marahang hinaplos iyon. I felt the sting in my chest. I knew a tear would fall if I didn’t stop myself from remembering too much.

Pero bago pa ako tuluyang lamunin ng alaala, may napansin akong isang kahon sa pinaka-ilalim. It caught my attention because it was the simplest.

No ribbon, no brand, just a matte black box with my name written in Timothy’s neat handwriting.

Binuksan ko iyon.

Inside was a leather journal, minimalist and hand-bound. The pages were thick and cream-colored, and when I flipped through it, may nakaipit sa gitna. It was an engraved brass bookmark that said, “Write something that matters.”

No note. No dedication. Nothing else.

Natameme ako sa pagkatitig doon, hindi ko alam kung anong mararamdaman.

It wasn’t sentimental. But it felt... personal.

Too personal.

Like he somehow knew that I used to write letters for Dad every night.

Marahan kong isinara ang journal at ibinalik sa kahon. Hindi ko alam kung bakit, pero parang ayokong tingnan ‘yon ulit.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 44

    “Ely…” sabi ng bumubulong sa’kin.I barely slept last night, kaya halos mag-aapat na ng umaga nang tuluyan akong makatulog. My mind was everywhere... my heart, too.“The sun is rising…” kanta pa ng kung sinong istorbo.Bahagya akong nagmulat sa inis at nadatnang nakapameywang si Yssa sa harap ko. She was smirking while checking out my bandage.“Muntik na ‘kong matanggal sa trabaho,” bungad niya. “Niyari ako sa sermon ni Sir. Ang sabi mo, susundan mo lang saglit. Bakit pilay ka na ngayon, girl?” Histerikal niyang dugtong.Umupo ako at halos mapairap. “Sprained ankle lang.”“Sprained ankle lang…” ginaya niya, maarte.Pero imbes na patulan pa siya, napabuntong-hininga na lang ako.“Wow,” puna niya. “Ang lalim no’n. So how are you?” Sinipat niya ako mula ulo hanggang paa. “Akala ko sa kwarto na ni Sir kita madadatnan, eh.”Mabilis ko siyang tinapunan ng unan sa mukha. “He won’t do that. Hindi nga niya kayang magkagusto sa anak-anakan niya,” makahulugan kong sabi, saka sinubukang tumayo.“

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 43

    “Good thing you didn’t push it,” sabi ng doktor. “Otherwise, mas malala pa ’yan.”Kung alam lang niya kung gaano ko pinilit ang sarili ko sa mas masakit na bagay. Para lang mabigo sa bandang huli. That’s why the pain it caused me was also severe.“Yeah,” sagot ko na lang. “Baka nga lumala pa.”Hindi ko alam kung para saan ’yon. Kung tungkol ba sa sprain o sa kung ano pa man. I didn’t want to clarify, because the clearer it gets, the worse feeling it brings.“Just follow the prescription,” paliwanag ng doktor. “Huwag mong pilitin ang paa mo. May mga bagay talagang kailangan munang magpahinga para tuluyang gumaling. You’ll be fine.”Napakurap-kurap ako sa sinabi niya. It hit a different angle in me.I smiled bitterly at my thoughts. “Yes. I just need to rest,” inulit ko.Pagkatapos ay itinulak na ng doktor ang wheelchair palabas ng pinto. Agad na tumayo si Timothy nang makita ang paglabas namin. They greeted each other shortly, then bid their goodbyes as well.At nang itutulak na ni Tim

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 42

    Pinilit kong idiretso ang lakad ko habang pababa, pero bigo ako sa huling hakbang ng hagdan. Napaigik ako nang bahagya nang hindi ko matantiya ang lalim ng aapakan.“Are you sure you’re okay?” bulong ni Zach.I forced a smile but refused to look at him. “Yeah,” I rasped.Nang makalapit kami kay Timothy, agad kong napansin ang atensyon niya sa paa kong natapilok. Pinilit kong magsalita at pasiglahin ang boses ko.“You’re here. Akala ko may business meeting ka,” sabi ko nang nasa tapat na niya kami.“Uncle,” bati rin ni Zach.Pero imbes na sumagot agad, matagal na tumutok ang mga mata niya sa paa ko. Maya-maya pa ay pinaglipat niya ang tingin sa ’min ni Zach, saka bumuntong-hininga.“Let’s have that checked,” aniya, patungkol sa napilayan kong bukung-bukong.Mabilis akong umiling. “A-Ayos ako,” pilit na saad ko.Pero hindi niya ako pinansin at hinarap si Zach sa halip. “You go ahead to the house first,” sabi niya rito.Nag-alangan si Zach at binalingan ako bago nagsalita. “But, Uncle—”

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 41

    “So, I heard you’re still in college?” tanong ni Zach habang binabaybay namin ang daan papunta sa lighthouse.Actually, magaan siyang kasama. He was very talkative. At parang kahit poste, kaya niyang kausapin. He could talk about everything under the sun.“Yeah. I chose not to study when my mom got sick. That’s why I’m still on my third year,” paliwanag ko.He nodded, then turned hard left to take a big curve. Malubak ang daan at matarik. I was just grateful that he offered to tour me around. Dahil baka kung si Tim ang kasama ko, mauuwi lang sa bangayan ang buong biyahe. I couldn’t imagine having a conversation with him after what happened.“I see. Sorry about your mom. Hindi kami nakapunta because Lolo was very ill that time,” paliwanag niya.Hindi ko masabi na I wasn’t aware of Tim’s relatives because I was busy hating him all this time. Ni hindi ko nga alam ang tungkol kay Sir Arthur... especially about his sickness.Natigilan ako sandali bago muling nagtanong. “Is he okay now?”Na

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 40

    Pinilit kong makababa para sa dinner pagkatapos no’n. Ayoko na sana talagang sumunod, pero baka magtaka ang matandang Grey kung bakit wala ako. Samantalang kararating ko lang.“It’s nice having you here after such a long time, hija,” malumanay na simula ng ama ni Timothy. “When was the last time?” Nag-isip siya saglit. “Yeah… you were so little that time. Maybe three years old.”A sudden creak from my plate echoed softly.Natigilan ako sa banggit niya no’n dahil hindi ko alam na fully acquainted pala sila ni Daddy at Mommy sa pamilya nila. I’ve never heard of them, not until Timothy married my mom.“I… I was here before?” tanong ko.Naguguluhan, pinaglipat-lipat ko ang tingin sa matanda at kay Timothy.Pilit akong ngumiti. “Kilala niyo po sila Daddy?”Inabot ng matanda ang table napkin at marahang pinunas ang labi bago muling nagsalita. “Of course. We were friends. Hindi ba nabanggit ni Allan sa’yo?”Nagkatitigan lang kami ni Timothy. We never really talked about his personal life sin

  • The Rebellious Stepdaughter of Timothy Grey   Kabanata 39

    Walang gustong maunang magsalita.Nakatayo pa rin kami sa gitna ng kwarto. Ako, hawak ang sariling lakas ng loob na parang anumang oras puwede akong umurong. Siya, nakatayo sa tapat ko, tuwid ang tindig, parang bawat galaw niya ay pinag-isipan bago pa mangyari.Hindi agad siya sumagot.At sa hindi niya pagsagot, mas marami akong narinig.“Justine,” tawag niya sa wakas. “This isn’t the right place for that conversation.”Napangiti ako ng mapait. “Kailan ba naging tamang lugar?” tanong ko. “O tamang oras?”Hindi siya agad tumingin sa akin. Sumulyap muna siya sa bintana, sa malayong dagat na kanina ko pa tinititigan. Parang doon muna niya inilagay ang bigat bago bumalik sa akin.“You shouldn’t have come here like this,” aniya. “Unannounced. Without telling anyone.”“So ngayon mali pa rin?” tanong ko, pilit pinipigil ang boses ko na huwag manginig. “Kahit na ako na ang nag-effort?”“Hindi ko sinabing mali,” ititang sagot niya. “Sinabi kong delikado.”I crossed my arms. “Delikado para kani

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status