Masuk"Congratulations, Mr. Amargo, saka sa Misis niyo.. buntis po siya, dalawang buwan.." kinamayan ng doctor si Zeth.Nanlaki ang mga mata ni Zuri ng marinig iyon.. Buntis? paano mangyayari iyon, dinatnan siya noong nakaraang buwan?"Talaga, Doc?!" nagniningning ang mga mata ni Zeth sa kanyang narinig n
"Huuwwah!!!" biglang ibinaba ni Zuri ang tasa ng kape, saka nagmamadaling tumakbo patungo sa banyo. Talagang sumama ang sikmura niya dahil doon.Siguro, inaatake na naman siya ng hyper acidity.Nagmamadaling sumunod sa kanya si Zeth. Hinagod ang kanyang likod."Okay ka lang ba?" tanong nito."Baka u
"AAAHhh.." nahilo si Ara at umaktong matutumba. Agad na nilapitan siya ni Conrad saka inalalayan."Ara!" nagmamadali niyang hinawakan ito sa balikat, "kita niyo na kung anong ginagawa niyo? kapag may nangyaring masama sa anak ko, mananagot kayo! Halika na anak.. dadalahin kita sa ospital."Tatalikod
"IKAW?!" nanlalaki ang mga mata ni Conrado ng makita si Zuri. Kasunod niya ang ilang kapulisan. "Anong ginagawa mo dito?""Hmm.. dinadalaw ko lang ang manugang mo.."natatawang sagot ni Zuri. Tumingin siya kay Zeth, "Mamanugangin ka pala ng matandang ito ha.""Huh? mamanugangin? sinong may sabi sayo?
"HINDI maaari itong ginawa mo sa anak ko, Zeth!" mariing singhal ni Conrado.Nanatiling nakaupo si Zeth sa kanyang upuan, nakasandal at nagsusway sawy. Hindi na siya nag abala pang paupuin ang mga bisita.Ang limang abogadong kaharap niya, ay mga kilala niya, pero hindi siya natatakot..Alam niya a
GALIT na galit si Conrado ng dumating sa Jackson Law Firm. Halos magiba ang bawat dinadaanan niya, kasama ang mga abogado ng kanyang Law firm.Hindi siya makakapayag na maagrabyado ang kanyang anak. At para mailigtas niya ang puri at dignidad ng kanyang anak, kailangang mapilitang pakasalan ni Zeth
Nanatili si Lara sa ospital—hindi bilang asawa ng may-ari, kundi bilang doktor na may sariling dangal. Ang bawat araw ay tila laban sa sarili, lalo na’t ang gusaling pinagtatrabahuhan niya ay pag-aari ng lalaking pilit niyang kinakalimutan. Sa bawat pintuang binubuksan niya, sa bawat pasyenteng gina
Mukhang payapa ang paligid ng silid. Tanging ang malambot na liwanag mula sa isang dim light na lampshade ang nagbigay ng banayad na anino sa bawat sulok ng kwarto. Sa gitna ng katahimikan, tanging mahinang tik-tak ng orasan at huni ng kuliglig sa labas ang maririnig. Sa kama, nakahimlay ang isang l
Tahimik na tumulo ang luha ni Zeny habang pinagmamasdan ang anak. Hindi niya alam kung anong dapat maramdaman—galit, awa, o takot. Ngunit higit sa lahat, ramdam niya ang takot… takot na baka sa sandaling ipikit ni Darius ang mga mata nito, hindi na muling magising.“Anak,” mahinang wika niya, halos
Naroon pa rin sa isip ni Darius ang imahe ng batang iyon—ang inosenteng mukha, ang mga matang tila may lihim na nakikilala siya. Hinabol niya ng tingin ang mag-ama habang naglalakad palayo, hanggang sa tuluyang lamunin ng liwanag ng araw ang kanilang mga anino. “Walang hawig kay Santi…” mahina niya







