Kabanata 5

Maagang nagising si Mia Blackwood kinabukasan. Hindi tulad ng karaniwang umaga, hindi na niya hinintay na gisingin siya ng kanyang yaya. Mabilis siyang bumangon sa kama, nagbihis, at tumakbo pababa ng hagdan.

May mahalaga siyang plano.

Pagdating niya sa dining room, nadatnan niya ang kanyang ama na abala sa pagbabasa ng mga dokumento habang umiinom ng kape.

Tulad ng dati, seryoso ang mukha nito.

Tulad ng dati, trabaho ang nasa isip nito.

At tulad ng dati, tila napakalungkot nito kahit nasa loob ng kanilang napakalaking mansyon.

Tahimik na naupo si Mia sa kanyang upuan.

"Daddy."

Hindi agad sumagot si Alexander.

Patuloy lamang ito sa pagbabasa.

"Daddy."

Muli siyang nagsalita.

Sa pagkakataong iyon ay ibinaba ng lalaki ang hawak nitong tablet.

"Yes, Princess?"

Tinitigan siya ni Mia.

"Masaya ka ba?"

Bahagyang natigilan si Alexander.

Hindi niya inaasahan ang tanong.

"Bakit mo naman natanong iyon?"

Nagkibit-balikat si Mia.

"Ewan ko."

Tumahimik siya sandali bago muling nagsalita.

"Parang malungkot ka kasi lagi."

Natahimik si Alexander.

May kung anong kumirot sa kanyang dibdib.

Pitong taon na ang nakalipas mula nang mawala ang kanyang asawa. Simula noon ay nakalimutan na niyang isipin ang sarili niyang kaligayahan.

Trabaho.

Responsibilidad.

At ang pagpapalaki kay Mia.

Iyon lamang ang laman ng kanyang mundo.

Ngumiti siya nang bahagya.

"Huwag kang mag-alala. Okay lang ako."

Ngunit alam ni Mia na hindi iyon totoo.

Kahit bata pa siya, nararamdaman niya ang kalungkutan ng kanyang ama.

At iyon ang dahilan kung bakit lalo siyang naging determinado.

Kailangan niya ng bagong mommy.

At alam na niya kung sino ang gusto niya.

---

Samantala, sa kabilang bahagi ng siyudad, abala si Sophia Carter sa kanilang opisina.

Nakaupo siya sa harap ng computer habang inaayos ang mga rebisyon para sa Blackwood Hotel Project.

Napabuntong-hininga siya.

Mula nang makilala niya si Alexander Blackwood, tila mas naging komplikado ang kanyang buhay.

Mayabang.

Masungit.

Kontrolado ang lahat.

Iyon ang impresyon niya rito.

Ngunit sa kabila noon, hindi niya maitatangging napakahusay nitong negosyante.

Biglang tumunog ang telepono sa kanyang mesa.

"Miss Carter," sabi ng receptionist. "May bisita po kayo."

Napakunot ang kanyang noo.

"Bisita?"

"Wala po kayong appointment pero mukhang gusto po kayong makita."

Nagtaka si Sophia.

Paglabas niya sa reception area, agad siyang napangiti.

Nakaupo roon si Mia habang mahigpit na yakap ang isang teddy bear.

"Ate Sophia!"

Masayang tumakbo ang bata papunta sa kanya.

"Mia?"

Natawa si Sophia.

"Ano'ng ginagawa mo rito?"

Lumapit ang yaya ni Mia.

"Pasensya na po, Miss Carter. Gustong-gusto po talaga kayong makita ni Miss Mia."

Agad na namula si Sophia.

Lumuhod siya upang mapantayan ang bata.

"Talaga?"

Masiglang tumango si Mia.

"Opo."

Pagkatapos ay inilabas nito ang isang maliit na papel mula sa kanyang bag.

"Ano 'yan?"

"Ito."

Iniabot ni Mia ang papel.

Pagkakita ni Sophia rito ay halos mapatawa siya.

Isa itong simpleng drawing.

May tatlong stick figures na magkahawak-kamay.

Isang lalaki.

Isang babae.

At isang maliit na batang babae.

"Ang ganda naman."

Ngumiti si Mia.

"Tayo 'yan."

Natigilan si Sophia.

"Tayo?"

"Opo."

Itinuro ng bata ang babae.

"Ikaw."

Pagkatapos ay itinuro ang lalaki.

"Si Daddy."

At sa wakas ay itinuro ang maliit na figure.

"Ako."

Napakagat-labi si Sophia upang pigilan ang kanyang pagtawa.

Napakacute ng batang ito.

"Mia, hindi ganoon kadali iyon."

Bumuntong-hininga ang bata.

"Alam ko."

Biglang naging seryoso ang mukha nito.

"Dati kasi masaya si Daddy."

Nawala ang ngiti ni Sophia.

"Tapos?"

"Tapos namatay si Mommy."

Tahimik siyang nakinig.

"Minsan po nakikita ko siyang nakatingin sa picture ni Mommy kapag akala niyang tulog na ako."

May kung anong kumirot sa puso ni Sophia.

Hindi niya inaasahang maririnig iyon mula sa isang pitong taong gulang na bata.

"Mahal na mahal niya si Mommy."

Tumango si Sophia.

"Alam ko."

"Pero gusto ko ring maging masaya siya ulit."

Tahimik silang dalawa.

Pagkatapos ay hinawakan ni Mia ang kanyang kamay.

"At sa tingin ko ikaw ang makakapagpasaya sa kanya."

Hindi agad nakasagot si Sophia.

Sa unang pagkakataon mula nang makilala niya ang bata, napagtanto niyang hindi ito simpleng kapritso lamang.

Gusto lang talaga nitong makita muling ngumiti ang kanyang ama.

At sa hindi malamang dahilan, naantig ang kanyang puso.

Hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap.

Hindi niya alam kung bakit tila pinaglalapit sila ng tadhana.

Ngunit isang bagay ang sigurado.

Sa isip ni Mia Blackwood, tapos na ang pagpili.

Natagpuan na nito ang babaeng nais nitong maging bahagi ng kanilang pamilya.