LOGINSYNOPSIS “I paid for a gigolo, not a billionaire!” “Then you should’ve checked who you were taking to bed, Miss Fuentes.” Limang taong inalay ni Irish Fuentes ang puso kay Dexter Simon, ngunit pagtataksil ang sumalubong sa kanya sa araw ng kanilang anibersaryo. Sa isang iglap, nawasak ang tiwala at pangarap niya. Dala ang sakit, nagtungo siya sa isang bar upang kalimutan ang lahat. Doon nagsimula ang gabing magpababago sa kanyang kapalaran. Inakala niyang isang escort ang nakasama niya sa hotel. Ngunit kinabukasan, natuklasan niyang ang estranghero ay si Greg Santilan—ang CEO ng kompanyang papasukan niya. Ang gabing ‘yun ay naging simula ng misteryo. May mga dokumentong naglalaman ng pangalan ni Dexter, mga babalang nagbabanta sa kaligtasan ni Irish, at pagkawala ng pinsan niyang si Grace. Nang mabunyag ang iskandalo sa engagement ni Greg, nadamay si Irish sa usap-usapan at nagpasya siyang mag-resign sa kompanya. Subalit hindi siya hinayaang lumayo ni Greg. Nang matagpuan ni Irish ang mga ebidensyang iniwan ni Dexter, isang katotohanan ang lumitaw—maaaring planado ang gabing pinagtagpo sila. Sino ang nasa likod ng sabwatan? Bakit pangalan ni Grace ang lumitaw sa mga ebidensya? Ang gabing naglapit kina Irish at Greg ba ay pagkakamali lamang, o bahagi ng mas malaking plano? Sa mundong puno ng pagtataksil, lihim, at panganib, ang gabing nais kalimutan ni Irish ay maaaring maging susi sa katotohanang magpapabago sa lahat.
View MoreIRISH POV]
“Happy anniversary, sweetheart!”
’Yun sana ang mga salitang inaasahan kong marinig mula sa lalaking limang taon kong minahal. Pero sa halip na isang romantikong gabi at isang proposal, isang tagpong hindi ko kailanman inakalang masasaksihan ang sumalubong sa akin.
Nakatayo ako ngayon sa pintuan ng silid at halos hindi makapaniwala sa nakita. Ang kasintahan kong si Dexter ay nasa kama kasama ang babaeng buong buhay kong itinuring na kapatid—ang matalik kong kaibigan na si Mia.
“Wow! What a beautiful surprise, Irish.”
Parang wala lang sa kanila ang nangyari. Parang hindi sila ang mga taong sumira sa pagmamahal at tiwala ko.
Nanginginig ang mga daliri ko habang mahigpit na nakahawak sa maliit na kahon na nasa loob ng aking handbag. Nandito ang singsing na nakita ko sa bulsa ni Dexter dalawang araw na ang nakalipas.
Akala ko, ’yun ang simula ng bagong yugto ng relasyon namin. Ang hindi ko alam ay ’yun pala ang magiging simbolo ng pinakamalaking kahihiyang mararanasan ko sa tanang buhay ko.
Limang taon kong ipinaglaban ang relasyon namin ni Dexter. Limang taon kong iniingatan ang pagmamahal na akala ko ay sapat para manatili kaming matatag dalawa. Pero isang gabi lang pala ang kailangan para malaman kong wala akong lugar sa puso ng lalaking balak kong pakasalan.
Pagak akong tumawa sa kanila habang kapwa sila walang saplot sa katawan.
“Congratulations, Dexter! You just lost the woman who was ready to spend the rest of her life with you.”
Hindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas ng loob kong tumawa sa kabila ng sakit na nararamdaman ko. Gusto kong sumigaw. Gusto ko sila sampalin dalawa at itanong kung paano nila nagawa sa akin ang bagay na ito. Pero mas pinili kong pigilan ang sarili.
“Irish, wait. It’s not what you think.”
Napalingon ako sa babaeng ilang taon kong itinuturing na kapatid. Ang babaeng kasama ko sa lahat ng masasaya at malulungkot na sandali ng buhay ko. Ang babaeng alam ang lahat ng sekreto ko, pati na ang mga plano ko para sa future namin ni Dexter.
Ang galing-galing niyang magkunwari ’di ba?
“Really? Then, would you mind explaining kung bakit magkasama kayong dalawa sa iisang kama?” malamig kong tanong.
Napayuko siya at mabilis na hinila ang kumot upang takpan ang sarili. Samantalang si Dexter ay wala man lang bakas sa kanyang mukha na nag-alala siya. Bumangon siya at kinuha ang pantalon sa sahig.
“Can you calm down first? We can talk about this.”
Napailing ako. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o lalo pang madudurog sa narinig ko.
“Calm down? That’s all you can say to me, Dexter?”
“Don’t make this harder than it already is.”
Napahigpit ang hawak ko sa strap ng handbag ko. Gusto kong ilabas ang singsing at ihagis ito sa mukha niya.
“Five years, Dexter! Five fucking years! Do you have any idea how much I sacrificed just to make this relationship work?”
“I didn’t ask you to do that, Irish,” malamig niyang tugon.
Natigilan ako. Parang may kung anong malamig na bagay ang dumaan sa buong katawan ko. Hindi ko inaasahang marinig ’yun mula sa lalaking pinili kong mahalin sa loob ng limang taon.
“So, what? You’re saying na kasalanan ko kung bakit kita minahal?”
Hindi siya sumagot. Sa halip ay lumapit siya sa akin at pilit na inabot ang kamay ko.
“Let’s just talk somewhere else.”
Agad akong umatras. Nandidiri ako sa kamay niyang makasalanan. Nandidiri ako dahil kitang-kita ko kung paano niya ipinasok ang mga ’yun sa pagkababae ng traydor kong kaibigan.
“Don’t touch me! Alam mo bang ilang oras akong naghintay sa ’yo sa restaurant sa pagbabakasakaling sisipot ka? Kaya pala hindi mo masagot-sagot ang tawag ko dahil busy ka sa pakikipagbembangan diyan sa kaibigan ko! Mga hayop kayo!” sigaw ko sa kanya.
I couldn’t help but laugh at the thought of how I had dressed up and made myself look beautiful, all because I was expecting him to show up at the restaurant where we always celebrated our anniversaries. Yet, after waiting for hours, he never showed up. It turned out he was too busy playing with fire with my wretched best friend.
Ibinaling ko kay Mia ang paningin nang bigla siyang magsalita.
“Irish, please. Don’t blame Dexter. Matagal na kaming may nararamdaman sa isa’t isa.”
Mapait akong napangiti habang nakatingin sa kanila.
“Matagal na? How long?”
Hindi siya agad nakasagot. Pero nang magtama ang aming mga mata, nakita ko ang pag-aalinlangan sa mukha niya.
“Almost a year?”
Isang taon? Ibig sabihin, habang kasama ko siyang nagpaplano ng sorpresa para sa birthday niya, habang sinasabi niyang ako lang ang taong mapagkakatiwalaan niya, may lihim na pala siyang relasyon sa boyfriend ko? Ano ’yun, ginagago niya lang ako?
“Wow. That’s impressive, Mia!”
“Irish—”
“Don’t!” putol ko sa kanya.
Tiningnan ko siya nang masama.
“Don’t you dare say my name as if you still have the right to call me that, traitor!”
Muli kong hinarap si Dexter. Ilang segundo ko siyang tinitigan bago ko tuluyang inilabas ang maliit na kahon mula sa aking handbag.
“Do you remember this?”
Nangunot ang noo niya nang makita ang kahon.
“What’s that?”
“Your anniversary gift. I thought you were going to propose to me tonight, so I prepared something for you, too.”
Binuksan ko ito at inilantad ang singsing na matagal ko nang pinapangarap na isuot sa aking daliri.
“Funny, isn’t it? I was so excited to become your wife, while you were busy making my best friend your woman.”
“Irish, listen—”
“Keep your explanations to yourself, Mia.”
Isinara ko ang kahon at inilapag ito sa ibabaw ng maliit na mesa malapit sa pintuan.
“Congratulations to both of you. I hope whatever you have is worth the five years you wasted in my life.”
Pagkatapos ay tuluyan na akong tumalikod. Pero bago tuluyang makaalis ay isang salita ang muli kong narinig mula sa taksil kong kasintahan.
“Hindi ko kasalanan kong bakit boring kang kasama, Irish. Napaka-boring mo. Wala kang alam gawin kundi ang mahalin ako. Mabuti pa nga si Mia sa ’yo, alam na alam kung paano ako pasahayin.”
Nagpanting ang tainga ko sa narinig. Boring ako? Pagkatapos ng lahat, boring lang pala ako sa paningin niya?
“Excuse you! How dare you say that to me, Dexter! You bastard!”
Napapailing ako habang dahan-dahang humakbang palayo sa condominium niya. Nanginginig ang kalamnan ko habang naalala ang kahayupang ginawa nila kani-kanina lang.
“Boring pala, a. Sige, patutunayan kong hindi ako boring.”
Hilam ang mga matang tinungo ko ang isang sikat na bar dito sa Manila. Gustong-gusto kong magpakalasing dahil sa sakit na idinulot nila sa akin. Sa entrada pa lang ng bar ay rinig na rinig ko na ang malalakas na sigawan at tugtugan. Pero sa halip na pansinin ay dumeritso ako sa bar counter upang um-order ng isang baso ng whiskey.
“Isang baso nga ng whiskey!” utos ko sa bartender.
“Sure, Ma’am!”
Umupo ako sa isa sa mga bar stools sa harap ng bar counter habang hinihintay ko ang aking order. Hindi rin naman nagtagal ay inabot na ito sa akin ng bartender.
“Heto na po, Ma’am! Enjoy your drinks po!”
Tumango lang ako bilang tugon. Ipinilig ko nang bahagya ang baso bago ito inilapit sa aking labi. Mapait ang lasa ng whiskey, ngunit may init itong tila kayang lunurin pansamantala ang bigat ng mga alaalang pilit kong kinakalimutan.
Mahina ang tolerance ko sa alak kaya nakatatlong baso pa lang ako nang nararamdaman ko ng umiikot ang buong paligid.
“Miss, are you okay?”
Kumunot ang noo ko nang marinig ang baritong boses ng isang lalaki sa likuran ko. Naningkit ang mga mata ko habang nakatingin sa katawan niya.
“Infairness, perfect na perfect ang shape ng katawan ng isang ’to. Pero hindi ko siya type,” bulong ko sa sarili.
Tumayo ako. Pumunta ako sa gitna upang sumayaw. Akin ang gabing ito. Gusto kong lunurin sa alak ang sarili ko maibsan man lang ang sakit.
Sumilay ang ngiti sa aking labi nang makakita ng male escort sa hindi kalayuan. Suot ng lalaki ang isang itim na fitted polo na bahagyang nakabukas sa bandang dibdib, ipinares sa itim na slacks at mamahaling leather shoes. Maayos ang pagkaka-istilo ng buhok niya at may kumpiyansang ngiti sa mga labi habang lumalapit sa mga VIP guest.
Napakurap-kurap ako nang lumapit siya sa kinatatayuan ko.
“Miss, you need help?” tanong niya na ikinangiti ko.
“Magkano ang buong gabi mo?”
Kumunot ang noo ng lalaki habang nakatitig sa akin. Ilang saglit pa ay lumapit pa siya sa akin saka bumulong, “Mahal ang serbisyo ko, Miss. Pero sa katulad mong maganda, kahit libre na lang.”
Umiling ako. Sandaling pumikit. At sa aking pagmulat ay mukha nina Dexter at Mia ang bumungad sa akin. Ayaw talaga nila ako titigilan. Sumikdo ang sakit sa aking dibdib. Marahas akong bumuntonghininga bago hinila ang lalaki palabas ng bar. Dumiretso kami sa nakaparada kong kotse sa labas.
“Miss, saan tayo?”
Nagkibit-balikat ako.
“Sa hotel tayo,” sabi ko.
Napahawak ako sa aking sintido nang kumikirot ’yun.
“Ikaw na mag-drive. Nahihilo ako.”
I handed him the keys. I didn’t want to drive because I was feeling dizzy. A few minutes later, we arrived in front of the hotel. I checked in, and despite feeling extremely dizzy, I still managed to make the payment without any trouble.
“Miss, you can go ahead. I’ll follow you in a bit. I just need to make a phone call,” he said.
I nodded before opening the door to the room we would be staying in. Umupo ako saglit saka inilagay sa bedside table ang dala kong sling bag. Nang matapos ay nagtungo ako sa banyo upang makapaglinis ng katawan. Ilang minuto rin ang lumipas bago ako natapos.
Kumunot ang noo ko. There was a bottle of liquor on the small table.
“This wasn’t here earlier. But I guess this saves me the trouble of ordering a drink. Maybe that escort brought it,” I muttered to myself.
I picked up a glass and poured myself some liquor. I closed my eyes as I inhaled its pleasant aroma. I shook my head, feeling as though I was already drunk. Somehow, the drink tasted surprisingly good, even better than I had expected.
I had already had several glasses of alcohol when I began feeling dizzy again. I glanced down at myself. The only thing I was wearing was a bathrobe. A smile tugged at my lips as I remembered what Dexter had said.
“Apparently, I’m boring, huh? Well, let’s see if I’m really that boring.”
I lay down on the bed, waiting for the man I had spoken to earlier. But several minutes passed, and he still hadn't arrived.
“Do you think that man will actually show up?” I asked myself.
I let out a deep sigh before finally deciding to lie down and rest.
When I woke up, I felt as though I were floating in the air, overwhelmed by a strange sensation. I slowly opened my eyes, only to be startled by what I saw.
“Fuck! Who are you?” I demanded, realizing that someone was leaning over me.
Shit! I couldn’t help but react in surprise as the stranger moved closer.
“Holy crap! Is this what it feels like?” I blurted out.
I had no idea what to make of the unexpected situation I had found myself in.
“Would you like me to stay a little longer?” the stranger asked.
My eyebrows furrowed when I noticed that the man’s voice sounded different from the one I had spoken to earlier.
“Who are you?”
“I’m the one who will give you pleasure,” tugon niya sa pagitan ng tainga ko.
Yumuko siya para tingnan ang private part kong nakabalandra sa harap niya. At ang sumunod na ginawa niya ay dinaanan niya ’yun ng mga daliri bagay na lalong nagbigay sa akin ng kakaibang sarap.
“Hmm… Oh my heaven! Ganito ba talaga kasarap ang—oohhh. . .?”
I never imagined things would turn out this way. No wonder that jerk replaced me. I couldn’t give him what he wanted.
“Do you like it? Do you want me to play with your pussy?”
Bigla kong naalala ang escort na inupahan ko. Paano kung bigla siyang pumasok at makita akong may katalik ng iba? Hindi naman siguro. Baka nga umuwi na ’yun.
I simply shrugged. It didn’t matter anymore. They were both men, after all. Only then did I notice the faint smell of alcohol clinging to him.
“Do you still want to go through with this?” he asked, his eyes fixed on mine.
I nodded without thinking.
He paused for a moment, studying my expression as though making sure I knew what I was agreeing to. When I didn’t pull away, he leaned closer and kissed me again.
The room suddenly felt warmer. I closed my eyes, trying to make sense of the unfamiliar emotions stirring inside me. His presence was unexpected, his identity a mystery, yet I found myself caught up in the moment.
For once, I wanted to forget everything—the betrayal, the humiliation, and the painful memories of the man who had made me feel unwanted.
I reached for his hand, drawing him closer.
“Don’t make me regret this,” I whispered.
He looked at me for a moment before answering.
“Then let’s not rush.”
His words caught me off guard. I had expected something entirely different from this stranger.
As the night grew quieter, the distance between us gradually disappeared. And before I knew it, I had allowed myself to forget the questions that should have mattered most.
Kinabukasan, isang sunod-sunod na tawag ang nagpagising sa akin. Dali-dali akong bumangon para sagutin ang tawag.
“Irish! Nasaan ka na ba?! Nakalimutan mo bang anong araw ngayon?” bulyaw sa akin ng pinsan kong si Grace sa kabilang linya.
I glanced at my phone. I guess I had overslept.
A smile crept across my face as I remembered what had happened between us last night. So, sex really was that good. The man I had spent the night with was wild, too. He seemed to have endless energy. I glanced at him. He was still fast asleep.
I picked up my dress from the floor and got dressed. Then, I took two thousand pesos from my wallet and placed the money on the table. I reached into my sling bag, pulled out a small sticky note, and grabbed a pen.
“Thank you for the amazing performance. I don’t regret giving you my virginity. You were incredible in bed. I’d love to hire your services again the next time we meet.”
Kung alam ko lang na ganoon pala kasarap ang makaranas ng sex ay sana noon pa lang ay pinagbigyan ko na ang sarili. Pero huli na ang lahat, nagtaksil na ang lalaking limang taon kong minahal at wala na akong balak na balikan pa siya.
GregI couldn't explain why Irish had been constantly on my mind these past few days. No matter how busy I was with work, I couldn't seem to get her face out of my head, especially the way she had looked at me during our last conversation.I wanted her to give me a chance. Hindi ko alam kung gaano katagal ang kailangan kong hintayin, pero handa akong maghintay. Sa unang pagkakataon, gusto kong makilala ang isang babae nang hindi iniisip ang opinyon ng pamilya ko o ang magiging epekto nito sa pangalan ng kompanya.But there was one thing I couldn't ignore.The scandal.Hindi pa rin tuluyang nawawala sa mga balita ang tungkol sa naudlot kong kasal kay Ivy. Mas lumala pa ang sitwasyon nang kumalat ang mga letrato namin ni Irish sa hotel. I knew how cruel people could be, especially when they had no idea what really happened.At ang pinakamasakit, si Irish ang higit na naapektuhan.I picked up my phone and opened our conversation. Ilang minuto kong pinagmasdan ang huli kong mensahe sa kan
IRISH POV]I never expected the news about what happened at Sir Greg and Miss Ivy’s engagement celebration to spread so quickly. After the scandal, almost every newspaper and online entertainment page published articles about their canceled wedding. However, things became even more controversial when photos of Greg and me at the hotel surfaced.Hindi nagtagal ay nakarating agad ’yun sa kompanya. Pagpasok ko pa lang sa opisina kinabukasan ay naramdaman ko ang kakaibang pagtingin sa akin ng mga katrabaho ko. May mga nagbubulungan habang dumadaan ako, samantalang ang iba ay hindi man lang nagtangkang itago ang kanilang panghuhusga.“She's the woman in the pictures, right?”“I heard she's the reason the CEO called off his wedding.”“Maybe that's why he keeps giving her special treatment.”Napayuko ako at nagkunwaring walang naririnig. Pero kahit anong pilit kong magpakatatag, hindi ko maiwasang masaktan sa mga sinasabi nila. Wala silang alam sa totoong nangyari. Hindi nila alam na hindi k
[IRISH POV]Napansin ko ang pagbabago ng pakikitungo ni Sir Greg kay Miss Ivy mula nang matapos ang emergency meeting kahapon. Kung dati ay malugod niya itong tinatanggap sa kanyang opisina, ngayon ay tila wala na siyang interes na makipag-usap dito. Ilang beses ko na ring nasaksihang sinusubukan ni Miss Ivy na lapitan siya, ngunit malamig na tingin lang ang tugon ni Sir Greg.“Greg, can we talk?” narinig kong tanong ni Miss Ivy habang nakatayo sa harap ng opisina ni Sir Greg.“I’m busy, Ivy. Whatever it is, you can discuss it with my secretary.”“But this is about us. We haven’t even talked properly since yesterday.”Ibinaba ko ang hawak kong dokumento at bahagyang napatingin sa kanilang direksyon. Hindi ko intensyong makialam, pero hindi ko rin maiwasang marinig ang kanilang pag-uusap dahil malapit lang ako sa pintuan.“There’s nothing to discuss right now,” malamig na sagot ni Sir Greg.“You're treating me like a stranger!”“Then give me a reason not to.”Natahimik si Miss Ivy. Ila
[IRISH POV]“Get out of my office!”Halos mapatalon ako sa lakas ng boses niya. Agad akong napayuko at mabilis na tumango.“Yes, Sir. I’m sorry again.”Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Mabilis akong lumabas ng opisina saka lamang nakahinga nang maluwag nang tuluyang sumara ang pinto.Kinabukasan, maaga akong pumasok sa opisina. Nang makita ko si Sir Greg sa hallway, agad akong umiwas ng tingin. Hindi ko pa rin alam kung paano siya haharapin matapos ang nangyari nang gabing ’yun.Good heavens! Akala ko talaga katapusan ko na. Akala ko matapos ang pag-uusap namin kahapon ay masesante na ako.Napahawak ako sa aking dibdib. Hindi ko alam kung bakit siya galit niya sa akin. Hindi naman ako ang may kasalanan kung bakit siya ang napunta sa silid ko nang gabing ’yun. Besides, hindi ko naman alam na CEO pala siya. Saka malay ko ba, lasing ako no’n, e.Mayamaya pa ay tumunog ang telepono sa tabi ko. Kaagad ko itong sinagot.“Bring me a cup of coffee.”“Right away, Sir.”Bakit pati kape ako n












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.