로그인SAVANNA COULD GIVE herself reasons, she could insist that the rain was too heavy, or that the child was clingy but she couldn't say it, because the person opposite her was her mother, the person who knew her best. Malalaman din nitong nagdadahilan lamang siya o nagsisinungaling kung iyon ang kanyang sasabihin. Savanna’s heart was so filled with panic. Hindi na makapag-isip ng matino ang kanyang utak dala ng presensya ni Maverick na nakatingin lamang noon sa kanya.“Oo na Mom, alam ko na ang ibig mong sabihin. Hindi mo na kailangan pang ulit-ulitin.”“Good. Malaki ka na. Matanda ka na. Alam mo na ang tama at mali. Hindi mo na kailangan pang sabihan.”After hanging up the phone, Savanna’s mother felt melancholy over there. Kahit matagal na siyang umiwas noon sa dating kasintahan, nakasama pa rin ng anak niya si Maverick bandang huli. She couldn't help but feel sad and imperfect. Hindi malaman kung sino ang dapat niyang sisihin kung bakit kinakailangang humantong sa sitwasyong ito ni Sav
AT THIS TIME, a bolt of lightning pierced the night sky. They can see each other's faces clearly, and every expression is real and there is no escape. Maverick saw the struggle in her eyes. And Savanna also saw the desire in his eyes, just like the heavy rain, like the dark night. Tila ba wala itong hangganan o katapusan. Makaraan ang ilang sandali, humakbang na palapit si Maverick sa kanya. Hindi si Savanna nito kinausap pero hinaplos lang ng lalaki sa ulo ang anak na nanatili noong nakayakap nang mahigpit kay Savanna. Tumingala naman ang bata sa kanyang ama.“D-Dad…” mahina nitong impit na ingit. Maverick smiled slightly, glanced at Savanna again, then walked to the floor-to-ceiling window and closed the unclosed window tightly. Muli siyang lumingon sa banda nina Savanna. Abot-tainga na ang ngiti sa labi nito.“Masyadong maliit ang kama ni Brina, doon na kayo matulog na dalawa sa guest room.” Savanna hasn't spoken yet, Brina was not happy. Hindi niya nais ang suggestion ng ama.“I
NAPAHILOT NA NG kanyang sentido si Savanna nang maramdaman niya pa ang mahigpit na pagyakap sa kanya ng bata na parang mga galamay ng pusit. At dahil sobrang lapit nito sa kanya, hindi maikakaila na ramdam ni Savanna ang pangangatal ng katawan ng bata dala ng labis na takot sa malakas na tunog ng kulog matapos ng matalim na mga kidlat na gumuguhit sa pisngi ng langit. Humugot si Savanna nang malalim na hininga upang kalamayin ang sarili. Hindi siya pwedeng magalit ngayon sa bata. Masuyong hinagod na niya ang likod ni Brina. Puno iyon ng pang-unawa at pagmamalasakit.“I’m so scared…” siksik ni Brina sa katawan ni Savanna habang patuloy na nanginginig. Walang nagawa si Savanna kundi ang yakapin ang bata. Tumingala na si Brina ng dahil doon. “Thunders also happen when Dad is on a business trip.” kwento nito na para bang kapag sinabi iyon ng bata ay makukumbinsi si Savanna na huwag umalis, “Kaya dito ka lang Mommy, samahan mo ako. Gusto ko ng Mommy sa tabi sa mga panahong ganito. Di ba
TUMAYO NA SI Savanna, hindi na binigyan pa ng pagkakataong muling makapagsalita si Maverick. She turned towards the stairs and walked upstairs without paying any attention to Maverick. Hindi na nagawa pa siyang pansinin ng lalaking napatitig na lang sa kanyang likuran. Huli na kung magbibigay siya ng reaction at hindi rin naman ni Savanna makikita pa. Baka nga hindi na siya marinig pa kahit na lakasan niya pa ang pagkakasabi nito. Pinag-ukulan na lang ni Maverick ng pansin ang kinakain niya. Tahimik niya itong tinuloy. After a while he wiped his lower lip and called one of the maid. Agad naman silang lumapit.“I will give you a month's leave, and also give all the servants and gardeners in the villa a holiday. Kung gusto niyong umuwi, pwede.”The maids were startled. Sa tagal nilang nanilbihan sa pamilya, noon lang sila binigyan ng holiday ng amo nilang si Maverick.“Sir, ano po ang ibig niyong sabihin? Hindi po ba at sa kalagayan niyo ay mas lalong kailangan niyo ng kasama? Masyado
MAHINANG NATAWA LANG si Maverick na tinanggap na ang binibigay sa kanya ng maid. Maverick suddenly felt that his taste buds were wide open and he had a lot of appetite, but before starting, he still called Savanna’s mother to express his gratitude. When he called, the maid refused to leave, her mouth slightly open and her ears raised to listen. Maverick looked at her with an expression that was hard to describe. Nang komonekta ang tawag niya sa number ng ina ni Savanna, at sagutin iyon ng Ginang ay malamig pa rin ang dating ng tinig nito sa kanya. Inaasahan na iyon ni Maverick.“May problema ba, Mr. Alvarez?”Maverick's attitude was even more humble than before. His tone was gentle and respectful. Syempre, ina ito ni Savanna.“I just came back and tasted the chicken soup made by you, Tita. Napaka-thoughtful mo talaga. Maraming salamat.” Savanna’s mother sneered. Umikot na ang mga mata niya sa ere. Natatandaan niya pa ang bilin sa katulong na tumanggap noon na huwag babanggitin kay Ma
IT WAS ALMOST evening when Maverick came back from the detention center. Bukod sa may iba pa siyang inasikaso ay may mga taong kailangan pa niyang personal na kausapin kung kaya naman siya natagalan nang bahagya sa labas noon. When he got out of the car, standing in the yard, he could see a streak of red clouds floating slowly in the sky. Probably because of his mood, Maverick actually felt that the crimson cloud looked like Savanna. Sinalubong siya ng kanilang katulong. May bitbit na ecobag ang katulong na naglalaman ng thermos na may laman ng tinolang manok. Hindi pa naglalaon bago dumating si Maverick ay dumaan doon ang ina ni Savanna upang ibigay lang iyon na para kay Maverick. “Good evening po, Mr. Alvarez.” Tumango lang si Maverick sa kanya kung kaya naman dumiretso na ang katulong sa kusina upang dalhin doon ang kanyang bitbit. Nang buksan ng katulong ang takip noon ay walang pakundangan ng umalingasaw ang amoy ng tinolang manok sa buong paligid. Umabot iyon sa butas ng ilong
MALAKAS NA HUMALAY sa apat na sulok ng apartment na iyon ang tunog ng maligayang halakhak ni Bryson nang dahil sa naging reaction ni Piper sa kanyang ginawa. Kumibot na ang kanyang bibig habang nakatitig pa rin sa mukha ni Piper. Sa kanyang isipan ay hindi niya mapigilang balikan ang kanilang nakar
SINULIT NILANG MAG-ASAWA ang gabing iyon. Mula sa cloakroom ay dinala ni Atticus ang asawa sa kama. Walang kaba na baka magising ang mga anak nang mga sandaling iyon nang dahil sa labis na himbing sa kanilang pagtulog. Mula rin ng gabing iyon ay nakitaan niya si Gabe ng malaking pagbabago. Marahil
UMAYOS NG TINDIG si Gabe upang ihanda ang kanyang sarili. Humarap na ang katawan sa kanya ng asawa. Nag-aalangan ang mga mata ng babaeng tumitig na kay Atticus bago pa siya tuluyang magsalita ng kanyang paliwanag.“Wala nang dalawang taon ang itatagal ni Jake.”Biglang kumapal ang hangin sa paligid
WALANG IMIK NA hinayaan lang ni Atticus na ilabas ng mga anak ang emosyon ng lungkot sa pag-alis ng kanilang ina. Panay naman ang tingin ng driver sa kanila na marahil ay nagtataka na kung bakit hindi sinasaway ng amo ang mga bata na tumigil na sa kanilang pag-iyak. Iba kasi ang ugali ng dalawang b







