LOGIN“Gelly, you’re here. Come, sit,” malambing na bati ni Elizabeth.Lumapit si Gelly at naupo sa tabi nito. Gustong napairap bigla ni Gaile nang maramdaman ang titig na pinupukol nito sa kaniya pero pinigilan niya ang sarili. "Daddy, why didn't you say that Aunt Gelly was coming?" biglang tanong ni H
"Of course not. I will never be mad at you," sagot ni Gaile sabay pasimpleng inulyapan ang paligid.Nakita niya sa gilid ng kaniyang mata ang nakaupong si Kaiden at Elizabeth sa lamesa habang walang emosyon silang pinapanood ni Hope. Agad na hindi naging komportable ang pakiramdam ni Gaile pero pin
Napahilot si Kaiden sa kaniyang sintido, dahan-dahang ipinikit ang mga mata na para bang pinipigilan ang unti-unting pagsakit ng ulo. Sandaling nanatili roon ang kaniyang mga daliri bago niya ito ibinaba, kasabay ng mabigat na paghinga.“Since you’ve already agreed…” malamig ngunit halatang pagod an
"President Kaiden, President Steven, it's been a long time.""Yes, it's been a long time. How have you been?" ani Steven."Everything is fine," sagot ni Laurence. Saglit pa silang nag-usap bago naunang nagpaalam si Ksteven dahil kita na niyang mas lalo lang sumasama ang mukha ni Kaiden. Nang tuluy
Lihim na napabuntong-hininga si Gaile. Of all places… Dito pa talaga ito nagpunta ngayon. Hindi niya maintindihan kung bakit lagi na lang sila nagkikita talaga. Pinaglalaruan na talaga yata sila ng tadhana. Umorder si Kaiden ng kape. Mukhang may hinihintay din ito.Iniwas na ni Gaile ang tingin at
Bahagyang umangat ang tingin ni Gaile.“It depends on who it is,” mahinahon niyang sagot. “But as long as he treats Hope well… that’s enough for me.”Pagkatapos nilang mag-breakfast, nag-ayos lang sandali si Gaile at nag-drive na patungo sa kumpanya. Nagbayad si Laurence ng tao upang kunin ang sasak
Unti-unting kumunot ang noo nito habang tumitigas ang linya ng kanyang panga. Ang mga mata nitong kanina’y walang emosyon ay unti-unting dumilim habang nakatutok kay Gaile."What is it?" matalim niyang tanong kay Gaile. Biglang napabalik sa ulirat si Gaile. Agad siyang napalunok at umiwas ng tingin
Tahimik ding ibinaling ni Steven ang kanyang tingin sa ibang direksyon at inaya ang mga kasama palabas. Mga nagsisikay na sila sa kaniya-kaniyang kotse pero nanatiling nakatayo si Steven at pinanood laang ang pag-alis ng mga sasakyan sa halip na agad sumakay. Pagkatapos ay muli siyang lumingon sa d
Suot ang kaniyang high heels, naglakad papasok sa lounge si Gelly. Mabilis na nagtama ang mga mata namin.Kumunot ang noo ko. Nakita ko pa ang bahagyanga paggalaw ng panga niya bago niya nilibot ang tingin sa loob hanggang sa huminto iyon kay Steven.“Kuya,” mahina niyang tawag."What's wrong?" agad
Napakurap-kurap ako. That's a perfect opportunity."Yes, thank you, Prof!" mabilis kong sagot. "Okay. then. I'll pick you up after my work."Mabilis ang naging pagkilos ko kahit hirap na hirap gumalaw. Pagka-print ko sa mga documents, mabilis akong naligo at inayusa ng sarili ko. Naglagay din ako n







