Mag-log inLumingon at naglakad si Gavin patungo sa pinto, at doon lamang napansin ni Ophelia na suot pala nito ang kanyang tsinelas.Ang pino at kulay-rosas na sapatos na iyon, na suot ng matangkad at marangal na lalaki, ay tila kakaiba at nakakatawang tingnan.Yumuko ito upang isuot ang kanyang sariling sapatos na balat, maingat na ibinalik ang tsinelas sa lagayan, at naunang lumabas ng bahay.“Nanay, ayaw niyo po ba kay Tito Gavin?”Nang mapansing malungkot ang mukha ng kanyang ina, hinila ni Azure ang laylayan ng kanyang damit at nagtanong. Si Aurelious naman ay tumingala rin at naghintay ng sagot.Yumuko si Ophelia, tinapik ang ulo ng dalawa, at nagtanong.“Gusto niyo ba si Tito Gavin?”“Opo, gusto namin.”Sabay na sagot ng magkapatid.Lalong gumulo ang damdamin ni Ophelia. Kalahating araw pa lamang silang magkakasama, ngunit hindi niya alam kung paano nagawa ni Gavin na magustuhan siya agad ng mga bata.“Bakit niyo naman siya gusto?” tanong niya nang may pagtataka.Sagot ni Azure.“Mayaman p
Ilang sandali siyang natulala at nanahimik, akala niya ay namamalikmata lang siya.Nang magtatanong pa sana siya upang makasiguro, biglang pumasok sa tanawin ng kamera ang isang pamilyar na lalaki.Nang makilala ni Ophelia ang lalaking iyon na may seryoso at malamig na tindig, biglang namutla ang kanyang mukha. Nanginginig pa ang kanyang tinig nang magsalita.“Mr. La Victoria… Mr. La Victoria?”Kagagaling lamang ni Gavin sa kusina, kung saan hindi sakop ng paningin ng camera sa sala, kaya hindi ito nakita kanina.Sa sandaling iyon, tila umugong ang buong isipan ni Ophelia.Nadulas ang hawak niyang telepono at nahulog sa mesa. Saglit siyang natigilan, mabilis itong pinulot, at mahigpit na hinawakan gamit ang kanyang mga daliri.Pagkaraan ay narinig ang malalim at kaaya-ayang tinig ni Gavin.“Masarap palang magluto si Atty. Mendoza.”Habang nagsasalita ay bahagyang itinaas niya ang lalagyang may pagkaing hawak niya patungo sa direksyon ng kamera. May kakaibang expression sa kanyang mukh
Umiling si Aurelious. “Hindi po alam ni Nanay…”Napabuntong-hininga si Gavin habang magulo ang kanyang isipan. Kaya pala, mula simula hanggang ngayon ay wala talagang kaalam-alam si Ophelia…Habang pinapanood ang dalawang bata na tahimik na nagtatapos sa kanilang pagkain ay napangiti siya at nagtanong: “Bakit ninyo naman ginamit ang pangalan ng inyong ina sa messenger upang makipag-usap sa akin?”Sagot ni Azure. “Napakahirap po ng pinagtatrabahuhan ni Nanay araw-araw. Nais po naming makahanap ng mabuting mapapangasawa para sa kanya, at mabuting tatay naman para sa amin.”Napangiti si Gavin. “Kung gayon… nakapasa ba ako sa inyong mga pamantayan ngayon?”Nagkunot nang bahagya ang noo ni Azure. “Nakapasa naman po.”“Pasa lang?”Tumawa nang bahagya si Gavin, nag-isip sandali, at muling nagsalita. “Dahil nakapasa na ako, ano sa tingin ninyo kung… ihatid ko na kayo pauwi upang maghintay kayo doon sa inyong ina?”Sabay na tumango ang dalawang bata bilang pagsang-ayon.Pagkalabas ng tindahan
At ang mga anak nito ay nagpanggap bilang kanilang ina sa messenger at nakipag-usap sa kanya upang makahanap ng mapapangasawa ito sa pamamagitan ng paghahanap ng katugma?Upang makahanap ng magiging amain para sa kanila?Ito ay… talagang kakaiba at hindi kapani-paniwala!Matapos maunawaan ang buong pangyayari ay hinimas niya ang kanyang noo at napangiti na lamang nang mapakla.Nang makita ni Azure na nakangiti ito ay tila biglang nawala ang pagkakahiya sa pagitan nila. Hinawakan niya ang malaking kamay nito gamit ang kanyang maliliit na palad at nagtanong. “Tito Gavin, sapat ba ang iyong sahod upang maitaguyod kaming lahat kasama si Nanay?”Idinagdag naman ni Aurelious. “Madali lang naman kaming alagaan, ngunit kailangang maging mabuti ka kay Nanay hindi mo siya dapat saktan o apihin, at hindi mo rin kami dapat pabayaan.”Nais sana tumawa ni Gavin, ngunit nang marinig ang sinseridad at katapatan sa mga sinabi ng mga bata ay hindi na niya magawang pagtawanan pa ito.Sa unang tingin ay
Puno ng pagtataka ang kanyang mukha habang lumalapit sa dalawang bata.Nang muling tawagin ni Azure siyang "Tito" sa telepono dahil walang sagot, bigla siyang natakot nang makita ang isang matangkad na anino na bumalot sa kanila. Di-nagtagal, narinig nila ang boses ng lalaki mula sa itaas, medyo seryoso at mahigpit. "Sino kayong dalawang bata...?"Lumingon sina Azure at Aurelious upang makita kung sino ang nagsalita. Sa sandaling magtama ang kanilang mga mata, biglang humigpit ang pagkakahawak ni Gavin sa kanyang mga kamay.Kanina pa lamang, dahil nakayuko ang dalawa, hindi niya nakita nang maayos ang kanilang mga mukha. Ngunit sa pagkakataong ito, habang nakatingin siya mula sa itaas sa malambot at mapuputing mukha ng dalawang bata, biglang nawala ang kanyang galit. Napakagwapo ng dalawang ito, at ang kanilang mga mata... parang kapareho ng kay Ophelia?"Sino kayo?" tanong niya ulit, ngunit sa pagkakataong ito ay mas malambot na ang tono ng kanyang boses.Tumingala sina Azure at Aure
Sa sandaling iyon, dalawang empleyado lamang ang abala sa pagtatrabaho sa loob ng tindahan ng burger.Tatlong magulang na may kasamang mga anak ang nakatayo sa harap ng pwesto ng pagbebenta, naghihintay na kunin ang kanilang mga inorder. Isa sa mga batang hawak ng kanyang magulang ay walang tigil na umiiyak. Mayroon ding dalawang mag-aaral sa elementarya na nakasuot ng kanilang uniporme, na nakaupo sa isang maliit na mesa. Kumakain sila ng burger at umiinom ng cola, paminsan-minsan ay nagkukuwentuhan gamit ang kanilang sariling wika. Masaya silang nagkukuwentuhan tungkol sa isang bagay, ngunit walang nakakaalam kung tungkol saan iyon.May isa ring naghahatid ng pagkain na nakatayo sa pasukan, sabik na sabik na nagsasalita sa mga nagtatrabaho. "Malapit nang lumampas ang oras ng paghahatid, bakit hindi pa rin handa ang aking order?"Ang nagbebenta naman ay naiinip na dahil sa paulit-ulit na pagtatanong. "Marami kaming inoorder, maghintay ka lang. Walang silbi ang pagmamadali!"Bumulong







